โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

รุ่งอรุณ 16 ครั้งต่อวัน! เมื่อแสงแรกจากอวกาศกลายเป็นงานศิลปะที่ธรรมชาติรังสรรค์

SPACEMAN

อัพเดต 1 วันที่แล้ว • เผยแพร่ 1 วันที่แล้ว • SPACEMAN มนุษย์อวกาศ

รุ่งอรุณใหม่มาถึงพร้อมโอกาสใหม่ๆ และมันเกิดขึ้นถึง 16 ครั้งในหนึ่งวัน! นี่คือภาพสะท้อนความงดงามผลงานการถ่ายภาพจาก โซฟี อาเดโนต์ (Sophie Adenot) นักบินอวกาศจากองค์การอวกาศยุโรป (European Space Agency - ESA) ที่กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่บนสถานีอวกาศนานาชาติ (International Space Station - ISS) ซึ่งโคจรรอบโลกด้วยความเร็วสูงจนทำให้เหล่านักบินอวกาศได้เห็นดวงอาทิตย์ขึ้นและตกซ้ำแล้วซ้ำเล่าในทุกๆ 90 นาที

จากจุดที่อยู่เหนือพื้นโลกขึ้นไปบนวงโคจร แสงสว่างและเงาที่ทาบทับลงบนโลกนั้นมีความเคลื่อนไหวและสวยงามไม่ต่างจากตอนที่เรามองจากบนพื้นดินเลยแม้แต่น้อย เมื่อรุ่งอรุณมาถึง ความมืดมิดของราตรีจะค่อยๆ หลีกทางให้กับแสงสีแดงดั่งเปลวเพลิง ตามมาด้วยสีส้มที่อบอุ่น ก่อนจะปรากฏเป็นเส้นสีน้ำเงินบางๆ ซึ่งก็คือ ชั้นบรรยากาศ (Atmosphere) ที่ห่อหุ้มโลกของเราไว้นั่นเอง

สิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือไม่มีรุ่งอรุณครั้งไหนที่เหมือนกันเลย ทุกอย่างขึ้นอยู่กับลักษณะของเมฆ (Clouds) รูปร่างของมัน หรือแม้แต่ตำแหน่งที่ยานกำลังบินผ่าน ไม่ว่าจะเป็นมหาสมุทรที่กว้างใหญ่หรือผืนแผ่นดินที่ซับซ้อน ความประณีตของแสงเหล่านี้ทำให้ต้องนึกถึงจิตรกรเอกของโลกอย่าง โคลด โมเนต์ (Claude Monet) หรือวินเซนต์ แวน โก๊ะ (Vincent van Gogh) ที่หลงใหลในการศึกษาเรื่องแสงและเงา เชื่อได้เลยว่าหากพวกเขามีโอกาสได้มายืนอยู่บนตำแหน่งนี้ พวกเขาคงจะตกหลุมรักทัศนียภาพที่อยู่ตรงหน้าอย่างแน่นอน

ข้อมูลอ้างอิง: NASA/ESA – S. Adenot

  • New dawn, new possibilities… 16 times a day!
ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...