โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

สังคม

คนไทยกอดร่ำไห้ร่วมแสดงความอาลัยพระองค์ภา หนึ่งในคนไทยผู้จงรักภักดี

Amarin TV

อัพเดต 2 ชั่วโมงที่ผ่านมา • เผยแพร่ 2 ชั่วโมงที่ผ่านมา
คนไทยกอดร่ำไห้ร่วมแสดงความอาลัยพระองค์ภา หนึ่งในคนไทยผู้จงรักภักดี เผยเคยหวังปาฏิหาริย์จนวินาทีสุดท้าย

คนไทยกอดร่ำไห้ร่วมแสดงความอาลัยพระองค์ภา หนึ่งในคนไทยผู้จงรักภักดี เผยเคยหวังปาฏิหาริย์จนวินาทีสุดท้าย

วันนี้ (12 มิถุนายน 2569) บรรยากาศที่อาคารภูมิสิริริมังคลานุสรณ์ รพ.จุฬาลงกรณ์ สภากาชาด เมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมามีพสกนิกรชาวไทยทยอยเดินทางมาบริเวณจุดพักคอยด้านข้าง อย่างต่อเนื่อง โดยทางโรงพยาบาลมีการจัดพื้นที่ให้ประชาชนที่มาแสดงความอาลัยถวายแด่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา โดยหลายคนต่างอยู่ในอาการโศกเศร้า และโผกอดกันร้องไห้

ทีมข่าวได้พูดคุยกับนางสาวธลธร เขียวสง่า อายุ 56 ปี ชาวจ.ลพบุรี นางดลธร เขียวสง่า อายุ 57 ปี อยู่จังหวัดลพบุรี เผยว่า ตั้งแต่ทราบข่าวว่าพระองค์ท่านทรุด ตนนอนไม่หลับตั้งแต่เมื่อคืน(11 มิถุนายน 2569) ตอนแรกจะเดินทางมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่มาไม่ไหว

นางดลธร บอกว่า ความทรงจำที่มีต่อพระองค์ท่านนั้นก็คงตั้งแต่พระองค์ท่านทรงวัยเยาว์ แต่ที่จำได้และประทับใจ คือตอนที่ตนได้มีโอกาศเฝ้ารับเสด็จบริเวณกำแพงวัดพระแก้ว พระบรมมหาราชวัง พระองค์ท่าน เห็นตนนั่งอยู่ริมฟุตบาท ซึ่งตอนนั้นตนได้นำกระดาษทิชชูปูพื้นเพื่อให้พระองค์ท่านเหยียบ เพราะนาทีนั้นตนหาอะไรไม่ได้ แต่พระองค์ทรงไม่เหยียบ และลงทรุดนั่ง และตรัสว่า เราจะเป็นกำลังใจซึ่งกันและกัน ก่อนตรัสต่อว่า เห็นหน้าตนอยู่บ่อยๆ

“ตอนที่พระองค์ท่านล้มป่วย ตนอยากขอแลกชีวิตพี่กับพระองค์ท่าน ถ้าเป็นไปได้ เพราะชีวิตพี่เป็นแค่ประชาชนคนธรรมดาที่มีครอบครัว แต่พระองค์ท่านคือทั้งประเทศ ประชาชนคนไทย รักพระองค์ท่านมาก”

นางดลธร บอกว่า ตนทำใจไว้อยู่แล้ว แต่เมื่อถึงเวลาจริงๆ ยอมรับไม่ได้ ข้างในใจมันเหมือนจะหลุดออกมา ตนเคยหวัง และหวังมาตลอด หวังด้วยแรงอธิษฐานของตร หวังปาฏิหาริย์ เพราะอย่างน้อยพระองค์ท่านคือหัวใจของทุกคนทุกภาคส่วนเลยก็ว่าได้

“ตอนนี้ไม่รู้จะบอกพระองค์ท่านยังไง เพราะพระองค์ท่านเอาใจพี่ไปด้วย และไม่ใช่แค่เฉพาะพี่ แม้ทุกคนจะยอมรับยังไงก็แล้วแต่ แต่มันไม่ง่าย พระองค์ท่านเหมือนลมหายใจของประชาชน ที่ประชาชนส่วนใหญ่รอ ควางหวัง รอวันกลับมา และตอนนี้ไม่มีใครยอมรับได้เลยในการจากไปของพระองค์ท่าน”

ด้านสุพินดา คำใหญ่ อายุ 55 ปี คนกทม. ประชาชนคนไทยเดินทางมาจากย่านเสรีไทย กทม. พร้อมนำยาดมมามอบให้กับประชาชนที่มาบริเวณจุดพักคอย และประชาชนทั่วไปที่เดินทางมาที่โรงพยาบาล โดยเจ้าตัวเดินทางนั่งเรือโดยสารก่อนต่อรถโดยสารเดินทางมาที่โรงพยาบาลเพื่อนำยาดมกว่า 600 ชิ้น มาแจกจ่ายให้แก่ประชาชนที่มาถวายความอาลัย กันท่ามกลางสภาพอากาศที่ค่อนข้างร้อน

พร้อมเปิดเผยความรู้สึกทั้งน้ำตาว่า ทันทีที่ทราบข่าวตั้งแต่ช่วงเวลาประมาณ 05.00 น. ก็รู้สึกตกใจและเสียใจเป็นอย่างยิ่ง แม้ที่ผ่านมาจะพยายามทำใจมาระดับหนึ่งแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่คาดคิดว่าวันเสาร์แห่งความสูญเสียนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้

"ในฐานะคนไทยคนหนึ่ง เรารู้สึกผูกพันกับราชวงศ์มาตั้งแต่เด็ก ตลอดเวลาที่ผ่านมาเห็นพระองค์ท่านทรงงานหนักมาโดยตลอด ทรงเป็นเจ้าหญิงที่เก่งที่สุด และเข้าถึงประชาชนในทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ หรือแม้กระทั่งเรื่องเล็ก ๆ อย่างการช่วยเหลือสัตว์จรจัด ภาพที่พระองค์ทรงลงมือผัดทอดไก่ด้วยพระองค์เองเพื่อประทานแก่ราษฎร สะท้อนให้เห็นว่าทุกพระกรณียกิจล้วนมาจากพระทัยที่ห่วงใยประชาชนอย่างแท้จริง"

เมื่อถามถึงสิ่งที่จะน้อมนำไปปฏิบัติเพื่อสืบสานพระปณิธาน ประชาชนรายนี้ระบุว่า แม้ความดีที่ประชาชนตัวเล็ก ๆ ทำจะเทียบไม่ได้กับสิ่งที่พระองค์ทรงอุทิศพระวรกาย แต่สิ่งที่จะทำได้คือการไม่ละเลยสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ รอบตัว และการช่วยเหลือเกื้อกูลกันในสังคมเพื่อไม่ให้เป็นภาระหรือระคายเคืองเบื้องพระยุคลบาท

พร้อมกันนี้ ยืนยันว่าจะยังคงเดินหน้าสนับสนุนผลิตภัณฑ์และกิจกรรมของ "มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย" ต่อไป เพื่อให้มูลนิธิฯ ที่พระองค์ทรงร่วมก่อตั้งและเป็นองค์ประธาน สามารถดำเนินงานช่วยเหลือผู้ประสบภัยต่อไปได้ แม้ในวันนี้พระองค์ท่านจะออกเดินทางพักผ่อนตลอดกาลแล้ว แต่จะยังคงสถิตอยู่ในความทรงจำของคนไทยตลอดไป

สำหรับยาดมจำนวน 600 ชิ้นที่นำมาแจกจ่ายในวันนี้ หวังว่าจะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยส่งต่อพลังใจ ให้ความสดชื่น และช่วยให้พี่น้องชาวไทยทุกคนก้าวผ่านช่วงเวลาแห่งความโศกเศร้าครั้งใหญ่นี้ไปด้วยกันในฐานะ ครอบครัวใหญ่เดียวกัน

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...