โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

เปิดประวัติ “พระเทพวชิรปาโมกข์” พระนักปกครอง-นักบริหารสายธรรมยุต ผู้เปี่ยมเมตตา

Thaiger

อัพเดต 30 มิ.ย. 2568 เวลา 10.56 น. • เผยแพร่ 30 มิ.ย. 2568 เวลา 03.54 น. • Thaiger ข่าวไทย

เปิดประวัติ พระเทพวชิรปาโมกข์ อาชว์ อาชฺชวปเสฏโฐ เจ้าอาวาสวัดตรีทศเทพ พระนักปกครอง-นักบริหารสายธรรมยุตผู้เปี่ยมเมตตา

ในแวดวงคณะสงฆ์ธรรมยุต หากเอ่ยชื่อ พระเทพวชิรปาโมกข์ หรือ “พระอาจารย์อาชว์ อาชฺชวปเสฏฺโฐ” วัดตรีทศเทพวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ย่อมเป็นที่รู้จักในฐานะพระสงฆ์ผู้มีบทบาทสูงในงานบริหารคณะสงฆ์ ด้วยภูมิธรรม ภูมิปัญญาที่สั่งสมมายาวนานกว่า 34 พรรษา

ท่านเป็นพระสงฆ์สายธรรมยุต ปัจจุบันมีอายุ 54 ปี พรรษา 34 สำเร็จการศึกษาบาลีถึง เปรียญธรรม 7 ประโยค และจบปริญญาตรีในระดับ ศาสนศาสตรบัณฑิต (ศน.บ.)

พระเทพวชิรปาโมกข์เริ่มต้นเส้นทางสมณศักดิ์เมื่อปี พ.ศ. 2534 ในฐานะเปรียญธรรม 7 ประโยค ก่อนจะได้รับแต่งตั้งเป็นพระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ ที่ “พระชินวงศเวที” เมื่อปี พ.ศ. 2551 จากนั้นไต่ระดับขึ้นเป็นชั้นราชในปี พ.ศ. 2557 ที่ “พระราชสารสุธี” จนถึงสมณศักดิ์ชั้นเทพในปี พ.ศ. 2566 ที่ “พระเทพวชิรปาโมกข์”

สมณศักดิ์เหล่านี้ ยืนยันจริยวัตรความเพียบพร้อมทั้งด้านการศึกษา จริยาวัตร และบทบาทในกิจสงฆ์ ซึ่งท่านได้รับมอบหมายให้ดูแลและบริหารกิจการพระพุทธศาสนาในระดับสูงอย่างต่อเนื่อง

พระเทพวชิรปาโมกข์เคยดำรงตำแหน่ง ผู้รักษาการแทนเจ้าคณะจังหวัดลพบุรี (ธรรมยุต) เมื่อปี พ.ศ. 2557 ก่อนขยับขึ้นเป็น ผู้รักษาการแทนเจ้าคณะจังหวัดนครปฐม – สุพรรณบุรี (ธรรมยุต) ในปี พ.ศ. 2562 จนได้รับความไว้วางใจให้ดำรงตำแหน่ง เจ้าคณะภาค 14–15 (ธรรมยุต) ซึ่งเป็นภาคใหญ่ที่ดูแลพื้นที่สำคัญของประเทศไทย

ขณะเดียวกัน ท่านยังดำรงตำแหน่ง เจ้าอาวาสวัดตรีทศเทพวรวิหาร ซึ่งเป็นวัดสำคัญย่านพระนคร ถือเป็นทั้งศูนย์กลางทางจิตใจและการศึกษาของพระสงฆ์สายธรรมยุตในกรุงเทพมหานคร

เส้นทางการศึกษาธรรมและงานเผยแผ่ ท่านยังเคยเป็น ผู้ช่วยเจ้าอาวาสแม่กองธรรมสนามหลวง มีบทบาทในการส่งเสริมการศึกษาธรรมะในระดับชาติ พร้อมทั้งสนับสนุนกิจกรรมเผยแผ่ธรรมะและงานศึกษาพระปริยัติธรรมแก่พระภิกษุสามเณรทั่วประเทศ

แผนที่วัดตรีทศเทพ

ความหมายของชื่อ “พระเทพวชิรปาโมกข์”

สมณนาม “ปาโมกข์” หมายถึง “ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ภิกษุ”, ส่วน “วชิร” หมายถึง “เพชร, อาวุธที่แกร่งกล้า” และ “เทพ” หมายถึง “ชั้นสูง, ผู้เปี่ยมเมตตา” จึงเป็นนามที่สะท้อนคุณสมบัติของผู้นำทางธรรมที่มั่นคง เข้มแข็ง และเปี่ยมด้วยเมตตา

แม้มีรายงานล่าสุดว่าท่านได้ลาสิกขากะทันหัน ข้ามฝั่งไปลาว เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2568 แต่ยังไม่มีคำชี้แจงจากท่านหรือคณะสงฆ์อย่างเป็นทางการ แต่ประวัติศาสตร์ของพระเทพวชิรปาโมกข์จะยังคงเป็นที่กล่าวถึงในฐานะ พระนักปกครอง นักศึกษา และนักพัฒนา ผู้มีบทบาทสำคัญต่อคณะสงฆ์ธรรมยุตในยุคปัจจุบัน วางรากฐานไว้ให้แก่ศิษย์และชุมชนทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัดอย่างยั่งยืน.

ภาพปกจาก : พัดยศ สมณศักดิ์คณะสงฆ์ไทย

อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...