Caroline Darian ลูกสาว Gisèle Pelicot หญิงชาวฝรั่งเศสที่ถูกสามีวางยาและข่มขืนเปิดใจถึงความเจ็บปวดผ่านหนังสือเรื่อง I’ll Never Call Him Dad Again
* บทความนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรงทางเพศ
กรณีของ Gisèle Pelicot หญิงชาวฝรั่งเศสวัย 72 ผู้ถูกสามีซึ่งใช้ชีวิตคู่ด้วยกันมานานกว่า 50 ปี วางยานอนหลับและให้ชายหลายคนร่วมกันล่วงละเมิดทางเพศเธอขณะไม่ได้สติ นับว่าเป็นอีกหนึ่งคดีใหญ่จากเมื่อปีที่แล้วที่สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทุกวงการไม่น้อยไปกว่า กรณี #Metoo ที่กระตุ้นให้เกิดการถกเถียงไปทั่วโลก
ทว่าการต่อสู้เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับ Gisèle ไม่เพียงเกิดขึ้นในชั้นศาลเท่านั้น เบื้องหลังการต่อสู้ยังอาจรวมถึงการที่ Caroline Darian ผู้เป็นลูกสาวของ Gisèle ได้ออกมาเปิดใจแบบหมดเปลือกเป็นครั้งแรกผ่านการเขียนหนังสือที่มีชื่อว่า ‘I’ll Never Call Him Dad Again’ ซึ่งเปิดเผยประสบการณ์การเผชิญหน้ากับเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเธอ ไม่ใช่แค่กับ Gisèle แต่ความเจ็บปวดนั้นยังส่งผลถึงเธอไม่น้อยไปกว่าใคร ในฐานะ ‘ลูกสาว’ ของ ‘พ่อ’ ที่ ‘ทำร้ายแม่’ ด้วย
ก่อนหน้านี้ ชีวิตของ Caroline ก็เหมือนเช่นผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ใช้ชีวิตเรียบง่าย เธอเป็นแม่ของลูกชาย เป็นภรรยา เป็นคนทำงานที่ทำด้านการสื่อสารในปารีส จนกระทั่งวันที่สายโทรเข้าสายหนึ่งได้เปลี่ยนชีวิตของเธอและทุกคนในครอบครัวไปตลอดกาล…
“ในวันนั้น แม่ (Gisèle Pelicot) บอกว่ามีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับ Dominique (พ่อของ Caroline) จะบอก” Caroline เล่าในบทสัมภาษณ์กับสื่อ Glamour เธอเลือกที่จะไม่เรียกเขาว่า ‘พ่อ’ แต่เลือกที่จะเรียกชื่อแทน “แม่เลือกที่จะโทรหา Paul สามีของฉัน ไม่โทรหาฉัน แม่คงไม่อยากให้ลูกๆ รู้เรื่องพวกนั้น แล้วแม่ก็ไว้ใจสามีของฉันมากๆ แม่รู้ว่าเขาจะรับได้ ไม่ว่าเรื่องมันจะเลวร้ายแค่ไหนก็ตาม”
หลังจากนั้น ข่าวร้ายจากปลายสายของแม่ที่บอกว่าพ่อของเธอวางยาสลบ แล้วพาบรรดาผู้ชายมากหน้าหลายตามาร่วมกันล่วงละเมิดทางเพศเธอที่นอนไม่ได้สติ และเขาทำแบบนั้นอยู่นานเป็นเวลาหลายปี ก็นำมาสู่การต่อสู้คดีโดยที่หญิงวัย 72 อย่าง Gisèle ขอสละสิทธิ์ในการปิดบังอัตลักษณ์ พร้อมออกมากางรายชื่อบรรดาผู้ชายกว่า 51 คนที่มีส่วนร่วมกับการล่วงละเมิดเธออย่างหาญกล้า ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นผู้มีอำนาจ หรือมาจากแวดวงใหญ่โตในสังคมขนาดไหน ด้วยความเชื่อที่ว่า “ความอับอายควรต้องเป็นของอีกฝั่ง… ไม่ใช่เธอ” ซึ่งไม่เกินจริงเลย หากจะบอกว่าการต่อสู้ของ Gisèle ได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของการเรียกร้องเรื่องต่างๆ อีกมากมายในสังคมฝรั่งรวมถึงทั่วโลกตามมา เช่น ความจริงจังเรื่องกฎหมายเอาผิดนักข่มขืน ไปจนถึงการปฏิรูป Sex Education และการสร้างความตระหนักเรื่อง Consent และสิทธิในเนื้อตัวร่างกายยังนับว่า ‘ไม่เเข็งแรง’ สักเท่าไรในสังคมอนุรักษ์นิยมอย่างฝรั่งเศส
สำหรับ Caroline นี่คือโศกนาฏกรรมของครอบครัวที่สร้างบาดแผลให้กับเธอและครอบครัวไม่น้อย แต่ก็เป็นเหมือนแรงผลักดันให้เธอลุกขึ้นมาเขียนหนังสือ พร้อมกับก่อตั้งองค์กรชื่อ #MendorsPas ที่ในภาษาอังกฤษหมายถึง Don’t Put Me Under หรือ ‘อย่าทำให้ฉันหมดสติ’ เพื่อช่วยเหลือเหยื่อที่ถูกวางยานอนหลับ รวมถึงเหยื่อจากการถูกล่วงละเมิดทางเพศให้ได้รับความเป็นธรรม
“มันไม่ใช่เเค่เรื่องของผู้หญิงคนหนึ่ง คุณเข้าใจใช่ไหม ยังมีเหยื่ออีกมากมายที่ต้องทนทุกข์กับการถูกกระทำความรุนแรงทางเพศ ทั้งผู้หญิง และเด็กๆ ที่ถูกทิ้งให้ต้องสู้โดยลำพัง ถูกครอบครัวของตัวเองเพิกเฉย แล้วก็ไม่ใช่ฉันหรอกที่เป็นฮีโร่ เพราะฉันอยากจะส่งพลังให้ทุกคนเป็นฮีโร่เหมือนกับฉัน ฉันพร้อมที่จะซับพอร์ตพวกเขา และอยากให้เราเกิดความตระหนักเรื่องเหล่านี้กันเสียทีค่ะ”
นอกจากองค์กร #MendorsPas ของ Caroline จะช่วยเหลือเหยื่อล่วงละเมิดเป็นหลักแล้ว ยังได้รวบรวมผู้เชี่ยวชาญจากหลากหลายสาขาวิชาขีพมาช่วยกันสร้างเครือข่ายขนาดย่อมๆ ในฝรั่งเศส ทั้งทีมนักกฎหมาย ทีมนักสังคม ทีมแพทย์ ทีมผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ ไปจนถึงทำงานกับภาคการเมือง และโดยเฉพาะการช่วยเหลือด้านพิษวิทยาให้กับเหยื่อที่ถูกวางยา เพื่อให้ขั้นตอนต่างๆ เข้าถึงได้ง่ายขึ้น เนื่องจากการที่คนทั่วไปจะเข้าถึงขั้นตอนดังกล่าวในฝรั่งเศสนั้นเป็นเรื่องยาก และต้องเสียค่าใช้จ่ายที่แพงลิบ
Caroline บอกว่าเรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ในทุกระดับของสังคม “เราทุกคนรู้ดีว่ามันจะมีใครสักคนรอบข้างเราที่กำลังเผชิญเรื่องเหล่านี้อยู่” เธอเขียนหนังสือ I’ll Never Call Him Dad Again ขึ้นมาโดยไม่ได้คาดหวังอะไรนัก แค่บอกตัวเองว่าอย่างน้อยๆ เธอก็กำลังช่วยชวิตผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นแม่แท้ๆ เอาไว้แค่นั้น แต่กลายเป็นว่าหนังสือเล่มนี้ได้ช่วยชีวิตใครต่อใครไว้ได้อีกมากมาย หนึ่งในนั้นก็คือตัวเธอเองด้วย เพราะจริงๆ แล้วการเล่าเรื่องเหล่านี้ออกมาผ่านงานเขียน ก็เหมือนเป็นการ ‘เยียวยา’ ทำมีระยะห่างระหว่างเรื่องเลวร้ายทั้งหมด และในบางครั้งก็เป็นการค่อยๆ ‘ย่อย’ เรื่องที่หนักหนาและยากเย็นเกินจะรับ “ฉันแค่อยากจะซื่อตรงกับตัวเอง เพราะสุดท้ายแล้วมันมีบางอย่างในชีวิตที่ฉันต้องสูญเสียไปกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน”
Caroline ยังบอกอีกด้วยว่า I’ll Never Call Him Dad Again เป็นเพียงปฐมบทเหมือนกับเป็นไดอารี่ที่บันทึกอารมณ์ความรู้สึกของตัวเธอ แต่สิ่งที่เธอกำลังจะเขียนในเล่มต่อไป จะเป็นเหมือนเบื้องหลังการต่อสู้คดีที่เข้มข้นขึ้น เช่น ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชั้นศาล ทุกอย่างที่สื่อทั่วโลกจับตามอง รวมถึงความพยายามที่เธอกำลังฟ้องร้องเพิ่มอีกด้วยว่าตัวเธอเองก็เป็นหนึ่งใน ‘เหยื่อ’ ของพ่อเหมือนกัน พร้อมกับเปิดหลักฐานที่ช่วยยืนยันข้อเท็จจริง (ซึ่ง ณ ตอนนี้ พ่อของ Caroline ก็ยังคงปฏิเสธข้อกล่าวหานี้)
และพาร์ตสำคัญก็คือ มันเกิดอะไรขึ้นบ้างในครอบครัวของเธอระหว่างการสู้คดีที่เจ็บปวดนี้ เพราะในความรู้สึกของเธอและครอบครัว ไม่ว่าคดีนี้มันจบลงอย่างไร มันก็ไม่มีวัน ‘จบ’ ลงในใจของพวกเขาไปได้ง่ายๆ นักหรอก
อ้างอิง
อ่านบทความที่เกี่ยวข้อง
- Caroline Darian ลูกสาว Gisèle Pelicot หญิงชาวฝรั่งเศสที่ถูกสามีวางยาและข่มขืนเปิดใจถึงความเจ็บปวดผ่านหนังสือเรื่อง I’ll Never Call Him Dad Again
- คาร์เทียร์ เปิดรับสมัคร ‘ผู้ประกอบการเพื่อสังคมหญิง’ เข้าสู่โครงการ Cartier Women’s Initiative Awards 2026 สมัครได้แล้ว ตั้งแต่วันนี้ จนถึง 24 มิ.ย. 2568
- Ada Lovelace โปรแกรมเมอร์คนแรกของโลก ในยุคที่ผู้หญิงไม่มีสิทธิเข้าห้องสมุด จนต้องให้สามีช่วยคัดลอกหนังสือออกมาให้อ่าน
ตามบทความก่อนใครได้ที่
- Website : Mirror Thailand.com