ทำความเข้าใจเขา แบบที่เป็นตัวตนของเขาจริงๆ ได้มั้ย – เพจ Beautiful Madness by Mafuang

คนไข้ของเราคนนี้เป็นผู้ชาย อายุประมาณเราเนี่ยแหละ

เขาย้ายเมืองอยู่หลายครั้ง และทุกครั้งเขาก็จะเล่าให้เราฟังถึงงานที่เขาได้รับในแต่ละเมืองเสมอ

แต่เขาก็มีอดีตความรักที่ไม่ใช่แค่ไม่สมหวัง

แต่มันฟังดูน่าเจ็บปวดและฝากแผลเป็นไว้ซะเหวอะเหลือเกิน

ครั้งนี้ …

เขาบอกเราว่าเขาทั้งเครียด ทั้งประหม่า เหมือนงานของเขาตอนนี้มันชะงักเอาไว้

เรา ผู้ซึ่งสัมผัสได้ถึงความทรมานใจกับความรักครั้งเก่าของเขาอย่างเหลือล้น

ถามเขาไปว่า

‘เพราะเหตุการณ์ในความรักครั้งนั้นใช่ไหม ที่ทำให้คุณยังยึดติดและรู้สึกไปไหนไม่ได้’

เขามองหน้าเราด้วยดวงตางุนงง

และบอกเราว่า

‘อืมม… ไม่นะ’

.

.

.

วินาทีนั้น เหมือนเราโดนดีดนิ้วใส่หน้าดังๆ

เราเข้าใจตัวเองทันทีเลยว่า

ที่เราพูดไปแบบนั้น

เพราะเราเป็นคน ‘เห็นความสัมพันธ์เป็นเรื่องสำคัญที่สุด’

คนอย่างเรา เมื่อใดก็ตามที่ความสัมพันธ์โคลงเคลง

ทะเลาะกับแฟนบ้าง คนรักไม่สนใจบ้าง

อย่างอื่นในชีวิตเรา ก็จะได้รับความกระทบกระเทือนไปตามๆ กันเหมือนโดมิโน

แต่ความจริงแล้ว ยังมีคนอีกหลายคนในโลกนี้

ที่ ‘เห็นหน้าที่การงานสำคัญที่สุด’

ความทุกข์ที่เขามีอยู่นี้

นั้นเป็นเพราะเขายังไปไม่ถึงจุดหมายที่เขาวาดไว้ซะทีก็แค่นั้น

‘รากฐานความสุขของเขา’ คือการมีคน ‘เคารพยกย่อง นับถือ’

แต่ ‘รากฐานความสุข’ ของเรา คือการ ‘ได้เป็นที่รัก’

หากเราใช้รากฐานของตัวเอง

ยึดเอาไว้มั่น และตัดสินคนอื่นจากแค่มุมมองของเราเท่านั้น

เราจะเข้าใจเขาอย่างลึกซึ้งไม่ได้เลย

เพราะเมฆหมอกแห่งอัตตาของเรามันบังความจริงนั้นออกไปหมด

.

.

.

หลายครั้ง เราด่าทอความสัมพันธ์ของเพื่อนว่าเพื่อนควรเลิกกับแฟนได้แล้ว

เพราะแฟนของเพื่อนสนิทคนนี้ ไม่ดีพอในสายตาเรา

แต่เราลืมคิดไปว่า

แล้ว ‘ดีในสายตาเพื่อน’ กับ ‘เพียบพร้อมในสายตาเรา’

มันยึดคนละหลักกันซะหน่อย

.

.

.

หลายคนถูกเลี้ยง และเติบโตมาในสังคมที่

‘การส่งมอบความรัก’ คือการทำให้มั่นใจว่า คนที่เรารัก จะได้และมีทุกอย่างที่ดีเลิศ เอียงๆ ไปในทางสมบูรณ์แบบให้มากที่สุด ‘โดยยึดจากหลักความสมบูรณ์แบบของตัวเราเป็นที่ตั้ง’

หลายคนได้รับการดูแลและพร่ำสอนจากพ่อแม่

ให้อยู่โรงเรียนที่ดี

มีงานอดิเรกที่ดี

มีคำพูด ทัศนคติที่ดี

มีสังคมที่ดี

มีหน้าที่การงานที่ดี

ตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิตที่ดี

‘จากมุมมองและความเชื่อของพ่อและแม่’

ซึ่งเราเข้าใจทุกอย่าง ว่ามันมาจากความตั้งใจที่อยากให้ลูกได้รับสิ่งที่ดีที่สุด

ถ้าเราไม่มาเรียนจิตวิทยาที่อเมริกานี้

ใครจะไปรู้ เราอาจจะเลี้ยงลูกของเราแบบนี้ก็ได้

เพราะเราคงเชื่อว่า เราเห็นอะไรมามากกว่า เราต้องรู้ดีกว่าลูกอยู่แล้ว

แต่สิ่งที่มีค่าไปกว่านั้น

คือการได้ทำความเข้าใจ พูดคุย หรือแม้กระทั่งถกเถียง

ถึงสิ่งที่ลูกรู้สึกอยู่ในใจ

บางทีความห่วงใยเหลือล้น กลับกลายเป็นกรงขังเคลือบทอง

สวยจากภายนอก แต่อึดอัดจากภายใน

และเด็กหลายคน เติบโตมาด้วยความว่างเปล่าในจิตใจ

เพราะใช้ทั้ีงชีวิต พยายาม ‘เป็น’ อย่างที่คนอื่นอยากให้เขาเป็น

ไม่รู้แน่ชัดว่าตัวตนของตัวเองเป็นอย่างไร

เวลามีความสัมพันธ์กับใคร มันเลยง่ายมาก ที่จะหลอมรวมไปเป็นคนๆ นั้น

ไม่รู้ว่าขอบเขตของตัวเองอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่าความต้องการของตัวเองลึกๆ คืออะไร

.

.

.

ที่เล่าให้ฟัง

เพราะอยากให้ทุกคนเห็นภาพ ว่ามันมีที่มาที่ไป

กับความคาดหวังที่เรามีให้ตัวเอง

และดังนั้นเลยมอบให้คนอื่น

กลายเป็นทำให้เขาไม่สบายใจได้โดยไม่รู้ตัว

เราเลยแค่อยากลองชวน ลดเวลาที่เอาไปสับสนงุนงงหรือบางครั้งต่อต้านกับสิ่งที่คนอื่นทำเพระามันขัดกับบางอย่างลึกๆ ของเรา

แล้วหันมาเปิดใจ ให้คนที่เรารักคนนั้น ด้วยความเปิดกว้างอย่างไม่มีอคติกั้น

.

.

.

เพราะการได้เข้าใจใครสักคนอย่างลึกซึ้ง

เป็นหนึ่งในการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ และเป็นเกียรติสำหรับหัวใจของเราเลย

ติดตามคอนเทนต์จากเพจ Beautiful Madness by Mafuang บน LINE TODAY ได้ทุกวันอังคาร