หมา กับ ความเชื่อทางศาสนา
อย่างที่พี่ ๆ รู้กันดี ว่าน้องหมาเป็นสัตว์ที่อยู่คู่กับคนเรามาอย่างยาวนาน ซึ่งไม่ใช่แค่ความเป็นอยู่ แต่ยาวไปถึงความเชื่อทางศาสนาด้วย ไม่ว่าจะพุทธ คริสต์ หรืออิสลาม ล้วนแต่มีความเชื่อ และความคิดเห็นต่อตัวน้องหมาต่างกันค่ะ บ้างก็ว่าน้องหมาเป็นดวงวิญญาณที่มีเวรกรรมติดตัว บ้างก็ว่าน้องหมาเป็นเพียงแค่สิ่งมีชีวิตตัวหนึ่ง ไม่ได้มีบาปกรรมอะไร อ่ะ แค่นี้ก็น่าสนใจแล้วใช่ไหมค่ะ อย่ารอช้า ไปค้นหาความจริงกันค่ะ
มาเริ่มกันที่ ศาสนาคริสต์ กันก่อนค่ะ ศาสนาคริสต์มองว่าน้องหมาเป็นตัวแทนของความซื่อสัตย์ ซึ่งมีสุนัขตามตำนานศาสนาที่ได้ชื่อว่า สุนัขของพระเจ้า หรือ หมาล่าเนื้อของพระเจ้าเลยนะคะ โบสถ์จึงมักจะใช้รูปปั้นสุนัขเพื่อปกปักและป้องกันโบสถ์จากสิ่งชั่วร้ายค่ะ มีเหตุการณ์ในอดีตที่เล่าว่า มีนักบุญท่านนึงชื่อเซนต์โรช ติดโรคระบาดในช่วงนั้น วันนึงเซนต์โรชเข้าไปในป่า ในใจของเขาคิดว่ายังไงก็ไม่น่ารอดออกไปจากป่านี้แน่ๆ แต่เซนต์โรชก็เจอเข้ากับน้องหมาตัวนึง ซึ่งน้องหมาตัวนั้นก็เข้ามาเลียแผลและหาอาหารมาให้ ทำให้เขาค่อย ๆ ฟื้นตัวขึ้น ซึ่งนี่เป็นที่มาของ “วันเกิดของสุนัขทั้งปวง” และในปัจจุบัน รูปปั้นของเซนต์โรชก็มักจะมีน้องหมาอยู่เคียงข้างด้วยเสมอ และในสาธารณรัฐโดมินิกันเองก็มีชื่อมาจากภาษาลาตินว่า Domini canes ที่แปลว่าสุนัขขององค์พระผู้เป็นเจ้าค่ะ
ทางด้าน ศาสนาอิสลาม โดยส่วนใหญ่แล้ว น้องหมาถือเป็นมลทินค่ะ ทำให้น้องหมาไม่เป็นที่ยอมรับในทางการค้าและการรับเลี้ยงค่ะ เนื่องจากมีบัญทึกของศาสนาอิสลามเคยกล่าวไว้ว่า“บุคลลใดที่เลี้ยงสุนัขโดยไม่ใช่สุนัข (คือไม่ได้เลี้ยงไว้เพื่อใช้งานอะค่ะ) เฝ้าปศุสัตว์ ล่าสัตว์ หรือเฝ้าสวน เช่นนั้นผลบุญของเขาจะถูกบั่นทอนลงทุกวันๆ” ก็คือชาวมุสลิมสามารถเลี้ยงน้องหมาได้ แต่ห้ามเลี้ยงไว้ในบ้าน ห้ามขึ้นเตียงนอน ห้ามให้มานอนด้วยค่ะ ห้ามกอดจูบลูบหัว แล้ว….ทำไมกันล่ะ ก็ต้องย้อนความกลับไปในอดีตค่ะ ในอาหรับสมัยศาสดาเองก็มีการเลี้ยงน้องหมาเหมือนกันค่ะ ซึ่งจะเลี้ยงไว้เฝ้าสวน ล่าสัตว์ตามปกตินี่แหละค่ะ ต่อมาทางมุฮัมมัดมีบัญญัติในเรื่องของความสะอาด ว่าหากน้องหมาไปเลียภาชนะหรืออวัยวะตามร่างกายใด ๆ ต้องล้างด้วยน้ำสะอาดเจ็ดรอบค่ะ โดยหนึ่งในเจ็ดรอบนั้น ต้องเป็นน้ำดินหนึ่งรอบค่ะ ซึ่งเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมาก ชาวมุสลิมส่วนมากจึงเลือกที่จะไม่เลี้ยงน้องหมาเพื่อตัดปัญหานั้นไปค่ะ
มาที่ ศาสนาพุทธ กันบ้าง ทางศาสนาพุทธมีความเชื่อว่าทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามกรรม หากทำกรรมไว้มาก ชาติหน้าก็จะสามารถเกิดมาเป็นสัตว์ได้เช่นกัน ในร่างของสุนัขตัวนั้น อาจจะเป็นดวงวิญญาณของเทวดามาก่อน หรือสุนัขตัวนี้อาจจะเป็นพระสงฆ์มาก่อนก็ได้ ซึ่งทุก ๆ สิ่งมีชีวิต พระพุทธเจ้าล้วนเคยเกิดมาเป็นสิ่งนั้น ๆ มาก่อนค่ะ โดยในคำสอนก็ยังบอกอีกว่า สิ่งมีชีวิตทุกสรรพสิ่งล้วนมีชีวิตจิตใจ ทุก ๆ ดวงวิญญาณล้วนมีความเท่าเทียม ล้วนเวียนว่ายตายเกิดด้วยกันทั้งสิ้น และในประวัติของพระพุทธเจ้าเอง ก็มีระบุไว้ว่าพระพุทธองค์เองก็มักจะถูกล้อมรอบด้วยสัตว์ต่าง ๆ ค่ะ ทั้งนี้ส่งผลให้ชาวพุทธมักจะไม่รังเกลียด และรักสัตว์เอามาก ๆ เพราะทุกสิ่งมีชีวิตล้วนเท่าเทียม และการเบียดเบียนถือเป็นบาปนั่นเองค่ะ
คำว่า “ต่างศาสนาต่างความเชื่อ” นี่ถือว่าสามารถใช้ได้ทุกยุคทุกสมัยเลยนะคะ สุดท้ายแล้วทัศนคติที่มีต่อน้องหมาและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ จะเป็นอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับตัวบุคคลอยู่ดี บางคนชอบเลี้ยงงู บางคนชอบเลี้ยงแมว บางคนเลี้ยงหนอนเลี้ยงมด หรือจะอะไรก็แล้วแต่ สิ่งสำคัญคือการดูแลเอาใจใส่ใหเดี และไม่ดูถูกความเชื่อหรือความชื่นชอบส่วนตัวของแต่ละคนค่ะ
อ่านบทความอื่น ๆ