สิ่งที่เงินซื้อไม่ได้ - คะนองฤทธา

เงินซื้อสังคม

เงินซื้ออำนาจ

เงินซื้อจรรยาบรรณ

เงินซื้อความเป็นคน

แต่เงินซื้อไม่ได้คือความตายและความสุข

นับตั้งแต่เราเกิดมาเรามีเพียงร่างกายเปล่าๆ มีเพียงสองมือสองเท้าเอาไว้ก้าวเดินเอาไว้หยิบจับ มีเพียงสองตาที่เอาไว้มองดูความเป็นไปต่างๆของชีวิต มีหูสองใบเอาไว้ฟังเสียงลมหายใจของผู้คน มีหนึ่งปากเอาไว้พูดคุยติดต่อสื่อสารกับผู้อื่น

ในหนึ่งชีวิตเราเกิดมาเราต้องการอะไร เราต้องการเงินเพื่อซื้อความสุขใช่ไหม แล้วความสุขของเราคืออะไร ความสุขเราไม่ใช้เงินซื้อได้ไหม ตาเคยสอนไว้ว่า

"คนจนอิจฉาคนที่เขารวย

เพียงเพราะเห็นเขารวย

แล้วคิดว่าพวกเขาต้องมีความสุข

คนรวยอิจฉาคนจน

เพียงเพราะเห็นเขาจน

แล้วคิดว่าพวกเขาต้องมีความสุข"

'ความสุข'คืออะไรเราเคยตอบกับตัวเองได้ไหม ความจริงแล้วเรารู้อยู่เสมอว่าความสุขของเราอยู่ที่ไหน แต่เราไม่เคยจะยอมรับมันว่านั่นคือความสุข

เราดิ้นรนขวนขวายหามัน เราไขว่คว้ามาหามัน ทุกสิ่งที่เรามองว่ามันคือความสุข แต่เราเคยสัมผัสถึงมัน เคยรู้สึกถึงมันบ้างไหม

ไม่เลยใช่ไหมละครับ เราไม่เคยรับรู้ถึงคำว่าความสุขที่แท้จริงเลยแม้สักเพียงวินาทีเดียว สิ่งที่เราคิดว่าเราได้มันมามันเป็นความสุขแน่นอน แต่ทำไมมันอยู่กับเราแค่เพียงแปบเดียว

ถ้าเราลองคิดดูให้ดีดี นับตั้งแต่เราเกิดมาเราร้องไห้งอแง แม่ป้อนนมให้เรา เราดีใจเราหยุดร้องไห้ ตอนนั้นเรามีความสุขเราพอใจเพียงแค่เราได้กินนมแม่

เราลองคิดดูอีกทีตอนเราโต เราอยากได้ของเล่น แม่ซื้อของเล่นให้ เราดีใจเพียงเพราะเราได้ของเล่นที่เราชอบ แต่พอเราเบื่อเรากลับโยนมันทิ้งไปแล้ว เราลืมไปหมดสิ้นแล้วว่าตอนที่เราอยากได้ของเล่นเราต้องขวนขวายดิ้นรนร้องงอแงกับพ่อแม่มากมายแค่ไหน เราลืมเสี้ยววินาทีของความสุขที่พ่อแม่ซื้อของเล่นมาให้ เราลืมสิ่งเหล่านั้นหมดแล้ว

เราลองคิดดูอีกทีในตอนที่เราโต ตอนที่เราอยากมีแฟนเราต้องต่อสู้ดิ้นรนเถียงพ่อกับแม่ที่ไม่ยอมให้เรามีแฟน จนพวกท่านใจอ่อนยอมให้กับเรา ตอนนั้นเราดีใจ เราชอบเขา เรารักคนรักของเรา เราอยู่กับเขาแล้วเรารู้สึกว่ามีความสุข ผ่านไปสักพักเริ่มเบื่อกันแล้ว ความสุขในตอนแรกเราลืมมันไปหมดสิ้น ความสุขที่เราได้อยู่กับเขาเราลืมไปหมดสิ้น เราลืมหมดแล้วสิ่งที่เราคิดว่ามันคือความสุข

ในช่วงเวลาที่เราเติบโตเป็นผู้ใหญ่เราขวนขวายหาเงินเพียงเพื่อหวังว่ามันจะตอบสนองต่อความสุขหลายๆอย่างของเราได้ เราหาเงินซื้อบ้าน เราหาเงินซื้อรถ เราหาเงินซื้อทอง เราหาเงินซื้อมือถือ เราหาเงินซื้อทุกอย่างที่เรามองว่ามันคือความสุข แต่แล้วเราเคยมีความสุขกับมันไหม

เมื่อมีบ้านมีรถมีทองมีมือถือก็ต้องมีหนี้ตามมา เมื่อก่อนเราไม่เคยมีสิ่งเหล่านี้เราก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ เมื่อก่อนเราไม่เคยมีเงินเราก็ยังอยู่ได้ เมื่อก่อนเราไม่เคยมีแฟนไม่เคยมีคนรักเราก็ยังอยู่ได้ สุดท้ายแล้วตัวเรากำลังขวนขวายหาสิ่งไหนกันแน่

เพียงเพื่อสนองตัณหาสนองความอยากของตนเอง เราจำต้องทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้ข้างหลังจริงหรือ เราจำต้องสละทุกอย่างเพียงเพื่อเงินหรือความสุขจอมปลอมของเราจริงหรือ

สุดท้ายแล้วเราทุกคนไม่เคยมีใครหนีพ้นความตายไปได้ เงินก็ไม่สามารถซื้อชีวิต

ของเรากลับมาได้ ในสักวันหนึ่งเราลองถามตัวเองดูนะว่า"เหนื่อยไหม..กับการตามหาความสุข"

อย่าทิ้งชีวิตเพียงเพื่อเงิน

อย่าทิ้งความดีเพียงเพื่อเงิน

อย่าทิ้งศักดิ์ศรีเพียงเพื่อเงิน

อย่าทิ้งความเป็นคนเพียงเพื่อเงิน