รวยไว้ปิดอบาย - ดังตฤณ
มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมรู้จักคุ้นเคย
เคยถอยรถเชฟโรเลต ออพตร้า
ซุ่มซ่ามไปชนท้ายรถเบนซ์ เอสคลาส
ซึ่งเธอก็ตกใจมาก เพราะแวบแรกนึกได้ว่า
รถของเธอประกันเพิ่งขาดไป ยังไม่ทันได้ต่ออายุ
แล้วอย่างนี้จะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าซ่อมให้เขาไหว
งานนี้เธอผิดเต็ม ๆ แก้ตัวไม่ได้เลย
.
ขณะกำลังหน้าซีด
ตื่นตระหนกตกใจกับความผิดของตนอยู่นั้น
เจ้าของรถเบนซ์ก็เดินเข้ามาทักทายยิ้ม ๆ
และถามอย่างมีเมตตาว่าน้องเป็นอะไรไหม?
เรียกประกันหรือยัง?
อ๋อเพิ่งขาดประกันเหรอ?
ถ้ายังไงพี่ออกให้ก่อนไหม?
ของพี่ไม่เป็นไร เดี๋ยวให้คนขับไปจัดการ
ที่บ้านยังเหลือสำรองอีก ๘ คัน ไม่ต้องห่วงนะ
.
คนจนเจอคนรวยแบบนี้เข้า
แน่นอน ต้องสะอึกอึ้ง ตื้นตัน
อย่างเธอที่เล่าเรื่องให้ผมฟัง
ถึงกับเกิดแรงบันดาลใจว่า
วันหนึ่งถ้ามีเงินมาก ๆ ขึ้นมา
ก็จะขอเป็นคนรวยแบบนี้แหละ
รวยแล้วไม่เอาเรื่องคนจน
รวยแล้วมีแก่ใจพูดปลอบบรรเทาทุกข์ให้คนอื่น
รวยแล้วไม่เป็นทุกข์กับความบุบสลายของสิ่งที่มีเกินพอ
.
ประสบการณ์ตรงดี ๆ เกี่ยวกับคนรวย
มักทำให้เราได้คิดเยอะขึ้น มองอะไรกว้างขึ้น
และออกจากมุมแคบบางมุมได้
เป็นต้นว่า เลิกมองคนรวยเป็นปีศาจ
เลิกเหมารวมว่า ต้องชั่วมาก ถึงจะมีเงินมากได้
.
นอกจากมุมมองเกี่ยวกับคนรวยที่ต่างไป
เรายังอาจได้ตั้งคำถามกับตัวเองด้วยว่า
ถ้าเรารวย เราจะรวยไปทำไม?
.
คนส่วนใหญ่อาจร้องประสานเป็นเสียงเดียวกันว่า
รวยไว้ปิดหนี้ รวยไว้กินอร่อย
รวยไว้เที่ยวสนุก รวยไว้เซ็กส์สนั่น
อยากซื้ออะไรก็ซื้อ อยากทำอะไรก็ทำ
เพราะอย่างไรก็เป็นอิสระทางการเงินแล้ว
ไม่จำเป็นต้องอดเปรี้ยวไว้กินหวานแล้ว
ไม่จำเป็นต้องฝืนใจทำงานที่ไม่อยากทำแล้ว
.
คนอีกส่วนหนึ่ง
ที่เคยได้รับแรงบันดาลใจจากคนรวย
อาจนึกถึงรูปแบบต่าง ๆ ของการช่วยคน
หรือช่วยให้โลกนี้ดีขึ้น
อย่างน้อยดีกว่าก่อนที่ตนจะเกิดมา
.
คนอีกส่วนหนึ่ง
ที่มีความรู้ ความเข้าใจ
และศรัทธาทางศาสนาจริง ๆ
อาจนึกถึงเหตุที่อยากรวยได้ต่างจากคนทั่วไป
นั่นคือ รวยไว้ปิดอบาย
.
รวยไว้ปิดอบายมีอยู่ ๓ ระดับ
ระดับแรก ไม่ต้องอยู่ในนรกบนดิน
คือ รวยพอจะเอาตัวรอดได้
ไม่ต้องโหยหิว ไม่ต้องไร้ที่ซุกหัวนอน ไม่ต้องป่วยเรื้อรัง
อันจะเป็นเหตุให้ตื่นอย่างเป็นทุกข์ แม้หลับก็ฝันร้าย
.
ระดับที่สอง ไม่ต้องตกนรกหลังตาย
คือ รวยพอจะไม่ต้องเบียดเบียนคนอื่น
ไม่ต้องขอหยิบขอยืม ไม่ต้องคดโกง ไม่ต้องปล้นฆ่า
อันจะเป็นเหตุให้จิตวิญญาณดำมืด ถูกถ่วงหนักให้ดิ่งลงต่ำ
.
ระดับที่สาม ไม่ต้องไปอบายอีกเลย
คือ รวยแล้วจัดเวลาชีวิตได้ตามปรารถนา
เหลือเวลาปลีกวิเวก เจริญสติปฏิบัติธรรม
มากพอที่จะบรรลุถึงซึ่งธรรมอันปลอดภัย
ไม่ต้องไปสู่อบายอีก เที่ยงที่จะถึงพระนิพพานสถานเดียว
.
แทนการคิดฟุ้งซ่านว่า
จะเกลียดเงิน หรือรักเงินดี
ลองตั้งเข็มให้ชีวิตตัวเองว่า
จะรวยเพื่อเป็นอิสระทางการเงินเพื่อไปสู่จุดหมายแบบไหน
จุดหมายแบบไหน จะกลายเป็นทิศทาง
ที่คุณจะร่ำรวยขึ้นมาด้วยวิธีใด
ลวงโลกด้วยของหลอก หรือเผื่อแผ่ด้วยของดี
แต่ละวิธี จะพาคุณไปสู่ความเป็นคนรวยชนิดไหน
ได้เป็นสุขชาติเดียวแล้วไปเป็นทุกข์อีกหลายชาติ
หรือได้เป็นสุขทั้งชาตินี้และชาติต่อ ๆ ไป
.
รวยแล้วใจร้าย จะรวยได้ชาติเดียว
รวยแล้วใจดี จะมั่งมีอีกหลายชาติ
รวยแล้วใจละ จะไม่เหลือสักชาติให้เป็นทุกข์!