โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

‘ดิว-ปอนด์-กัน-ป่าน’ กับบทพิสูจน์ครั้งใหญ่ ในซีรีส์ ‘Leap Day วันแก้ตาย’

TODAY

อัพเดต 10 มิ.ย. 2568 เวลา 16.40 น. • เผยแพร่ 10 มิ.ย. 2568 เวลา 09.40 น. • workpointTODAY

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ซีรีส์ไทยไม่ได้เป็นแค่ละครหลังข่าวอีกต่อไป แต่กลายเป็นสื่อที่สะท้อนสังคม ความฝัน ความรัก และความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยได้อย่างชัดเจน ด้วยการผลิตที่คุณภาพดีขึ้น และเนื้อหาที่หลากหลายให้ได้เลือกชม

ซึ่ง Leap Day วันแก้ตาย ถือเป็นซีรีส์ไทยแนวดราม่าระทึกขวัญ อีกหนึ่งเรื่องที่น่าจับตามอง กับการหยิบเรื่องราวของวันที่ 29 กุมภาพันธ์ วันที่ 4 ปีจะมีสักหนึ่งครั้ง มาเล่าในมุมลึกลับกับปมปริศนาที่ตัวละคนทั้ง 4 ตัวอย่าง เดย์ (รับบบทโดย ปอนด์-ณราวิชญ์), ไนท์ (รับบทโดย ดิว-จิรวรรตน์), โอโซน (รับบทโดย กัน-อรรถพันธ์) เเละ ดรีม (รับบทโดย ป่าน-ปทิตตา) ต้องไขข้อสงสัยไปพร้อมกัน

หนึ่งในความน่าสนใจของตัวละครทั้ง 4 คือความแตกต่างแต่ลงตัวอย่าง ‘เดย์’ เเละ ‘ไนท์’ ตัวนำของเรื่อง แม้จะเกิดวันที่ 29 กุมภา เหมือนกัน แต่ช่วงเวลาต่างกัน เดย์ เกิดในช่วงเวลาเที่ยงวัน เเละ ไนท์ เกิดในช่วงเวลาเที่ยงคืน

เสริมด้วยตัวละคร ‘โอโซน’ พี่ชายของเดย์ เด็กพิเศษที่หลงใหลในดาราศาสตร์ ผู้ทำให้เราเห็นโลกผ่านมุมมองที่ละเอียดอ่อนและลึกซึ้งยิ่งขึ้น และ ‘ดรีม’ เพื่อนสนิทของไนท์ ผู้เติมเต็มบรรยากาศของเรื่องด้วยพลังบวกและความสดใส ทั้งสองกลายเป็นมากกว่าตัวละครประกอบ แต่เป็นกุญแจสำคัญในการไขปมปริศนาของเรื่อง

งานนี้ทั้ง 4 คน ดิว, ปอนด์, กัน และ ป่าน จะมาพูดคุยถึงเบื้องหลังความท้าทาย ความสนุกในซีรีส์ ‘Leap Day วันแก้ตาย’ ว่าแต่ละคนมีมุมมองต่อบทบาท และโมเมนต์น่ารักๆ กับคำพูดแทนใจ ที่อยากฝากถึงตัวละคร นอกจากจะได้เห็นเคมีของทั้งสี่คนแบบเต็มๆ แล้ว ยังมีแง่มุมที่คุณอาจไม่เคยรู้มาก่อนเกี่ยวกับการเดินทางของพวกเขาในซีรีส์เรื่องนี้

Q : คาแรคเตอร์แต่ละคนมีความยากหรือความท้าทายตรงจุดไหนบ้าง

ดิว จิรวรรตน์ : สำหรับผมความท้าทายอยู่ที่แบ็กกราวนด์ของตัวละครในเรื่องเลยครับ เพราะเรื่องนี้จะถูกเล่าในช่วงปี 2020 ซึ่งผมก็ต้องถ่ายทอดแบ็กกราวนด์ว่าตัวละคร ‘เดย์’ และ ‘ไนท์’ จะต้องแบกอะไรไว้ ก็คือ 20 ปีที่ผ่านมา พวกเราเจออะไรมาบ้าง ซึ่งในบทจะมีบอกว่าทุกๆ 4 ปีจะมีคนตาย แต่พวกเราจะทำอย่างไรให้คนเชื่อ

เลยเป็นความยากที่สุดของการรับบทเป็นตัวละครนี้ เพราะเหตุการณ์ในเรื่องก็แอบเกินความเป็นจริงไปเยอะครับ (หัวเราะ) คือจะทำอย่างไรให้ ตัวเองไม่หลุดจากความเชื่อนี้ คือตัวละครไม่ใช่ว่าตัวละครผ่านการสูญเสีย แต่ผ่านเรื่องนี้มาจนตัวละครเราเริ่มจะต้องชินกับความสูญเสียเหล่านั้น เริ่มจะต้องปรับตัวได้แล้ว

ปอนด์ ณราวิชญ์ : ส่วนผมก็ยากมากๆ กับบทเรื่องนี้ เพราะว่าค่อนข้างกดดันครับ ด้วยความที่ตัวละคร และแบ็กกราวนด์ต่างๆ เราก็รู้สึกว่าอยากจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า นักแสดงทุกคนและทีมงาน ทำกันอย่างเต็มที่มากๆ เพื่อให้ซีรีส์เรื่องนี้ออกมาดีครับ

กัน อรรถพันธ์ : กัน รับบทเป็น ‘โอโซน’ ด้วยตัวละคร โอโซน มีความเป็นเด็กพิเศษ ที่ชื่นชอบเกี่ยวกับดาราศาสตร์ โดยเด็กพิเศษก็มีสเปกตรัมครับ ของ โอโซน ก็จะเป็นแบบที่สามารถทำอะไรเองได้บ้าง ซึ่งตอนแรกกันเองก็ยังไม่เข้าใจในตัวละคร จนได้ไปเวิร์คชอปกับปอนด์แล้ว ครูสอนการแสดง ทำให้เริ่มซึมซับครับ กันเลยคิดว่าความยากน่าจะอยู่ช่วงแรกๆ ที่เรายังไม่รู้ว่าเราจะต้องทำอย่างไรให้เข้าใจตัวละคร

ป่าน ปทิตตา : สำหรับป่าน ด้วยความที่โทนของเรื่องนี้ค่อนข้างดาร์ค เพราะฉะนั้นการหาพลัง ทั้งการเติมพลังให้กับตัวละคร เพราะว่าเป็นตัวละครของป่านต้องใช้พลังเยอะมากๆ กับการบาลานซ์ให้เข้ากับโทนเรื่อง จะได้ไม่รู้สึกว่าตัวละคร ‘ดรีม’ เด่นจนเกินไป หรือว่ามีความโดดออกมาจนไม่เกี่ยวข้องกับเรื่อง ก็เป็นเรื่องที่สำคัญแล้วก็ท้าทายมากๆ ค่ะ

Q : ถ้าขอคีย์เวิร์ดที่บ่งบอกความเป็นตัวละครของตัวเองมากที่สุด

ดิว จิรวรรตน์ : คีย์เวิร์ดที่บ่งบอกความเป็น ไนท์ ของผมคือ ‘กลางคืน’ ครับ และคีย์เวิร์ด ‘ไม่เหลืออะไรแล้ว’ มีอีกหนึ่งคีย์เวิร์ดที่คล้ายๆ กันคือ ‘ผู้ชายที่ห่วย’ ครับ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เพราะช่วงที่เล่นฉากดราม่าจะมีคำนี้ขึ้นมาตลอด รู้สึกว่าเป็นคนที่ห่วย ปกป้องใครไม่ได้เลย ทำให้ทุกอย่างรอบตัวพังหมด

ปอนด์ ณราวิชญ์ : ด้วยความที่โทนเรื่องค่อนข้างเครียด ผมเลยคิดคีย์เวิร์ดที่บ่งบอกความเป็น เดย์ ไว้แบบสนุกๆ ครับ (หัวเราะ) คีย์เวิร์ดแรกเลยคือ ‘ลีน’ ครับ กับคีย์เวิร์ดที่สอง ‘กราม’ คีย์เวิร์ดที่สามคือ ‘ร้อนแรง’ และคีย์เวิร์ดที่สี่ผมเลือกเป็น ‘อบอุ่น’ ครับ สำหรับคีย์เวิร์ดสุดท้ายคือ ‘ไร้อารมณ์ ไรที่ติ’ (หัวเราะ)

กัน อรรถพันธ์ : สำหรับ โอโซน ผมเลือกคีย์เวิร์ดที่บ่งบอกความเป็นเขาไว้ อันแรกเลยคือ ‘ดาว’ ครับ คีย์เวิร์ดที่สองคือ ‘ไม่ชอบ’ คีย์เวิร์ดที่สาม ‘เป็นพี่’ เพราะโอโซนเป็นพี่ของเดย์ แล้วก็คีย์เวิร์ดที่สี่คือ ‘ไอศกรีม’ คีย์เวิร์ดสุดท้ายคือ ‘ไข่’ เพราะเดย์ชอบทำไข่ให้โอโซนได้ทานครับ

ป่าน ปทิตตา : คีย์เวิร์ดที่บ่งบอกความเป็น ดรีม ก็น่าจะเป็นคีย์เวิร์ดแรกเลยคือ ‘สีเหลือง’ เพราะเป็นความสดใสค่ะ คีย์เวิร์ดที่สองก็ ‘สว่าง’ ความหมายเดียวกัน คีย์เวิร์ดที่สาม ‘พลัง’ ค่ะ คีย์เวิร์ดที่สี่ก็น่าจะเป็น ‘ไดนามิก’ ส่วนคีย์เวิร์ดสุดท้าย ‘ขึ้นข้างบน’ เพราะก่อนเข้าฉากจะต้องดึงพลังขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นให้สุด

Q : ในฐานะนักแสดงได้รับอะไรจากคาแรคเตอร์ที่เราเล่นบ้าง

ปอนด์ ณราวิชญ์ : สำหรับผมเหมือนได้รับการปลดล็อกครับ ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้ค่อนข้างท้าทายและคาแรคเตอร์ยากมากๆ ตอนแรกผมค่อนข้างกลัว จะอย่างไรให้ออกมาเหมือนตัวละครมากที่สุด แต่เมื่อได้มีโอกาสเวิร์คช็อปกับได้ลองสวมคาแรคเตอร์ เหมือนได้ปลดล็อกสกิลการแสดงบางอย่างที่แบบที่ผมไม่เคยได้มาก่อน อย่างเช่นตัวละคร เดย์ จะมีความที่ค่อนข้างไปสุดเหมือนกันในคาแรคเตอร์ของตัวเอง คือ เดย์ กับ ไนท์ จะมีแบ็กกราวน์เหมือนกันแต่สองตัวละครกลับวางตัวต่างกัน ซึ่งเมื่อก่อนผมเองเวลาแสดงจะเป็นคนที่เหมือนไปไม่สุด แต่เดย์ทำให้ผมได้แบบสุดในเรื่องของด้านการแสดงเลยครับ

ดิว จิรวรรตน์ : เมื่อก่อนผมยอมรับว่าเป็นคนคิดเยอะ เพราะผมกลัวจะทำไม่ได้ แต่พอมาเรื่องนี้แบ็กกราวนด์หรือตัวบทซีรีส์เยอะมากครับ ซึ่ผมยอมรับว่าแบ็คกราวน์ทั้งหมดสมบูรณ์มาก แค่ผมอยู่ในจุดที่แค่รับ แบ็คกราวน์ของซีรีส์มาผมก็สามารถเล่นได้เลย ถ้าในเรื่องการแสดงผมเพิ่งรู้ว่าการทำหัวให้โล่งก็ไปได้ง่ายกว่าเหมือนกัน ร่างกายฟรีกว่า อารมณ์ผมก็ไม่ได้เตรียมว่าจะรู้สึกอย่างไร ซึ่งซีรีส์เรื่องนี้เครียดมาก แต่ยอมรับเลยว่ามีหลายฉากในเรื่องที่พอได้เข้าฉากเเล้วสนุกมากกว่าที่ผ่านมา

เพราะเหมือนผมเพิ่งปลดล็อกด้วยครับ เมื่อก่อนการแสดงของผมเหมือนเพิ่งขับรถใหม่ๆ ขับไปกี่รอบก็กลัวชน พอผ่านการชนมาแล้วจนถึงเรื่องนี้ ผมเหมือนไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้กลัวชน ถอยอย่างไรก็ได้ ถ้าเป็นในเรื่องการแสดงนะครับ แต่อีกมุมหนึ่งที่ได้จากคาแรคเตอร์นี้เลยคือ ยิ่งเราเจอความทุกข์เยอะ ความสุขแค่นิดเดียว อาจจะสุขมากกว่าคนอื่นก็ได้นะ

กัน อรรถพันธ์ : การได้รับบทเป็น โอโซน รู้สึกว่าได้ลองทำอะไรที่ผมไม่เคยทำ ลองเล่นอะไรที่ผมไม่เคยเล่น บุคลิกภาพที่ปกติไม่ใช่ตัวเรา ทุกครั้งที่ได้ไปกอง เหมือนได้เจออะไรใหม่ๆ ว่านี่เเหละคือ โอโซน ซึ่งกันรู้สึกว่าได้รับความสนุกกับตัวละครของ โอโซน ทุกครั้งเวลาที่ไปกองถ่าย อีกอย่างหนึ่งที่กันรู้สึกเลย เวลาเข้าฉากกับทั้ง 3 คน พอเป็นฉากจริงจังทุกคนเต็มที่มาก ทำให้ผมรู้สึกว่า โอโซนเหมือนอยู่ถูกจุดเมื่อได้อยู่กับทุกคน จากที่กันได้ดูซีรีส์ตอนนี้มาถึง 5 ตอนแล้ว ซึ่งไปได้ดีมาก ทุกคนดูเข้ากันหมด

ป่าน ปทิตตา : ป่านรู้สึกว่าสิ่งที่ได้คือมุมมองค่ะ เพราะ ดรีม เป็นตัวละครที่ลักษณะนิสัยทั้งภายนอกและความคิดตรงข้ามกับตัวป่านแบบคนละขั้วเลย ก็เลยต้องไปหาข้อมูลหรือเตรียมแบ็กกราวนด์ให้ตัวเอง ตั้งแต่วิธีคิด วิธีการมองโลกของตัวละคร ซึ่งบางอย่างก็ทำให้รู้สึกว่าการเป็นคนที่ไม่ซับซ้อนมาก ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ฉลาด เขาอาจจะฉลาดกว่าเราก็ได้ แต่ขาไม่ได้อยากทำอะไรให้ยุ่งยาก เหมือนกับป่าน อาจจะทำให้ป่านลดมุมมองอะไรบางอย่างลงไปได้ และทำให้เราใช้ชีวิตแบบสบายใจขึ้น

กับอีกอย่างหนึ่งเหมือนที่พี่ดิวบอกเลยก็คือ เมื่อก่อนเวลาถ้าจะแสดงป่านเป็นคนที่เตรียมทุกอย่างให้พร้อม ให้เป๊ะ ทำให้กลายเป็นกรอบว่า เราจะทำได้ดีในลิมิตที่เราวางไว้ แต่ถ้าเราลองใช้ความรู้สึก ใช้ใจลงไปเล่นจริงๆ บางทีเราอาจจะค้นพบอะไรที่ เกินกว่า ตอนเราอ่านบทครั้งแรกแล้วเราคิดก็ได้ค่ะ

Q : สิ่งที่อยากบอกกับตัวละครมากที่สุด

ดิว จิรวรรตน์ : อยากบอกกับไนท์ว่า ‘มึงโคตรซวยเลยวะ’ มีแต่คำว่าสงสารจัง หรือ ยากจังชีวิต

ปอนด์ ณราวิชญ์ : อยากบอกกับเดย์ว่า ‘รันทดสุดๆ’ ด้วยความที่เราทุกคนอยู่กับคาแรคเตอร์นี้มานาน ผมพูดจากใจจริงจากที่ผมได้มีโอกาสรับบทเป็น เดย์ ผมรู้สึกว่า ชีวิตเขาน่าสงสารมาก จะมีใครที่รันทดขนาดนี้ คิดเอาแล้วกันว่า คนที่รักต้องตายทุกๆ 4 ปี ทั้งเดย์และไนท์ปมแน่นมาก ขนาดมีคนตายทุก 4 ปียังไม่พอ เมื่อมีคนรอดแล้ว ก็ยังต้องลุ้นต่ออีกว่าคนที่เรารักรอบตัวจะรอดอีกมั้ย ผมรู้สึกว่าชีวิตนี้จะทำอะไรมีความสุขได้ก็ต้องมานั่งกังวลตลอดว่า ถ้าถึงวันนั้นคนรอบตัวเราจะมีใครเสียชีวิตอีกมั้ย

กัน อรรถพันธ์ : สำหรับ กัน ได้เข้ามาเล่นเป็นโอโซน รู้สึกว่าโอโซนเป็นคนน่ารัก ที่จริงโอโซนเป็นคนที่โชคดีมากๆ อาจจะมีโชคร้ายเรื่องอื่น แต่ก็โชคดีมากเหมือนกันที่ได้มีน้องเป็นเดย์ เพราะว่าเดย์ดูแลโอโซนเป็นอย่างดี ใครได้ดูจนจบก็จะรู้ว่า โอโซน โชคดีแค่ไหนที่ได้เดย์มาเป็นน้องชายครับ

ป่าน ปทิตตา : ป่าน อยากบอกกับตัวละครดรีมว่า อยากให้ทำอะไรระวังมากกว่านี้นิดนึง รักตัวเองมากกว่าที่รักเขาสักหน่อย เพราะว่าเดี๋ยวเรื่องเล่าไปเรื่อยๆ ก็จะเห็นว่าดรีมยอมเพื่อไนท์ขนาดไหน ถึงแม้ว่าป่านจะตีความดรีมไว้ว่าเป็นคนที่ค่อนข้างหัวไวแล้วก็ฉลาด แต่ว่าจากหลายการกระทำ ตอนที่ได้อ่านบทรู้สึกว่า ด้วยความที่เขาก็ยังเป็นเด็กอายุ 20 ปี เหมือนกับเรา ก็ยังมีความไม่รอบคอบหรือบางครั้งที่ดรีมพยายามจะช่วยเขาแก้ปัญหา แต่ว่ากลายเป็นว่า ดรีมลืมมองบางจุดไป ความใจร้อนของดรีมมันจะทำให้เรื่องมันยิ่งเลยเถิดหรือเปล่า

Q : สุดท้ายแล้ว ฝากข้อความถึงแฟนๆ แล้วก็ฝากผลงานกันสักนิด

ดิว จิรวรรตน์ : ก็ดูเถอะครับ ได้โปรด (ยิ้ม)

ป่าน ปทิตตา : อันนี้คือขอร้องหรือบังคับ (หัวเราะ)

ปอนด์ ณราวิชญ์ : อันนี้เหมือนสั่ง (หัวเราะ)

ดิว จิรวรรตน์ : ไม่ใช่หรอกครับ ก็สุดชีวิตแล้วครับ ที่ผ่านมาผมว่าเรื่องนี้ผมก็พัฒนามากสุดแล้ว ถ้ามีจุดผิดพลาดอะไร สกิลผมตอนนี้กับประสบการณ์แค่นี้ ผมก็บอกเลยว่าผมได้แค่นี้แหละ (หัวเราะ)

ปอนด์ ณราวิชญ์ : จริงๆ ในสิ่งที่เราเจอมาทั้งชีวิตนี้ ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เหนื่อยที่สุด แต่ทุ่มสุดตัวที่สุด นักแสดงทุกคนตั้งใจมากๆ อยากทำให้ดี และเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของผมเลย ที่ได้เปิดโลก ยิ่งผมกับดิว เราเป็นนักแสดงใหม่ ก็อยากเปิดโลกในเรื่องของการแสดงมากขึ้น ให้คนข้างนอกที่ไม่ใช่แฟนคลับของเราได้คอยติดตาม ยังไงก็อยากฝากซีรีส์เรื่อง Leap Day วันแก้ตาย ด้วยนะครับ ผมและทุกคนตั้งใจ แล้วก็อยากให้ได้ถูกพูดถึง อาจจะไม่ต้องชอบพวกเราก็ได้แต่อยากให้ชอบเรื่องนี้

กัน อรรถพันธ์ : อยากให้คนได้เห็นผลงานของพวกเรา กับซีรีส์แนวนี้ครับ สำหรับ Leap Day วันแก้ตาย เพราะรู้สึกว่าเป็นอีกแนวหนึ่งที่ ตัวกันเองไม่แน่ใจด้วยซ้ำ ว่าคนจะชอบหรือไม่ชอบ แต่ตอนที่ได้อ่านบท และได้สวมคาแรคเตอร์ รู้สึกว่าเรื่องนี้น่าติดตามแล้วก็สนุกมาก อยากให้ทุกคนช่วยกันแชร์ กับใครที่อาจจะไม่ใช่แฟนคลับเราแบบที่ปอนด์บอก ก็อยากให้ได้ดูกัน สำหรับ Leap Day วันแก้ตาย

ป่าน ปทิตตา : ก็เหมือนที่พี่ทุกคนบอกเลย อยากให้เรื่องนี้ไปได้ไกล เพราะว่าจริงๆ ตั้งแต่ตอนอ่านบทคือ ตั้งต้นมาดีอยู่แล้ว ตั้งแต่คอนเซ็ปต์ บท แล้วมาเจอภาพอีก ก็อยากให้ทุกคนสนับสนุนเรื่องนี้กันเยอะๆ เพราะว่าทุกการสนับสนุนของทุกคนมันมีความหมายกับเรา มีความหมายกับพี่ทีมงานมากจริงๆ

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...