โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

สังคม

ครูน้ำตาซึม ให้นักเรียนเขียนจดหมายถึงแม่ ส่งมา 2 บรรทัด ประโยคสุดท้าย บีบหัวใจมาก

สยามนิวส์

เผยแพร่ 09 ส.ค. 2567 เวลา 03.30 น. • สยามนิวส์
ครูน้ำตาซึม ให้นักเรียนเขียนจดหมายถึงแม่ ส่งมา 2 บรรทัด ประโยคสุดท้าย บีบหัวใจมาก

เรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวที่ชาวโซเชียลต่างเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันเป็นจำนวนมาก โดยเป็นเรื่องราวของคุณครูท่านหนึ่งโพสต์รูปจดหมายถึงแม่ของนักเรียนคนหนึ่ง คุณครูกำหนดให้เขียนจดหมายวันแม่ครึ่งหน้ากระดาษ แต่นักเรียนคนนี้เขียนมาเพียง 2 บรรทัด แต่เป็น 2 บรรทัดที่บาดลึก อ่านจบทำให้ครูน้ำตาคลอเบ้า โซเชียลแห่คอมเมนต์

คุณครูโพสต์รูปและเขียนข้อความในรูปว่า ผ่านไป 1 ชั่วโมง นักเรียนยื่นมาให้แบบนี้ บอกให้เขียนครึ่งหน้า น้ำตาแอบคลอกับ 2 บรรทัดนี้

ในกระดาษเป็นใบงาน จดหมายถึงแม่ ข้อความที่นักเรียนเขียน เขียนว่า กราบเท้าคุณแม่ที่เคารพ ผมไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร ผมอยากให้แม่มาอยู่กับผมเหมือนกัน ตอนนี้แม่ผมได้เสียชีวิตแล้ว

งานนี้ใครได้อ่านเป็นน้ำตาซึม ตัวอักษรทุกตัวรับรู้ได้ถึงความเศร้าและคิดถึงแม่ของเด็กน้อย

ท่ามกลางชาวโซเชียลต่างเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันเป็นจำนวนมาก

โรงเรียนแถวบ้านเลยยกเลิกกิจกรรมวันแม่ กราบไหว้แม่ แค่ใส่บาตรข้าวสารอาหารแห้ง จบ

กิจกรรมที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่มันบาดลึกในหัวใจดวงน้อยๆ ทุกปี

ฝากกอดน้องแน่นๆ นะคะ คิดถึงแม่ก็เดินไปหน้ากระจก นั่นแหละ แม่อยู่กับเราอยู่ในตัวในร่างกายในใจเราเสมอ พี่ทำบ่อย

สู้ๆนะค้าบคนเก่ง เอาจริงๆอยากให้งดกิจกรรมวันแม่และเรียงความเรื่องแม่หรือพ่อไปจะดีไหมสงสารน้องๆบางคนที่เขาขาดพ่อแม่อยากให้เรียกว่าวันกตัญญูต่อผู้มีพระคุณจะดีกว่าไหมอันนี้มิได้มีเจตนาก้าวล่วงนะคะ

ให้นักเรียนเขียนถึงคนที่นักเรียนรักดีกว่าค่ะ (พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย พี่-น้อง) หรือคนที่เลี้ยงดูเรามา ไม่ว่าจะกิจกรรมวันพ่อ วันแม่ ค่ะ

เป็นสองบรรทัดที่ร้อยความรู้สึกมากอ่านเเล้วทำไมใจหวิวๆนะขอไห้น้องเติบโตไปอย่างเเข็งเเกร่งเเข็งเเรงนะลูก

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...