ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจ–เส้นทางสี จิ้นผิง(245)
ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจ--เส้นทางสี จิ้นผิง(245)
“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะรีบกลับไปส่งคุณนะ!” เมื่อนางเฉิน ฮุ่ยอิงได้ยินดังนั้น ก็คิดอยากรีบกลับไปเมืองเซี่ยเหมินทันที
หลงไห่กับเซี่ยเหมินอยู่คนละฝั่งทะเล มองเห็นกันได้ แต่ในเวลานั้นไม่ว่าจะเดินทางทางบกหรือทางน้ำ ล้วนต้องใช้เวลาพอสมควร
นายสี จิ้นผิงกล่าวว่า “จากหลงไห่มาเซี่ยเหมินต้องอาศัยช่วงน้ำขึ้นจึงจะมีเรือออก พรุ่งนี้ต้องรอให้น้ำขึ้นตอนบ่ายจึงจะออกเรือได้ แต่ผมจะออกเดินทางตั้งแต่เช้า พี่เฉิน ต่อไปถ้ามีโอกาสก็แวะมาเยี่ยมผมที่หนิงเต๋อนะ”
นางเฉิน ฮุ่ยอิงไม่ทำตามคำแนะนำนั้น เพื่อจะกลับไปส่งนายสี จิ้นผิงได้ทัน เธอตัดสินใจนั่งรถเดินทางตลอดทั้งคืน โดยอ้อมไปเมืองจางโจว เช้าวันต่อมา เวลาประมาณหกโมงกว่า เธอก็มาถึงหอพักบนถนนถูเฉียง ซึ่งเป็นแหล่งที่พักของนายสี จิ้นผิง
เมื่อนายสี จิ้นผิงเห็นนางเฉิน ฮุ่ยอิง ทั้งประหลาดใจและดีใจ เขารีบเดินเข้ามาหา แล้วจับมือเธอแน่นด้วยสองมือ
ตอนลาจากกัน นายสี จิ้นผิงกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “พี่สาว ไปหนิงเต๋อเมื่อไหร่ อย่าลืมแวะมาหาผมนะ!”
การไปส่งครั้งที่สอง เกิดขึ้นในตอนที่นายสี จิ้นผิงย้ายจากตำแหน่งผู้ว่าการมณฑลฝูเจี้ยนไปดำรงตำแหน่งที่มณฑลเจ้อเจียง
เช้าวันที่ 10 ตุลาคม ปี 2002 เวลาประมาณ 10 โมงกว่า นางเฉิน ฮุ่ยอิง ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งกรรมการประจำสภาผู้แทนประชาชนเมืองเซี่ยเหมิน กำลังทำงานอยู่ที่สำนักงานสภา จู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากเลขานุการของนายสี จิ้นผิง โดยบอกว่า “ท่านผู้ว่าการสั่งให้ผมแจ้งคุณว่า พรุ่งนี้เวลา 13.00 น. ท่านจะขึ้นเครื่องบินไปเมืองหางโจวเพื่อรับตำแหน่งใหม่ ต่อไปถ้าคุณไปเจ้อเจียง อย่าลืมไปเยี่ยมท่านด้วย”
ตอนนั้นเอง นางเฉิน ฮุ่ยอิงจึงทราบว่านายสี จิ้นผิงจะย้ายไปทำงานที่มณฑลเจ้อเจียง ในเวลานั้น สหายอีกคนหนึ่งในเซี่ยเหมินก็ได้ข่าวนี้เช่นกัน และได้นัดกับนางเฉิน ฮุ่ยอิงไปส่งนายสี จิ้นผิงที่เมืองฝูโจว
เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาออกเดินทางจากเซี่ยเหมินไปฝูโจว และได้พบกับนายสี จิ้นผิงที่บริเวณที่ทำการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑล นายสี จิ้นผิงจับมือนางเฉิน ฮุ่ยอิงพร้อมกล่าวว่า “พี่สาว คุณมา ผมดีใจมากจริงๆ” จากนั้นก็สั่งให้เลขานุการไปชงชา
“พี่สาว ผมกำลังจะไปหางโจวแล้ว ไม่ทราบว่าคุณมีคำแนะนำอะไรไหม?”
“ไม่กล้าเลยค่ะ ดิฉันมาจากเซี่ยเหมินอย่างกะทันหัน คุณเองก็ยุ่งมากก่อนออกเดินทาง ฉันแค่มาเห็นหน้าคุณแล้วก็จะกลับ”
นายสี จิ้นผิงบอกว่าไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบ พร้อมเชิญให้พวกเขานั่งดื่มชา จากนั้นยังให้เลขานุการถ่ายภาพร่วมกันเป็นที่ระลึก
ความจริงใจและความเอาใจใส่ของนายสี จิ้นผิงนั้น ยังมีนักข่าวอีกจำนวนมากต่างก็เคยสัมผัสด้วยตนเอง
วันที่ 26 ตุลาคม ปี 1989 ขณะดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเขตหนิงเต๋อ นายสี จิ้นผิงได้ติดตามผู้นำระดับมณฑลคนหนึ่งไปสำรวจงานการเกษตรที่หมู่บ้านเหมาเจียผิง ตำบลฟ่านเคิง อำเภอฝูอัน ท่ามกลางลมฝนที่กระหน่ำ เจิ้ง กว่างผิง นักข่าวพิเศษของสถานีโทรทัศน์ฝูอัน ใช้เสื้อคลุมกล้องวิดีโอเพื่อกันฝน นายสี จิ้นผิงเห็นเข้า จึงเดินเข้าไปอย่างเงียบๆ และกางร่มบังฝนให้
ฤดูใบไม้ผลิปี 1990 นายสี จิ้นผิงได้ติดตามผู้นำระดับมณฑลไปตรวจเยี่ยมบริษัทแปรรูปไม้ซึ่งเป็นกิจการร่วมทุนจีน-อิตาลีในอำเภอโซ่วหนิง กัว เสี่ยวชิง นักข่าวจากทีมรายงานของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำอำเภอโซ่วหนิง ต้องการถ่ายภาพจากมุมสูง จึงหยิบเก้าอี้สี่ขามายืน นายสี จิ้นผิงเห็นแล้วก็รีบเดินเข้าไปจับเก้าอี้ไว้ พร้อมพูดว่า “หนุ่มน้อย ระวังหน่อย อย่าตกลงมานะ”
ในช่วงที่ทำงานอยู่ที่เมืองฝูโจว นายสี จิ้นผิงก็ยังคงละเอียดอ่อนและใส่ใจเช่นนี้ เย่ว์ ฝูหรง ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้อำนวยการศูนย์ข่าวสถานีโทรทัศน์ฝูโจว เล่าย้อนอดีตให้ฟังว่า ในฐานะนักข่าวสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่น เขาไม่เพียงต้องผลิตข่าวสำหรับออกอากาศในพื้นที่เท่านั้น แต่ยังต้องส่งข่าวให้สถานีระดับมณฑลและระดับประเทศด้วย เพื่อให้ทันเวลา เขามักจะต้องสัมภาษณ์ในสถานที่จริงทันที นายสี จิ้นผิงมักจะตอบรับด้วยความยินดี และไม่เคยปฏิเสธเลยสักครั้ง เมื่อการสัมภาษณ์เสร็จสิ้น นายสี จิ้นผิงยังมักจะยิ้มแล้วถามอีกว่า “แบบนี้ใช้ได้ไหม? พอหรือยัง?”
เฉิน เฉินจื้อ รองบรรณาธิการบริหารของหนังสือพิมพ์ฝูโจวหว่านเป้าในขณะนั้น มักติดตามนายสี จิ้นผิงไปลงพื้นที่สำรวจข้อมูลประกอบการวิจัยอยู่เสมอ เขาเป็นคนตรงไปตรงมา และเมื่อพูดถึงนายสี จิ้นผิง ก็มักจะกล่าวว่า “ท่านไม่พูดโอ้อวด คำพูดสั้น กระชับ มีเหตุมีผล และมีความแปลกใหม่ แค่จดบันทึกไว้ก็กลายเป็นบทความได้ทันที”
แปลเรียบเรียงโดย ภาคภาษาไทย ศูนย์เอเชียแอฟริกา สถานีวิทยุและโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน(CMG)
ติดตามตอนก่อนหน้าได้ที่