โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

สุขภาพ

ซึมเศร้าหลังวันหยุดยาว อาจเป็นสัญญาณเตือน สุขภาพจิตในที่ทำงาน

PPTV HD 36

อัพเดต 1 วันที่แล้ว • เผยแพร่ 11 ชั่วโมงที่ผ่านมา
ภาวะซึมเศร้าหลังวันหยุดยาว (Post-Vacation Blues) ไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่เกิดจากร่างกายและใจที่ต้องปรับจังหวะชีวิตใหม่ หากอาการยืดเยื้ออาจเป็นสัญญาณว่าคุณกำลังฝืนทำงานที่ไม่เติมพลัง

โล่งใจตอนหยุด และหนักใจอีกทีเมื่องานเริ่มเข้าที่หลังกลับมาทำงานได้สักพัก ช่วงรอยต่อระหว่างวันหยุดกับวันทำงานคือช่วงที่ใจเรางงที่สุด เหมือนกำลังขยับจากโลกหนึ่งไปอีกโลกหนึ่งแบบไม่ทันให้โอกาสตัวเองปรับตัว ภาวะนี้มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า “ภาวะซึมเศร้าหลังวันหยุดยาว” (Post-Vacation Blues) หลายคนมักคิดว่าแค่ “ขี้เกียจทำงาน” แต่จริง ๆ แล้วอาการที่เกิดขึ้นสัมพันธ์กับทั้งร่างกาย และอารมณ์ที่กำลังพยายามปรับจังหวะของชีวิตให้กลับมานิ่งอีกครั้ง

เทคนิคมือใหม่หัดทำสมาธิ ช่วยสุขภาพจิตดีขึ้นใน 5นาที เริ่มได้อย่างมีสติ

6 เสาหลักเวชศาสตร์วิถีชีวิต อายุยืนสุขภาพแข็งแรง จากการปรับพฤติกรรม

ช่วงวันหยุด เราใช้ชีวิตในแบบที่ควบคุมได้เอง พอวันหยุดหมด สมองต้องรีบปรับเข้าสู่โหมดที่เต็มไปด้วยหน้าที่ ความคาดหวัง และตารางเวลาที่เข้มงวดกว่าเดิม จึงไม่แปลกที่จะรู้สึกเฉา สภาพยังไม่พร้อมจะเริ่มต้นอะไรทั้งนั้นโดยเฉพาะในเรื่องการทำงาน

สาเหตุ ซึมเศร้าหลังวันหยุดยาว

  • จังหวะชีวิตที่เปลี่ยนกะทันหัน จากตื่นสาย ใช้ชีวิตช้า ๆ ไปสู่ตารางงานที่ต้องแม่นเป๊ะ ร่างกายจึงตอบสนองด้วยความง่วง อ่อนล้า หรือหัวตื้อแบบหาสาเหตุไม่เจอ
  • การเปลี่ยนแปลงของสารสื่อประสาท ช่วงพักผ่อนเต็มไปด้วยกิจกรรมที่ทำให้สมองหลั่งสารแห่งความสุขมากกว่าปกติ พอความสุขที่จับต้องได้จบลง ระดับฮอร์โมนตกฮวบตาม ทำให้รู้สึกโหวง ๆ หรือขาดแรงจูงใจได้ง่าย
  • ความกดดันจากงานที่รออยู่ ไม่ว่าจะเป็นงานค้าง ประชุม หรืออีเมลที่ยังไม่ได้ตอบ ทั้งหมดนี้เป็นเหมือนเงาที่ทาบทับอยู่ตั้งแต่คืนก่อนเปิดงาน ทำให้คนจำนวนมากกลับมาแล้วรู้สึกอยากเลื่อนทุกอย่างออกไปให้ไกลที่สุด
  • การเปรียบเทียบทางอารมณ์ ช่วงวันหยุดคือพื้นที่ที่เรามักได้เป็นตัวเองมากที่สุด พอกลับเข้าระบบที่ต้องใส่บทบาทต่าง ๆ กลับไป จึงรู้สึกเหมือนชีวิตยุบตัวลงนิดหนึ่งโดยไม่รู้ตัว และอีกประเด็นที่ไม่ค่อยมีใครพูด แต่สำคัญมากคือ ภาวะนี้อาจกำลังบอกคุณว่า “คุณไม่ได้มีความสุขกับงานเท่าเมื่อก่อนแล้ว”

บางคนอาจเพิ่งรู้ตัวในช่วงหลังหยุดยาวว่า พวกเขาไม่ได้กลัวการกลับมาทำงาน แต่กลัวความรู้สึกของตัวเองเวลาต้องกลับเข้ามาเจอกับระบบเดิม ๆ ที่ทำให้หมดพลังเกินไป การเกิดอาการหนักมากหลังวันหยุด อาจเป็นสัญญาณว่าเรากำลังฝืน หรือกำลังใช้พลังกับงานที่ไม่ได้เติมเต็มเหมือนที่เคยอีกต่อไป

อาการซึมเศร้าหลังวันหยุดยาว

  • เหนื่อยง่ายแม้นอนเต็มที่
  • เบื่องานแบบจับต้นชนปลายไม่ถูก
  • หลับไม่ลึก
  • ขาดไฟ หรือไม่อยากคุยกับใคร

ทั้งหมดนี้ปกติ และมักดีขึ้นภายในหนึ่งถึง 3 วัน แต่หากยืดเยื้อเกิน 2 สัปดาห์ หรือทำให้คุณไม่สามารถใช้ชีวิตตามปกติ การปรึกษาแพทย์เฉพาะทางเป็นสิ่งที่ควรทำอย่างยิ่ง

  • ในด้านการดูแลใจ ตัวช่วยที่ง่ายที่สุดคือ “ให้เวลาตัวเองกลับเข้าสู่จังหวะเดิมอย่างไม่รีบร้อน” ปรับเวลานอนก่อนเริ่มงาน 2–3 วัน วางแผนงานวันแรกแบบเบา ๆ จัดโต๊ะทำงานใหม่ เติมสิ่งที่ทำให้รู้สึกชอบวันจันทร์มากขึ้น เช่น เพลงดี ๆ หรือกาแฟแก้วโปรด และอย่าลืมให้พลังตัวเองจากรูปหรือความทรงจำดี ๆ โดยไม่กดดันว่าอยากย้อนเวลาไป
  • ทำกิจกรรมเบา ๆ เช่นออกกำลังกาย 10 นาที หรือทำสมาธิสั้น ๆ ในช่วงเช้าก่อนเริ่มวัน จะช่วยให้สมองกลับสู่โหมดตื่นตัวได้จริงมากกว่าการฝืนทำงานทันที สุดท้ายคือการถามตัวเองอย่างตรงไปตรงมา

ฉันกำลังไม่อยากกลับไปทำงาน เพราะเหนื่อย หรือเพราะมันไม่ใช่พื้นที่ของฉันแล้ว ?

คำถามนี้อาจเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของการปรับเส้นทางชีวิตให้สอดคล้องกับตัวตนของเราในวัยปัจจุบันมากขึ้นท้ายที่สุด ภาวะซึมเศร้าหลังวันหยุดยาวไม่ได้บอกว่าเรามีปัญหา แต่มันกำลังบอกว่าเราสมควรให้คุณค่ากับการพักผ่อน และควรจัดสมดุลชีวิตให้ดีขึ้นกว่าที่เคย และในเมื่อช่วงหยุดยาวปีใหม่กำลังจะมาถึง นี่จึงเป็นเวลาที่เหมาะที่สุดในการเตรียมใจ เตรียมกาย และเตรียมจังหวะชีวิตให้พร้อม ไม่ใช่แค่สำหรับการพักผ่อน แต่เพื่อการกลับมาทำงานอย่างไม่ต้องฝืนใจตัวเองจนเกินไปอีกต่อไป

ขอบคุณข้อมูลจาก : โรงพยาบาลพญาไท 2

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...