ต้นทุนโลกร้อนจากสงคราม ซากกาซาอาจปล่อยคาร์บอนกว่า 90,000 ตัน

เศษซากหลายล้านตันที่เหลือจากการทิ้งระเบิดในกาซาโดยอิสราเอล อาจก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกมากกว่า 90,000 ตัน และอาจใช้เวลานานถึง 4 ทศวรรษในการขนย้ายและจัดการ ตามผลการศึกษาฉบับหนึ่ง

การทำลายบ้าน โรงเรียน และโรงพยาบาลของชาวปาเลสไตน์ในกาซาโดยอิสราเอล ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2023 ถึงเดือนธันวาคม 2024 ได้สร้างเศษซากคอนกรีตอย่างน้อย 39 ล้านตัน ซึ่งจะต้องใช้รถบรรทุกทิ้งเศษซากอย่างน้อย 2.1 ล้านคัน วิ่งรวมระยะทาง 18 ล้านไมล์ (29.5 ล้านกิโลเมตร) ไปยังพื้นที่ทิ้งขยะ นักวิจัยระบุ

เพียงแค่การเคลียร์เศษซากเท่านั้น ก็เทียบเท่ากับการขับรถรอบโลก 737 รอบ และจะก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (CO2e) ราว 66,000 ตัน ตามการระบุของนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระและออกซฟอร์ด ซึ่งใช้เครื่องมือโอเพ่นซอร์สที่พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ในการตรวจจับและวิเคราะห์การปล่อยคาร์บอนที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งผ่านรีโมทเซนซิ่ง

การประเมินของนักวิจัย

การศึกษานี้ ซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร Environmental Research: Infrastructure and Sustainability เป็นส่วนหนึ่งของกระแสที่เติบโตขึ้นในการคำนวณต้นทุนด้านสิ่งแวดล้อมและภูมิอากาศของสงครามและการยึดครอง รวมถึงความเสียหายระยะยาวต่อแผ่นดิน แหล่งอาหารและน้ำ ตลอดจนการฟื้นฟูและการสร้างใหม่หลังความขัดแย้ง ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่า ระเบิดที่ฝังอยู่ใต้เศษซากในกาซาเป็นอันตรายต่อผู้คนหลายพันคนที่กลับบ้าน

นักวิจัยได้พิจารณาสถานการณ์สองกรณีในการคำนวณความเร็วและผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศจากการจัดการเศษซากที่ไม่ปนเปื้อน ซึ่งสามารถนำไปใช้สร้างพื้นที่ปาเลสไตน์ขึ้นใหม่ได้

โดยสมมุติว่า 80% ของเศษซากสามารถนำไปบดได้ กองรถบดกรามอุตสาหกรรมจำนวน 50 คัน ซึ่งดูเหมือนไม่เคยได้รับอนุญาตให้ใช้งานในกาซา จะใช้เวลาเพียงกว่า 6 เดือน และก่อให้เกิดการปล่อย คาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (CO2e) ราว 2,976 ตัน ตามผลการศึกษานี้

แต่หากใช้เครื่องบดขนาดเล็ก 50 คัน ซึ่งเป็นประเภทที่ใช้ในกาซาเป็นหลัก จะใช้เวลากว่า 37 ปีในการจัดการเศษซาก และปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (CO2e) ประมาณ 25,149 ตัน

ในสถานการณ์นี้ การปล่อยคาร์บอนจากการขนย้ายและบดเศษซากจากอาคารที่ถูกทำลายในกาซา จะเทียบเท่ากับการชาร์จโทรศัพท์มือถือ 7.3 พันล้านเครื่อง

ยิ่งเศษซากที่ปนเปื้อนยังคงอยู่ในพื้นที่นานยิ่งเสียหายเท่านั้น

ความเสียหายต่ออากาศ น้ำ และสุขภาพของชาวปาเลสไตน์ 2 ล้านคนที่ขณะนี้ต้องพลัดถิ่น อดอยาก และถูกทิ้งระเบิดมาแล้วกว่า 21 เดือน ก็จะยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น

ฉนวนกาซาเป็นพื้นที่ยาว 25 ไมล์ (ประมาณ 40 กิโลเมตร) ซึ่งมีขนาดเพียงสองเท่าของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. โดยมีพื้นที่ประมาณ 141 ตารางไมล์ (365 ตารางกิโลเมตร) มากกว่า 90% ของบ้านเรือนในกาซาได้รับความเสียหายหรือถูกทำลาย รวมถึงโรงเรียน คลินิก มัสยิด และโครงสร้างพื้นฐานส่วนใหญ่

การวิเคราะห์ครั้งนี้รวมข้อมูลโอเพ่นซอร์สเกี่ยวกับพื้นที่ผิวอาคาร ความสูง ความเสียหายของโครงสร้าง และโครงข่ายถนน เพื่อประมาณการการกระจายตัวของเศษซากทั่วกาซา และคำนวณต้นทุนคาร์บอนจากการจัดการและขนย้ายเศษซากเหล่านั้นระหว่างการฟื้นฟู ตามคำกล่าวของนิโคลัส รอย ผู้ร่วมเขียนการศึกษานี้ ซึ่งเป็นผู้รวบรวมข้อมูลและวิเคราะห์

การเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นต้นเหตุของความโกลาหลด้านภูมิอากาศ โดยมีเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้วที่อันตรายและสร้างความเสียหายเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งบีบบังคับให้ประชาชนจำนวนมากที่สุดในประวัติศาสตร์ต้องอพยพ

ภูมิภาคอ่าว (Gulf region) เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เปราะบางที่สุดต่อสภาพอากาศสุดขั้วและภัยพิบัติที่ค่อยเป็นค่อยไป เช่น ภัยแล้ง การแปรสภาพเป็นทะเลทราย ความร้อนจัด และฝนตกอย่างผิดปกติ รวมถึงการเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม ความไม่มั่นคงด้านอาหาร และการขาดแคลนน้ำ

รอยเท้าคาร์บอนของกองทัพทั่วโลกทั้งหมดถูกประเมินว่าคิดเป็นประมาณ 5.5% ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลก โดยไม่รวมก๊าซที่เกิดจากสงครามและการต่อสู้ นี่มากกว่าการปล่อยรวมกันของการบินพลเรือน (2%) และการเดินเรือ (3%)

นักวิจัยกำลังพยายามคำนวณต้นทุนภูมิอากาศที่เกิดจากความขัดแย้งรุนแรงสองแห่งในปัจจุบัน – สงครามของรัสเซียในยูเครน และการโจมตีทางทหารของอิสราเอลในกาซาและตะวันออกกลางโดยรอบ ซึ่งอาจนำไปสู่การคำนวณข้อเรียกร้องค่าเสียหายในอนาคต

เดือนมิถุนายน มีงานวิจัยที่พบว่า ต้นทุนระยะยาวด้านภูมิอากาศจากการทำลาย เคลียร์ และสร้างกาซาใหม่ อาจสูงกว่า 31 ล้านตันของคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (CO2e) ซึ่งมากกว่าการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งปี 2023 ของคอสตาริกาและเอสโตเนียรวมกัน แต่ไม่มีข้อผูกพันให้รัฐรายงานการปล่อยจากกองทัพต่อองค์กรด้านภูมิอากาศของสหประชาชาติ