ผู้พิการทางการได้ยิน เสนอ สปสช. จัดทำคู่มือบัตรทอง 'ล่ามภาษามือ'

จากรายการพอดแคสต์ "Check up สุขภาพสิทธิ" ช่อง Youtube : Lady Wheeler Channel เกี่ยวกับการรับรู้ "สิทธิบัตรทอง 30 บาท" และสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ตอนหนึ่ง นายชัยยา ปุ้มไสว ผู้พิการทางการได้ยิน กล่าวตั้งข้อสังเกตว่า ในกลุ่มคนพิการทางการได้ยินเคยเห็นโลโก้ สปสช. อยู่บ่อย ๆ แต่ไม่ทราบว่าเป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่อะไรเพราะคนหูหนวกจะเห็นแค่ภาพโลโก้

เช่นเดียวกับกับป้าย "บัตรทอง 30 บาท" ที่เห็นได้แต่ภาพ แต่ก็ไม่มีรายละเอียด จึงไม่สามารถเข้าใจมากกว่านั้น หรือบางครั้งในสื่อต่าง ๆ แม้ว่าจะมีล่ามภาษามือช่วยแปลเรื่องสิทธิผ่านสื่อต่าง ๆ อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เฉพาะเจาะจงอะไร ทำให้เวลาที่ต้องไปรับการรักษาพยาบาลแต่ละแห่ง

จึงเหมือนกับการลองผิดลองถูก และไม่มีใครที่ให้คำแนะนำการเข้ารับบริการที่ถูกต้องได้ แม้ว่าปัจจุบันตนเองจะใช้สิทธิบัตรทอง "คนพิการ (ท.74)"เวลาไปโรงพยาบาล เจ้าหน้าที่มักจะถามว่าใช้สิทธิบัตรทองหรือไม่ ทำให้ยังสับสนว่า "สิทธิบัตรทองคนพิการ (ท.74)" จะเหมือนบัตรทอง 30 บาททั่วไปหรือไม่ หรือมีความแตกต่างกันอย่างไร

ทั้งนี้ จากประสบการณ์การเข้ารับการรักษาพยาบาล จึงอยากเสนอให้มีการจัดทำ "คู่มือการใช้สิทธิบัตรทองสำหรับผู้พิการทางการได้ยิน" เนื่องจากคนหูหนวกแม้ว่าจะอ่านตัวอักษรได้ แต่ก็อาจไม่เข้าใจ ดังนั้น อยากให้จะมี QR code อยู่ในคู่มือ และเมื่อสแกนเข้าไปแล้วมี "วิดีโอล่ามภาษามือ"อธิบายเพื่อให้คนหูหนวกได้เข้าใจสิทธิบัตรทองของตัวเอง

นอกจากนี้อยากให้ทำสื่อในรูปแบบหนังสั้นด้วย โดยมีการแสดงบทบาทสมมุติเวลาที่คนหูหนวกไปติดต่อรักษาพยาบาลในโรงพยาบาลจะต้องทำอย่างไร เพื่อเป็นการแนะนำพร้อมกับการให้ความรู้วิธิการใช้สิทธิบัตรทองฯ ให้กับคนหูหนวก เมื่อคนพิการคนหูหนวกดูแล้วก็ได้เรียนรู้และเชื่อมโยงความเข้าใจเวลาที่ต้องไปรับบริการที่สถานพยาบาล ทั้งยังเป็นรูปแบบสื่อสารที่ทำให้มีคความน่าสนใจมากยิ่งขึ้น

นางอินทิรา ปุ้มไสว ผู้พิการทางการได้ยิน กล่าวว่า ตัวเองรู้แค่ว่า สปสช. ดูแลสิทธิการรักษาพยาบาลให้กับคนไทยทั้งประเทศแต่ในส่วนของการทำงานและนโยบายต่าง ๆ ของ สปสช. ตัวเองไม่เข้าใจ บ่อยครั้งที่ สปสช. มีนโยบายหรือโครงการต่าง ๆ ก็จะไม่ทราบ เนื่องจากไม่มีล่ามภาษามือคอยแปลให้ ทำให้ข้อมูลการรับรู้สิทธิสุขภาพก็จะตกหล่น และแม้จะมีคู่มือเกี่ยวกับสิทธิบัตรทอง แต่คนหูหนวกก็จะอ่านไม่เข้าใจ จึงต้องมีสื่อเฉพาะกลุ่ม

อย่างไรก็ดีอยากฝากถึงชมรมคนหูหนวกต่าง ๆ ด้วยว่า อยากให้มีการจัดทำโครงการอบรมเพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับสิทธิรักษาพยาบาลของคนหูหนวยในระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือ บัตรทอง 30 บาท รวมทั้งหน่วยงาน สปสช. นอกจากนี้อยากให้เพิ่มขนาดจอของล่ามภาษามือในสื่อต่างๆ เพื่อให้คนหูหนวกเห็นมือของล่ามได้ชัดเจน ดูได้สบายๆโดยไม่ต้องเพ่ง เพราะปัจจุบันเวลามีล่ามภาษามือตามทีวีก็จะดูได้ยาก ต้องไปเพ่งดูใกล้ ๆ จอ ยิ่งผู้สูงอายุจะมองไม่เห็น อยากให้ขยายขนาดจอของล่ามให้ใหญ่มากขึ้น