Mango Movie Review : ท่าแร่ : เมื่อบทสวดก้องกังวานสอดประสานกับเสียงแคน หนังปราบผีที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ของดินแดนสองศรัทธา

“ท่าแร่” ว่าด้วยเรื่องราวสุดสยองที่เกิดขึ้นในชุมชนคริสต์คาทอลิกของภาคอีสาน พฤติกรรมผิดปกติของอดีตบาทหลวงอย่าง “ตามิ่ง” (รับบทโดย เอก ธเนศ) เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ชาวบ้านตัดสินใจเรียกตัว “แม่เมืองโสภา” (รับบทโดย มีน พีรวิชญ์) หมอเหยาพื้นถิ่นมาทำพิธีขับไล่ผีตามความเชื่อแถบอีสาน

แต่ในขณะเดียวกัน ทางด้านของคริสตจักรก็ตัดสินใจส่ง “บาทหลวงเปาโล” (รับบทโดย เจมส์ จิรายุ) เข้ามาช่วยแก้ไขสถานการณ์ตามความเชื่อของตะวันตกด้วยเช่นกัน

ทว่าสถานการณ์กลับเลวร้ายกว่าเดิม เมื่อ “มาลี” (รับบทโดย แพรวา ณิชาภัทร) ลูกสาวของตามิ่งที่เดินทางกลับมาบ้านเกิดในรอบหลายปี เริ่มถูกสิ่งลี้ลับเล่นงานจนมีอาการผิดแปลกไปอีกคน การต่อสู้กับวิญญาณชั่วร้ายด้วยศรัทธาจากสองด้านจึงเปิดฉากขึ้นในชุมชน “ท่าแร่”

ก่อนอื่นหากจะพูดถึงความโดดเด่นของหนัง“ท่าแร่” ก็คงต้องขอยกให้การนำเสนอเสน่ห์ของ“ชุมชนท่าแร่” ที่มีอยู่จริง รวมถึงความเชื่อของคนในท้องถิ่น และผีในความเชื่อของคนไทยออกมาได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย เรียกได้ว่าทีมผู้สร้างหยิบวัตถุดิบที่มีมาใช้ได้อย่างคุ้มค่าเลยทีเดียว

โดยเฉพาะฉาก “พิธีเหยา” ตามความเชื่อท้องถิ่นของชาวอีสานที่จำลองออกมาได้ขลังสุดขั้ว ทั้งบรรยากาศ เสียง ท่วงท่าการรำ และองค์ประกอบอื่นๆ เรียกได้ว่าเป็นฉากที่ดูแล้วรู้เลยว่าทั้งนักแสดง ผู้กำกับ และทีมเบื้องหลัง ต่างทำการบ้านกันมาอย่างหนักจริงๆ

ยิ่งในฉากหนึ่งที่มีการใส่เสียงแคนอันเป็นเครื่องดนตรีหลักของพิธีเหยา ประสานเข้ากับเสียงบทสวดของความเชื่อฝั่งศาสนาคริสต์ ยิ่งเป็นจุดที่ทำให้คนดูอย่างเราสัมผัสได้ถึงเสน่ห์จากการอยู่ร่วมกันของสองวัฒนธรรมได้แบบสุดๆ ถือเป็นหนึ่งในฉากที่ไม่อยากให้พลาดกันเลยจริงๆ

มาในส่วนของการเล่าเรื่องกันบ้าง แม้“ท่าแร่” จะไม่ใช่หนังผีที่ทำให้เรารู้สึกกลัวเสียจนต้องปิดตาหนี(แม้จะมีฉากพาให้สะดุ้งอยู่บ้าง) แต่หนังก็ยังทำให้เพลิดเพลินได้ด้วยการผสมพาร์ทสืบสวนเข้ามา โดยหย่อนความน่าสงสัยไว้ตามทางทีละน้อย ก่อนจะพาผู้ชมค้นหาความจริงไปเรื่อยๆ

อย่างไรก็ตาม ส่วนตัวรู้สึกว่าCG ในบางช่วงของหนังยังมีจุดที่ไม่แนบเนียนอยู่บ้าง อีกทั้งการดำเนินเรื่องในช่วงคลายปมนั้นดูรีบและรวบรัดไปสักหน่อย คล้ายกับว่าหลายๆ ปมที่ขมวดไว้ระหว่างทางถูกนำมากระตุกออกรวดเดียวจนคนดูเรียบเรียงกันแทบไม่ทัน

โดยเฉพาะกับจุดหักมุมที่หากมีการปูพื้นหรือใส่รายละเอียดเพิ่มไปอีก อาจจะทำให้คนดูช็อก! ทึ่ง! อึ้ง! และเข้าถึงอารมณ์ได้มากกว่านี้ นี่จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งที่อดรู้สึกเสียดายไม่ได้

ท้ายที่สุด “ท่าแร่” นับเป็นมิติใหม่ๆ สำหรับหนังปราบผีในไทย ที่แม้จะยังมีบาดแผลด้านการเล่าเรื่องอยู่บ้าง แต่ก็มีท่าไม้ตายคือการหยิบความเชื่อ ตำนาน ประเพณีพิธีกรรมของคนในพื้นที่มาใช้ได้อย่างคุ้มค่า ทั้งยังถ่ายทอดเสน่ห์ของความเป็นพหุวัฒนธรรมออกมาได้ดี ถึงขั้นที่ดูหนังจบแล้วก็อยากลองไปสัมผัสบรรยากาศของชุมชน “ท่าแร่” ด้วยตัวเองสักครั้ง

มาร่วมสัมผัสความสยอง ณ จุดนัดพบของสองความศรัทธา ไปกับภาพยนตร์“ท่าแร่”7 สิงหาคมเป็นต้นไปในโรงภาพยนตร์