ผมเปิดร้านอาหารหลังวันสิ้นโลกล่ะ
ข้อมูลเบื้องต้น
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนมากมายที่กำลังต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตทั้งมนุษย์ที่ไร้ซึ่งวิญญาณแต่กลับสามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว สัตว์กลายพันธุ์อย่างหนูท่อแต่กลับมีร่างกายขนาดใหญ่โตเท่ารถยนต์หนึ่งคัน พืชกลายพันธุ์ที่ลำต้นใหญ่เท่าคนโอบสามคนมีดอกคล้ายดอกชบาบานใหญ่สามดอกแต่ละดอกสามารถพ่นลูกไฟออกมาได้
ท่ามกลางการต่อสู้ของมนุษย์ที่ไม่ยอมแพ้ต่ออสุรกายทั้งหลาย ดิ้นรนต่อสู้เพื่อชัยชนะ หากไม่ชนะก็อาจต้องตกตายหรือกลายเป็นอสุรกายเสียเอง ท่ามกลางโลกที่วุ่นวายและน่าหวาดหวั่น
มันเริ่มมาจากวันนั้น
วันที่ท้องฟ้าเกิดปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาด ผู้คนหลังเหตุการณ์วันสิ้นโลกเรียกมันว่า คืนจันทร์สีเลือด ท้องฟ้ายามค่ำคืนแทนที่จะมืดมิดมองเห็นแสงดาวระยิบระยับกลับกลายเป็นสีแดงเลือดยาวนานสามวันสามคืน นักวิทยาศาสตร์พยายามหาคำตอบต่อปรากฏการณ์ดังกล่าวแต่คว้าน้ำเหลวกลับมา โทรทัศน์มีเสียงรายงานข่าวจากสำนักข่าวทุกสำนักทั่วโลกได้รายงานข่าวเกี่ยวกับคืนจันทร์สีเลือดทั้งสามวัน
ฝูงปลาเกยชายหาดตายหลายแห่งนับล้านตัว เหล่าสัตว์น้อยใหญ่มีอาการกระสับการส่ายอย่างเห็นได้ชัด ข่าวรายงานช้างตกมัน ฝูงมดพากันอพยพขึ้นมาบนพื้นดิน นกพากันบินจ้าละหวั่น รวมถึงสุนัข แมววิ่งซุกพยายามหาที่ซ่อนพร้อมกับตัวสั่น
จากข่าวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นส่งผลให้ประชากรทั่วโลกล้วนวิตกกังวลว่าอาจเกิดเภทภัยร้ายแรงต่อโลก
แต่เมื่อครบสามวันท้องฟ้าจากแดงฉานดั่งสีเลือดกลับกลายมาเป็นสีฟ้าสดใสดั่งเดิม กลางคืนมองเห็นดาวสว่างไสวบนท้องฟ้าเฉกเช่นดั่งเดิมเหมือนไม่เคยมีปรากฏการณ์คืนจันทร์สีเลือด
แต่หลังจากปรากฏการณ์จันทร์สีเลือดสามเดือนได้เกิดเหตุการณ์สัตว์ทั่วโลกบางตัวเสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ ฝูงนกที่บินอยู่บนท้องฟ้าเสียชีวิตกะทันหันร่วงลงมาสู่พื้นดิน
สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือซากศพมนุษย์ที่พึ่งเสียชีวิต นัยน์ตาสีขาวขุ่น เนื้อตัวส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งกลับสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว วิ่งไล่กัดผู้คน
โลกเกิดเหตุการณ์ชุลมุนเกิดขึ้นจนผู้คนต่างขนานนามว่า “วันสิ้นโลก”
#ขวัญใจจะเปิดร้าน
#ขวัญใจจะเปิดร้าน 1
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนมากมายที่กำลังต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตทั้งมนุษย์ที่ไร้ซึ่งวิญญาณแต่กลับสามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว สัตว์กลายพันธุ์อย่างหนูท่อแต่กลับมีร่างกายขนาดใหญ่โตเท่ารถยนต์หนึ่งคัน พืชกลายพันธุ์ที่ลำต้นใหญ่เท่าคนโอบสามคนมีดอกคล้ายดอกชบาบานใหญ่สามดอกแต่ละดอกสามารถพ่นลูกไฟออกมาได้
ท่ามกลางการต่อสู้ของมนุษย์ที่ไม่ยอมแพ้ต่ออสุรกายทั้งหลาย ดิ้นรนต่อสู้เพื่อชัยชนะ หากไม่ชนะก็อาจต้องตกตายหรือกลายเป็นอสุรกายเสียเอง ท่ามกลางโลกที่วุ่นวายและน่าหวาดหวั่น
มันเริ่มมาจากวันนั้น
วันที่ท้องฟ้าเกิดปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาด ผู้คนหลังเหตุการณ์วันสิ้นโลกเรียกมันว่า คืนจันทร์สีเลือด ท้องฟ้ายามค่ำคืนแทนที่จะมืดมิดมองเห็นแสงดาวระยิบระยับกลับกลายเป็นสีแดงเลือดยาวนานสามวันสามคืน นักวิทยาศาสตร์พยายามหาคำตอบต่อปรากฏการณ์ดังกล่าวแต่คว้าน้ำเหลวกลับมา โทรทัศน์มีเสียงรายงานข่าวจากสำนักข่าวทุกสำนักทั่วโลกได้รายงานข่าวเกี่ยวกับคืนจันทร์สีเลือดทั้งสามวัน
ฝูงปลาเกยชายหาดตายหลายแห่งนับล้านตัว เหล่าสัตว์น้อยใหญ่มีอาการกระสับการส่ายอย่างเห็นได้ชัด ข่าวรายงานช้างตกมัน ฝูงมดพากันอพยพขึ้นมาบนพื้นดิน นกพากันบินจ้าละหวั่น รวมถึงสุนัข แมววิ่งซุกพยายามหาที่ซ่อนพร้อมกับตัวสั่น
จากข่าวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นส่งผลให้ประชากรทั่วโลกล้วนวิตกกังวลว่าอาจเกิดเภทภัยร้ายแรงต่อโลก
แต่เมื่อครบสามวันท้องฟ้าจากแดงฉานดั่งสีเลือดกลับกลายมาเป็นสีฟ้าสดใสดั่งเดิม กลางคืนมองเห็นดาวสว่างไสวบนท้องฟ้าเฉกเช่นดั่งเดิมเหมือนไม่เคยมีปรากฏการณ์คืนจันทร์สีเลือด
แต่หลังจากปรากฏการณ์จันทร์สีเลือดสามเดือนได้เกิดเหตุการณ์สัตว์ทั่วโลกบางตัวเสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ ฝูงนกที่บินอยู่บนท้องฟ้าเสียชีวิตกะทันหันร่วงลงมาสู่พื้นดิน
สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือซากศพมนุษย์ที่พึ่งเสียชีวิต นัยน์ตาสีขาวขุ่น เนื้อตัวส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งกลับสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว วิ่งไล่กัดผู้คน
โลกเกิดเหตุการณ์ชุลมุนเกิดขึ้นจนผู้คนต่างขนานนามว่า
“วันสิ้นโลก”
ท่ามกลางเรื่องร้าย ๆ ของมนุษยชาติก็ยังมีเรื่องที่ดี
มนุษย์บางส่วนสลบไม่ได้สติบางคนสลบนานเจ็ดชั่วโมง บางคนสลบนานสามวัน เมื่อผู้คนเหล่านั้นฟื้นคืนสติขึ้นมากลับมีพลังแปลกประหลาด บางคนสามารถเปลี่ยนแขนตนเองให้กลายเป็นอาวุธได้ บางคนสามารถเรียกก้อนน้ำแข็งออกมาโจมตีได้ บางคนมีพละกำลังเพิ่มขึ้นมหาศาล
ผู้คนหลังวันสิ้นโลกเรียกคนเหล่านั้นว่าผู้มีพลังพิเศษ
หลังจากนั้นประมาณสองเดือนด้วยความช่วยเหลือของผู้มีพลังวิเศษร่วมมือกับทางการทำให้สถานการณ์ต่าง ๆ เริ่มคลี่คลายและได้เข้ามาควบคุมความสงบเรียบร้อยพร้อมกับจัดตั้งศูนย์ความปลอดภัย อพยพผู้คนที่ยังรอดชีวิตเข้ามาอาศัย จัดตั้งกองกำลังรักษาความปลอดภัย กวาดล้างเหล่าซอมบี้ ฝูงสัตว์กลายพันธุ์ สร้างกำแพงเมืองขึ้นมาพร้อมจัดตั้งเวรยามคอยรักษาความปลอดภัยเพื่อป้องกันเหล่าอสุรกายเข้ามา
เมื่อเหตุการณ์เริ่มสงบลงเริ่มมีการคำนึงถึงเรื่องปากท้องของผู้คนในศูนย์ความปลอดภัย มีการตั้งศูนย์แรงงาน มนุษย์ทั่วไปที่ไม่ได้มีพลังวิเศษสามารถทำงานแลกเปลี่ยนเป็นอาหารได้ สำหรับผู้มีพลังวิเศษสามารถรวบรวมผู้คนจัดตั้งทีมล่าขึ้นมาในการออกล่าเหล่าซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์ ด้วยเหตุนี้ทำให้บริเวณรอบ ๆ ศูนย์ความปลอดภัยมีผู้คนมาอาศัยอยู่อย่างมากมาย
ผู้วิเศษที่ได้ทำการออกไปล่าพวกซอมบี้หรือสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ผู้คนหลังวันสิ้นโลกเรียกพวกเขาเหล่านั้นว่า ฮันเตอร์
นานวันเข้าอาหารเริ่มไม่เพียงพอต่อความต้องการของคนในศูนย์ความปลอดภัย ทำให้นักวิทยาศาสตร์เริ่มวิจัยสัตว์กลายพันธุ์และพืชกลายพันธุ์สามารถกินได้หรือไม่
เมื่อสัตว์หรือพืชกลายพันธุ์ได้เสียชีวิตลงทำให้เซลล์ที่เกิดการกลายพันธุได้หยุดการกลายพันธุ์ ดังนั้นการนำเนื้อสัตว์หรือพืชกลายพันธุ์มากินย่อมสามารถกินได้
ผลการวิจัยค่อนข้างเป็นที่น่าพอใจที่สามารถรับประทานได้ถือเป็นเรื่องที่ดีของมนุษยชาติ สามารถลดความอดอยากของคนในศูนย์ความปลอดภัยได้และทำให้เนื้อของสัตว์กลายพันธุ์เป็นสิ่งแลกเปลี่ยนที่มีคะแนนสูงเป็นลำดับต้น ๆ หากใครมีเนื้อสัตว์กลายพันธุ์มาแลกเปลี่ยนกับทางการจะได้คะแนนแลกเปลี่ยนกลับไป คะแนนแลกเปลี่ยนสามารถนำไปแลกเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ได้
เมื่อผู้คนในศูนย์ได้รับแจ้งข่าวสารนี้ทำให้มีผู้คนมากมายได้รวมตัวกันออกไปล่าสัตว์กลายพันธุ์ เสี่ยงชีวิตของตนเองเพื่อชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น หากสามารถล่าได้นอกจากจะได้คะแนนที่เยอะแล้วยังสามารถนำเนื้อไปประกอบอาหารเลี้ยงปากท้องครอบครัวได้
จากผลการวิจัยทำให้ทีมล่าแต่ละทีมเริ่มคำนึงถึงความจำเป็นต้องมีพ่อครัวหรือกุ๊กออกไปด้วยเสมอเมื่อล่าสัตว์กลายพันธุ์ได้สามารถตัดชิ้นส่วนเพียงบางส่วนเพื่อนำไปยืนยันกับทางการเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นคะแนนและซากสัตว์กลายพันธุ์ที่เหลือจากการนำชิ้นส่วนไปแลกเปลี่ยน สามารถนำไปขายหรือนำไปประกอบอาหารกินภายในทีมล่า ทำให้มีระยะเวลาการล่าที่มากขึ้น
ดังนั้นพ่อครัวหรือแม่ครัวที่ทำอาหารอร่อยถือเป็นที่ต้องการเป็นอย่างมาก หลังจากการล่าเสร็จการสร้างความจรรโลงใจอย่างดีคือการได้กินอาหารอร่อย ๆ สำหรับทีมล่าที่มีฮันเตอร์ระดับสูง ๆ ย่อมต้องการพ่อครัวที่ดีที่สุดในการสร้างสรรค์อาหารอร่อย ๆ
“ฟิ้ววว ปัง ปัง มันใกล้ตายแล้วทุกคน โจมตีมัน” เสียงฮันเตอร์หนุ่มตะโกนปลุกใจลูกทีมให้โจมตีสัตว์กลายพันธุ์รูปร่างคล้ายหมูป่าที่ตัวใหญ่เท่ารถหกล้อที่บริเวณขามีแผลดำไหม้ทำให้เคลื่อนที่ไปไหนไม่ได้อันเกิดจากฮันเตอร์หัวหน้ากลุ่มที่มีพลังในการควบคุมสร้างไฟขึ้นมาโจมตีได้
เหล่าลูกทีมเมื่อได้ยินหัวหน้าฮันเตอร์หนุ่มกล่าว บางคนเรียกก้อนน้ำแข็ง บางคนเรียกลูกไฟระดมโจมตีเจ้าสัตว์กลายพันธุ์จนในที่สุดชีวิตมันก็สิ้นชีพลง
“ทีมเอเตรียมแล่ชิ้นส่วน ทีมบีเตรียมขนสิ้นส่วนที่ขายกับกินได้กลับ พอเราไปถึงที่พักเราจะให้ทีมซีทำอาหารฉลอง” เมื่อฮันเตอร์หนุ่มเห็นว่าหมูป่ากลายพันธุ์ได้ตายลงก็ทำการสั่งลูกทีมที่ไม่ได้อยู่ในฝ่ายโจมตีแต่อยู่ในฝ่ายสนุบสนุนให้ทำหน้าที่ของตน ลูกทีมฝ่ายแล่ชิ้นส่วนจำนวนห้าคนเริ่มทำการแล่หมูป่าตัวใหญ่จากนั้นส่งต่อชิ้นส่วยที่สามารถขายและกินได้ให้ฝ่ายขนของที่จัดเตรียมขนขึ้นรถบรรทุก
ทีมล่าทีมนี้ถือว่าเป็นทีมล่าระดับกลางมีกันต์ฮันเตอร์หนุ่มเป็นหัวหน้าทีมและมีสมาชิกฮันเตอร์ที่สามารถใช้พลังพิเศษได้เพียงห้าคนเท่านั้น คนที่เหลือภายในทีมเป็นฝ่ายสนับสนุนซึ่งเป็นคนธรรมดาไม่มีพลังวิเศษ ซึ่งฝ่ายสนับสนุนหลัก ๆ จะแบ่งเป็นสามฝ่าย ฝ่ายแล่ชิ้นส่วน ฝ่ายขนของและฝ่ายทำอาหาร
“วันนี้พวกเราโชคดีมากที่เจอหมูป่ากลายพันธุ์ถึงสองตัว แค่สองตัวพวกเราก็สามารถอยู่ได้อย่างสบายไปหลายวันเลย”
“ใช่ ๆ ต้องยกความดีความชอบให้กับคุณน้ำ ที่สามารถบอกตำแหน่งหมูป่ากลายพันธุ์” น้ำเป็นหญิงสาวเพียงคนเดียวในหมู่ฮันเตอร์ห้าคนของทีมล่านี้ เมื่อได้ยินคำชมของสมาชิกในทีมก็ก้มหน้าต่ำทำทีท่าเขินอาย
“ไม่หรอกคะ ต้องยกความดีความชอบให้กับคุณกันต์มากกว่าที่เป็นคนโจมตี น้ำแค่บอกตำแหน่งที่อยู่ของสัตว์กลายพันธุ์เฉย ๆ เองค่ะ” หญิงสาวกล่าวพลางช้อนตามองชายหัวหน้ากลุ่มทีมล่า เหล่าสมาชิกทุกคนล้วนทราบกันดีว่าหญิงสาวผู้มีพลังพิเศษเพียงคนเดียวของกลุ่มกำลังแอบชอบหัวหน้ากลุ่มของตน
แต่เห็นทีเรื่องนั้นคงเป็นไปไม่ได้เพราะหัวหน้ากลุ่มของพวกเขามีคนที่ตนรักปักใจอยู่ก่อนแล้ว
เสียงพูดคุยของกลุ่มฮันเตอร์ที่ดังขึ้นมาเมื่อกลับมาถึงที่พักค้างแรมทำให้ “ขวัญใจ” ชายหนุ่มร่างบางสมาชิกทีมสนับสนุนทีมล่าในกลุ่มนี้หันไปมอง
ขวัญใจ ชายหนุ่มที่รับหน้าที่เป็นฝ่ายทำอาหารของทีมล่าทีมนี้ที่หัวหน้าฮันเตอร์หนุ่มแจ้งวานมาเป็นพิเศษ
“คุณขวัญใจค้าบ พวกผมกลับมาแล้ว ได้หมูป่ากลายพันธุ์มาตั้งสองตัวแหน่ะ” ลม สมาชิกภายในทีมล่าเมื่อเห็นขวัญใจรีบส่งเสียงเรียกขวัญใจ พร้อมกับวิ่งเข้ามาหาขวัญใจแล้วชูนิ้วสองนิ้วขึ้นมาให้ดูเพื่อเป็นการย้ำว่าได้หมูป่ามาตั้งสองตัวแหน่ะ
“แปะ แปะ” ขวัญใจยิ้มร่าแสดงอาการดีใจพร้อมกับตบมือพยักหน้า
“คราวนี้ได้มาตั้งสองตัวเลยนะครับ เหนื่อยกันน่าดู”
“เหนื่อยมากเลย อยากกินอาหารฝีมือคุณขวัญใจแล้ว ใช่ไหมครับหัวหน้า” ลมเมื่อคุยกับขวัญใจเสร็จแล้วหันไปทำตาลิ่วล้อใส่หัวหน้าของตน
“อืม อยากกิน” หัวหน้าทีมล่าส่งเสียงตอบรับคำของสมาชิกในทีมแต่ส่งสายตามาที่ร่างบางสมาชิกทีมสนับสนุน
“วันนี้มีใครอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมครับ เดี๋ยวผมจะทำให้เป็นพิเศษ” ขวัญใจหลบเลี่ยงสายตาที่กันต์หัวหน้าหนุ่มทีมล่าส่งมาหันไปถามสมาชิกในทีมคนอื่น
“ผมๆๆ ผมอยากกิน หมูสับผัดซีอิ๋ว” ลมส่งเสียงตอบกลับขวัญใจบอกสิ่งที่ตนอยากกิน
“ได้เลยครับ เดี๋ยวแจ้งฝ่ายทำอาหารให้ มีใครอยากกินอะไรเพิ่มเติมมั้ยครับ” ขวัญใจหันไปตอบกลับสมาชิกหนุ่มพร้อมกับหันไปถามสมาชิกทีมล่าคนอื่น ๆ
“เอาตามเจ้าลมว่าเลยครับคุณขวัญใจ” กันต์เมื่อเห็นว่าสมาชิกในทีมไม่ใครอยากกินอะไรเป็นพิเศษจึงเอ่ยบอกร่างบอก
“หิวแล้วสิ จะได้กินฝีมือคุณขวัญใจ” ลมกล่าวก่อนจะหันไปชวนขวัญใจคุยโม้
“คุณขวัญใจครับ วันนี้ผมได้เรียกก้อนน้ำแข็งโจมตีมันจนเขี้ยวมันหักด้วยครับ เขี้ยวมันอยู่หลังรถบรรทุกเดี๋ยวผมจะไปเอามาให้ดูนะครับ” สมาชิกหนุ่มพูดด้วยความดีใจที่ตนสามารถทำเขี้ยวมันหักได้
ขวัญใจหลุดขำออกมาเหมือนกำลังเห็นหมาตัวใหญ่กำลังดีใจรอรับคำชมจากเจ้านาย
“แยกย้ายกันไปอาบน้ำได้แล้ว ส่วนเจ้าลมหยุดโม้ได้แล้ว” กันต์หัวหน้าทีมล่าหันมาบอกลมสมาชิกหนุ่ม
“อะไรกัน คุยแค่นี้ก็ไม่ได้”
“พอเลยๆๆ ปล่อยคุณขวัญใจไปทำอาหารได้แล้ว”
“ค้าบๆๆ เจ้านาย แตะนิดแตะหน่อยก็ไม่ได้ หวงจริงๆ”
เมื่อหญิงสาวคนเดียวของกลุ่มทีมล่าเห็นเหตุการณ์เบื้องหน้าก็กำหมัดแน่น อะไรกันเมื่อกี้ยังกล่าวชมกันอยู่เลย พอเห็นขวัญใจสมาชิกทีมล่าก็ไม่สนใจกันอีก หันไปสนใจไอ้หนุ่มในฝ่ายอาหารนั้น ฉันเป็นถึงลูกสาวรองนายพลของศูนย์TH33 สักวันฉันจะกำจัดแกออกไปจากกลุ่มให้ได้
“อาหารพร้อมแล้วครับ” ขวัญใจกล่าวเมื่ออาหารที่เตรียมได้ทำเสร็จสิ้นแล้ว ภายในจานมีหมูสับผัดสีน้ำตาลเคลือบด้วยซอสซีอิ๋ว มีควันลอยออกมาแสดงถึงการพึ่งทำเสร็จใหม่ ๆ ส่งกลิ่นหอมทะลุอบอวนในค่ายพักแรมของทีมล่า
เมื่อขวัญใจยกจานมาอาหารมาถึงก็เห็นสมาชิกทีมล่านั่งกันอยู่บนขอนไม้พร้อมหน้าพร้อมตาบริเวณรอบกองไฟ
“ว้าวๆๆ จะได้กินฝีมือคุณขวัญใจแล้ว”
“อืม อร่อยสุด ๆ” พูดพลางน้ำตาคลอเบ้าจากความอร่อยของหมูสับผัดซีอิ๋ว
ขวัญใจสมาชิกสนับสนุนฝ่ายทำอาหาร หลังจากวันที่ผลการวิจัยออกมาว่าเนื้อสัตว์กลายพันธุ์สามารถนำมาทำอาหารเพื่อกินได้ ก็ผ่านมานาน 8 ปีแล้ว
ขวัญใจในช่วงแรกของวันสิ้นโลกได้อาศัยอยู่บริเวณชานเมืองซึ่งไกลจากจุดที่จัดตั้งศูนย์ความปลอดภัย TH33 ทำให้ต้องระหกระเหินเดินทางไกลและเสี่ยงอันตรายหลายอย่างถึงหนึ่งปีกว่าจะเดินทางมาถึงศูนย์ความปลอดภัยที่ตนอาศัยอยู่ตอนนี้
ด้วยความโชคดีที่ขวัญใจมีพลังวิเศษทำให้สามารถร่วมกลุ่มกับผู้มีพลังวิเศษคนอื่น ๆ เดินทางต่อสู้ร่วมกันมาแต่ถึงอย่างนั้นก็ใช้เวลานานเพราะช่วงแรก ๆ ทั้งสัตว์กลายพันธุ์และซอมบี้ค่อนข้างที่จะเยอะมาก เรียกได้ว่าเดินไปสามก้าวต้องเจอสัตว์กลายพันธุ์หรือซอมบี้หนึ่งตัว
ทำให้การเดินทางเสียเวลาจากการกำจัดเหล่าอสุรกายเป็นส่วนใหญ่
ขวัญใจถือเป็นผู้มีพลังวิเศษคนนึง เป็นเพราะช่วงต้นของวันสิ้นโลกขวัญใจได้นอนสลบนานถึงแปดชั่วโมง โชคดีที่ตอนที่ขวัญใจสลบเป็นช่วงที่พักจากการทำงานทำให้ล็อคประตูหอพักของตนเรียบร้อย ทำให้ไม่มีซอมบี้หรืออสุรกายได้ทำร้ายร่างบางได้
พลังของขวัญใจคือการสามารถเก็บสิ่งของภายในมิติของตนได้เพียงแต่ความสามารถของขวัญใจเก็บได้แค่ลูกบาสเกตบอลจำนวนหนึ่งลูกก็เต็มพื้นที่มิติแล้ว ทำให้ในความเป็นจริงความสามารถของขวัญใจเรียกได้ว่าไร้ประโยชน์เลยทีเดียวแตกต่างกับผู้มีพลังวิเศษสายมิติคนอื่นที่บางคนสามารถเก็บสิ่งของได้กว้างเท่าสนามฟุตบอลหนึ่งสนาม
คนที่มีพลังสายมิติเรียกได้ว่ามีความสำคัญสุด ๆ ทางการจะจัดคนที่มีพลังวิเศษสายมิติไปกับทีมล่าระดับสูงเสมอเพราะสามารถเก็บของที่จำเป็นได้มาก ลดการใช้รถบรรทุกของเนื่องจากการใช้รถจะทำให้เสียงดังสามารถดึงดูดพวกสัตว์กลายพันธุ์และซอมบี้ได้นอกจากนี้ยังมีสวัสดิการที่ดีได้อาศัยอยู่ภายในกำแพงของศูนย์ความปลอดภัยอีกด้วย
ขวัญใจรู้สึกเสียดายที่ตนมีพลังสายมิติแต่กลับมีพื้นที่อันน้อยนิดจึงเบนสายไปเอาดีทางด้านการทำอาหารเพราะการทำอาหารทำให้ร่างบางรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขที่ได้เห็นผู้คนที่ได้กินอาหารของตนเองมีความสุข
อีกเหตุผลหนึ่งคือก่อนวันสิ้นโลกเนื่องด้วยขวัญใจเป็นเด็กกำพร้าเมื่ออายุครบ 18 ปี จำเป็นต้องออกไปทำงานหาเงินเพื่อเลี้ยงดูตนเอง จึงสมัครงานเป็นเด็กเสิร์ฟร้านอาหารดังร้านหนึ่ง ร้านนั้นมีเจ้าของร้านเป็นคู่สามีภรรยาที่อายุเยอะ ทั้งคู่ชอบไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ขวัญใจอาศัยและชอบนำอาหารและสิ่งของไปแจกจ่ายให้กับเด็ก ๆ ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าอยู่เสมอ
ทำให้ขวัญใจสนใจทำงานกับทั้งคู่เพื่อเป็นการตอบแทนที่ทั้งคู่ที่ชอบนำอาหารและสิ่งของไปแจกจ่ายและด้วยความเอ็นดูของเจ้าของร้านที่เป็นพ่อครัวของที่ร้านได้สอนและบอกสูตรการทำอาหารให้กับขวัญใจทำให้พอมีทักษะการทำอาหารอยู่บ้าง
ถึงแม้จะเป็นพ่อครัวในวันสิ้นโลกแล้วแต่ชีวิตของขวัญใจก่อนหน้านั้นค่อนข้างที่จะลำบาก การเป็นพ่อครัวที่ออกไปกับทีมล่าทำให้หลาย ๆ ครั้งได้เห็นได้ต่อสู้กับพวกซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์ ได้พัฒนาทักษะการเอาชีวิตรอดในช่วงวันสิ้นโลก พัฒนาทักษะการต่อสู้ ทำให้ตอนนี้ขวัญใจแทบจะเรียกได้ว่าเป็นพ่อครัวที่ประสบความสำเร็จทีมล่าหลาย ๆ ทีมต้องการตัวนอกจากทำอาหารอร่อยแล้วยังสามารถต่อสู้ได้อีกด้วย
“ฉันว่าพวกเราควรเปลี่ยนที่ล่ากันดีไหมคะ แถวนี้ที่ฉันใช้พลังค้นหาดู ไม่มีสัตว์กลายพันธุ์แล้วค่ะ” เมื่อกินข้าวกันเสร็จเสียงของหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มทีมล่าได้เอ่ยบอก
“ก็ดีนะ พวกเราต้องไปไกลจากที่พักแรมนานขึ้นกว่าจะเจอสัตว์กลายพันธุ์สักตัว” กันต์ชายหนุ่มหัวหน้าทีมล่าพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของหญิงสาว
“ถ้าอย่างนั้นเราไปที่ไหนดีหรอครับ” ลมสมาชิกหนุ่มหันไปเอ่ยถามหญิงสาว
“ลงไปทางใต้ดีไหมคะ แถวนั้นทีมล่ายังไม่คอยไปสำรวจ น่าจะมีสัตว์การพันธุ์อยู่เยอะ”
“น่าสนใจนะครับ ตอนนี้สมาชิกทีมของเราค่อนข้างที่จะพร้อมสามารถเดินทางไปสำรวจที่ไกล ๆ ได้”
“แจ้งสมาชิกภายในทีมให้เตรียมพร้อมได้เลย พรุ่งนี้เราจะได้ออกเดินทางกัน”
“เดี๋ยวฉันนำทางให้เองค่ะ ฉันสามารถพาหลบหลีกพวกสัตว์กลายพันธุ์” หญิงสาวขออาสานำทางให้เนื่องด้วยมีพลังวิเศษคล้าย ๆ การแสกนแผนที่ที่สามารถระบุตำแหน่งของพวกอสุรกายร้ายได้
“แยกย้ายกันไปพักผ่อนได้ เก็บแรงไว้สำหรับการเดินทางในวันพรุ่งนี้” เมื่อได้ข้อสรุปแล้วหัวหน้ากลุ่มทีมล่าและสมาชิกภายในทีมแยกย้ายกันไปพักผ่อน
---------------------------------------------------------
#ขวัญใจจะเปิดร้าน
ก่อนอื่นขอทักทายทุกคนนะคะ ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนหน้าใหม่ด้วยนะคะ ฝากเนื้อฝากตัวและฝากลูกชายทั้งสองด้วยน้าา
#ขวัญใจจะเปิดร้าน 2
สำหรับขวัญใจได้มาร่วมทีมกับทีมล่าได้เป็นระยะเวลา 8 เดือนแล้วตลอดการทำงานร่วมกันเรียกได้ว่ามีความสุขดี ได้กินอิ่มนอนหลับในช่วงหลังวันสิ้นโลกถือว่าเป็นสิ่งที่น่าพอใจที่สุดสำหรับขวัญใจแล้ว
“ทีมขนของเก็บของขึ้นรถบรรทุกให้เรียบร้อย ทุกคนพยายามเช็คอุปกรณ์ของตนเองนะครับ เราจะลงไปทางใต้ที่ไกลจากศูนย์ความปลอดภัยกว่าเดิม” เช้าวันถัดมาเมื่อทุกคนตื่นขึ้นมาหัวหน้าทีมล่าก็ได้ให้ทุกคนเก็บของเตรียมตัวออกเดินทาง
“ทีมทำอาหารเช็คอุปกรณ์ดี ๆ นะครับ อย่าให้ลืมอะไรไว้” ชายหนุ่มหันมาบอกทีมฝ่ายทำอาหารที่ประกอบไปด้วยขวัญใจและสมาชิกในทีมฝ่ายสนับสนุนอีกสามคน
“เก็บเรียบร้อยแล้วครับ” ขวัญใจเมื่อเช็กอุปกรณ์ว่าเก็บขึ้นรถบรรทุกเรียบร้อยแล้วได้ตอบกลับอีกฝ่ายไป
“อย่างที่บอกนะครับ วันนี้เราจะเดินทางไปทางใต้ ให้ทุกคนเกาะกลุ่มกันอยู่ตรงกลางไว้นะครับ”
“สมาชิกทีมล่า ล้อมรอบทุกคนไว้ หากมีสัตว์กลายพันธุ์ให้สมาชิกทีมล่าคนอื่นรีบช่วยเหลือทันที”
“เน้นย้ำอีกรอบนะครับ พยายามเกาะกลุ่มกันไว้นะครับ” หัวหน้าทีมล่ากำชับบอกสมาชิกภายในทีมของตน
“เราจะใช้เวลาเดินทางไปถึงจุดหมายประมาณกี่วัน” กันต์หันไปถามหญิงสาวผู้นำทาง
“คาดว่าจะใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 3 วันค่ะ”
“ถ้าทุกคนไม่ลืมของอะไรแล้ว เริ่มออกเดินทางได้” เมื่อกันต์เห็นว่าสมาชิกในทีมพร้อมกันแล้วก็ให้ทุกคนเริ่มออกเดินทางโดยมีผู้ที่มีพลังวิเศษกระจายล้อมรอบเหล่าทีมฝ่ายสนับสนุนที่อยู่ตรงกลางโดยที่มีหญิงสาวของกลุ่มคอยบอกทาง
การเดินทางของทีมขวัญใจไปทางใต้มีการปะทะกับพวกซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์บ้างเป็นครั้งคราวตลอดระยะเวลาเดินทาง แต่โชคดีไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ การเดินทางเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดถึงแม้จะมีผู้นำทางคอยหลีกเลี่ยงพาไปสถานที่มีอสุรกายชุกชุม
แต่สำหรับขวัญใจที่ไม่มีพลังวิเศษแล้วถือเป็นเรื่องที่ไม่น่ายินดี
“เอาละ เราจะพักกันตรงนี้สักพัก” เมื่อหัวหน้าหนุ่มเห็นว่าเดินทางมาได้สักระยะและสำรวจบริเวณพื้นที่รอบ ๆ พบว่าพื้นที่บริเวณรอบ ๆ ปลอดภัยและสมาชิกภายในทีมฝ่ายสนับสนุนเริ่มมีอาการหอบ หัวหน้าหนุ่มจึงให้สมาชิกทุกคนนั่งพัก
“คุณขวัญใจ ดื่มน้ำสักหน่อยนะครับ” กันต์เอ่ยถามขวัญใจพร้อมยื่นขวดน้ำดื่มส่วนตัวของตนให้กับขวัญใจ
“ขอบคุณครับ” สำหรับขวัญใจการที่โดนชายหนุ่มหัวหน้าทีมคอยห่วงใยถือเป็นเรื่องที่ดี การที่รู้ว่าชายหนุ่มหนุ่มมีใจให้และคอยเอาใจใส่ตั้งแต่วันที่ชายหนุ่มจ้างวานให้มาเป็นสมาชิกในทีมตลอดจนถึงวันนี้ ทำให้ภายในใจของขวัญใจเริ่มหวั่นไหว
แต่ที่หวั่นไหวไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะขวัญใจเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เด็กขาดการดูแลเอาใจใส่และพึ่งได้รับจากชายหนุ่มหรือเป็นเพราะความชอบจริง ๆ กันแน่
“หวานกันจริง ๆ เลยคู่นี้”
“คุณขวัญใจเมื่อไรจะรับรักหัวหน้าพวกผมสักทีค้าบ” ลมสมาชิกภายในทีมล่าเมื่อเห็นฉากยื่นขวดน้ำของหัวหน้าตนให้กับร่างบางก็เอ่ยแซวออกมาด้วยความทะเล้น
ขวัญใจเมื่อได้ยินก็ทำเพียงยิ้ม ๆ แล้วยกน้ำขึ้นดื่ม ขวัญใจไม่ได้คาดหวังการมีคนรักหลังวันสิ้นโลกเพราะเคยเห็นเหตุการณ์มานักต่อนัก ภาพที่คนเป็นแฟนกันก่อนวันสิ้นโลกกลับขายแฟนตัวเองเพื่อแลกกับอาหารไม่กี่มื้อ หรือภาพที่คนหักหลังแฟนตัวเองแย่งชิงสิ่งของเพื่อคะแนนไม่กี่คะแนน ภาพเหล่านั้นทำให้ร่างบางรู้สึกกลัวการมีความรักหลังวันสิ้นโลก
“ถ้าหายเหนื่อยกันแล้วก็ออกเดินทางต่อกันเถอะ” เมื่อได้ยินหัวหน้าหนุ่มบอกให้สมาชิกทีมออกเดินทางต่อ ลมจึงหยุดแซวและเตรียมตัวออกเดินทาง
การเดินทางครั้งนี้สำหรับขวัญใจแล้วถือว่าเป็นเรื่องที่สนุกดี นอกจากตนจะได้เห็นสัตว์กลายพันธุ์แปลก ๆ แล้วยังสามารถเห็นการต่อสู้ของพวกทีมล่า นอกจากนี้ยังได้ลองทำอาหารจากเนื้อสัตว์กลายพันธุ์พวกนั้นอีกด้วย
ก่อนเวลาพักกินอาหารเติมพลังได้มีนกกระจอกเทศกลายพันธุ์ที่ตัวโตตัวเท่ากับยีราฟก่อนวันสิ้นโลกแต่ถูกหัวหน้าหนุ่มสังหารภายในไม่ถึงหนึ่งนาทีและได้ส่งซากของนกกระจอกเทศกลายพันธุ์ให้ฝ่ายทำอาหาร
แน่นอนว่าสำหรับขวัญใจผู้ที่ไม่เคยกินนกกระจอกเทศมาก่อนรู้สึกสนุกที่จะได้ครีเอทเมนูจากเนื้อนกกระจอกเทศ
“ใส่เกลืออีกนิด น่าจะดีนะ” ขวัญใจตัดสินใจโรยเกลือใส่ในบาบีคิวเนื้อนกกระจอกเทศเพิ่มขึ้นเมื่อเห็นว่าชิ้นเนื้อที่นำมาประกอบอาหารเป็นเนื้อชิ้นใหญ่
เบื้องหน้าของขวัญใจตอนนี้คือกองไฟที่มีเนื้อนกกระจอกเทศชิ้นใหญ่ถูกเสียบไม้โรยเกลือและพริกไทยกำลังถูกย่างอยู่ เสียงของน้ำมันจากเนื้อที่ไหลซึมออกมาเมื่อโดนความร้อนส่งเสียงดังพร้อมกับกลิ่นเนื้อย่างหอม ๆ ชวนให้ท้องร้องหลังจากที่เดินทางกันมาตลอดทั้งวัน
เมื่อผิวของเนื้อนกกระจอกเทศถูกย่างจนภายนอกผิวของเนื้อมีสีน้ำตาลเข้มที่บ่งบอกถึงความสุกของเนื้อนกกระจอกเทศ ขวัญก็ทำการนำเนื้อที่สุกแล้วใส่ในถาดเพื่อเตรียมไปแจกจ่ายให้กับสมาชิกภายในทีมที่น่าจะหิวกันพอสมควรจากกลิ่นของเนื้อบาบีคิวย่างหอม ๆ
“หอมที่สุดเลย ต้องอร่อยแน่ ๆ”
“ระวังร้อนด้วยนะครับ พึ่งย่างเสร็จ” ขวัญใจเอ่ยเตือนลมสมาชิกหนุ่มในกลุ่มเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มทำท่าจะกัดบาบีคิวโดยที่ไม่ได้เป่าให้หายร้อน
“ฟู่ ฟู่” ภาพชายหนุ่มหยุดชะงักตอนเอ่ยเตือนแล้วทำหน้าพึ่งคิดได้ประกอบกับการอมลมแล้วเป่าเนื้อนกกระจอกเทศย่างทำให้ขวัญใจอดเอ็นดูไม่ได้
“กินไม่อิ่มมาเอาได้อีกนะ”
“ผมขอจองอีก 2 ไม้” ชายหนุ่มเมื่อได้ยินขวัญใจบอกก็ยิ้มแป้นทำการชูนิ้ว 2 นิ้วบ่งบอกความต้องการเพิ่มเนื้อย่างอีกสองไม้
หลังจากพักกินบาบีคิวเนื้อนกกระจอกเทศกันเสร็จ สมาชิกทุกคนก็เตรียมตัวออกเดินทางต่อไปยังจุดหมาย ระหว่างทางเนื่องด้วยเริ่มไกลจากศูนย์ความปลอดภัยทำให้ไม่ค่อยมีทีมล่ามายังแถวนี้นัก ทำให้กลุ่มทีมล่าของขวัญใจพบเจอเหล่าซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์มากขึ้น
“ทุกคนระมัดระวังเตรียมตัวรับการจู่โจมทุกเวลานะครับ” เมื่อเห็นว่าเริ่มพบเจอเหล่าอสุรกายมากขึ้นหัวหน้าหนุ่มก็กล่าวให้สมาชิกทุกคนระวังตัว
“โดยเฉพาะผู้มีพลังพิเศษอย่าประมาทเด็ดขาด”
“ใกล้ ๆ มีบริเวณที่คล้ายถ้ำอยู่ คืนนี้ไปพักบริเวณนั้นดีไหมคะ” หญิงสาวหันไปถามหัวหน้าทีมล่า
“นี้ก็ใกล้ค่ำแล้ว ไปพักตรงนั้นก็ได้”
“นำทางไป” หญิงสาวพยักหน้ารับคำสั่งของหัวหน้าหนุ่มหลังจากนั้นหันไปมองขวัญใจอย่างครุ่นคิดก่อนจะยิ้มชั่วร้ายออกมา
แกเสร็จชั้นแน่
จู่ ๆ ขวัญใจก็รู้สึกขนลุกแปลก ๆ ก่อนจะมองไปบริเวณโดยรอบแต่ไม่พบสิ่งใด จึงหันไปสนใจกับการระมัดระวังอุบัติเหตุที่อาจเกิดได้จากการเดินทาง
“ที่นี่ค่ะ ที่เรดาห์ตรวจพบ” เมื่อมาถึงจุดหมายหญิงสาวหันไปบอกหัวหน้ากลุ่ม เนินหินสูงที่มีลักษณะเว้าเข้าไปด้านในคล้ายถ้ำหิน บริเวณหน้าถ้ำเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่สูงปิดบังหน้าถ้ำ ถ้าไม่ใช่พลังวิเศษของหญิงสาวบอกว่ามีถ้ำก็คงไม่มีใครรู้
“วันนี้เราจะนอนที่นี่กัน เดี๋ยวทีมล่าไปเช็กความปลอดภัยสองคน” ชายหนุ่มพยักหน้าตอบรับก่อนให้สมาชิกเช็กความปลอดภัยของสถานที่
“ที่เหลือเฝ้าระวังให้กับทีมสนับสนุน”
“คุณขวัญใจเหนื่อยไหมครับ” หัวหน้าหนุ่มเดินเข้ามาถามร่างบางที่กำลังยืนสำรอบบริเวณที่พักในคืนนี้
“ไม่เหนื่อยเท่าไรครับ รู้สึกสนุกมากกว่า” ขวัญใจหันไปตอบด้วยตาเป็นประกาย วันนี้เขารู้สึกสนุกจริง ๆ ได้เห็นการต่อสู้ใกล้ ๆ ได้เจอสัตว์กลายพันธุ์แปลกใหม่และที่สำคัญได้ลองทำอาหารจากสัตว์ใหม่ ๆ อีกด้วย
“ดีแล้วครับ รู้สึกสนุกดีกว่ากลัว”
“กลัวอะไรละครับ คุณกันต์อย่าลืมนะครับว่าผมก็ต่อสู้ได้” ขวัญใจพูดพร้อมกับเบ่งแขนให้หัวหน้าทีมล่าดู จนชายหนุ่มหลุดขำด้วยความเอ็นดู
“แล้วได้คิดเมนูสำหรับเย็นนี้แล้วยังครับ คุณพ่อครัวที่ต่อสู้ได้”
“ยังเลยครับ คุณกันต์อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมครับ”
“เอาเป็นอะไรที่ง่าย ๆ ก็ได้ครับจะได้ไม่ต้องเก็บของเยอะตอนพรุ่งนี้เช้า” ขวัญใจพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาค้างแรมที่นี่เพียงหนึ่งคืนเท่านั้นจะให้ขนของขึ้นลงรถบรรทุกก็เสียเวลา ก่อนสายตาร่างบางจะหันไปเห็นก้อนหินก้อนหนึ่งแล้วตาเป็นประกาย
“ผมขอตัวไปทำมื้อค่ำก่อนนะครับ” ไม่รอให้ชายหนุ่มรับคำ ขวัญใจก็รีบวิ่งไปยกหินก้อนหนึ่ง ร่างกายบาง ๆ กับการยกหินที่ดูหนักช่างเป็นภาพที่ขัดกันแปลก ๆ แต่หัวหน้าหนุ่มก็ปล่อยให้ขวัญใจทำไป จะไปขัดเขาไม่ได้เชียวละ โดนเอ็ดขึ้นมาอดกินของอร่อยแน่ ๆ
“ซี่ ซี่ ซี่”
“แป๊ะ โอ้ย” เสียงร้องอวดครวญของร่างบางเมื่อน้ำมันกระเด็นโดนมือที่กำลังกลับด้านสเต๊กเนื้อนกกระจอกเทศ ภาพของหินสองก้อนที่ตั้งขนานกันตรงกลางมีกองไฟกำลังแผดเผาหินที่ตั้งอยู่ด้านบนส่งผ่านความร้อนไปยังชิ้นสเต๊กเนื้อนกกระจอกเทศที่ตอนนี้กำลังส่งเสียงที่สื่อว่ากำลังได้รับความร้อน
“เสียดายไม่มีเนย” ถึงแม้จะพูดว่าไม่มีเนยแต่มือกลับโรยเกลือนิดโรยพริกไทยหน่อย ส่งผลให้สเต๊กเคลือบไปด้วยรสเค็มนิด ๆ เผ็ดหน่อย ๆ ของพริกไทย
“อืม น่าจะได้แล้วนะ ความสุกน่าจะกำลังดี” ขวัญใจเมื่อเห็นว่าชิ้นเนื้อสุกดีแล้วก็ทำการคีบชิ้นเนื้อโดยใช้ตะเกียบออกจากหินร้อนไปวางไว้ในจาน
จากนั้นโยนหอมใหญ่ที่ทำความสะอาดหั่นเป็นแว่นลงไปทำการย่างต่อ น้ำมันของเนื้อนกกระจอกเทศซึมเข้าไปในหอมใหญ่ผสมกับความหวานของหอใหญ่สุก แค่นี้ก็อร่อยที่สุดแล้วในวันสิ้นโลก
เมื่อขวัญใจทำสเต๊กเนื้อนกกระจอกเทศกินคู่กับหอมใหญ่ย่างเสร็จก็ทำการเรียกสมาชิกในฝ่ายทำอาหารมาจัดเสิร์ฟให้แก่สมาชิกในทีมล่าทุกคน เมื่อทำอาหารเสร็จขวัญใจรู้สึกเหนียวตัวอยากอาบน้ำ อยู่หน้าเตาไฟตั้งนานทั้งควันทั้งความร้อน ไปอาบน้ำดีกว่า
“เดี๋ยวไปอาบน้ำก่อนนะ” เมื่อตัดสินใจได้ก็บอกสมาชิกฝ่ายทำอาหารที่กำลังตักเนื้อใส่จาน
“ระวังตัวด้วยนะ ถึงทีมล่าบอกว่าปลอดภัยแต่ตอนนี้ทุกคนกำลังพักอาจจะมีตัวอะไรแอบเข้ามาได้” อีกฝ่ายบอกขวัญใจด้วยความหวังดีเมื่อเห็นว่าตอนนี้ทุกคนกำลังรวมตัวกินมื้อค่ำกันอยู่
สำหรับห้องน้ำที่ค่ายพักแรมนี้ขวัญใจจำได้ว่าสมาชิกทีมล่าที่มีพลังในการเรียกน้ำได้เติมน้ำใส่ในถังและตั้งเต็นท์พลาสติกที่ทำเป็นห้องน้ำไว้ข้าง ๆ รถที่บรรทุกของ
เมื่อไปถึงก็เห็นหญิงสาวเพียงคนเดียวคนกลุ่มพึ่งจะอาบน้ำเสร็จ
“คุณน้ำมาอาบน้ำหรอครับ” ขวัญใจเอ่ยทักหญิงสาวไปแต่สิ่งที่ได้คือการที่หญิงสาวเมินไม่ตอบคำถามของขวัญใจและเดินกลับไปยังทางที่พักแรม หลายครั้งที่ขวัญใจรู้สึกหญิงสาวไม่ชอบตน ซึ่งก็ไม่เข้าใจว่าตนไปทำอะไรให้หญิงสาวไม่ชอบใจกัน
“อะไรของเขา ไปโกรธอะไรมา” ขวัญใจบ่นพึมพำเบา ๆ ก่อนจะรีบอาบน้ำ
ขวัญใจหลังจากที่ได้ลองออกเดินทางวันนี้ทำให้รู้สึกชื่นชอบในการเดินทางกับทีมล่าทีมนี้ เพราะอดีตเคยไปเป็นฝ่ายทำอาหารของทีมล่าทีมอื่น โดนดูถูกและเหยียดหยามเพราะขวัญใจถือว่าเป็นผู้มีพลังวิเศษเหมือนกันแต่ไม่มีความสามารถใด ๆ มีเพียงความสามารถในการทำอาหารเท่านั้น
คนแข็งแกร่งสามารถทำอะไรก็ได้กับผู้อ่อนแอคือกฎของโลกหลังวันสิ้นโลก
ซึ่งขวัญใจล้วนเข้าใจดี
“คุณขวัญใจคะ ช่วยอะไรหน่อยได้ไหมคะ” เมื่อขวัญใจอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จเดินออกมาก็เจอเข้ากับเสียงของหญิงสาวเพียงคนเดียวในทีมล่าที่กำลังยืนรออยู่เอ่ยเสียงออกมา
“ครับ”
“ระหว่างทางตอนสำรวจความปลอดภัยของถ้ำ น้ำน่าจะทำสร้อยคอตกไปค่ะ”
“คุณขวัญช่วยน้ำหาหน่อยได้ไหม” หญิงสาวทำหน้าตาเศร้าสร้อย ตาแดงเหมือนจะร้องไห้ ขวัญใจสังเกตุที่คอหญิงสาวปราศจากสร้อยเส้นที่ใส่ประจำ
“สร้อยคอนี้เป็นสร้อยคอที่น้องสาวของฟ้าให้ไว้ก่อนจะเสียตอนเหตุการณ์วันสิ้นโลก แต่น้ำกลับทำมันหายไป” หญิงสาวเล่าไปห่อตัวดูน่าสงสาร
“ช่วยน้ำหน่อยนะคะ” น้ำตาของหญิงสาวไหลริน
“ได้ครับ บริเวณไหนหรอครับ เดี๋ยวผมบอกให้คนอื่นช่วยหาอีกแรง”
“เอ่อ คือตอนนี้คนอื่นกำลังกินมื้อค่ำกันอยู่ น้ำไม่อยากรบกวน”
“นะคะ”
“ได้ครับ” ขวัญใจตอบตกลงไปด้วยความสงสารหญิงสาว
“น่าจะหล่นหายบริเวณหลังถ้ำค่ะ ตอนนั้นน้ำไปเช็กความปลอดภัยตรงนั้น”
“ไปกันสองคนมันจะไม่อันตรายหรอครับ ตอนนี้ค่ำแล้วด้วย”
“ไม่ค่ะ คือน้ำสแกนแล้วไม่พบสัตว์กลายพันธุ์แถวนี้เลยค่ะ”
เมื่อตอบคำถามเสร็จหญิงสาวก็เดินนำไปโดยอ้อมไปทางข้างถ้ำ ได้ยินเสียงสมาชิกในทีมคุยกันเบา ๆ ขวัญใจจึงรีบเดินตามไป
“ยังไม่ถึงอีกหรอครับ เราเดินมาไกลแล้วนะครับ” วัญใจเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเดินมาได้สักพักแล้วเห็นถ้ำจากด้านหลังไกลลิบ
“ใกล้ถึงแล้วค่ะ ว่าแต่คุณขวัญใจกับคุณกันต์นี้เป็นอะไรกันหรอคะ” หญิงสาวหยุดเดินกะทันหันพร้อมกับถามคำถาม ขวัญใจไม่รู้รู้สึกไปเองหรือเปล่าว่าเสียงของหญิงสาวแข็งกร้าว
“ไม่ได้เป็นอะไรกันครับ”
“ดีแล้วค่ะ เดี๋ยวเราหาบริเวณแถวนี้ก็ได้ค่ะ ตอนเย็นน้ำมาสำรวจแถวนี้”
“เดี๋ยวน้ำไปหาตรงนู้น คุณขวัญใจหาแถวนี้ เจอสร้อยแล้วรีบบอกน้ำนะคะ”
“ได้ครับ” ขวัญใจตอบรับเห็นไปมองบริเวณที่หญิงสาวทำการค้นหาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวไปไม่ไกลจากบริเวณแถวนั้นมากนั้นจึงทำการใช้ไฟฉายก้มหน้าหาสร้อย
“กร๊อบ แกร๊บ” เสียงเหยียบกิ่งไม้แห้งดังใกล้บริเวณที่ขวัญใจกำลังก้มหาสร้อยพาให้ขวัญใจสะดุ้ง
“คุณน้ำหรอคะ-ครับ” เมื่อขวัญใจหันไปมองกลับไม่ใช่หญิงสาวแต่เป็นหมาป่ากลายพันธุ์ตัวใหญ่เท่ารถหกล้อหนึ่งตัว กำลังแยกเขี้ยวใส่ร่างบางท่าทางพร้อมที่จะพุ่งกระโจน
ภาพตรงหน้าทำขวัญใจขนลุกขนชันขาแข็งด้วยความกลัว
ถึงจะบอกว่าต่อสู้ได้แต่ไม่ใช่กับไอเจ้าหมาป่าตัวเบ้อเริ่มโว้ยยย
“ขวักก”
“อ๊ากกกก” เจ็บ เจ็บจัง ทำไมมันเจ็บจัง
ภาพสุดท้ายที่ร่างบางเห็นก่อนสิ้นใจคือภาพที่หญิงสาวในทีมล่ายืนเหยียดยิ้มอยู่ไกล ๆ ก่อนจะดับวูบไป
ต้องตายแล้วใช่ไหม ยังไม่ได้กินเสต็กที่ทำไว้เลย
ยังอยากทำอาหารอีกเยอะ ๆ
-----------------------------------------------------------
#ขวัญใจจะเปิดร้าน
ฝากเม้นฝากให้กำลังใจทั้งนักเขียนและขวัญใจด้วยนะคะ
#ขวัญใจจะเปิดร้าน 3
“ต้อนรับการกลับมาด้วยความคิดถึงนะคะ วันนี้วันที่ 31 อยู่กับพวกเราสองคนเหมือนเดิมค่ะ คุณโจ้ วสินและดิฉันโอ๋ เกศสิรินทร์ค่ะ”
“เป็นเวลากว่าแปดชั่วโมงแล้วนะคะที่เกิดเหตุการณ์ประหลาด ท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงเลือด”
“ใช่แล้วครับคุณโอ๋ ไม่เพียงแต่ท้องฟ้าเปลี่ยนสีที่ประเทศไทยนะครับ จากรายงานสำนักข่าวทั่วโลกรายงานเข้ามาว่าทุกประเทศทั่วโลกนะครับ ที่เกิดเหตุการณ์ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเลือด”
“จากเหตุการณ์นี้นะคะ ส่งผลให้ประชากรทั่วทั้งโลก ตื่นตระหนก วิตกกังวลถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นค่ะ”
“และนอกจากเหตุการณ์นี้นะครับ ยังมีเหตุการณ์ประหลาดฝูงปลาเกยตื้นตายนับล้านตัว มดนับล้านตัวนะครับอพยพย้ายถิ่นฐานขึ้นไปทำรังบนต้นไม้”
“ซึ่งเราก็ไม่แน่ใจนะครับว่าเหตุการณ์แปลกประหลาดท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงเและพฤติกรรมของสัตว์ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้จะเกี่ยวข้องกันหรือไม่ วันนี้เราก็มีนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังของประเทศไทยมาให้คำตอบพวกเราในช่วงท้ายนั้นเองครับ”
“ใช่แล้วค่ะคุณโจ้ อย่าลืมติดตามดูกันนะคะ ก่อนเข้าพักเบรกเรามีตัวอย่างคลิปของนกที่บินอยู่บนท้องฟ้าแต่จู่ ๆ ก็ร่วงตกเสียชีวิตทันทีมาให้คุณผู้ชมดูค่ะ”
ภายในห้องพักที่มีสิ่งของอำนวยความสะดวกไม่มากและเห็นทีสิ่งที่ดูน่าจะทันสมัยที่สุดก็คือเจ้าโทรทัศน์ที่รายงานข่าวเมื่อสักครู่นี้ที่กำลังส่งเสียงรายงานข่าวเหตุการณ์แปลกประหลาดที่พึ่งเกิดขึ้น
“และนี้นะคะในคลิปถ้าผู้ชมสังเกตนกที่ทางทีมงานวงกลมสีแดงไว้นะคะกำลังบินอยู่บนท้องฟ้าอยู่ดี ๆ ก็หยุดชะงักแปปนึง และหลังจากนั้นนะคะดูที่ปีกของนกเหมือนอ่อนแรง ซึ่งตรงจุดนี้นะคะผู้ชมทางบ้านบางส่วนคาดเดาว่านกตัวนี้ได้เสียชีวิตและร่วงตกลงมานั้นเองค่ะ”
“เดี๋ยวจะเป็นรายงานข่าวมดที่อพยพ” เสียงหวานเจ้าของห้องพักที่กำลังนั่งฟังรายงานข่าวเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย
“คลิปต่อไปนะครับเป็นคลิปของผู้ชมทางบ้านนะครับที่ส่งเข้ามา คลิปของมดนับหมื่นตัวกำลังเดินขึ้นต้นไม้เหมือนการอพยพหนีอะไรสักอย่าง”
“ใช่จริง ๆ ด้วย” เสียงอุทานด้วยความตกใจเอ่ยออกมาเมื่อคลิปต่อไปคือการที่มดอพยพขึ้นไปบนต้นไม้
“อย่าลืมติดตามช่วงหน้านะครับ มาไขข้อสงสัยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น”
ขวัญใจยกรีโมทขึ้นมาปิดโทรทัศน์ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำ ส่องกระจกดูตัวเอง ภาพตรงหน้ายังเป็นคนเดิมแค่ดูเด็กลงยกฝ่ามือขึ้นมาดูสังเกตบริเวณนิ้วมือที่เคยมีรอยแผลเป็นอันเกิดจากการทำอาหาร แต่ตอนนี้มือขาวเรียวสวยไร้ซึ่งบาดแผล
“นี้เราย้อนเวลามาหรือสิ่งที่เคยเกิดขึ้นคือความฝัน” ขวัญใจเอ่ยด้วยความสงสัย ก่อนจะเปิดก็อกน้ำมือทั้งสองข้างรองน้ำไว้ก่อนนำมาล้างหน้าเพื่อตั้งสติของตนเอง
หากมีใครลองเอามือไปทาบบริเวณหน้าอกข้างซ้ายของขวัญใจละก็จะพบว่าหัวใจดวงน้อย ๆ กำลังเต้นเร็วสุดขีดอันเกิดจากสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น
“ถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นความฝันก็ดีสิแต่ถ้าหากมันเป็นเรื่องจริงละ” ถ้ามันเป็นความฝันย่อมดีอยู่แล้วใครอยากจะไปผจญชะตากรรมวิ่งหนีสุดชีวิต คอยหลบ ๆ ซ้อน ๆ เหล่าอสุรกายที่ต้องเจอ แค่คิดขวัญใจก็ส่ายหน้ารัว ๆ ถ้าเป็นไปได้เขาขอแค่ท้องอิ่มกับสถานที่อุ่น ๆ ไว้นอนในวันสิ้นโลกก็เพียงพอแล้ว
“ไม่ได้การละ เราต้องมีการเตรียมตัว” เมื่อตัดสินใจได้ก็ตกลงคิดหาวิธีการเตรียมตัวเพื่อให้ท้องอิ่มและมีสถานที่อุ่น ๆ ไว้ซุกหัวนอนทันที
แต่จะทำยังไงดีละ เพราะตอนนี้ขวัญใจเป็นแค่เด็กเสิร์ฟ
ขวัญใจย้อนเวลากลับมาในช่วงวัย 20 ปีซึ่งตรงกับช่วงก่อนวันสิ้นโลกเกิดขึ้น 3 เดือน ขวัญใจเป็นแค่เด็กเสิร์ฟเงินเดือนอันน้อยนิดจ่ายค่าห้องพัก ค่ากินแบบประหยัดก็ไม่เหลือเก็บแล้วไหนจะแบ่งเงินไปซื้อของให้เด็ก ๆ ในสถานกำพร้าอีก
ทุกวันนี้ขวัญใจเพียงมีเงินใช้เดือนชนเดือนเพียงเท่านั้น
แต่ทุกการเตรียมตัวมันต้องใช้เงิน
“ทำยังไงดี คิดสิ ขวัญใจ” ภาพขวัญใจเดินวนทั่วห้องพักของตนอยู่เป็นเวลานาน หากใครมาเห็นคงบอกให้หยุดเดิน
วิธีการที่จะได้เงินมาง่าย ๆ ทำยังไงดีนะ
“คิดไม่ออกโว้ยยย” คิดยังไงขวัญใจก็คิดไม่ออกความจริงขวัญใจคิดออกอยู่หนึ่งวิธีนั้นก็คือการกู้ ถ้าขวัญใจต้องการกู้ก็ไม่มีทรัพย์สินอะไรมาค้ำประกัน วงเงินที่ได้ก็น่าจะได้เพียงหลักหมื่นซึ่งไม่เพียงพอแน่ ๆ แต่ถ้ากู้นอกระบบแน่นอนว่าจำนวนเงินที่ได้ก็น่าจะเพียงพอแต่หากในช่วงสามเดือนนี้ขวัญใจไม่ผ่อนจ่ายรับรองมีส่งคนมากระทืบแน่ ๆ
แค่คิดขวัญใจก็สั่นหัวหงึก ๆ
“ทำยังไงดีที่จะได้เงินเยอะ ๆ” ขวัญใจได้แต่เหม่อมองโทรทัศน์หลังจากเดินคิดวนทั่วห้องพัก คิดยังไงก็คิดไม่ออก ก่อนที่สายตาร่างบางจะหยุดชะงักอยู่ที่จุด ๆ หนึ่งของสิ่งที่วางไว้ข้างโทรทัศน์ก่อนจะได้คำตอบ
“ได้การละ” ขวัญใจพูดออกมาด้วยสายตาเปล่งประกาย
“ไหนโทรศัพท์ ๆ ต้องรีบโทรหาแม่แมวแล้วสิ”
.
.
.
“แม่แมวจ้ะ อยู่ที่บ้านล้นรักษ์ไหมจ๊ะ” เมื่อเจอโทรศัพท์ก็รีบเปิดล็อคหน้าจอหาเบอร์โทรของแม่แมวกดโทรออกเพื่อติดต่อหาแม่แมวทันที
แม่แมวเป็นบุคคลที่ขวัญใจเรียกได้ว่าแม่อย่างเต็มปาก แม่แมวเป็นเจ้าของบ้านล้นรักษ์ ตั้งแต่เล็กจนใหญ่ขวัญใจก็เห็นแม่แมวหญิงวัยกลางคนทำงานงก ๆ เพื่อหาเงินมาจุนเจือบ้านล้นรักษ์หรือสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ขวัญใจอยู่โดยมีเด็กในบ้านที่แม่แมวรับเลี้ยงดูอยู่ประมาณ 20 คน
ในช่วงเกิดวันสิ้นโลกแรก ๆ ขวัญใจถือว่าได้สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปเนื่องจากด้วยความที่บ้านล้นรักษ์มีเด็กเล็กที่ไม่รู้เหตุการณ์อยู่ ตอนเกิดเหตุทุกอย่างวุ่นวายมาก เหตุการณ์รถชนกันจนระเบิด เสียงรถไซเร็นที่ดังตลอดทั้งวันรวมถึงเสียงยิงปืนทำให้เด็กในบ้านล้นรักษ์ตกใจกลัวร้องไห้ออกมา
และนั้นจึงเป็นสิ่งดึงดูดให้เหล่าอสุรกายบุกเข้าไปในบ้านล้นรักษ์จนเกิดการสูญเสียโดยที่ขวัญใจไม่มีแม้แต่โอกาสได้ช่วยเหลือเพราะตอนที่เหตุการณ์นั้นได้เกิดขึ้น ขวัญใจกำลังสลบเพราะร่างกายกำลังปรับตัวให้เข้ากับพลังวิเศษ
“มีอะไรหรอขวัญใจลูก” แค่ได้ยินเสียงบุคคลอันเป็นที่รักอีกครั้งน้ำตาของขวัญใจก็ไหลรินออกมา เสมือนความเข้มแข็งที่กักเก็บไว้ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์วันสิ้นโลกได้ระบายออกมา
“แม่ครับ หนู ฮึก หนูคิดถึงแม่” การที่ต้องอยู่ในโลกที่โหดร้ายแบบนั้นด้วยตัวคนเดียวทำให้ขวัญใจรู้สึกโดดเดี่ยว การที่ต้องเอาชีวิตรอดในสถานการณ์ที่โหดร้ายแบบนั้นโดยที่ไม่มีใครเคียงข้างขวัญใจยังพอทนได้ แต่การที่ต้องอยู่ท่ามกลางผู้คนแปลกหน้าโดยที่ไม่มีสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจมันทำให้ขวัญใจรู้สึกเคว้งคว้าง
แต่ตอนนี้เขาสามารถทำได้ ยังพอแก้ไขมันได้
ถ้าหากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นอีก เขาจะช่วยแม่แมวให้ได้
“ถ้าเหนื่อยก็กลับบ้านนะลูก แม่จะทำของโปรดให้หนูกิน” หญิงวัยกลางคนรับรู้ได้ถึงเสียงที่สั่นเครือของขวัญใจ ใครมันมาทำเด็กที่เธอเลี้ยงตั้งแต่เเบเบาะกัน
“ฮึก…บ้าน”
“วันนี้หนูจะกลับบ้านนะจ๊ะ” ขวัญใจเอ่ยบอกออกไปด้วยเสียงที่สั่นเครือ
บ้าน…ใช่ ตอนนี้เขายังมีบ้าน
เมื่อพูดคุยถามสารทุกข์สุกดิบอีกสักพัก ขวัญใจก็เตรียมตัวอาบน้ำล้างหน้าล้างตาเพื่อเตรียมตัวกลับไปที่บ้านล้นรักษ์
สถานที่ที่เรียกว่า…บ้าน
“มาแล้วหรอลูก เข้ามา ๆ เข้ามากินของโปรดของหนูก่อน”
ขวัญใจเมื่อเดินทางได้ยินหญิงเสียงของหญิงสาววัยกลางคนเอ่ยเรียกก็รีบเดินตรงเข้าไปหาหญิงสาวทันที
บ้านล้นรักษ์เป็นบ้านสองชั้นหลังหนึ่งภายนอกทาที่ฟ้าอ่อนมีรั้วไม้แทรกด้วยไม้เรื่อยเสริมให้ดูร่ม ภายในบริเวณบ้านฝั่งหนึ่งมีสนามเด็กเล่นเล็ก ๆ โดยมีผู้บริจาคเป็นคนรวยในจังหวัดและอีกฝั่งหนึ่งมีแปลงปลูกผักสวนครัวเพื่อลดค่าใช้จ่ายในการทำอาหารแต่ละมื้อ ขวัญใจมองไปยังต้นมะม่วงหน้าบ้าน 2 ต้นที่ตนเคยปืนเล่นสมัยเด็ก ๆ กับเพื่อนอีกสองสามคนที่ถูกรับไปเลี้ยงแล้วก็ได้แต่คิดถึง
“เป็นยังไงบ้างลูก ไหนเป็นอะไรมีใครรังแกหนู บอกแม่ แม่จะไปจัดการมันให้” เสียงหญิงสาวรีบเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าขวัญใจไม่ตอบยืนเหม่อมองบริเวณรอบบ้าน
คิดถึง เขาคิดถึงสถานที่แห่งนี้จริง ๆ
“อ้ะ ไม่มีจ๊ะ ไม่มีใครรังแกหนูได้หรอก หนูโตแล้วนะ” ว่าแล้วก็เบ่งแขนให้หญิงวัยกลางคนดู
“เข้าบ้านกันดีกว่าจ๊ะ อยู่ตรงนี้แดดมันร้อน” พูดเสร็จก็ดันหลังหญิงสาวเบา ๆ ให้เข้าบ้าน
“ไหนทำอะไรให้หนูกินบ้าง”
“ของโปรดหนูทั้งนั้นเลย”
เมื่อเดินมาถึงห้องอาหารก็เจอกับกับข้าวสามอย่างพร้อมกับข้าวสวยควันขึ้นร้อน ๆ หอมฉุยตั้งรออยู่ที่โต๊ะ
“ว้าว ไข่เจียว ผัดกระหล่ำ ไก่ทอด ของโปรดหนูทั้งนั้นเลย ขอบคุณนะจ๊ะ” เมื่อเห็นว่าอาหารบนโต๊ะมีแต่ของโปรดเจ้าตัวก็ทำการกอดหญิงสาววัยกลางคนทันที
คิดถึงอ้อมกอดอุ่น ๆ นี้จังเลย
อาหารบนโต๊ะหมดเกรี้ยงไม่เหลือแม้แต่ข้าวสักเม็ด ไม่ได้กินอาหารดี ๆ แบบนี้นานแล้วสิ
“เด็ก ๆ ไปไหนหมดหรอจ๊ะ” ขวัญใจเมื่อกินเสร็จก็หันไปถามหญิงสาววัยกลางคน
“ไปเรียนน่ะสิ ทำไมถามแปลก ๆ”
“จริงด้วย อ้ะ ไม่ต้อง ๆ เดี๋ยวหนูล้างเอง แม่แมวไปนั่งรอดูโทรทัศน์ได้เลยจ๊ะ” ขวัญใจลืมไปเลยว่าตอนนี้มันเป็นเหตุการณ์ก่อนวันสิ้นโลกแล้ววันนี้มันวันศุกร์เด็ก ๆ ในบ้านล้นรักษ์ก็ต้องไปโรงเรียนต่างจากหลังวันสิ้นโลก จะมีแค่เฉพาะเด็กที่พ่อแม่มีอำนาจและอาศัยอยู่ในกำแพงของศูนย์ที่ความปลอดภัยเท่านั้นถึงจะเรียนได้ แต่กว่าจะมีการจัดการเรียนการสอนก็ 5 ปีหลังวันสิ้นโลก
ถ้าได้เงินแล้วจะทำอะไรดีละ ขวัญใจครุ่นคิดขณะล้างจานที่ตนพึ่งกินเสร็จ
อย่างแรกก็ต้องที่อยู่อาศัยละนะ ต้องอยู่ในกำแพงให้ได้อย่างน้อยจะได้ปลอดภัย
ก่อนคิดเรื่องที่อยู่อาศัย จุดประสงค์ที่มาที่นี้ก็คือ…
“621”
“อะไรนะ” หญิงสาวถามด้วยเสียงตกใจกับสิ่งที่ขวัญใจพูด
“คือ…หนูจะซื้อหวยใต้ดิน แม่แมวช่วยซื้อให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ” ขวัญใจเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ
ใช่แล้วสิ่งที่ขวัญใจเห็นคือวันที่ 31 ในปฎิทินและพรุ่งนี้จะเป็นวันที่หวยออก เขารู้ว่าการซื้อหวยใต้ดินมันผิดกฎหมายแต่การจะได้เงินเร็วที่สุดก็ต้องวิธีการนี้ละ จะไปซื้อสลากรัฐบาลขวัญใจก็ไม่รู้ว่าเลขที่ตนต้องการซื้อจะอยู่ตรงส่วนไหนของประเทศบ้าง
ซึ่งหญิงวัยกลางคนมีอีกชื่อที่คนแถวนั้นเรียกกันก็คือ…เจ๊แมว
ขวัญใจรู้ดีว่าหญิงวัยวัยกลางคนสามารถมีเงินมาจุนเจือเลี้ยงเด็กกำพร้าได้อย่างไร ถึงแม้แต่ละเดือนจะมีคนบริจาคเยอะแต่มันก็ไม่เพียงพอในการเลี้ยงคนทั้ง20คน โชคดีที่หญิงสาวมีการหารายได้เสริมโดยการเป็นนายหน้ารับซื้อหวยใต้ดิน แต่แค่เป็นนายหน้าเพียงเท่านั้น
“นะจ๊ะแม่แมว หนูมีความจำเป็นจริง ๆ” ขวัญใจลุกขึ้นไปกอดหญิงวัยกลางคนทำตาอ้อนวอนเป็นประกายสุดริดจนหญิงสาวเริ่มใจอ่อน
“แล้วแกไปได้เลขนี้มาจากไหน” หญิงสาวถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ การที่เจ้าลูกคนนี้อยู่ดี ๆ ร้อยวันพันปีไม่เคยคิดอยากจะซื้อแต่วันนี้จะซื้อ
ต้องไปได้เลขเด็ดเลขดังมาแน่ ๆ
“คือว่า…หนูฝัน ใช่หนูฝัน” ขวัญใจโล่งอกที่คิดหาคำแก้ตัวทัน ถ้าหากบอกออกไปว่าได้เลขมาจากการที่ย้อนเวลากลับมาหญิงวัยกลางคนคงไม่เชื่อเป็นแน่
“หนูฝันว่ามียายแก่คนหนึ่งมาบอกว่าให้ซื้อเลข 621 แทนยายหน่อย ยายแกจะเอาเงินไปซื้อไข่ต้มมากิน แกอยากกินไข่ต้มจ้ะ” ขวัญใจเอ่ยบอกไปด้วยน้ำเสียงลื่นไหลถ้าหากเป็นเหตุการณ์ก่อนวันสิ้นโลกให้โกหกแบบนี้แม่แมวต้องจับได้แน่เลย ดีที่ได้รับประสบการณ์มากมายจากช่วงเวลาหลังวันสิ้นโลกรวมถึงสกิลการโกหกด้วย
“น่าสนใจ” หญิงสาวทำหน้าครุ่นคิด จากประสบการณ์ของหญิงสาวส่วนมากคนที่ฝันแบบนี้มักจะถูกเงินรางวัลจริง ๆ
“แล้วจะซื้อกี่บาทละ”
“คือหนูไม่รู้เลยว่าต้องซื้อกี่บาท” ขวัญใจไม่รู้จริง ๆ ว่าต้องซื้อกี่บาทเนื่องจากร่างบางไม่เคยซื้อจริง ๆ เพียงแค่รับรู้ว่าหญิงสาวรับซื้อเท่านั้น
“หนูอยากได้เงินแบบเยอะมาก ๆ หนูต้องซื้อกี่บาทหรอจ้ะ”
“ก็ถ้าซื้อสามร้อย มันก็ได้เก้าหมื่นประมาณนี้”
“งั้นหนูซื้อ…” ขวัญใจทำการชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้วพร้อมกับยิ้มแป้น
“สามพัน” หญิงสาวเอียงคอถามด้วยความสงสัย
“ไม่ใช่จ้ะ สามหมื่น แหะ ๆ” ขวัญใจกล่าวจบก็ทำเพียงแค่ยิ้มแห้ง ๆ หนูรู้จ๊ะมันเยอะไปแต่หนูต้องการเงินเยอะ ๆ นี่นา ถ้าหนูถูกหวยหนูจะย้ายแม่และน้อง ๆ ไปอยู่ภายในกำแพงให้ได้
-------------------------------------------------------------------------
ตอนหน้ามาลุ้นกันนะคะ น้องจะถูกหวยมั้ย ตรงข้อมูลของหวยใต้ดิน ไรท์หาข้อมูลไม่ได้จริง ๆ ทำให้ประมาณการราคารับซื้อกับเงินรางวัลเองนะคะ การซื้อหวยใต้ดินเท่าที่ไรท์รู้มาเป็นสิ่งผิดกฎหมายใช้วิจารณญาณกันด้วยนะคะ