Waking up with: สตีฟ จ็อบส์
ภาพจำของสตีฟ จ็อบส์ (Steve Jobs) คือชายสวมเสื้อคอเต่าสีดำ ยืนพูดถึงอุปกรณ์แห่งอนาคตบนเวที แม้ในวันนี้ที่เขาจากไปแล้ว แต่ผลงานและอาณาจักรที่เขาสร้างไว้ยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง
หลายคนอาจเข้าใจว่าในหนึ่งวัน เขาคงใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับภารกิจมากมายในออฟฟิศ ผู้คนมากมายที่ต้องพบปะพูดคุย นับว่าใช่ส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งอาจจะยังไม่ใช่ทั้งหมด ลองนึกภาพตามว่า หากเราเป็นเขาที่อยู่ท่ามกลางเรื่องต้องสะสางมากมายขนาดนั้น เราจะจัดการอย่างไร ค่อยๆ จัดการไปตามความสำคัญ ความเร่งด่วน อดเปรี้ยวไว้กินหวาน ทำงานวันนี้สบายวันหน้า
วอลเตอร์ ไอแซคสัน (Walter Isaacson) ผู้เขียนชีวประวัติของสตีฟ จ็อบส์ เล่าว่า สตีฟค่อนข้างเข้มงวด ในการคัดกรองสิ่งต่างๆ ในหนึ่งวัน อย่างผู้คนที่มาพร้อมกับปัญหาสารพัด ไม่ว่าจะเป็นปัญหาทางกฎหมาย บุคลากร หรืออะไรก็ตาม เขาจะเลือกเพียงไม่กี่อย่างที่สำคัญจริงๆ มาสะสางในวันนั้น แล้วคัดกรองส่วนที่เหลือออกไปอย่างเด็ดขาด แปลว่าเขาจะไม่ปล่อยให้ทุกอย่างกระจุกตัวรอการตัดสินใจของเขาเพียงคนเดียว เพื่อให้งานที่ต่อแถวรออยู่ไหลบนสายพานไปได้เรื่อยๆ
ทุกเช้าประมาณ 06.00 น. เขาตื่นขึ้นมาพร้อมถามตัวเองว่า “ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต เราจะยังอยากทำสิ่งที่กำลังจะทำอยู่ไหม” ซึ่งคำถามนี้เองที่อาจช่วยคัดกรองในเบื้องต้นว่า วันนี้เขาอยากทำอะไรหรือไม่อยากทำอะไร ก่อนจะออกไปทำงานประมาณ 09.00 น.
เขามีนัดประชุมทีมผู้บริหารในวันจันทร์ และทีมการตลาดในบ่ายวันพุธ โดยทุกครั้งต้องเป็นการประชุมแบบตัวต่อตัวเสมอ เพื่อให้ทุกคนได้พูดคุยกันอย่างเปิดเผยยิ่งขึ้น ในช่วงบ่ายเขามักแวะไปเยี่ยมเยียนสตูดิโอออกแบบ เพื่อสัมผัสผลิตภัณฑ์ด้วยตัวเอง ให้รู้ว่า อันนี้ยังไม่ใช่ หรืออันนี้สวยแล้วแต่ลองปรับตรงนั้นตรงนี้ดีไหม จนกว่าเขาจะมั่นใจว่าสามารถออกสู่ตลาดได้
เมื่อเวลาของเขามีไว้สำหรับเรื่องสำคัญ เวลาให้กับครอบครัวจึงเป็นอีกหนึ่งภารกิจที่เขาละเลยไม่ได้ ในทุกเย็น เขาจะใช้เวลากับครอบครัวเพื่อกินข้าวอย่างพร้อมหน้าเสมอ ไม่ใช่มื้ออาหารสุดหรูที่ร้านอาหารหรือโรงแรมที่ไหน แต่เป็นโต๊ะกินข้าวที่บ้านเสมอ
หากลองถามตัวเองในแบบเดียวกับที่สตีฟถามตัวเขาในตอนเช้า เราจะใช้เวลาไปกับสิ่งไหนบ้างในแต่ละวัน?
อ้างอิงจาก