โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

เรื่องสั้น

นางร้าย พันธนาการรัก (มีอีบุ๊ก)

นิยาย Dek-D

เผยแพร่ 31 พ.ค. 2567 เวลา 02.51 น. • สิรี
เปรมา นางร้ายสาวตัวท็อป แต่ชีวิตรักขมขื่น เพราะถูกชายชั่ว หญิงร่านแทงข้างหลัง เพราะฉะนั้นอยากรักกันมากก็อย่าลืมลากกันไปนรก!

ข้อมูลเบื้องต้น

คำเตือน!

เนื้อหาในนิยายมีความรุนแรง และการใช้ภาษาที่อาจจะหยาบคายไปบ้าง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

เปรมา (ไอรีน) เทวานุกูลนางร้ายสาวตัวท็อป วัย 25 ปีของวงการบันเทิงเธอสวย เธอแซ่บ เธอเผ็ดร้อน แต่เธอถูกผู้ชายสวมเขา

เธอมีคู่หมั้นที่หมั้นหมายกันมานานถึง 5 ปี เพราะผู้ใหญ่สองฝ่ายเห็นว่าเหมาะสม เธอเองก็มีความรู้สึกดี ๆ ให้ แม้จะยุ่งกับการทำงาน มีเวลาเจอกันน้อยแต่ความสัมพันธ์ของพวกเธอดีมากมาโดยตลอด ดีจนเป็นที่อิจฉาของทุกคน กระทั่งเธอจับได้คาหนังคาเขาว่าฝ่ายชายนอกใจ และนอกกาย นอนรวมร่างอยู่กับน้องสาวคนละพ่อในวันสำคัญของเธอ

วันที่เธอได้ขึ้นเวทีรับรางวัลนักแสดงหญิงสมทบยอดเยี่ยมจากละครที่เพิ่งจบไปบนเวทีใหญ่ที่สุดของปีเป็นครั้งแรกในฐานะนักแสดง ท่ามกลางความยินดีจากทุกคนที่ปรารถนาดีกับเธอ 2 ชั่วโมงให้หลัง ความสุขที่มีพลันหายไป การรอคอยที่จะให้แฟนหนุ่มชื่นชมรางวัลด้วยกันกลายเป็นเรื่องตลก

เธอพบชายโฉด หญิงชั่วคู่หนึ่งกำลังระเริงรักกันอย่างเร่าร้อนบนเตียง คนหนึ่งคือแฟนหนุ่ม และอีกคนคือน้องสาวที่กำลังเริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการใช้ชื่อเสียงของเธอเป็นบันไดเพื่อก้าวไปสู่ดาว ตลอด 5 ปี ที่หมั้นกันมาเธอไม่เคยทำผิดต่อณัฐดนัยเลยสักครั้งเดียว คอยคำนึงถึงความรู้สึกเขาเสมอแม้ในวันที่เธอจะเจอข่าวลบก็ไม่ได้นึกถึงตัวเองก่อน

แต่ดูสิ่งที่เขาทำ มันสมควรได้รับการให้อภัยอย่างนั้นเหรอ?

ไม่มีทาง!

ให้เธอก้มหน้า เล่าความเท็จยอมรับว่าเข้ากันไม่ได้กับคู่หมั้น ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายถูกนอกใจ เป็นฝ่ายถูกกระทำ นี่คือคำแนะนำที่อ้างว่าปรารถนาดีจากใจคนเป็นแม่ที่อุ้มท้องเธอมา 9 เดือน ไม่มีความรักให้ไม่ว่าแต่เป็นคนต้องมีศีลธรรม ความแค้นที่ยากจะลืมเลือนไม่มีทางที่เธอจะยอมกลืนลงท้องแล้วพูดว่าให้อภัยง่าย ๆ แม้ว่าเธอจะไม่แยแส แต่คนอย่างเปรมา เทวานุกูล ถ้าลองได้เกลียดแล้วก็คือเกลียดเข้ากระดูกดำ ร้ายกาจได้มากกว่าในบทละครที่แสดงหลายเท่า

มารดาไร้หัวใจคนนั้นกลัวว่านังน้องสาวตัวดีที่คอยชิงดีชิงเด่นกับเธอมาตลอดจะพลาดการเข้าไปเป็นดาวเลยทั้งขู่ ทั้งกล่อมให้แล้วกันไป ยัยเปรมมิกาคงคิดว่าเอาชนะเธอได้แล้วที่แย่งคู่หมั้นเธอไปได้ แต่ขอโทษที แฟนคนต่อไปของเธอจะต้องดีกว่า เหนือกว่าไอ้เฮงซวยนั่นราวนรกกับสวรรค์

เชิญพวกแกสมสู่ จับมือกันไปปีนต้นงิ้วตามสบาย!

พฤทธิ์ (เมฆ) จิระมงคลทรัพย์นักธุรกิจหนุ่ม วัย 30 ปี ประธานบริษัท TMK Entertainmentเขาหล่อ เขาโสด เขาสมบูรณ์แบบ และเขาร้อนแรง

TMK Entertainment สื่อบันเทิงอันดับหนึ่งของประเทศที่มีมาอย่างยาวนาน ทีเอ็นเค ผลิตสื่อ ปั้นนักแสดง นางแบบ นายแบบ และศิลปินมากมายสู่วงการบันเทิง ภายใต้การทำงานอย่างมืออาชีพทำให้ทุกคนที่มีความใฝ่ฝันอยากเป็นคนมีชื่อเสียงอยู่ภายใต้สังกัด TMK

พฤทธิ์คือทายาทรุ่นที่ 3 ของบริษัททีเอ็มเค เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ท่าทางหยิ่งยโสที่มีมาแต่กำเนิดทำให้เขาเหมือนคนไร้มนุษย์สัมพันธ์ ครอบครัวจึงกังวลกลัวว่าเขาจะหาสะใภ้เข้าตระกูลไม่ได้ เพราะนิสัยเข้าถึงยาก หญิงสาวที่ไหนจะทนรับไหว ทุกวันของเขาคือการทำงาน ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องความรักของหนุ่มสาว คุณปู่และมารดาเลยพยายามจะหาหญิงสาวที่คิดว่าคู่ควรมาแนะนำแต่ทุกรายล้วนถูกปฏิเสธอย่างเฉียบขาด

…ถึงเวลาเขาจะหาเอง

หลังงานประกาศรางวัลอันทรงเกียรติในค่ำคืนหนึ่ง ชายหนุ่มได้ไปปรากฏตัวอยู่ที่คอนโดนิเนียมของน้องชายผู้เป็นลูกพี่ลูกน้อง ก่อนกลับบังเอิญได้ยินเรื่องราวของคนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ และถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้อง เขาสมควรโกรธ รีบเอาตัวเองออกห่างโดยเร็ว แต่อะไรไม่รู้ดลจิตดลใจให้เขาสอดมือเข้าไปในวังวนเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ของเปรมา นางร้ายสาว นักแสดงที่มารดาเขาชื่นชอบถึงขั้นตั้งตนเป็นหนึ่งในแฟนคลับ

หรือความบังเอิญในครั้งนั้นจะถูกเบื้องบนลิขิตไว้?

บทนำ

เปรมา เทวานุกูล นางร้ายสาวหน้าสวยที่ใครต่อใครมักด่าทอด้วยถ้อยคำรุนแรง เพราะผลงานการแสดงอันยอดเยี่ยมในชุดราตรี เกาะอกสีดำเป็นประกายระยิบระยับดุจดวงดาวบนฟากฟ้า โชว์เนินอกอวบอิ่ม และเรียวขาอันงดงาม เธอยืนโดดเด่นอยู่บนเวทีใหญ่ในค่ำคืนพิเศษท่ามกลางแสงสปอร์ตไลท์ที่สาดส่องมา

ตอนแรกที่รู้ว่าตนเองถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอีกครั้งในปีนี้เธอก็ยังไม่คิดว่ามันจะตกมาถึงมือตนเอง จนนาทีที่ถูกประกาศชื่อความรู้สึกมากมายก็กระแทกเข้าสู่หัวใจ เสียงปรบมือ คำชื่นชมยินดีที่ได้รับมันทัชใจจนนางร้ายอย่างเธอน้ำตาซึม

“ดิฉันสัญญาว่าจะพัฒนาฝีมือด้านการแสดงของตัวเองให้ดี
ยิ่ง ๆ ขึ้นไปค่ะ รางวัลนี้มีความหมายต่อดิฉันมาก เพราะคือรางวัลแรกในเส้นทางการเป็นนักแสดงอาชีพ ขอบคุณทุกโอกาสดี ๆ ที่ได้รับจากผู้ใหญ่ทุกท่าน ขอบคุณทุกการสนับสนุนของแฟนคลับที่ไม่ว่าดิฉันจะทำอะไรก็พร้อมซัพพอร์ตเสมอ ขอบคุณทีมงานทุกคนที่เคยทำงานร่วมกันมา ขอบคุณจากหัวใจค่ะ” หญิงสาวกล่าวปิดท้ายก่อนจะเดินลงจากเวทีอันทรงเกียรติด้วยความมั่นใจ และงามสง่า สะกดทุกสายตา ของคนทั้งฮอลล์ ถ้าบอกว่ารางวัลนี้ไม่สมเหตุสมผลก็ไม่สมควรมีใครได้ไป

“นาทีนี้ใครก็ฉุดเธอไม่อยู่แล้วครับ”

“นั่นสิคะ”

รอยยิ้มบนใบหน้าสวยไร้ที่ติสว่างไสวเหมือนแสงเทียน นุ่มนวล และอ่อนละมุน ถ้าไม่ได้เห็นฝีมือการแสดงมาก่อนทุกคนคงค้านสายตา พุ่งประเด็นไปที่เด็กเส้น และล็อกมง เปรมาคิดว่าการเป็นนางร้ายที่ถูกคนดูด่าทอด้วยถ้อยคำแสลงหูของเธอประสบความสำเร็จอีกขั้นหนึ่งแล้ว เพราะรางวัลนี้มันการันตีถึงความเล่นเข้าถึงบทบาทที่ได้รับ ร้ายจนคนดูอยากเอาทุเรียนมาฟาดตอนเดินผ่าน ส่งผลถึงผลคะแนนโหวต

“ยินดีด้วยนะครับพี่ไอรีน”

“ขอบคุณค่ะน้องภีม” เปรมาตอบรุ่นน้องหนุ่มวัยมหา’ลัยด้วยรอยยิ้มตรึงใจ ในละครอาจร้ายจนน่าโมโห แต่พอนอกจอเธอน่ารักเป็นปกติ ตอนเธอยิ้มกล้องถ่ายทอดสดแพนมาพอดีทุกคนจึงเห็นภาพดังกล่าวบนจอใหญ่บนจอใหญ่

ชาวเน็ตที่กำลังรับชมการถ่ายทอดสดผ่านช่องทางออนไลน์ไม่พลาดที่จะแสดงความคิดเห็นกันอย่างเมามันเกี่ยวกับงานในคืนนี้ เหรียญยังมีสองด้าน มีคนรักย่อมมีคนเกลียด เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ สำหรับคนมีชื่อเสียง แอนตี้แฟนที่ปากร้องยี้ ติทุกอย่างแต่กลับติดตามทุกสถานการณ์ ไม่ใช่แค่เปรมาเท่านั้นที่เจอ มากเกินไปก็จะเจอปราบด้วยกฎหมาย

‘ดาราก็คนไม่ใช่สนามอารมณ์ ขึ้นศาลถูกฟ้องขึ้นมาน้ำตาก็ช่วยออกเงินไม่ได้ กระเช้าแทนคำขอโทษไอรีนก็ไม่อยากได้ เพราะฉะนั้นถ้าไม่ชอบกันก็แค่ปล่อยผ่าน อย่าให้ความสะใจอยู่เหนือสติเลยนะคะ มันไม่คุ้มหรอก’ เปรมาเคยพูดประโยคนี้กลางวงสัมภาษณ์หลังให้ทนายยื่นฟ้องชาวเน็ตหยาบคายที่พิมพ์ด่าเธอด้วยเรื่องไม่จริงทีเดียว 5 ราย และเธอก็ชนะคดีได้รับเงินจากคู่กรณีมาทำบุญให้บ้านเด็กกำพร้า

นอกจาก “ครับ” แล้วภีมพลก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรเสริมอีกได้แต่ยิ้มเขิน ปลายหูแดงก่ำ เขาเป็นนักแสดงวัยรุ่นหน้าใหม่อยู่ในสังกัด TMK บริษัทอันดับหนึ่งในวงการอุตสาหกรรมการบันเทิงของประเทศ โด่งดังมาจากบทพระรองแสนดี แค่เรื่องแรกที่ได้ลงสนามก็ประสบความสำเร็จ ดังไกลไปถึงประเทศเพื่อนบ้าน การได้มานั่งประกบคู่ และพูดคุยกับรุ่นพี่ที่เขาปลื้มมันยิ่งกว่าฝันหวาน ถ้าได้ถ่ายรูปด้วยกันอย่างเป็นทางการสักรูปคงดีไม่น้อย

“และลำดับต่อไปขอเรียนเชิญคุณพฤทธิ์ จิระมงคลทรัพย์ ประธานกรรมบริหาร TMK Entertainment ให้เกียรติขึ้นมอบรางวัลอันทรงเกียรติให้นักแสดงหน้าใหม่ยอดนิยมที่ถูกประชาชนโหวตให้สูงสุดในค่ำคืนนี้ด้วยครับ” สิ้นเสียงพิธีกรชายแห่งยุคเสียงปรบมือก็ดังสนั่นฮอล์

ดังยิ่งกว่าเสียงประกาศเรียกชื่อนักแสดงคนไหนอีก

หากจะพูดว่าประธานหนุ่ม วัย 30 ปี คนนี้ มีชื่อเสียงกว่าศิลปิน นักแสดง ไอดอล นางแบบ นายแบบก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว เพราะเขาคือเจ้าพ่อแห่งวงการบันเทิงไทยที่ดังไกลระดับโลก มีปัญหากับเขาเท่ากับตัดช่องทางการทำมาหากินในวงการ นี่คือสิ่งทุกคนตระหนัก และพึงระวัง

“ท่านประธานของผมเองครับ” ภีมพลพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

เปรมาพยักหน้า มีส่วนร่วมกับเด็กหนุ่มรุ่นน้อง ตามองภาพบนจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ที่ฉายภาพประธานทีเอ็มเค มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เธอกำลังยิ้มนั่นแหละแต่ไม่เปิดเผยชัดเจน ในฐานะนักแสดงคนหนึ่งเธอชื่นชมพฤทธิ์มาก เขาเก่ง เขาหล่อ เขามีความสามารถ และเขาอายุแค่ 30 เท่านั้นเอง เข้ามานั่งแท่นเป็นผู้บริหารในฐานะผู้นำสูงสุดแค่ไม่กี่ปีก็นำพาบริษัทไปสู่จุดที่ไกลกว่าคู่แข่งในตลาดหลายก้าวมาก ๆ

แล้วคุณพฤทธิ์คนนี้เขาเป็นคนที่ไม่เหมือนใคร และน่าจะไม่มีใครเหมือน ด้วยอาชีพ ด้วยสถานะทางสังคมของเขาที่รายล้อมไปด้วยผู้คนมากมายที่จ้องแต่จะเข้าหา แต่เขากลับออกสื่อให้สัมภาษณ์ และออกหน้ากล้องน้อยมาก เมื่อเทียบกับบริษัทคู่แข่งทั้งหลายเขาดูมีพื้นที่สื่อน้อยที่สุด แต่ความจริงไม่ใช่เลย เขานี่แหละสื่อให้พื้นที่มากที่สุดแต่เขาเลือกที่จะอยู่อย่างสงบ

ทุกคนรู้ว่า TMK มีศักยภาพที่ดีที่สุดในวงการอุตสาหกรรมบันเทิงมาอย่างยาวนาน ปั้นบุคคลมีชื่อเสียงเข้าสู่วงการมานับไม่ถ้วน นอกจากคอยจัดการบริหารศิลปินในสังกัดมากกว่า 200 ชีวิต ก็ยังมีผลิตรายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และละคร

เปรมาเคยคิดเล่น ๆ ว่าถ้าตนเองได้เซ็นสัญญากับ TMK มันจะดีแค่ไหน แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ความคิดที่ผ่านเข้ามาตอนเริ่มเป็นนักแสดงน้องใหม่ ส่วนตอนนี้น่ะเหรอ ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นแล้ว การที่เธอไม่มีบริษัทคอยดูแลก็ไม่ได้ทำให้เธอหางานไม่ได้ แบบนี้มันดีสำหรับเธอแล้วเหมือนกัน ไม่ต้องเอาตัวเองไปผูกกับใคร และมีอิสระทางความคิดมากกว่าด้วย

ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าสุขุมในชุดสูทสีดำสุดเนี้ยบลุกขึ้นยืนจากแถวที่นั่งวีไอพีที่อยู่ด้านหน้าสุด ไม่บ่อยนักหรอกที่เขาจะยินดีเข้าร่วมงานประกาศรางวัล ครั้งนี้ถือว่าคนเชิญประสบความสำเร็จแล้ว ร่างสูงสง่าค้อมกายลงเล็กน้อยอย่างให้เกียรติทุกคนด้วยท่าทางสุภาพ ชั่วขณะหนึ่งที่เขาบังเอิญสบตากับเปรมาที่ยิ้มบางให้ก่อนจะเดินขึ้นไปบนเวทีตามการนำของทีมงานคุณภาพ

ร่างสูงโปร่ง บุคลิกแสนเย็นชาที่คล้ายต้องการจะกีดกันคนทั้งโลกไม่ให้เข้าใกล้ตนเองเกิน 5 เมตร แต่กลับดึงดูดทุกสรรพสิ่งให้วิ่งเข้าหา นักแสดงอยากอยู่ในสังกัด นักลงทุนอยากจีบมาร่วมลงทุน หญิงสาวอยากจีบมาเป็นคนของหัวใจ ทว่าอย่างหลังนี่ทุกคนต่างลงความเห็นกันว่าน่าจะยากหน่อย ถ้าให้เขาแต่งกับงานที่ทำน่าจะง่ายกว่าการหาเจ้าสาวสักคนมาเข้าพิธี

กว่าเปรมาจะออกมาจากวงสัมภาษณ์ของสื่อมวลชนทุกสำนักที่มาล้อมเธอไว้ได้ก็กินเวลานานถึง 20 นาที คำถามส่วนใหญ่ก็ไม่พ้นเรื่องรางวัล เรื่องงาน และแซวเรื่องความรักที่จะต้องมีมาหยอดถามกันทุกครั้งที่เจอหน้า

จะลั่นระฆังวิวาห์ตอนไหน เพื่อน ๆ หลายคนในวงการนำหน้าไปแล้ว ถึงคิวเธอได้แล้วหรือเปล่า เปรมาตอบสบาย ๆ หน้าตายิ้มแย้มว่าคงอีกนานเลย ทุกคนรู้ว่าเธอมีคู่หมั้นแล้ว แต่แพลนนั้นก็ยังไม่ได้มีการวางไว้ ทั้งเขาและเธอยังคงมีแต่เรื่องงาน

พอได้อยู่ในพื้นที่ส่วนตัวเปรมาก็ผ่อนคลายมากขึ้น จิบน้ำแร่ ตอบแชตของครอบครัว เพื่อน พี่ น้อง ทั้งในและนอกวงการที่ส่งมาแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม เธอเข้ากับคนไม่ยาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเข้ากับทุกคนได้

“ยินดีกับเธออีกครั้งด้วยนะน้องรัก รางวัลนี้เหมาะสมและคู่ควรกับเธอที่สุดแล้วไอรีน ที่ผ่านมาเธอทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ทุกงาน แล้วผลของความตั้งใจของเธอมันก็ประจักษ์ให้ทุกคนเห็นมาตลอด วันนี้เธอได้มันมาแล้ว รางวัลแรกบนเวทีใหญ่ ในอนาคตมันจะต้องตามมาอีกเรื่อย ๆ พี่เชื่อมั่นในตัวเธอนะ” ในฐานะผู้จัดการส่วนตัว และยังพ่วงตำแหน่งพี่สาวคนสนิทที่สนิทสนมกันมาอย่างยาวนาน ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่เชียงใหม่ กรรณิการ์แทบเก็บอาการเอาไว้ไม่ได้ตอนที่พิธีกรประกาศรายชื่อว่าคนของตนเองได้รับรางวัลในค่ำคืนนี้

นางร้ายสาวบีบมือพี่สาวที่รักกันเหมือนพี่น้องแท้ ๆ บางครั้งพวกเธอไม่ต้องพูดอะไรกันมาก แค่มองตาก็เข้าใจ แต่วันนี้มันพิเศษกว่าทุกวัน ถ้าจะพูดมากขึ้นอีกสักหน่อยก็ไม่ได้ทำให้เหนื่อยเพิ่ม “ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของพี่อุ้มด้วยค่ะ เพราะถ้าไม่มีพี่อุ้มคอยดูแลทุกฝีก้าวก็อาจจะไม่มีไอรีนที่เป็นไอรีนในวันนี้ เป้ด้วยนะจ๊ะ พี่ขอบคุณเธอมากที่อยู่เคียงข้างพี่มาตลอด” ตอนนี้พวกเธอนั่งอยู่ในรถตู้อเนกประสงค์คันโตที่เมธัส ผู้ช่วยอีกคนเป็นคนขับ

“ผมพร้อมยืนหยัดเคียงข้างพี่ไอรีนตลอดไปครับ” เขามองกระจกหลัง ยิ้มระรื่นเต็มใบหน้า เมธัสเป็นญาติของกรรณิการณ์อีกที เรียนจบเปรมาก็ชวนให้มาทำงานด้วยกัน เขาไม่ปฏิเสธ รีบตอบตกลงแล้วเริ่มทำงานทันที

“ไม่เสียแรงที่พี่เอ็นดูนายนะเป้” เปรมายิ้มอารมณ์ดี ใครที่ทำงานให้เธอไม่เคยเอาเปรียบ ของขวัญพิเศษมีให้ทุกเทศกาล ช่างหน้า ช่างผม ทีมสไตล์สิสต์ได้หมด เธอคิดเสมอว่าเมื่อเราดูแลคนที่ทำงานให้ดีงานก็จะออกมาดี

“แต่พวกเราในทีมทำงานหนักยังไงก็ไม่เท่าเธอที่ต้องออกแรงมากกว่าหรอกนะไอรีน ถ้าเธอไม่มีฝีมือ ไม่มีความสามารถรางวัลอันทรงคุณค่านี้ก็คงไม่ตกเป็นของเธอหรอก พูดแล้วก็เสียดายอะ พี่อยากพาเธอไปเลี้ยงฉลองต่อแต่เธอดันมีนัดกับคุณนัยต่อแล้ว” ในมือยังถือรางวัลชื่นชมอยู่เลย

“นั่นสิครับ”

“แต่ไม่เป็นไร เอาไว้ฉลองย้อนหลังก็ได้ จะได้ชวนคนในทีมที่เหลือมาฉลองด้วยกันด้วย แต่ขอฉันบ่นคุณณัฐนัย คู่หมั้นเธอหน่อยเถอะนะไอรีน ทั้งที่สัญญากับเธอไว้แล้วแท้ ๆ ว่าจะมารับ แต่ดันมาบอกว่าตัวเองติดธุระด่วนกะทันหัน ทำให้มารับที่งานไม่ได้ แล้วจู่ ๆ ก็มาบอกให้ตามไปเจอที่คอนโดอีกครั้ง นี่ถ้าเป็นพี่นะไอรีน พี่จะแกล้งงอนให้ง้อหนัก ๆ เลย รู้แหละว่างานก็สำคัญแต่มันก็ทำให้อารมณ์เสียได้เหมือนกัน”

“แต่ผมว่ามันก็แปลก ๆ อยู่นะครับพี่อุ้ม ไม่แน่ว่าตอนนี้คุณนัยเขาอาจจะเตรียมเซอร์ไพรส์อะไรไว้รอพี่ไอรีนอยู่ที่คอนโดแล้วก็ได้ แบบว่าทำให้งงก่อนค่อยตบด้วยเซอร์ไพรส์อันน่าตื่นเต้นทีหลัง” ตอนนี้เขากำลังขับพาเจ้านายสาวไปส่งยังคอนโดมิเนียมสุดหรูของ ณัฐดนัย ซึ่งน้อยครั้งมาก ๆ ที่เปรมาจะให้มาส่งที่นี่

“เหรอ มีแฟนเป็นดาราเลยต้องแสดงละครให้เป็นงี้”

เปรมายิ้ม “คงงั้นมั้งคะ”

“แต่คุณนัยของเธอดันแสดงไม่เนียนนี่สิ”

“คุณนัยเขาจะขอพี่ไอรีนแต่งงานหรือเปล่าครับพี่อุ้มเลยให้มาที่คอนโดแทน ผมว่ามีลุ้นนะ” เมธัสทำเสียงตื่นเต้น แววตาระริกระรี้แทนเจ้านายสาว แต่พอมองกระจกหลังกลับเห็นไปรมาที่กำลังก้มหน้ากดมือถือส่ายหน้า

“ยังหรอก” เธอกำลังลงรูปรับรางวัลใน IG

“ฉันก็ว่ายัง”

“ข้อความสักข้อความยังไม่มีเลย”

ในบริบทประโยคพูดอาจฟังเหมือนน้อยใจ แต่เปล่าเลย

ยังต้องรอตอนเจอ

30 นาทีต่อมา เปรมาก็เดินทางมาถึง

เธอยังคงอยู่ในชุดราตรีชุดเดิม รองเท้าคู่เดิม ออกจากงานยังไงก็มาที่นี่แบบนั้น ดูอลังการไปหน่อยแต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับการก้าวเดิน เปรมากำลังขึ้นไปบนห้องของคู่หมั้นหนุ่มด้วยลิฟต์โดยสารส่วนตัวที่ถูกล็อกไว้ชั้นใครชั้นมัน เพนท์เฮาส์ที่เธออยู่ก็เป็นแบบนี้ และไกลจากที่นี่พอสมควร

จ่ายค่าที่พักอาศัยแพงหูฉี่แต่แลกมาด้วยความเป็นส่วนตัวสูงยังไงก็คุ้มสำหรับคนที่มีอาชีพอย่างเธอ และพอมีกำลังจ่าย ในหนึ่งชั้นจะมีเพื่อนบ้านแค่ 2-3 ห้องเท่านั้น นาน ๆ ครั้งจะเจอหน้ากันสักหนสองหน คีย์การ์ดที่ณัฐดนัยเคยให้ไว้เปรมาเก็บใส่ไว้ในกระเป๋าไว้เสมอ ถึงจะไม่ค่อยได้มาบ่อย แต่ใน 1 เดือนต้องมีแวะมาบ้าง อย่างน้อย 2 วันเป็นอย่างต่ำ มีช่วงนี้นี่แหละที่ไม่ค่อยได้มาเพราะเธอมีไปถ่ายซีรีส์ที่ต่างจังหวัดเกือบครึ่งเดือน เพิ่งกลับมากรุงเทพฯ ก่อนงานประกาศรางวัลได้แค่สามถึงสี่วัน

ตอนที่หมั้นเป็นช่วงเริ่มต้นของการเข้าสู่วงการอย่างเต็มตัวของเธอ การใช้เวลาร่วมกันจึงมีไม่มากนัก แต่ณัฐดนัยเป็นคู่หมั้นที่ดี คอยถามไถ่ ห่วงใย และเอาใจใส่เสมอ พวกเธอทั้งคู่ไม่ได้เป็นคนรักกันมาก่อน

ที่หมั้นเพราะผู้ใหญ่จัดให้

มันเริ่มต้นมาจากคุณปู่ของพวกเราเป็นเพื่อนรักกัน ในอดีตพวกท่านคุยกันว่าถ้ามีหลานสาว หลานชายควรให้แต่งงานมาเป็นครอบครัวเดียวกันทำนองนั้น แล้วมันก็เกิดขึ้นจริง และสัญญาแบบปากเปล่าในตอนนั้นก็สำฤทธิ์ผลจนได้ ก่อนที่คุณปู่ทั้ง 2 ท่านจะจากโลกนี้ไป

ตอนนั้นเธอ พ่อ และแม่ ไม่เห็นด้วยเลยกับวิธีการคลุมถุงชนแบบนั้น นี่มันยุคไหนกันแล้ว วิธีการนั้นมันควรหมดไปจากโลกนี้นานแล้ว แต่ต่อรองยังไงก็ไม่ได้ผล สุดท้ายในเมื่อขัดคุณปู่ไม่ได้ก็เลยปล่อยไปตามน้ำ

เวลานั้นเธอก็ยังไม่มีใคร ณัฐดนัยก็ไม่ได้แย่ นิสัยดี สุภาพอ่อนโยน เห็นหน้ากันมาตั้งแต่เด็กด้วย อนาคตถ้าเห็นว่าไปไม่รอดก็แค่ถอนหมั้น โบกมือแยกย้ายกันไปทางใครทางมัน แต่มันก็ผ่านมานานถึง 5 ปี โดยไม่รู้ตัว คุณปู่ที่รักก็ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว ครอบครัวยิ่งไม่มีทางขัดขวางถ้าเธอเลือกจะถอนหมั้น

ก่อนลงรถเธอได้รับสายโทรศัพท์จากครอบครัว ส่งข้อความมาแล้วก็ยังโทร. มาแสดงความยินดีที่เธอได้รับรางวัลอีกที พวกเขารอให้เธอกลับบ้านไปฉลองด้วยกันที่เชียงใหม่ เธอรับปากว่าจะกลับไปอย่างแน่นอน นับดูแล้วก็หลายเดือนที่ไม่ได้กลับไปเลย มีแต่พ่อแม่และน้องชายเดินทางมาหาที่กรุงเทพฯ

หญิงสาวแตะคีย์การ์ด เปิดประตูเข้าไปก็พบถึงความผิดปกติได้อย่างรวดเร็ว รองเท้าส้นสูงสีเงินของผู้หญิงคือสิ่งแรกที่สะดุดตา มันไม่ใช่ของเธอแน่ เรื่องนี้มั่นใจมาก รอยยิ้มบางเบาบนใบหน้างดงามพลันเลือนหาย กลืนไปในบรรยากาศสลัว

~มีอีบุ๊กนะคะ~

บทนำ (2)

ไม่ต้องให้เดาแล้ว

เสียงหอบกระเส่าเร่าร้อน เสียงกระซิบกระซาบหวานชื่นของชายหญิงคู่หนึ่งดังเข้าหูเปรมา บรรยากาศเข้าสู่จุดเยือกแข็งอย่างรวดเร็ว ร่างทั้งร่างของนางร้ายสาวพลันแข็งทื่อ ก่อนจะสั่นเทิ้มเพราะความโกรธ เซอร์ไพรส์ที่เมธัสคิดไว้ตรงข้ามกับความจริงที่เธอกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้

เธอมาที่นี่เพื่อจับได้ว่าถูกคู่หมั้นนอกใจ!

เซอร์ไพรส์เหมือนกันแต่คนละอารมณ์

นางร้ายในละครหลังข่าวอย่างเธอ พอมาเจอสถานการณ์จริงก็แทบล้มทั้งยืน อยากกรีดร้องอาละวาดแต่ต้องอดทนอดกลั้น เพื่อไม่ให้คนสารเลวรู้ตัวก่อนว่าเธอเห็นการกระทำชั่ว ๆ ของพวกมันกับตาแล้ว เปรมากัดปาก ความเจ็บแปลบที่ได้รับเป็นตัวยืนยันว่ามันคือความจริง ภาพลวงตาที่ณัฐดนัยสร้างขึ้นทำเธอโกรธจนแทบกระอักเลือด

ร่างสะโอดสะองเดินไปตามเสียงกระเส่า หยาบโลนด้วยใจที่ลุกเป็นไฟโชคดีที่ไม่หลวมตัว ถลำลึกไปกับความอ่อนโยนปลอม ๆ ถ้าผู้ชมบอกว่าเธอแสดงละครดี สมบทบาท คนที่ดียิ่งกว่าก็ไอ้คู่หมั้นเฮงซวยคนนี้ นัยน์ตาคู่หวานแดงก่ำแต่ไร้น้ำตา สองมือกำแน่นควบคุมไม่ให้ตนเองหุนหันพลันแล่น

เมื่อ 2 ชั่วโมงที่แล้วเธอยังยืนอยู่บนเวทีด้วยความมั่นใจท่ามกลางแสงสีเสียง ใบหน้า และริมฝีปากมีแต่รอยยิ้ม แต่ตอนนี้เธอกลับยิ้มไม่ออกเพราะต้องมารับรู้ถึงพฤติกรรมอันเลวทรามของคนเป็นคู่หมั้น เสียใจมันแน่อยู่แล้ว แต่ตอนนี้เธอแค้นมากกว่า แค้นจนอยากฉีกร่างพวกมันให้ตายตามกันไปทั้งเป็น สิ่งที่เกลียดที่สุดในชีวิตของเปรมาก็คือการหักหลัง และการนอกใจ

แม่แท้ ๆ ของเธอทิ้งเธอกับพ่อไปอย่างไม่ใยดีเพราะปันใจให้ชายอื่น เธอรับรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เด็ก แต่เพราะความรักความเอาใจใส่ของพ่อที่มีให้กับเธอ และจากแม่เลี้ยงที่เปรียบเสมือนมารดาแท้ ๆ ที่เข้ามาเติมเต็มทำให้เธอไม่รู้สึกว่าตัวเองขาดอะไร

ไม่เคยย้อนกลับมาเหลียวแล จนเธอมีชื่อเสียง เป็นดาราอยู่หน้าจอโทรทัศน์ จันทร์แรมถึงติดต่อกลับมาหวังให้ตอบแทนค่าน้ำนมที่ให้ดื่มกินเพียงแค่ไม่กี่เดือน เธอถึงได้เกลียดการนอกใจจนเข้ากระดูก ถ้าเดินมาบอกกันดี ๆ ว่าอยากยุติความสัมพันธ์เธอจะไม่ยื้อไว้เลย เพราะถือว่าเขาซื่อตรงต่อความรู้สึกของตัวเอง ที่ยังคงใช้สถานะคู่หมั้นก็เพราะ ต่างฝ่ายต่างยังไม่มีใคร เปรมามีคนเข้าหาตลอดแต่เธอก็ไม่เคยให้ความรู้สึกที่ดีกับใครในเชิงชู้สาว เธออาจไม่ใช่คนดี 100% แต่เรื่องความซื่อสัตย์เธอมีเกินกว่านั้นเยอะ!

“ไม่รู้ว่าคืนนี้พี่ไอรีนของเราจะได้รับรางวัลหรือเปล่านะคะ ทุ่มเททั้งแรงกาย แรงใจเพื่อผลงานละครมาหลายปีจนไม่มีเวลาว่างให้พี่นัย ปีนี้ถ้ายังพลาดอีกก็คงต้องทบทวนตัวเองแล้วว่าคู่ควรกับคำว่านางร้ายตัวท็อปของวงการบันเทิงจริงหรือเปล่า” ประโยคหลังของเธอคือการแซะดี ๆ นี่เอง

ณัฐดนัยอารมณ์เสียเล็กน้อยเมื่อชู้รักพูดถึงคู่หมั้นที่เขาผิดนัด“เธอจะพูดถึงไอรีนให้เสียบรรยากาศทำไม คืนนี้มีแค่พี่กับเธอสองคน พี่ตามใจเธอด้วยการไม่ไปรับไอรีนแล้ว เพราะงั้นคืนนี้ทั้งคืนเธอต้องตามใจพี่ให้มากรู้ไหมคนสวย พี่จะเอาให้เธอเดินขาถ่าง ไปเรียนแล้วเพื่อนถามเลยว่าเมื่อคืนโดนมากี่ดอก”

ประโยคท้ายชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่ม และหื่นกระหายทั้งสีหน้า แววตา มือเรียวขาวเห็นเส้นเลือดสีเขียวชัดคว้าหมับ บีบขย้ำเต้าอวบอัดปลายยอดบวมเป่งแดงก่ำ เพราะถูกดูดกลืนซ้ำ ๆ ตามแรงอารมณ์ดิบเถื่อน เดิมทีเขาไม่คิดจะนอกใจเปรมาด้วยการมาเป็นชู้กับคนใกล้ตัวเธอ แต่ใครใช้ให้ว่าที่น้องเมียวัยกำลังสะพรั่งน่ากิน น่าล่อ น่ากระแทก ทั้งยังขยันออดอ้อนออเซาะ ปลุกไฟราคะในตัวเขาให้พลุ่งพล่านจนไม่อาจระงับความต้องการได้ ปล่อยไปก็โง่เต็มที ศีลธรรมมีแล้วกินไม่ได้ แต่เปรมมิกากินได้แล้วยังอร่อยด้วย

ถ้าเลือกให้ใครสักคนผิด คนนั้นก็คือคู่หมั้นเขา เปรมาหวงตัวจนดูน่ารำคาญ มีลุคเซ็กซี่แต่ทำตัวเหมือนแม่ชีจำศีลเคร่งครัด ชีวิตมีแต่การทำงาน ต่างจากเปรมมิกา มองภายนอกดูน่ารักน่าเอ็นดูแต่กลับซ่อนความเร่าร้อนเอาไว้จนเขามาไขกุญแจค้นพบ พอได้กินแล้วก็ยากที่จะตัดใจทิ้งลง ขณะเดียวกันเขาก็ไม่กล้าทิ้งคู่หมั้น เพราะความมีชื่อเสียงของเธอส่งผลดีต่อวงศ์ตระกูลเขา ทำอะไรก็ง่าย ไม่มีใครมองข้าม มีแต่อยากสานสัมพันธ์

“พี่นัยอะ ถ้าเราไม่สนิทแนบแน่นกันขนาดนี้ มองผิวเผินไอด้าคงดูไม่ออกว่าพี่จะเป็นคนกร้าวใจแบบนี้ ไอด้าชอบที่พี่กินดุที่สุดเลยทำกี่ทีก็ถึงใจ ถ้าพี่ไอรีนมาได้ยิน หรือเห็นพวกเราแบบนี้เข้าเธอคงเสียใจแย่เลยนะคะที่ดูนิสัยคู่หมั้นแสนดีของตัวเองไม่ออก และเสียใจยิ่งกว่าที่พี่มาเอาไอด้าเป็นเมียอีกคน อ๊ะ อ๊า ผัวขารุนแรงเกินไปแล้วค่ะ แค่พูดถึงคู่หมั้นของพี่ทำไมต้อง ซี้ด ตอกลึกจังเลยค่ะ น้องของไอด้าจะพังเอานะคะ กระแทกเป็นม้าคึก เหมือนคนอดอยาก หิวกระหาย ทั้งที่เมียป้อนถึงปากทุก 3 วัน 5 วันแท้ ๆ อื้อ พี่นัย อ๊าย” เปรมมิกาปากร้องแต่ชอบที่ณัฐดนัยดิบเถื่อนเวลาอยู่บนเตียงเหมือนที่อ้อน นอกจากเขาจะมีเซ็กส์ที่เร่าร้อน และเงินถุงเงินถังที่สามารถปรนเปรอให้เธอได้ตลอดเวลาแล้ว เขายังหล่อถูกใจ

เธอยังจำสายตาลามเลียเหมือนจะเปลื้องผ้าเธอตอนที่เจอกันครั้งแรกได้ไม่ลืม จุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอคิดว่าผู้ชายคนนี้ต้องตกเป็นของเธอไม่ใช่เปรมา แล้วเธอก็ทำสำเร็จ พยายามพาตัวเองไปอยู่ในสายตาเขาจนเขาทนไม่ได้ ต้องพามาระเริงรักในที่ที่นังพี่สาวตัวดีเคยเดินเฉิดฉาย

นังหน้าโง่เอ๊ย กว่าจะรู้ตัวบนหัวก็มีเขางอกยาวแล้ว

“หึ ถ้างั้นพี่สาวเธอคงเป็นวิญญาณเร่ร่อนแล้วล่ะถึงจะได้ยินในสิ่งที่เธอกับพี่พูดกันน่ะหืม แล้วเธออร่อยทั้งตัวขนาดนี้ ต่อให้เอารูป้อนถึงปากทุกวันก็ไม่พอ อยากอึ๊บตลอดบอกไม่เคยจำ เด็กอะไรน่ากินขนาดนี้ ร่านได้ใจผัวเหลือเกินไอด้าของพี่” พร่ำพรอดก่อนพลิกกายอวบอิ่มนอนคว่ำแล้วจับยึดเอว

“อู้ววววว ท่านี้ลึกอีกแล้วค่ะ ที่ไอด้าร่านเพราะผัวไอด้าชอบแหย่รูไงคะ อ๊ะ พี่นัยขา ไอด้าอยากให้พี่นัยแหย่รูทุกวันเลยค่ะ ไม่อยากให้น้องสาวไอด้าแห้งเลย ซี้ด อ่าส์ เสียวจังเลยค่ะผัวขา ถ้ารู้ว่าถูกอึ๊บแล้วดีแบบนี้ ไอด้ายอมเป็นเมียลับ ๆ ของพี่นัยมาตั้งนานแล้ว ต่อให้เปิดตัวต่อหน้าสาธารณะไม่ได้ว่าเราสองคนรักกัน ไอด้าก็ไม่เสียใจ เพราะไอด้ารักพี่นัยมาก ไอด้ายอมขนาดนี้พี่นัยต้องรักและเอ็นดูไอด้าให้มาก ๆ นะคะ”

“เด็กดี เธอน่ารักขนาดนี้พี่จะไม่รักเธอได้ไง รู้ใจพี่เหลือเกิน”

“ไอด้าจะเป็นเด็กดีของพี่ตลอดไป”

นอกประตูห้องนอนเปรมายืนตัวสั่นเทิ้ม ใบหน้างดงามบูดบึ้งแดงก่ำเพราะความโกรธชนิดทำลายล้างที่แล่นปราดขึ้นมาจากฝ่าเท้าถึงแกนสมอง ไอ้ชายชั่ว นังหญิงแพศยาคิดว่าเธอตายไปแล้วจริง ๆ แน่ถึงกล้าเหยียบหัว สวมเขาให้เธอขนาดนี้ ถ้าเธอไม่จับได้ซะก่อนมันคงหลอกตลอดไปจริง ๆ

บอกตัวเองว่าพอกันที เธอไม่ขอทนอีกต่อไป เพราะกลัวตัวเองจะโมโหตายก่อนได้ชำระแค้น ถลกกระโปรงยกขาถีบเปรี้ยงไปที่ประตูซึ่งไม่ได้ปิดสนิทตั้งแต่แรกทั้งรองส้นสูงปรี๊ดเพื่อส่งสัญญาณการมีตัวตนของเธอ

“สารเลว!”

แรงอัดกระแทกอันสั่นสะเทือนไปสามบ้านของบานประตูกับผนังห้องทำเอาสองร่างที่กำลังสอดประสานกระซิบคำเร่าร้อนบนเตียงตกใจจนสะดุ้ง และเพียงแค่แวบเดียวที่นัยน์ตาเปรมมิกาเป็นประกายสะใจในผลลัพธ์ที่อุตส่าห์วางแผนไว้ ก่อนจะแสร้งร้องวี้ดว้าย ก็ไม่รอดพ้นจากดวงตาสวยเฉี่ยวเกรี้ยวกราดแทบลุกเป็นไฟพร้อมเผาคนเลวให้ตกนรกหมกไหม้ไปด้วยกันของเปรมาไปได้

เพราะมัวแต่หลงใหลในกามอารมณ์ที่กำลังลุ่มหลงประสาทสัมผัสเรื่องเสียงของณัฐดนัยเลยทำงานล่าช้า กว่าจะรู้ตัวว่าถูกคู่หมั้นจับได้คาหนังคาเขาว่านอกใจ นอกกายก็สายไปเสียแล้ว เสียงรองเท้าส้นสูงดังกึก ๆ ราวต้องการตอกคนชั่วให้จมดินลึกสุดในทุกก้าวที่เหยียบย่ำ

ใครไม่อยากรอจิ้มอีบุ๊กก่อนได้เลยน้า~~~

จับชู้คาเตียง

“…ไอรีน”

“อย่ามาเรียกชื่อฉันไอ้ผู้ชายสำส่อน!”

หญิงสาวแว้ดเข้าให้ด้วยน้ำเสียงดุร้ายดุจนางแมวป่า แค่นั้นก็ทำเอาชายชั่วสงบปากอย่างน่าสมเพช คิดจะเป็นเสือแต่การแสดงออกยิ่งกว่าไก่อ่อนซะอีก อย่าโทษที่เธอไม่อาจกักเก็บอารมณ์โกรธแล้วแอบแก้แค้นเงียบ ๆ ได้

สมมุติว่าหากเธอกางกรงเล็บแล้วพุ่งตัวไปขยุ้มคอพวกคนชั่วเชื่อเถอะว่ามันสามารถสังหารคนได้ แต่เธอจะทำให้มือที่สะอาดบริสุทธิ์เปื้อนเลือดชั่วได้ยังไง มันไม่คุ้มกันหรอก มีวิธีอื่นมากมายที่จะระบายความแค้นออกมา เป็นต้นว่าสาดน้ำเย็นเฉียบจากการผสมน้ำแข็งในอ่างแก้วที่ถือเตรียมเข้ามาพร้อม แล้วโยนมันทิ้งลงพื้นจนเศษแก้วแตกกระจายเสียงบาดลึกท่ามกลางเสียงหวีดร้องโหยหวนเหมือนผีเปรตร้องขอส่วนบุญ

“กรี๊ดดดดดดด”

เปรมาโยนอ่างแก้วเหนือหนาข้ามนังผู้หญิงแพศยาไร้ยางอายที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องสาวต่างบิดาของเธอเองอย่างฉิวเฉียด ถ้าจงใจอีกนิดไม่มีทางพลาดเป้า ความสามารถในการทำลายล้างของนางร้ายสาวอย่างเธออย่าได้มีใครดูแคลนเชียว ยิงปืนก็เคยเรียนมาแล้ว ครูที่สอนยังชมว่าเก่ง

“เธอจะกรี๊ดทำไมไม่ทราบ หรือกรี๊ดเพื่อเรียกพ่อเรียกแม่เธอมาดูความระยำตำบอนของตัวเอง พ่อแม่เธอคงภูมิใจน่าดูเลยสินะถ้ารู้ว่าลูกสาวตัวเองสามารถแก้ผ้าแก้ผ่อนเสพสวาทกับว่าที่พี่เขยของเธอกันอย่างไม่อายผีสางเทวดาได้น่ะฮึเปรมมิกา!” เปรมาตวาดถามอีกรอบ “คนที่ควรจะกรี๊ดมันคือฉันไม่ใช่เธอนังสารเลวเอ๊ย!” เกลียดเหลือเกินที่ยัยนี่ชื่อคล้ายตนเอง แต่ถ้าจะให้เปลี่ยนชื่อก็ไม่ต้องการทำอย่างนั้น เพราะชื่อของเธอพ่อแท้ ๆ เป็นคนตั้งให้ด้วยความรัก ต้องโทษผู้หญิงคนนั้น กล้าดียังไงถึงได้ตั้งชื่อให้คล้ายกัน

เปรมมิกาหุบปากฉับอีกครั้ง อึ้งตะลึงงันรอบที่เท่าไรแล้วนับไม่ถูกเลย ที่ผ่านมาถึงเปรมาจะไม่ได้มีท่าทีดี ๆ ตอบสนองด้วยเวลาเผชิญหน้ากัน แต่ก็ไม่เคยด่าทอด้วยถ้อยคำไม่น่าฟังมาก่อน ภาพลักษณ์ของความเป็นดาราดังหายไปไหน ครั้นจะพูดว่าเรามีแม่คนเดียวกันก็พูดไม่ทัน

เปรมาตอบสนองไวกว่า เดาออกว่านังเด็กหน้าด้านยิ่งกว่าปูนซีเมนต์นี่จะต้องอ้างว่ามีมารดาร่วมกันแน่ เธอไม่อยากฟัง ถามว่าแม่ที่ให้แค่เกิดแต่ไม่เคยเลี้ยงดู ซ้ำยังดีแต่มุ่งร้ายเธอควรซาบซึ้งใจในพระคุณจริง ๆ เหรอ?

บอกเลยว่าความกตัญญูของเธอมีไว้ให้แค่คนที่คู่ควรเท่านั้น!

“แต่ฉันว่าคนอย่างเธอคงไม่อายหรอก เพราะยางอายของเธอมันน่าจะไม่มีมาตั้งแต่แรกแล้วล่ะเปรมมิกา ทำไม มองหน้าฉันมีปัญหาอะไร อยากโต้แย้งว่าเรื่องทั้งหมดไม่จริงเหรอ?” คนงามกอดอกหรี่ตา แต่เปรมาไม่ใจดีให้พูดแทรกได้ง่าย ๆ “คนอย่างเธอน่ะไม่ต้องพูดเยอะก็รู้กำพืด ลักลอบเป็นชู้กันมันได้อรรถรสกว่าใช่ไหมล่ะ คิดว่าคนที่ถูกสวมเขาโง่สิ้นดีที่ไม่รู้เรื่องเลว ๆ ของพวกเธอที่กระทำลับหลังใช่หรือเปล่า สะใจเวลาที่ได้ขึ้นขี่แล้วนึกถึงหน้าคนที่เขาถูกทำร้ายจิตใจด้วยความสะใจซินะ”

“พี่สาว” เปรมมิกาส่ายหน้า ท่าทางหวาดกลัว และอ่อนแอมาก

แต่ช้าก่อน คำว่า ‘พี่สาว’ ที่เปรมมิกาเพิ่งจะพ่นมันออกมาจากริมฝีปากเน่า ๆ ด้วยเสียงอ่อน ๆ คล้ายคนอ่อนแอถูกคนแข็งแกร่งกว่ารังแกแบบไร้ความยุติธรรม นอกจากไม่ยินดีแล้วยังทำเอาเปรมาเดือดเลือดขึ้นหน้า ตวาดเสียงดังดุจสายฟ้าฟาด

“เธอหุบปากเดี๋ยวนี้นะ! อย่ามาเรียกฉันว่าพี่สาว คำนั้นของเธอฉันไม่กล้ารับเอาไว้เองหรอก ปากเรียกฉันว่าพี่แต่ใจคิดคดทรยศอย่างหน้าด้าน ๆ ฉันมีน้องชายแค่คนเดียว ส่วนเธอมันไม่ใช่ ฉันไม่มีน้องร่านราคะอย่างเธอ คลำหางได้ก็เขมือบกินไม่เว้นแม้กระทั่งว่าที่พี่เขยอย่าคิดว่าเธอจะแค้นแค่ผู้หญิง แค้นมันทั้งคู่ “สามัญสำนึกของพวกแกมันไม่มีกันเลย ตายไปนรกคงยังไม่กล้ารับพวกแกเลย” ทุกคำที่พูดกระแทกแดกดันไม่ต้องเสียเวลาคิดก่อนเลย มันหลุดออกจากปากมาอย่าง่ายดาย

โดยเนื้อแท้นิสัยจริงของเธอก็ไม่ได้เรียบร้อยด่าใครแล้วรู้สึกผิดทีหลัง มั่นใจว่าตัวเองไม่ผิดก็มีแต่เดินหน้าชน ถ้าก่อนหน้านี้ไม่เห็นว่าณัฐดนัยกับเปรมมิกากำลังสมสู่กัน ตอนนี้ก็เห็นร่องรอยแดงที่ประจานให้เห็นว่าพวกมันเอากันเป็นหลักฐานยืนยันว่าผ่านศึกอะไรมาด้วยกันจริง ๆ

“พี่ไอรีน ทำไมพี่พูดกับไอด้าแบบนี้คะ ไอด้าไม่ได้ร่านนะคะไอด้าแค่เผลอตัว” เปรมมิกาแสร้งตกใจน้ำตาคลอหน่วย ดูน่าสงสารเป็นที่สุด แต่ถามว่าการแสดงแบบไร้ศักยภาพ แถมแถหน้าด้าน ๆ อย่างนี้จะมีผลอะไรต่อนักแสดงตัวจริงที่ถูกกระทำจนไฟแค้นสุมอก ฉีกทึ้งร่างได้ลงมือฉีกไปนานแล้วอย่างเปรมากัน

หากคนชั่วทุกคนพูดว่าเผลอตัวคำเดียวแล้วจะช่วยฝังกลบทุกเรื่องราวเลวทรามที่ทำได้ จะไม่ทำให้คนถูกกระทำ ได้รับความไม่เป็นธรรมช้ำใจตายทั้งเป็นเหรอ “เลิกโกหกตอแหล ปลิ้นปล้อนสักที สีข้างเธอน่าจะถลอกจนไม่รู้จะถลอกยังไงแล้ว!”

สาบานว่าเปรมมิกาแค้นเปรมาจนไม่รู้จะแค้นยังไงแล้ว นอกจากเสแสร้งแล้วก็ทำอย่างอื่นไม่ได้เลย ริมฝีปากจิ้มลิ้มบวมเป่งเพราะเพิ่งเสพสังวาสมาสั่นระริกหลังจากถูกยั่วโทสะครั้งแล้วครั้งเล่าอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งที่เธอควรถือไพ่เหนือกว่านังเปรมาที่น่าช้ำใจตายแท้ ๆ แต่ทุกอย่างมันกลับไม่เป็นใจ

ณัฐดนัยหลุดพูดเรียกชื่อไอรีนมาคำเดียวหลังจากนั้นก็เงียบเหมือนถูกผนึก ยังตื่นตระหนกไม่หายที่ถูกคู่หมั้นสาวจับได้คาเตียงว่านอกใจ และนอกกายเธอ ใบหน้าถือดีก่อนหน้านี้ถอดสีขายหน้านัก ทรงผมที่เคยดูดีเสมอชี้โด่เด่

อย่างว่าหมาฟัดกัน หลังเสร็จศึกสภาพจะดีได้ยังไง

สภาพโดยรวมสรุปแล้วดูน่าเกลียดมากถึงมากที่สุดในสายตาเปรมา ถึงขนาดมีความคิดอยากหากระจกมาโยนให้ส่องเหลือเกินว่ามันน่าทุเรศขนาดไหน จะตกใจอะไรขนาดนั้น เธอไม่ใช่มัจจุราชมาพรากลมหายใจเฮือกสุดท้ายของใครสักหน่อย ลืมแม้กระทั่งหาอะไรมาปกปิดหนอนอันแห้งเหี่ยวที่อ่อนตัวลงอย่างรวดเร็ว นอกจากจะโกรธแล้วยังอายมากที่ยอมรับคนอย่างนี้เป็นคู่หมั้น หากภาพนี้มันหลุดออกไปต้องถูกคนหัวเราะเยาะแล้ว

พอได้สติคืนกลับมาบ้างแล้ว ณัฐดนัยก็หน้าร้อนผ่าวเหมือนจะระเบิด เห็นสายตาดูถูก เคียดแค้น และหยามเหยียดของคู่หมั้นสาวที่เขาทำเหมือนว่าเธอคือสิ่งล้ำค่ามานานหลายปี หัวใจก็ร้อนลุ่ม ยุ่งเหยิง รีบยื่นมือผลักเปรมมิกาที่ปากเคยพร่ำบอกว่ารักนักหนาออกห่างให้ พ้นกายเหมือนแตะถูกของร้อน

การกระทำนี้ไม่มีทางที่เปรมมิกาจะไม่รู้สึกอะไร เธอคิดว่าตัวเองเสียหน้ารุนแรงอีกครั้งแล้ว เคยที่ไหนที่ถูกผลักไสออกห่างจากวงแขนชายคนรัก มีแต่ถูกโอบกอด และโอบประคองด้วยความรักใคร่เสน่หาตั้งแต่ที่ตกล่องปล่องชิ้น แต่ก็ไม่กล้าโวยวาย สร้างเรื่องให้ถูกมองว่าทำตัวน่ารำคาญ

ในแง่ของความรู้สึกที่มีต่อเปรมา ณัฐดนัยก้มหัวยอมรับว่าเขามีความรู้สึกดี ๆ ให้เธอประมาณหนึ่งเลย เพราะความสวยเซ็กซี่ระดับตัวท็อป การได้หมั้นกับเธอทำให้เขากลายเป็นผู้ชายที่น่าอิจฉามายาวนานถึง 5 ปี แต่สาบานว่าเขาไม่เคยเห็นเธอในมุมร้ายกาจแบบนี้มาก่อนเหมือนกัน ร้ายในชีวิตจริงที่ไม่ใช่การแสดง การมาของเธอมันคือหายนะชัด ๆ

มันเป็นคราวซวยของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย เธอไม่ควรมาปรากฏตัวที่นี่ทั้งที่เขาคุยไปแล้วว่าติดธุระ ถ้าหากเธอเอาเรื่องจนถึงที่สุดขึ้นมา กล่อมให้สงบใจไม่ได้ เชื่อเลยว่าเขาต้องถูกที่บ้านลงดาบจัดการล้านเปอร์เซ็นต์ ความจริงที่ไม่เคยมีใครรู้ เขาถูกพ่อแม่บีบให้พูดเรื่องแต่งงานกับเปรมามาหลายครั้งแล้ว ซึ่งทุกครั้งที่ถูกกดดันเขาเอาแต่บ่ายเบี่ยง แล้วก็รอดเสมอ เขาไม่พร้อมใช้ชีวิตแต่งงาน เพราะเขาคงไม่สามารถควบคุมเธอให้อยู่ในอุ้งมือได้

ทุกคนในครอบครัวเขาก็รู้กันทั้งนั้นรู้ว่าเปรมาไม่ผู้หญิงว่าง่ายหัวอ่อนที่จะจัดการได้ง่าย ๆ ที่พากันแสดงออกว่ารักและเอ็นดูเธอมาก มันไม่ใช่จากใจจริงของพวกเขา ที่อยากให้รีบแต่งเธอเข้าบ้านมันก็เป็นเพราะผลประโยชน์ที่จะได้รับจากผู้หญิงคนนี้ในระยะยาวต่างหากที่พวกเขาต้องการ

มารดาณัฐดนัยที่ทำเหมือนรักใคร่ เอ็นดูคู่หมั้นลูกชายนักหนา ประหนึ่งลูกสาวที่ตนเองคลอดออกมา ไปไหนก็เอาแต่พูดตอกย้ำถึงความสัมพันธ์ที่แนบแน่นของพวกเธอ แท้จริงแล้วก็ทำไปเพื่อที่คนอื่นจะได้พูดว่าน่าอิจฉาจังเลย ต้องการเป็นศูนย์กลางของความน่าดึงดูด ให้ผู้คนกรูเข้าหา เพื่อเกียรติยศ และเพื่อความมีหน้าตาทางสังคมที่สูงขึ้นเท่านั้น

ดังนั้นผู้หญิงคนนี้จึงเป็นหมากสำคัญในครอบครัวเขาที่ไม่มีใครอยากปล่อยให้หลุดมือไปง่าย ๆ นอกจากอาชีพการงานที่มีชื่อเสียงเป็นใบเบิกทางให้บินขึ้นที่สูงโดยไม่ต้องลงแรงมากนัก ฐานะทางบ้านของเปรมาเองก็ไม่ธรรมดา ไม่อย่างนั้นพ่อแม่เขาคงไม่ยอมพยักหน้าตกลงให้หมั้น

“ไอรีนครับ คุณฟังผมอธิบายก่อนนะที่รัก ผมไม่ ผมไม่ได้” พูดอึก ๆ อัก ๆ อยู่นานสุดท้ายณัฐดนัยก็ไม่รู้ว่าควรจะแก้ตัวยังไงให้มันออกมาดูดี เพราะภาพมันฟ้องจนพูดอะไรไม่ได้เลย หลักฐานแม่งคาตา คาเตียงขนาดนี้ มันดูเป็นเรื่องบังเอิญจนเหมือนจงใจให้เกิดขึ้นเกินไป ยิ่งคิดก็ยิ่งหัวเสีย แม่งเอ๊ย! เลยได้แต่โทษว่าถ้าไม่ใช่เพราะเขาตามใจเปรมมิกามากเกินไปเรื่องนี้ก็คงไม่เกิด แต่ถ้าจะมาทะเลาะกันเองอีกก็เสียหน้าเข้าไปใหญ่

ความคิดของณัฐดนัย ไหนเลยที่เปรมมิกาจะคาดเดาได้ เพราะหัวใจและสมองเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องกำจัดเปรมาให้พ้นทางรัก แม้ก่อนหน้านี้จะไม่พอใจที่ถูกชายคนรักผลักออก แต่ในเวลาอย่างนี้เธอจะเก็บมาคิดเล็กคิดน้อยก็ไม่ใช่เรื่อง เธอต้องจัดการนังพี่สาวตัวดีคนนี้ให้พ้นทางก่อน ให้มันเสียใจจนหนีหายไปเลยได้ยิ่งดี

“พี่ไอรีนขา พี่ไอรีนช่วยยกโทษให้น้องกับความผิดครั้งนี้เถอะนะคะ ไอด้าขอโทษเรื่องราวมันออกมาเป็นอย่างนี้ ไอด้าไม่ได้ตั้งใจแย่งพี่นัยมาจากพี่ไอรีนเลยนะคะ แต่ว่าไอด้า แต่ว่าไอด้ารักพี่นัย รักมากจนหลงผิดเป็นถูก ในเหตุการณ์นี้ไอด้าเสียใจ ไอด้าไม่รู้ว่าควรทำยังไง” เสียงสะอึกสะอื้นคล้ายว่าสำนึกผิด แต่จริง ๆ แล้วคือการบีบบังคับให้เปรมาหลีกทางให้พวกเธอได้รักกันต่างหาก เพราะคำว่า ไม่รู้ว่าควรทำยังไง

“ไม่ได้ตั้งใจ?”

“ค่ะ”

“อยากให้ฉันยกโทษให้ ไม่รู้ว่าควรทำยังไง แล้วยังไงอีกนะ อ้อ! อยากขอโทษฉันงั้นเหรอ? โอเค ถ้าอยากขอโทษ ได้สิ แต่เงื่อนไขของฉันก็คือเธอต้องไปคุกเข่า แล้วค่อย ๆ กราบขอโทษฉันในนรกขุมสุดท้ายโน่นเลยนะ ทั้งยังต้องนั่งอ้อนวอน ร้องขอความเมตตาจนกว่าฉันจะพอใจด้วยนะ ตกลงไหมล่ะ แต่จะสำเร็จไหมเรื่องนั้นอย่าได้คาดหวัง แค่เผื่อว่าฉันจะหลับหูหลับตายอมอโหสิกรรมให้คนแพศยาอย่างเธอ เกิดชาติหน้าจะได้ไม่ต้องตามมาจองเวรจองกรรมกันอีก!” เปรมาพูดด้วยเสียงเหี้ยมโหด แววตาดุร้ายราวจะฉีกทึ้งนังคนเสแสร้งให้ตายเร็ว ๆ ทุกคำที่นังเปรมมิกาตัวดีนี่พ่นออกมามันทำให้เธอยิ่งบันดาลโทสะ

และถ้าวันนี้ไม่ได้ตบอย่ามาเรียกเธอว่านางร้ายเบอร์ต้น!

แววตาคู่งามลุกโชนเหมือนเปลวเพลิงที่พร้อมแผดเผาทุกอย่างให้ดับมอดกลายเป็นเถ้าถ่าน มือเรียวงามทว่าพละกำลังมหาศาลเพราะอยู่ในโหมดโกรธจนไม่แน่ว่าอาจล้มช้างได้ทั้งตัวยกขึ้นฟาดหน้าคู่หมั้นหนุ่มที่หลงคิดว่ามันเป็นคนดี และกำลังจะกลายเป็นอดีตอันน่ารังเกียจเร็ว ๆ นี้สุดแรงแบบไม่ให้ทันตั้งตัวสามทีซ้อน

ถ้าจะใช้ความรุนแรงมันต้องเริ่มจากไอ้ตัวดีนี่ก่อนเลย เพราะหากหัวใจมันหนักแน่น คิดถึงความถูกต้องเรื่องแบบนี้ตบมือข้างเดียวมันดังไม่ได้หรอก นี่มันให้ความร่วมมือทำชั่วแล้วยังพูดจาโสโครก ลับหลังกับนังตัวร้าย เธอจะลดค่าตัวเองด้วยการลับหูหลับตาอภัยให้ได้ยังไง ตบเสร็จเปรมาก็ขยุ้มผม ดึงทึ้ง จับเขย่า ทำเอาณัฐดนัยหัวสั่นหัวคลอน

“ไอ้ชั่วเอ๊ย!” แค่นเสียง พลางจิกหัวขึ้นมา

เรื่องเลวทรามที่เกิดขึ้นมันผิดด้วยกันทั้งคู่อย่างไม่ต้องสงสัย สมควรได้รับการสั่งสอนแบบจัดหนักจากเธอผู้ถูกกระทำย่ำยีหัวใจ นาทีนี้เปรมาไม่สนใจแล้วว่าหน้าไหนเป็นหน้าไหน รู้อย่างเดียวคือตนเองเป็นฝ่ายถูกหักหลังอย่างเจ็บแสบ พูดถึงเธอลับหลังอย่างสนุกสนาน ดูถูกดูแคลนสารพัด เห็นเธอเป็นคนโง่เขลาอยากจะหลอกหรือปั่นหัวยังไงก็ได้ พละกำลังที่ลดลงเล็กน้อยเหมือนได้รับการเติมเต็มอีกเท่าตัว


ฟังเพลงนี้ไปด้วยคือใช่เลย อินเนอร์หนูนาได้มาก

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...