ชอน, คิม และ เทศกาลหนังอีโรติกของพวกเธอ: สองศิลปินหญิงผู้จับมือกัน ‘ฉายหนังโป๊’ เป็นปีที่ 2 เพื่อเปลี่ยนมุมมองต่ออุตสาหกรรมเซ็กซ์ในเกาหลีใต้
หลายคนอาจเคยผ่านตาเทศกาลหนังอีโรติกที่จัดขึ้นในเมืองอย่างลอนดอนหรือบาร์เซโลนา แต่ที่เราจะพูดถึงในคราวนี้คือเทศกาลหนังอีโรติกที่จัดขึ้นในกรุงโซล และยังเป็นเทศกาลที่เกิดขึ้นโดย ‘ผู้หญิง’ สองคนนั่นคือ ชอน ซูฮยอน (Jeon Suhyun) และ คิม ฮเยซู (Kim Hyeisoo) ซึ่งแน่นอนว่าด้วยบริบทสังคมอนุรักษนิยมอย่างเกาหลีใต้ การทำสิ่งนี้กันเองไม่ใช่เรื่องง่ายสักนิด
นั่นเพราะเธอทั้งคู่ต้องเผชิญแรงต้านตั้งแต่การฉายหนังปีแรก ทั้งจากคนที่ไม่เห็นด้วยกับการฉายหนังโป๊บนจอใหญ่ กลุ่มคนที่ต่อต้านคนข้ามเพศ กลุ่มคนที่ต่อต้าน Sex Worker และยังรวมถึงผู้หญิงบางส่วนที่เคยตกเป็นเหยื่อของการแอบถ่าย ที่แสดงความกังวลว่าการฉายหนังโป๊ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาการแอบถ่ายให้ลดน้อยลงและอาจเป็นการส่งเสริมด้วยซ้ำ
แรงต้านเหล่านี้สะท้อนให้เห็นชัดเจนว่าหนังโป๊หรือสื่อภาพยนตร์ที่ว่าด้วยเรื่องเซ็กซ์ในบริบทของเกาหลีใต้นั้นยังเต็มไปด้วยตราบาปและยังถูกขับเคลื่อนโดยเพศชายเป็นหลัก บางส่วนยังสร้างความเจ็บปวดให้กับหลายต่อหลายคน ทั้งที่จริงแล้ว ‘หนังโป๊’ ไม่ควรเป็นเพียงพื้นที่แห่งการกดขี่หรือแสวงหาผลประโยชน์จากผู้หญิง แต่สามารถเป็นศิลปะ บอกเล่าความสัมพันธ์ของผู้คน ทั้งยังสามารถเป็นพื้นที่แห่งอำนาจในการถ่ายทอดเรื่องราวของแต่ละบุคคลบนพื้นฐานของ Consent และเสรีภาพในเนื้อตัวร่างกาย
ชอน คือผู้ก่อตั้งกลุ่มภาพยนตร์อิสระ One More Pink ส่วน คิม คือคิวเรเตอร์ภาพยนตร์และผู้จัดเทศกาลหนังโป๊อัมสเตอร์ดัม (Porn Film Festival Amsterdam - PFFA) ทั้งคู่ฉายหนังอีโรติกร่วมกันครั้งแรกในกรุงโซลในเดือนกุมภาพันธ์ปีที่ผ่านมา ภายใต้ชื่อ The Love ซึ่งพ้องกับวันวาเลนไทน์ และยังเป็นการเล่นกับคำว่า Deoreob ในเกาหลีใต้ที่แปลว่า ‘เสียว’ พร้อมๆ กับที่ลดแรงต้านจากสังคมแทนการใช้คำว่า Porn แบบตรงๆ
และในปีนี้ พวกเธอก็กำลังจะจัดเทศกาลนี้ขึ้นอีกครั้งในวันที่ 9 พ.ค. โดยจะฉายสารคดีว่าด้วยชีวิตของ Sex Worker ในเกาหลีใต้ 2 เรื่องด้วยกันได้แก่ Mamasang: Rememberme This Way (2005) เรื่องเล่าจากคุณป้าผู้เคยเป็นมาม่าซังในค่ายทหารอเมริกัน และ Miari Texas (2025) ที่พาไปสำรวจย่านโคมแดงในเกาหลีใต้ซึ่งคนทำงานที่นั่นจำเป็นต้องประกอบอาชีพแบบหลบๆ ซ่อนๆ และต้องเผชิญกับความยากจนสุดขั้ว ซึ่งแม้สารคดีทั้งสองเรื่องที่จะฉายในปีนี้จะไม่ใช่หนังโป๊ในแบบที่ทุกคนเข้าใจ แต่มันก็เป็นการเปิดเปลือยชีวิตของเหล่าคนทำงานที่ยังคงไม่สามารถถูกพูดถึงอย่างเปิดเผยได้ในสังคมเกาหลีใต้
“สำหรับฉัน หนังโป๊ (Pornography) ไม่ใช่แค่เรื่องของเซ็กซ์ แต่ยังเป็นการแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ ตลอดมา หนังโป๊ถูกเน้นย้ำจนเกินไปว่าเป็นเรื่องของการสอดใส่เพียงอย่างเดียว ซึ่งมันก็หล่อหลอมให้เราคิดว่ามันมีอยู่แค่นั้น แต่จริงๆ แล้ว มันคือการนำเสนอความใกล้ชิดในแบบที่ทุกคนสามารถรื่นรมย์กับมันได้ ไม่ว่าจะเพศไหนๆ หรือสรีระแบบใด” คิมกล่าว
ชอนยังเล่าอีกว่าเมื่อคนได้มาดูหนังในเทศกาลของพวกเธอเมื่อปีที่แล้ว พวกเขาก็ได้เห็นว่าหนังโป๊ไม่ได้มีเพียงแบบที่พวกเขาคุ้นเคยกัน อุตสาหกรรมเซ็กซ์ในเกาหลีใต้ไม่ใช่และไม่ควรเป็นตราบาปของผู้หญิงหรือเพศใดๆ ก็ตาม นั่นจึงทำให้เธอตั้งใจฉายหนังเป็นปีที่สองรวมถึงปีต่อๆ ไป เพื่อเน้นย้ำเรื่องเสรีภาพทางเพศและปลดล็อกความเกลียดตัวเองของผู้คนที่ต้องการมีความสุขกับหนังโป๊
ภายในเทศกาลยังมีกิจกรรมย่อยที่น่าสนใจอย่างเวทีเสวนาที่ว่าด้วยการเมืองและเรื่องเซ็กซ์ ทั้งยังมีเวิร์กช็อปให้คนที่สนใจได้ลองผลิตหนังโป๊ด้วยมุมมอง น้ำเสียงหรือร่างกายของตัวเอง อย่างไรก็ตาม ทั้งชอน คิม และทีมงาน ไม่ลืมที่จะมีข้อกำหนดเคร่งครัดเช่นการตรวจบัตรหน้างานไม่ให้ผู้เยาว์เข้าชมและห้ามไม่ให้มีการถ่ายภาพไปเผยแพร่ข้างนอก
แม้จะเป็นเพียงเทศกาลเล็กๆ โดยผู้หญิงสองคนและยังมีกลุ่มคนดูไม่มากนัก แต่การริเริ่มจัดฉายหนังอีโรติกในพื้นที่อย่างเกาหลีใต้ก็นับเป็นอีกก้าวเดินที่น่าสนใจและเต็มไปด้วยความกล้าหาญ และเราก็หวังอย่างยิ่งว่าพวกเธอจะสามารถจัดเทศกาลต่อไปได้ในปีที่สามและอีกหลายๆ ปีนับจากนี้
อ้างอิง
บทความต้นฉบับได้ที่ : ชอน, คิม และ เทศกาลหนังอีโรติกของพวกเธอ: สองศิลปินหญิงผู้จับมือกัน ‘ฉายหนังโป๊’ เป็นปีที่ 2 เพื่อเปลี่ยนมุมมองต่ออุตสาหกรรมเซ็กซ์ในเกาหลีใต้
ตามบทความก่อนใครได้ที่
- Website : Mirror Thailand.com