อันตราย !! 9 พฤติกรรม ห่วงสวย จนเป็นโรคโดยไม่รู้ตัว
คงไม่แปลกเท่าไหร่นัก ที่บางคนจะไม่ชอบรูปร่างหน้าตาของตัวเอง แต่ถ้าเป็นเอามาก ๆ ก็อาจจะเข้าข่ายเป็นโรคทางจิตได้ โรคนี้มีชื่อว่า โรคไม่ชอบรูปร่างหน้าตาของตัวเอง (Body Dysmorphic Disorder – BDD) หรือที่เรียกว่า โรคคลั่งสวย ลองมาเช็กกันหน่อยดีกว่า ว่าคุณเข้าข่ายเป็นโรคนี้หรือเปล่า ไปดูกันเลย
หมกมุ่นกับจุดบกพร่อง
คุณมักจะจดจ่อหมกมุ่นอยู่กับส่วนในร่างกายที่คุณเกลียด อย่างเช่น คุณรู้สึกว่าขาของตัวเองใหญ่จนเกินความเป็นจริง (คนอื่นอาจะไม่ได้มองว่าใหญ่ขนาดนั้น) และมักจะจดจ่ออยู่กับขาของตัวเอง เดี๋ยวจับ เดี่๋ยวบีบ หรือวัดรอบขาทุกวัน
ชอบเปรียบเทียบกับคนอื่น
เป็นเรื่องปกติที่คนเรามักจะชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น แต่การเปรียบเทียบของคนที่เป็น BDD นี้จะมีแต่ด้านลบ โฟกัสแต่ข้อบกพร่องของตัวเอง ทำไมถึงไม่ผอมเหมือนคนนั้น ทำไมไม่หน้าใสเหมือนคนนี้ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็อาจจะมีข้อดี
ชอบถามความเห็นคนอื่น เกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของตัวเอง
เพราะความไม่มั่นใจในตัวเอง ทำให้คนที่เป็น BDD นี้จะชอบถามความเห็นคนอื่นเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของตัวเอง เพื่อให้แน่ใจว่าคุณดูโอเคแล้ว แต่ถ้าถามแล้วคำตอบนั้นไม่ตรงใจ ก็จะเก็บไปเครียดอีก หรืออีกกรณีหนึ่งคือคนพวกนี้จะเลี่ยงการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องความสวยความงามไปเลย
เสียหายหลายแสน เพื่อแก้ไขจุดบกพร่องของตัวเอง
คุณไม่พอใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองทำให้เลือกที่จะไปศัลยกรรม แต่ทำเท่าไหร่ก็ไม่พอใจ เลยกลายเป็นคนที่เสพติดการทำศัลยกรรมไปซะอย่างนั้น นอกจากศัลยกรรมแล้วยังรวมถึงการสรรหาผลิตภัณฑ์เสริมความสวยมาใช้ จะแพงแค่ไหนก็ไม่เกี่ยง รวมถึงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างการเข้าร้านทำผมบ่อย ๆ เปลี่ยนสกินแคร์บ่อย ๆ
ปิดบังรูปร่างหน้าตาที่แท้จริง
เพราะกลัวคนอื่นจะเห็นจุดบกพร่องของตัวเอง จริง ๆ แล้วก็อาจจะเป็นเรื่องปกติที่คนเราเลือกที่จะปิดบังจุดบกพร่องของตัวเอง แต่ถ้ามันหนักมาก ๆ ก็น่าเป้นห่วงเหมือนกันนะ ไม่ว่าจะเป็นการแต่งหน้าหนัก ๆ หรือพยายามแต่งตัวเพื่อปิดบังอำพรางรูปร่างที่คุณเกลียด
ไม่ชอบเข้าสังคม
ต่อจากข้อที่แล้ว ถ้าคุณไม่สามารถหาวิธีที่จะปิดบังจุดบกพร่องของตัวเองได้ การไม่ออกไปเจอใครก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่คุณคิดว่าดีที่สุด ทำให้คุณเลือกที่จะเก็บตัวอยู่คนเดียว ไม่ชอบเข้าสังคม ไม่ออกไปเจอใคร เพราะกลัวจะถูกวิจารณ์ถึงข้อบกพร่องนั้น ๆ
ติดกระจก หรือไม่ก็เกลียดกระจกไปเลย
มักจะใช้เวลาอยู่หน้ากระจกเป็นเวลานาน ๆ พินิจพิเคราะห์ถึงรูปร่างหน้าตาของตัวเอง เห็นกระจกเป็นไม่ได้ ต้องหยุดส่อง หรือไม่ก็เกลียดกระจกไปเลย เพราะไม่อยากเห็นหน้า หรือเห็นรูปร่างที่ตัวเองไม่ชอบ
ออกกำลังกายอย่างหักโหม
หมกมุ่นกับรูปร่างของตัวเอง อยากผอม อยากมีแพ็กส์ อยากขาเรียวแขนเล็ก ทำให้คุณเลือกที่จะออกกำลังกายอย่างหักโหม รวมไปถึงกังวลเรื่องอาหารการกินจนเกินเหตุ บางคนกินแล้วล้วงคอให้อ้วกก็มี
มีภาวะซึมเศร้า
แน่นอนว่า ความวิตกกังวลเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของตัวเอง ก็อาจทำให้เกิดเป็นภาวะซึมเศร้า บางคนเป็นเอามากก็ถึงขั้นมีความคิดที่จะฆ่าตัวตาย หรือพยายามฆ่าตัวตายก็มี