ดร.ศุภวุฒิ แนะ 3 ทางรอดของไทย ในโลกที่มีการแบ่งแยกทางภูมิรัฐศาสตร์
ดร.ศุภวุฒิ แนะ 3 ทางรอดของไทยภายใต้โลกที่มีการแบ่งแยกทางภูมิรัฐศาสตร์ โดยต้องชูจุดแข็งเรื่องการเกษตร อาหาร และ ภาคบริการ เพื่อการขับเคลื่อนการขยายตัวทางเศรษฐกิจ
14 ม.ค. 2568 ดร.ศุภวุฒิ สายเชื้อ ประธานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และที่ปรึกษากลุ่มธุรกิจการเงินเกียรตินาคินภัทร บรรยายพิเศษในงานงานสัมมนา KKP Year Ahead 2025: Opportunities Unbound
โดยระบุว่า การกลับมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยที่สองของโดนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งอาจไม่ได้หมายถึงเพียงการเปลี่ยนแปลงผู้นำของสหรัฐฯ แต่เป็นการสั่นคลอนโครงสร้างระเบียบโลกแบบที่ทุกคนรู้จัก เพราะ ทรัมป์ ได้แสดงความต้องการถอนตัวหรือการลดบทบาทองค์กรหรือความร่วมมือระหว่างประเทศ เช่น NATO, WHO และ COP ซึ่งสหรัฐฯ เคยเป็นผู้สนับสนุนสำคัญมาโดยตลอด“การเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น” จึงจะไม่ใช่แค่ Presidential Change แต่เป็น Paradigm Shift และเป็นความไม่แน่นอนระดับโลก
ในส่วนของจีนปัจจุบันเศรษฐกิจจีนอยู่ในภาวะอ่อนใน-แข็งนอก จากเศรษฐกิจภายในประเทศที่เปราะบาง เห็นได้จากปัญหาสินค้าคงค้างในภาคอสังหาริมทรัพย์ เงินหยวนที่อ่อนค่า ทำให้กำลังซื้อในประเทศตกต่ำจนกระทั่งเสี่ยงต่อการเข้าสู่ภาวะเงินฝืด ขณะที่ในเวทีโลก จีนยังคงแข็งแกร่ง โดยเฉพาะการครองตลาดโลกในสินค้าอุตสาหกรรมก้าวหน้า เช่น แผงโซล่าเซลล์และ รถยนต์ไฟฟ้า
ขณะที่ยุโรปซึ่งมีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับสองของโลกนั้น ประเทศหลักมีการเติบโตต่ำกว่า 1% และมีความไม่แน่นอนและความเปราะบางทางด้านการเมืองและความมั่นคง ดังนั้นความมั่นใจในด้านเศรษฐกิจคงจะไม่สามารถพลิกฟื้นได้ใน 1-2 ปีข้างหน้า
อย่างไรก็ตามในบริบทของเศรษฐกิจโลกที่ผันผวน โดยจีนและสหรัฐฯ เผชิญหน้ากันอย่างรุนแรงและยุโรปอ่อนแอ ดร.ศุภวุฒิมองว่า ประเทศไทยมีทางเลือกใน 3 ด้านหลัก ได้แก่ การเกษตร อาหาร และบริการ
โดยในด้านการเกษตร เป็นเรื่องที่เป็นจุดแข็งของไทย เนื่องจากแม้จีนจะมีประชากรมากถึง 20% ของโลก แต่มีพื้นที่เพื่อการเกษตรน้อยกว่า 10% ของพื้นที่ของโลก และมีทรัพยากรน้ำเท่ากับ 6% ของโลก ดังนั้น จีนจึงจะต้องเป็นผู้นำเข้าผลิตภัณฑ์เกษตรรายใหญ่ของโลกไปอีกนาน และนี่คือโอกาสที่ประเทศไทยจะใช้ความได้เปรียบในด้านการเกษตรและอาหารในการ ขับเคลื่อนการขยายตัวของเศรษฐกิจ
“ประชากรจีนที่แก่ตัวลงทำให้ความต้องการอาหารเปลี่ยนไป เช่น อาจจะต้องการอาหารที่ย่อยง่าย มีโปรตีนมากขึ้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นความต้องการใหม่และไทยสามารถใช้เรื่องนี้ให้เป็นประโยชน์ได้”
นอกจากนี้ จีนยังนำเข้าสุทธิการบริการ มีความต้องการในด้านการท่องเที่ยว รวมทั้งการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ และการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ ซึ่งในส่วนนี้ไม่น่าจะได้รับผลกระทบจากการเก็บภาษีของสหรัฐอเมริกาเพราะไม่ว่าจีนหรือสหรัฐฯ ก็ไม่มีแนวคิดที่จะเก็บภาษีนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวเมืองไทย ส่วนภาคอุตสาหกรรมไม่ใช่ว่าจะหายไป แต่จะยังคงมีอุตสาหกรรมเฉพาะเจาะจง เช่น เซมิคอนดักเตอร์ในส่วนของ assembly, testing and packaging แต่อาจจะไม่ใช่หัวจักรในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ (economic engine) ของประเทศไทยในบริบทของโลกที่เปลี่ยนไป
“ทางรอดของไทยในโลกที่มีการแบ่งแยกทางภูมิรัฐศาสตร์ คือต้องเน้นเรื่องภาคการเกษตร อาหาร และ บริการ ซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นจุดแข็งของไทย หรืออาจจะต้องพัฒนาให้ไทยเป็น Logistic HUB เพื่อให้สามารถส่งอาหารที่ดีไปยังจีนซึ่งต่อไปจะมีความต้องการอาหารมากกว่าความต้องการของโลก”