มลภาวะแสง-เสียงทำ ‘นก’ เขตเมือง ‘นอนไม่หลับ’ กระทบพฤติกรรม-การอยู่รอด

เวลลิงตัน, 17 ส.ค. (ซินหัว) -- คณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์เรียกร้องการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับผลกระทบจากมลภาวะทางแสงและเสียงที่มีต่อรูปแบบการนอนหลับของนก และผลกระทบจากการอดนอนที่มีต่อการสื่อสารด้วยเสียงของสัตว์กลุ่มนี้

บทความที่เผยแพร่ผ่านวารสารออนไลน์ไบโอโลจี เลตเตอร์ส (Biology Letters) ในวันพุธ (17 ส.ค.) ระบุว่าเหตุผลจำนวนหนึ่งสนับสนุนการคาดการณ์ว่าภาวะอดนอนอาจส่งผลต่อการเรียนรู้เสียงร้อง ความจำ การผสมพันธุ์ และพฤติกรรมป้องกันอาณาเขตของนก ซึ่งมีนัยสำคัญต่อการอนุรักษ์นกในเขตเมืองทั่วโลก โดยการนอนหลับพบได้ในสัตว์ทุกชนิดที่เคยมีการวิจัยมา ตั้งแต่แมงกะพรุน หนอนตัวแบน นก ไปจนถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ส่วนสำหรับมนุษย์แล้วการอดนอนจะส่งผลต่อการพูดคุยและการเรียนรู้ภาษา

นกใช้การเปล่งเสียงเพื่อรับรู้ ดึงดูดคู่ครอง และป้องกันทรัพยากร การถูกรบกวนการนอนจึงอาจส่งผลต่อประสิทธิภาพเสียงและการเรียนรู้ของนก ขณะการเปลี่ยนแปลงของเสียงที่มีต้นตอจากการอดนอนอาจกระทบความสำเร็จในการสืบพันธุ์และการอยู่รอดของสัตว์ชนิดนี้

จูเลียน กาวีรากี มัสซอย นักศึกษาปริญญาเอกจากคณะวิทยาศาสตร์ชีวภาพของมหาวิทยาลัยฯ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้เขียนบทความนี้ กล่าวว่าเรามักพูดคุยสื่อสารได้ไม่มีประสิทธิภาพเมื่อหลับไม่สนิท หรืออาจพูดจาไม่รู้เรื่องและแสดงความคิดออกมาได้ยาก นกเองก็ดูเหมือนจะมีปัญหาเดียวกันนี้

มัสซอยเสริมว่านกส่งเสียงร้องเพื่อปกป้องอาณาเขต หาคู่ และสื่อสาร บรรดาปัจจัยที่ไปรบกวนการนอนหลับ เช่น มลภาวะทางแสงหรือเสียง จึงสามารถส่งผลต่อการเปล่งเสียงร้อง และอาจนำไปสู่ผลกระทบด้านการสืบพันธุ์และการอยู่รอดของพวกมัน อย่างไรก็ดีตอนนี้เรายังคงศึกษาว่าการนอนหลับไม่สนิทตอนกลางคืนส่งผลต่อการร้องเพลงของนกอย่างไรด้วย

อนึ่ง บทความดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของโครงการปริญญาเอก ซึ่งมุ่งศึกษาผลกระทบจากการถูกรบกวนการนอนหลับในกลุ่มนกแม็กพายออสเตรเลียและนกเอี้ยงสาลิกา