พาย SUP ล่องแม่น้ำแคว... ชิลล์ไม่ไหว มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ - Oystory

“วาว วาวว เสียงรถไฟแล่นไปฤทัยครื้นเครง เรามันคนกันเองไม่ต้องเกรงใจใคร”
ก่อนหน้านี้ เด็กน้อยเมืองเหนือคนหนึ่งเรียนรู้ผ่านเพลง มนต์ไทรโยค ของคณะ The Innocent ว่า กาญจนบุรีเป็นจังหวัดที่มีทางรถไฟพาไปเที่ยวน้ำตกที่สวยงาม ในความคิดของเธอ จังหวัดนี้ช่างน่ารื่นรมย์ไม่น้อย

จนกระทั่งวิชาสังคมศึกษา ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่าทางรถไฟสายที่พาไปหาความรื่นรมย์นั้น แล่นผ่านทารุณกรรม บดขยี้ชีวิตคนมาอย่างเหี้ยมโหด

และในมิติที่หก กาญจนบุรีคือจังหวัดที่มีผี สัมภเวสี หรือพลังงานบางอย่าง ชุกชุมพอ ๆ กับปลาคังในแม่น้ำ และอีกสารพัดเรื่องเล่าที่ป้ายความหลอนให้กับเมืองนี้

ในชีวิตช่วงหนึ่งของลูกผู้ชายหลายคน ก็ต้องมาทดสอบความเป็นชายชาติทหารกันที่นี่

กิจกรรมสานสัมพันธ์พนักงานประจำปีของบริษัท ต้องมีเมืองกาญเป็นหนึ่งในจุดหมาย

และในช่วงหนึ่ง กาญจนบุรียังโด่งดังในฐานะของ สถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์แห่งสยามประเทศอีกด้วย

เมื่อรวมความแล้ว กาญจนบุรีเป็นจังหวัดที่มีหน้าตาสวยงามด้วยธรรมชาติบริสุทธิ์ แฝงด้วยบุคลิกโลดโผน แอดเวนเจอร์ ในอันดับต้น ๆ ของเมืองไทย

จนครั้งล่าสุดที่ได้ไปเยือน เมืองกาญก็ต้อนรับเราด้วยประสบการณ์ใหม่
นั่นก็คือการพาย SUP (Stand up paddle board) ล่องแม่น้ำแคว กับสถานประกอบการแห่งหนึ่ง

ในความคิดแรกคิดว่า มันคงจะต้องเป็นกิจกรรมสำหรับนักกีฬา คนแข็งแรง อะไรแนวนั้น เพราะจะต้องใช้แรงบังคับทิศทางท่ามกลางกระแสน้ำไหล แต่พอได้ไปพายจริง ๆ ก็พบว่ามันเป็นกิจกรรมที่ Chillax มาก ไม่ต้องออกแรงมากมาย ขนาดมือไม่พาย เอาเท้าราน้ำเล่นก็ยังได้

และด้วยบรรยากาศช่วงบ่ายแก่ ๆ ที่แดดกำลังจะร่ม ลมกำลังจะตก การค่อย ๆ จ้วงไม้พายบังคับแพดเดิ้ลบอร์ดให้ไหลไปตามลำน้ำ อาจจะไม่ทำให้เราลืมเรื่องมากมายในหัว แต่มันทำให้เรายินดีอยู่กับปัจจุบัน…

ชิลล์จนขนาดที่ว่า ระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร ที่เราต้องพาย ดูจะสั้นไปสำหรับความชิลล์นี้
เส้นทางพายมาสิ้นสุดลงแถว ๆ สะพานข้ามแม่น้ำแคว ในช่วงเวลาแสงสุดท้ายของวันพอดี

เริ่มมืดแล้ว แต่เรายังมองเห็นนักท่องเที่ยวเดินอยู่บนสะพานข้ามแม่น้ำแคว บนแพอาหารก็มีผู้คนทานอาหารเย็นกันหนาตา ส่วนใหญ่ให้ความสนใจคณะ SUP ที่พายผ่าน บ้างก็โบกมือลงมาให้เรา
อารมณ์ประมาณต้อนรับนักกีฬาที่กำลังเข้าเส้นชัย อะไรอย่างนั้น

คนนำทางบอกกับเราว่า จริง ๆ แล้วจะต้องมาทันไฮไลต์ของทริป คือนั่งดูรถไฟแล่นข้ามสะพานจากกลางแม่น้ำแคว แต่ด้วยความเรื่อย ๆ มาเรียง ๆ ของแก๊งเรา ก็เลยพลาดรถไฟขบวนสุดท้ายไป
อารมณ์จะคล้าย ๆ คนที่กินก๋วยเตี๋ยวแล้วชอบเก็บลูกชิ้นไว้กินคำสุดท้าย แต่ดันมีเพื่อนมาแย่งคีบไปกิน หรือทำตก

แต่ในใจเราคิดว่าไม่เป็นไร
เก็บความสนุกเอาไว้ทำวันหลังบ้าง จะได้หาเรื่องกลับมาเมืองกาญอีกไง :)