บ่นทึก : #หลังเดาะDiary ภาคทัศนศึกษา ทริประนองคะนองรักนักสิงห์ดำ FC - แมวอ้วนตัวนั้นที่เจอนั่นเจอนี่
Day 1 บ่นทึก : #หลังเดาะDiary ภาคทัศนศึกษา ทริประนองคะนองรักนักสิงห์ดำ FC
:
Day 1 สัญญาณอันตรายเริ่มขึ้นแล้ว ไปแช่แด่แด๊ว ที่ ระนองกัน!
:
คำเตือน เนื้อหาในบทความนี้ เป็นการบ่นเรียงความค่อนข้างยาวด้วยกันในทั้งหมดทั้งสิ้น
อาจรกและสร้างความรำคาญบนไทม์ไลน์ของท่านได้ ขออภัยล่วงหน้า มา ณ ที่นี้
:
กราบสวัสดีมิตรรักแฟนเพลง ผู้อ่านคนดีของเจ้าแมวอ้วนตัวกลม มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
แมวอ้วนคนดีคนเดิม กลับมาอีกแล้วกับบทความธรรมดา ของแมวอ้วนสายพิศดาร อดทนอ่านกันหน่อยนะคะ
:
มีคนเคยบอกว่า มันจะมีช่วงชีวิต หรือ ช่วงเดือนซักเดือนนึง ที่มันจะมีเหตุให้ออกจากบ้านทุกวัน
ทุกวันจริงๆ ไปทำอะไรซักอย่าง ก่อนกลับมานอนสลบสามสลึงแผ่อยู่กลางบ้าน
ตารางที่ผ่านมาก่อนแมวอ้วนจะได้มาเที่ยวก็คือ น่าจะนับว่าทรหดที่สุดแล้ว
นับถอยหลังไปแค่ 10 วันจากวันเดินทาง แบบ ทรหดมากจนงง ขออนุญาตยกตัวอย่าง
ไปงานเผาศพสองงาน ไปซื้อของเตรียมไหว้ศาลที่สุวรรณภูมิ ไปไหว้ศาลพระสยาม
พาแม่ไปเจาะเลือด ไปเอาของที่สยาม ไปทำเล็บ พาแม่ไปหาหมอแล้วต่อด้วยทำงาน ThaiFEX วันแรก เลือกตั้งที่ฝั่งธน
มาตามอ่านเองทีหลังยังเหนื่อยเลย
:
ย้ำอีกครั้งนะคะว่า
เราจะเดินทางวันที่ 27 ใช่ไหมคะ ก่อนหน้านั้น เริ่มตั้งแต่วันจันทร์คือ
ต้องไปบรีฟงาน ThaiFex ทำงานจนถึงวัน พฤหัส ซึ่งหมายความว่า ขั้นตอนการยัดบ้านใส่กระเป๋านั้น มีเวลาทำวันเดียวคือคืนวันพฤหัส…
เดินทางเช้าวันศุกร์ อาเมนให้กับชีวิตตัวเองเถิดหนา เจ้าแมวอ้วนเอ๊ยยยยย
(ขายของ -> เราทำซีรีย์ไทยเฟ็กซ์ไว้แล้วนะ เผื่อใครสนใจอ่าน ฝากไปกดไลค์เป็นกำลังใจให้เราได้เลย)
:
เขียนมาตั้งนาน..ลืมบอกว่า จะไปไหน..
:
แมวอ้วนจะได้ไปทะเลอีกแล้วค่ะท่านผู้อ่านที่เคารพพพพพ ไชโย๊ววววว ไอเลิฟมายทะเลลลลลล
ไอเลิฟการไปนั่งโง่ๆ ที่ทะเล แม้จะมีคนบอกว่า แมวอ้วนไม่ต้องไปทะเล นั่งที่ไหนก็โง่ เอ้า ก็จริงของเค้า
กลับมาที่เรื่องก่อนนน
:
หลังจากที่เก็บความประทับใจจากทะเลกระบี่เมื่อทริปที่แล้ว ครั้งนี้ ชาวสิงห์ดำ FC
ได้รับคำเชิญจากพี่ป้อง ท่านรองผู้ว่าฯ ปิยพงศ์ ชูวงศ์ ให้มาเยี่ยมเยียนที่จังหวัด ระนอง ทางเราก็จัดการ ยัดบ้านเข้ากระเป๋าอย่างไว
แล้วก็มายืนแปลกใจ ทำไมหนนี้ของมันน้อยกว่ากระบี่นะ
:
ก็เป็นซะอย่างนี้แหละเจ้าแมวอ้วน ของเยอะก็บ่น ของน้อยก็บ่น สรุปแล้วก็คือเป็นเจ้าแมวอ้วนตัวกลมๆ ที่ขี้บ่นเป็นทุนเดิม เพิ่มเติมคือดื้อด้วย อะแฮ่ม
:
เข้านอนพร้อมกระเป๋าที่แน่นไม่มาก แต่ตัวอะพร้อมมาก โชคดีว่า หนนี้ขึ้นที่ดอนเมือง ใกล้บ้านแค่ไหน
หลักการที่ว่า บ้านใกล้มาหลังสุด ยังใช้ได้ดีเสมอค่ะ
และ ยิ่งเรารีบเท่าไหร่ คนรอบข้างจะช้าลง เป็นหลักการที่โคตรจริงจนบางทีก็น่าโมโห
มีอย่างที่ไหน เดินมาเก็บของหน้าประตูที่คนกำลังจะเดินเข้า ฮัลโหลลลลล คืออออออออออออ
กำลังจะเช็คอินสายนะ ข้างหลังเนี่ย แล้วมีหันมามองหน้าแบบ อัลไลเหยอออ เหยอไรละ ไม่เข็นรถทับก็บุญแล้วววว
:
วันนี้เราเดินทางกับ Air Asia (หรือ แอร์อิ.. ก็นั่นแหละฮะทั่นผู้ชมมมม)
บางอย่างไม่ต้องพูด เก็บไว้ในใจลึกๆ ก็พอออออ
:
เช็คอินไม่มีปัญหาอะไร พี่คนเช็คอินน่ารักและดีกับใจสุดๆ
กระเป๋าผ่านไม่มีปัญหา แทบเต้นลาบัมบ้ารอบสนามบิน
:
เจอกับคณะบินได้แล้ว ประกอบด้วย พี่วัด(สุดหล่อ) พี่อ๋อยคนสวยของแมวอ้วน
น้าหยี พี่นุช พี่เกิ้ล พี่เก๋ พี่ลิง พี่หลี พี่อ้อย พี่ปืนกล อาจารย์เอ๋ พี่เจี๊ยบ พี่บอมบ์ พี่ติ๊ก
น้องบันนี่สาวน้อยมินิฮาร์ตของพี่แมวอ้วน แม่เปี่ยม และ แมวอ้วน เครื่องบินไม่แตกให้มันรู้ไปสิ บันเทิงยกคณะขนาดนี้
:
กาแฟไม่มา สติปัญญาไม่เกิด อีกอย่างนึงที่เราชอบดอนเมืองก็คือ ทุกอย่างมันเดินใกล้ มันมีทุกสิ่งให้คุณเลือกสรร
Krispy Kreme เอย Garrett’s Popcorn เอย และใช่ค่ะ กาแฟนางเงือกด้วย เจอพี่มดดำแบบเร่งด่วน
พี่รีบหนูก็จะปล่อยพี่ไปเจ้าค่ะ พูดเลย บัยยยย
เมื่อเจอคณะก็ไหว้กันม้วนต้วน แถมพี่อ๋อยยก popcorn garrett’s ให้ทั้งถุง
แมวอ้วนเปรมพุงละก็งานนี้แหละครับบบ รอไม่นานก็ได้ขึ้นเครื่องแล้ว ก่อนไปมีเซลฟี่ชุดใหญ่อีกตังหากแน่ะ
:
บนเครื่องไม่มีอะไรทำมาก ถ่ายรูปท้องฟ้า ถ่ายชมิ้ง เซลฟี่ นอนงีบ กินน้ำ
ยังไม่ทันจะหลับตาเลย เครื่องลดระดับแล้วว บินผ่านทะเล แม่ตื่นเต้น
เลยบอก คุณขาาา คุณเป็นแอร์มา 17 ปีนะ ฮัลโหลลล คืออ ตื่นเต้นอะไรก๊อนนนนนน
มาถึง รอกระเป๋าไม่นาน เดินดุ่มๆ ๆ ๆ ๆ มา มีพี่ต้น ภรรยาท่านรองผู้ว่าฯ และพี่เงาะกับซ้อมารับ
แน่นอนค่ะ คณะไปที่ใด สนามบินแตกทุกครั้ง ครั้งนี้ก็เช่นกัน กว่าจะขึ้นรถได้ เล่นเอาทางทีมงานเหงื่อตกเลยทีเดียว
:
ระนอง ระยอง ยะลา
ระนอง ระยอง ยะลา
ระนอง ระยอง ยะลา
ท่องกันมาตั้งแต่เด็ก
ลิ้นพันกันเป็นเรื่องราว
:
คำขวัญจริงๆ ของจังหวัดระนองก็คือ
คอคอดกระ ภูเขาหญ้า กาหยูหวาน ธารน้ำแร่ มุกแท้เมืองระนอง
และคำขวัญทางการที่พี่คนบรรยายบอลบอกก็คือ
เมืองฝนแปด แดดสี่
หมายความว่า ฝนตกตลอดทั้งปี ตกหนักเป็นมรสุม มาเป็นพายุ ตกเปียกโชกแล้วก็แห้ง
อากาศอึมครึม โอบล้อมด้วยภูเขา เมืองเล็กๆ ประชากรประมาณสองแสนกว่า ไม่มีห้าง ไม่มีคอนโด ไม่มีตึกสูง
:
คณะรถคันที่สอง 998 ประกอบด้วย พี่ก๋า พี่หยี พี่นุช แม่เปี่ยม พี่เจี๊ยบ พี่ลิง พี่หลี และแมวอ้วน
นำทางโดยพี่หนุ่มคนดี ขับรถเร็ว แต่ปลอดภัยมาก ความรู้แน่น มุขแน่น ตีตบหลบชงได้ทุกดอก
เป็นเพื่อนคุยกับแม่เปี่ยมได้ดี แถมแม่ยังดี๊ด๊ากะการมีรถตำรวจนำ จนอยากจะมัดแม่แล้วส่งเข้าไปนั่งในรถตำรวจให้รู้แล้วรู้รอด
(รักแม่มากเลยถูกไหมเจ้าแมวอ้วน)
:
ตั้งแต่ลงเครื่องมา อาหารยังไม่ตกถึงท้อง มื้อแรกมาถึงใต้ทั้งทีเราต้องไปกินติ่มซำ ไปค่ะ ร้านชิลล์ๆ
ร้านชื่อชิลล์ๆ จริงๆ เป็นติ่มซำกับบักกุเต๋ แต่ที่เฮกว่าคือเจอกะคณะสาวสวย 27 ร้านแตกสิคะรออะไร
บอกแล้ว สิงห์ดำไปไหน ร้านแตกแหกกระเจิงทุกที กอดเอยใดเอย สั่งเครื่องดื่มเอย ยิ่งเป็นการหยิบติ่มซำไปนึ่งเองด้วยแล้ว
ความวุ่นวายก็มาตกที่โต๊ะเบอร์สี่ไม่หยุด กินแบบอะลาคาร์ตยังไงให้เหมือนกับบุฟเฟ่ต์ ที่ฮาก็คือ เมื่ออะไรก็ตามมาที่โต๊ะ ทุกคนจะกินก่อน
แล้วค่อยถามว่า หนึ่ง ไอ้ที่กินไปแล้วอ่ะ ของใคร กะสอง คือ ที่กินเข้าไปเมื่อกี๊คืออะไรนะ อาหารมาไม่ขาด มาจนพี่วัดกับพี่เงาะถามว่า
เฮ้ย ทำไมมันมาแต่โต๊ะนี้ ของโต๊ะเราไม่มีอะไรไปส่งเลย มีเหตุการ์ณซาลาเปาเท บักกุเต๋ถล่มนิดหน่อย แต่โดยรวมก็อิ่มอร่อย ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ
:
จากร้านอาหาร เคลื่อนที่เข้าพักที่โรงแรม ฟาร์มเฮ้าส์ ห้องสะอาด ใหม่เอี่ยม ในห้องน้ำมีพัดลม แถมมีไข่ลาวา เตียงนอนหนานู่มม หมอนนู่มมมมม
ถึงกับบอกแม่ว่า ไม่ไปดูบอลแล้วได้ไหม ขอนอนแผ่เป็นแมวอ้วนนอนตายอยู่ที่นี่แหละ
:
พอไปถึงสนาม ถึงกับร้องว้าวออกมา ขนาดเป็นแค่ผู้ที่ดูบอลมาตลอด ไม่เคยเตะบอล และมีหวุดหวิดจะโดนเตะแทนลูกบอลบ้างอยู่สองสามครั้ง
ยังอดชมไม่ได้เลยว่าสนามสวยมาก วิวข้างหลังเป็นภูเขา มีแดดนิดหน่อย โชคดีว่า พี่ดวลส่งแมวอ้วนไปปักตะไคร้ ฝนเลยไม่ตก
เพราะท่านรองผู้ว่าฯ บอกว่า ก่อนที่เราจะมานั้นฝนตกทุกวัน ไม่ต้องห่วงค่ะ ทางเราปักตะไคร้ รับรอง แห้งเป็นทะเลทรายแน่นอน
:
เกมการแข่งขันสนุกแบบไม่มีใครยอมใคร สิงห์ดำสู้สุดใจ รวมถึงกองเชียร์น้ำเก๊กฮวยจริงๆ ซาลาเปาทับหลีและ แฟนต้ากระป๋องเขียวมีฟอง
บวกกับการร้องเพลงเชียร์จากเหล่าเชียร์หลีดจำเป็น ถ่ายรูปทุกท่าอิริยาบถ จนเวลาผ่านไปหลายควอเตอร์
ผลการแข่งขันสิงห์ดำพ่ายครั้งแรกในรอบปีต่อทีมวีไอพีระนองไป 1-3 แต่ไม่เป็นไร นั่นหมายความว่า อาหารเย็นของเราจะปลอดภัย มีข้าวกินแน่นอน
:
กลับมาโรงแรม กระโดดเข้าที่อาบน้ำ เปลี่ยนเป็นชุดยูนิฟอร์มตราพี่ตี่ แล้วก็ไปยัง SunnyVale เพื่อเจอกับ
มหกรรม สินค้าพื้นเมืองจากจังหวัดระนอง ผ้าบาติก ผ้าปักเลื่อม น้ำอบ ของกินต่างๆ เม็ดมะม่วงหิมพานต์ใดๆ
บอกเลยว่า ข้าวเย็นและงานเลี้ยงเป็นประเด็นรองไปเลย กว่าจะได้ฤกษ์ทานข้าวก็อย่างน้อยๆ อีกครึ่งชั่วโมง ช๊อปกันแบบไม่เกรงใจใครเลยทีเดียว
ชิมช๊อปไหม คนละครึ่ง เรารักกัน จ่ายเจ็บจบ ครบในที่เดียว
:
ในงานมีขนมงาทอด หอมอร่อยสุดๆ ผัดไทก็เยี่ยม กินกันเกลี้ยง ต้มยำก็ดี สะตอก็เด็ด ผัดผักก็สุดยอด ปลาทอดแจ่ม..เอาเป็นว่า แมวอ้วนซัดเรียบละกัน
:
กินข้าวกันได้สักพักก็ถึงเวลาจับไมค์ ร้องเพลงกันม่วน ทั้งที่แมวอ้วนเกิดแล้ว และยังไม่เกิด วนกันร้องเพลงตามโต๊ะ
แมวอ้วนสายโจ๊ะก็ไปร้องเพลงขอใจแลกเบอร์โทร พร้อมกับแดนซ์เซอร์เป็นแผง เอาเป็นว่า เรื่องเตะบอลแมวอ้วนไม่สู้ แต่เรื่องร้องเพลงนี่แมวอ้วนสู้ตายค่ะ
:
ร้องเล่นเต้นดิ้นไปจนเกือบห้าทุ่ม จู่ๆ พิธีกรบอกว่า น้าแก้ว ลืมอะไรไว้ที่สนามบอลรึเปล่า ทำเอาพวกเราตกใจกันหมดเพราะเท่าที่ดูคือเก็บมาหมดแล้วนะ
สรุปคือ น้าแก้วโดนเซอร์ไพรซ์วันเกิดดดดดด กรี๊ดจนคอจะแตก มีเค้กสองก้อนอีกตังหาก กินกันเพลินเลย ไล่ถ่ายรูปสมาชิกทุกโต๊ะด้วย ต้องทำหน้าที่
เดี๋ยวหนหน้าแมวอ้วนอดออกทริปด้วย ไม่ได้เด็ดขาด
:
นั่งๆ ตาปรือๆ บนโต๊ะอีกสักพัก ออกไปรำม่วนซื่นอีกสักหน่อย ง่วงๆ แล้วก็บอกแม่ว่า กลับกันเถอะหนา นี่เพิ่งวันแรกเอง ช่วยถนอมวรกาย
ไว้อีกสองวันด้วยเถิด แม่ถึงยอมกลับ ไม่งั้นคาดว่าเที่ยงคืนก็ยังร้องเพลงอยู่ ไม่ชวนกลับก็ไม่น่าเลิก
:
กลับมาถึงโรงแรม ไม่มีอะไรมาก มีคนมาเรียก คนที่ไม่ใช่แม่อ่ะ เลยงอแงบอกไปว่า อย่ามากวนได้ไหมจะนอน
(งอแงได้แม้กระทั่งกับอดีตคน แมวอ้วนนี่มันสุดยอดจริงๆ) เหวี่ยงใส่ด้วย บอก ง่วง ขอนอนก่อนได้ไหม ง่วง! แล้วก็ภาพตัด สลบยันเช้า
:
วันพรุ่งนี้ เราจะ ไปทะเลกัน เราจะไปเกาะพยาม บนความทุลักทุเล ฮาเฮอยู่บนสปีดโบ๊ท จะเป็นเรื่องอะไร รอติดตามได้ในตอนต่อไปของบ่นทึกค่ะ!
:
แมวอ้วนตัวนั้น ที่มีจริตชะนี เต้นควงเอวดี๊ดี ในเพลง I Will Survive!
#ลำนำระนองคะนองรักนักสิงห์ดำ
#รักนะระนอง
#ระนองสดชื่น
#บ่นทึก #แมวอ้วนตัวนั้นเจอนั่นเจอนี่ #VanillaTK