Human Resource หนังล่าสุดของ เต๋อ-นวพลในวันที่กฎหมายไทยอนุญาตให้คนทำแท้งได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนจะ ‘เลือก’ ทำแท้งได้อย่างง่ายดายอยู่ดี
มีการเปิดเผยเนื้อหาภาพยนตร์
เรียกได้ว่า‘เฟรน’ ตัวเอกของเรื่องนี้ เป็นพนักงานทั้งในบริษัทและในความสัมพันธ์ เธอต้องทำหน้าที่คอยรับพนักงานใหม่เข้ามาในบริษัท และในเวลาเดียวกัน เธอก็ต้องเป็นคนรับ ‘ลูก’ เข้ามาเกิดบนโลกใบนี้ ดังนั้นหนึ่งในประเด็นที่เด่นชัดที่สุดของเรื่องจึงเป็นทางเลือกในการ ‘ทำแท้ง’ ซึ่งเรารู้สึกถึงภาวะลังเลใจของตัวเอกอยู่ตลอดเวลา ว่าเธอจะเลือกทางนี้ดีหรือไม่ และการที่หนังเกริ่นถึงกฎหมายที่อนุญาตให้ทำแท้งได้ถึงอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ เราจึงลุ้นทุกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อหนังบอกอายุครรภ์ของเฟรนที่ใกล้จะแตะ 12 สัปดาห์เข้าไปทุกที
‘Human Resource: พนักงานใหม่โปรดรับไว้พิจารณา’ คือภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของ เต๋อ-นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ หนังเล่าเรื่องของ ‘เฟรน’ (รับบทโดย เอิงเอย-ประภามณฑล เอี่ยมจันทร์) พนักงานตำแหน่ง HR ของบริษัทแห่งหนึ่งที่มีหัวหน้าเป็นชายท็อกซิกจนถึงขั้นที่พนักงานลาออกแบบไม่บอกกล่าวและจึงเป็นหน้าที่ของ HR ที่ต้องคอยหาคนใหม่ๆ เข้ามาแทน ขณะเดียวกันเธอก็เป็นพนักงานตำแหน่งแฟนสาวของเทม (รับบทโดย เพชร-เผ่าเพชร เจริญสุข) ในความสัมพันธ์ที่ดูเผินๆ แล้วอาจดูรักกันดี แต่หนังก็เล่าอย่างไม่ประนีประนอมว่านี่คือความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยความท็อกซิก การควบคุมจัดแจงชีวิต จนแทบจะคล้ายว่าตัวละครเทมถูกสร้างมาเพื่อแซวเหล่าแฟนที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองท็อกซิก เพราะคนข้างๆ แค่ไม่เคยพูดออกมา
และเราจึงเห็นความอึดอัดมหาศาลที่ถูกเก็บไว้ภายความไม่พูดอะไรของเฟรน เธอมองเห็นทุกอย่างเกิดขึ้นตรงหน้าและผ่านมันไปด้วยการอดทน ความบ้าอำนาจของเจ้านาย ความไม่เป็นธรรมของบริษัท ความเจ็บปวดของเด็กจบใหม่ ความเห็นแก่ตัวของคนรัก ระบบอุปถัมภ์ โลกทุนนิยม จนถึงความพังของโลกใบนี้ตั้งแต่เรื่องเศรษฐกิจยันเรื่องสิ่งแวดล้อม หรือเรื่องในชีวิตประจำวันอย่างการติดอยู่ในเมืองที่ทุกคนก็แค่อยากกลับบ้านให้เร็วที่สุดแต่ถนนดันไม่เอื้ออำนวย
ตลอดทั้งเรื่อง เราแทบไม่รู้เลยว่าความหวัง ความฝัน หรือความบันเทิงเริงใจในชีวิตของเฟรนคืออะไร เรารู้แค่ว่าเธอชอบฟังข่าว และใช่หรือไม่ว่า ข่าวพวกนั้นที่ได้ยินอยู่ทุกๆ วัน มีส่วนทำให้เธอไม่ได้ดีใจขนาดนั้นเมื่อรู้ว่าตัวเองท้อง และชั่งใจด้วยซ้ำว่าจะตั้งครรภ์ต่อไปดีหรือไม่ นี่คือโลกที่ควรให้ลูกเกิดมาเผชิญไหม? เพราะสำหรับเธอแล้ว ลูกไม่ได้เป็นคนเลือกที่จะเกิดมา แต่เธอนั่นแหละต้องเป็นคนเลือกให้แทน
แล้วอะไรบ้าง ที่ทำให้เธอยังลังเล?
อาจเพราะเธอถูกเลี้ยงมาให้ต้องทนให้ได้ไม่ว่าชีวิตจะยากแค่ไหน เราได้เห็นว่าตอนเด็กเฟรนมีชีวิตที่ดีกว่านี้ แต่บ้านก็ได้ถูกยึดไปตอนวิกฤติต้มยำกุ้งและดูเหมือนแม่ของเธอจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว วิธีการอยู่รอดของเฟรนคือการทนและยอม และในเมื่อเฟรนยังทนมาได้ ลูกก็อาจจะทนได้ก็ได้ (การที่แม่บอกกับเฟรนว่าเธอเป็นพวก People Pleaser หรือเป็นคนที่ยอมคนอื่นไปเสียหมด เลยยิ่งน่าสะเทือนใจ เมื่อแม่อาจเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้เธอกลายเป็นคนแบบนั้น และขณะเดียวกันมันก็เพราะแม่เองก็ต้องสู้สุดใจเพื่อจะพาตัวเองและลูกให้ผ่านช่วงเวลายากๆ มาเหมือนกัน เธอเลยต้องเคี่ยวให้ลูกทนให้ไหวจนถึงที่สุด)
และอาจเพราะเฟรนไม่อยากกลายเป็น ‘คนที่ไม่โอเค’ ซึ่งเฟรนบอกเอาไว้เองว่าคุณสมบัติของการเป็นคนโอเค หนึ่งในนั้นคือการไม่ทำให้คนที่รักเราและเรารักต้องผิดหวัง ดังนั้นเมื่อแฟนหนุ่มของเธอหวังมากๆ ว่าอยากมีลูก แม่ของเธอก็เช่นกัน เธอคงไม่อาจทำลายความหวังนั้นได้ ยิ่งไปกว่านั้น เทมยังพูดเอาไว้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่เห็นด้วยกับการทำแท้ง แถมในท้ายที่สุด การทำแท้งยังกลายเป็นทางเลือกของฆาตกรในข่าวที่ฆ่าสามีไปเสียอีก นั่นจึงยิ่งทำให้เฟรนไม่อาจเลือกทางนี้ได้ เพราะเท่ากับว่า เธอจะกลายเป็นคนแบบเดียวกับฆาตกรไปโดยปริยาย ดังนั้น เธอจะทำให้คนอื่นมองว่าเธอเป็นเหมือนฆาตกรไปทำไม ในเมื่องานถนัดของเธอคือการอดทนอยู่แล้ว?
และที่สุดแล้ว ลำดับความสำคัญในชีวิตของเฟรนอาจถูกจัดเอาไว้เป็นที่เรียบร้อย ไม่ว่าเธอจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม
อยากนอนให้เต็มอิ่มเหรอ? อาจไม่สำคัญเท่าการได้เป็นพนักงานและเมียที่โอเค
อยากเปลี่ยนงานเหรอ? อาจไม่สำคัญเท่าการให้ลูกได้เรียนโรงเรียนนานาชาติ
อยากระเบิดอารมณ์เหรอ? อาจไม่สำคัญเท่าการธำรงไว้ซึ่งความสงบสุขในชีวิต
เฟรนอาจไม่ได้มีเงินมากพอที่จะเอื้อให้ตัวเองแค่ด่าออกไป แล้วเดินออกมา แต่ไม่มากก็น้อย กฎหมายที่อนุญาตให้ทำแท้งอาจเป็นหนึ่งในความหวังเล็กๆ ในใจของเฟรน แต่หนังก็สะท้อนให้เห็นปัจจัยอีกมากมายที่แม้คนคนหนึ่งจะไม่ได้แฮปปี้กับการมีลูก แต่ก็ไม่สามารถเลือกทางนั้นได้ หรือแค่อาจจะไม่เลือกทางนั้นก็ได้ ซึ่งหนังก็ตั้งใจเป็นกลางพอที่จะไม่ตัดสินว่าทางเลือกของเฟรนนั้นดีหรือไม่ ถูกหรือผิด เพราะที่สุดแล้วนั่นคือชีวิตของเธอ การเลือกหรือไม่เลือกของเธอก็ล้วนแต่เป็นสิ่งที่เธอได้ตัดสินใจแล้ว มันอาจไม่ได้ตอบโจทย์ความสุขบางประการในชีวิตแต่ก็สะท้อนคุณค่าบางอย่างที่เธอตั้งใจยึดเหนี่ยวเอาไว้
และอย่างน้อยเธอก็มีส่วนช่วยให้โลกใบนี้มีพนักงานใหม่ๆ มาช่วยขับเคลื่อนและต่อสู้ฝ่าฟันกันต่อ ซึ่งแม้จะน่าเศร้าแค่ไหน เราก็ทำได้เพียงสังเกต เฝ้ามอง และทำความเข้าใจ ก็เท่านั้น
บทความต้นฉบับได้ที่ : Human Resource หนังล่าสุดของ เต๋อ-นวพลในวันที่กฎหมายไทยอนุญาตให้คนทำแท้งได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนจะ ‘เลือก’ ทำแท้งได้อย่างง่ายดายอยู่ดี
ตามบทความก่อนใครได้ที่
- Website : Mirror Thailand.com