การคว้านท้องตัวเอง (เซปปุคุ) คืออะไร?

เซปปุคุ (Seppuku) หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า ฮาราคีรี (Hara-kiri) คือวิธีการฆ่าตัวตายของชนชั้นซามูไรในญี่ปุ่นสมัยโบราณ โดยถูกคิดค้นขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 12 เพื่อรักษาเกียรติและศักดิ์ศรีตามแนวทางบูชิโด

เซปปุคุคือการนำดาบสั้นมาแทงที่ท้องของตัวเอง ก่อนที่จะหมุนใบมีดเพื่อตัดลำไส้ จากนั้นผู้ที่ทำเซปปุคุก็จะปล่อยให้ตัวเองตายไปอย่างช้า ๆ หรืออาจจะให้มือดาบที่เรียกว่า ไคชาคุนิน (Kaishakunin) ใช้ดาบตัดศีรษะเพื่อไม่ให้ตายอย่างทรมาน

ส่วนสาเหตุที่ทำให้ซามูไรต้องฆ่าตัวตายด้วยวิธีนี้ ก็มีทั้งเป็นวิธีประหารชีวิต หลีกหนีความพ่ายแพ้ในสงคราม ประท้วงในเรื่องที่ไม่พอใจ หรือแม้แต่ฆ่าตัวตายตามเจ้านายที่ล่วงลับ เซปปุคุถูกมองว่าเป็นพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ บางครั้งผู้ที่จะทำเซปปุคุก็จะดื่มเหล้าสาเกและเขียนบทกวีก่อนที่ลงมือคว้านท้อง

ไม่เพียงเฉพาะซามูไร เพราะสตรีญี่ปุ่นก็มีวีธีฆ่าตัวตายของตัวเองที่เรียกว่า จิไก (Jikai) ที่เป็นการใช้มีดปาดคอตัวเอง

เซปปุคุเสื่อมความนิยมในปลายศตวรรษที่ 19 พร้อม ๆ กับการสิ้นสุดของชนชั้นซามูไร แต่เซปปุคุก็ยังปรากฏอยู่ในศตวรรษที่ 20 ทั้งกรณีของนายพล โนกิ มาเรสึเกะ (Nogi Maresuke) ที่เซปปุคุในปี 1912 เมื่อแสดงความจงรักภักดีต่อจักรพรรดิเมจิที่สวรรคต รวมถึงทหารญี่ปุ่นหลายคนที่หลีกหนีความพ่ายแพ้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ส่วนการเซปปุคุครั้งสุดท้าย เกิดขึ้นในปี 1970 เมื่อนักเขียนชาวญี่ปุ่น ยูกิโอะ มิชิมะ (Yukio Mishima) วางแผนก่อรัฐประหารแต่ล้มเหลว ทำให้มิชิมะเซปปุคุเพื่อหลีกหนีความผิด

อ้างอิง

• HISTORY. What is Seppuku?. http://bitly.ws/AHfz

• Britannica. Seppuku. http://bitly.ws/AHfu