เช็กอินโฮสเทลคนเหงา กระทำความหว่องที่ SanVa Hostel Macao - Oystory

เมื่อได้ดูภาพยนตร์เรื่อง 2046 ของหว่อง กาไว อีกครั้งทาง Netflix ก็ทำให้หวนนึกถึงประสบการณ์ครั้งหนหลัง ที่ตัวเองเคยได้ไปนอนพักร่างในโรงแรมเล็ก ๆ แห่งหนึ่งชื่อ SanVa Hospedaria ที่มาเก๊า ด้วยโรงแรมแห่งนี้เป็นสถานที่ถ่ายทำหนังเรื่องนี้นั่นเอง

คนอื่นไปมาเก๊า ก็คงจะเลือกพักในโรงแรมคาสิโนกันเป็นหลักเพื่อความสะดวกหลาย ๆ อย่าง ซึ่งขัดกับหลักการของนักท่องเที่ยวสายมัธยัสถ์อย่างเรา ที่เลือกจะไปตามรอยผู้กำกับดัง ในโรงแรมที่ใครเห็นรูปก็ต้องอุทานว่า "สภาพพพพพ"

เอกลักษณ์ของโรงแรมนี้คือ สีเขียวปี๋ ที่ทำให้บรรยากาศดูคลาสสิ๊ก คลาสสิก สมกับตำแหน่ง 'เกสต์เฮ้าส์ที่เก่าแก่ที่สุดของมาเก๊า' สภาพแวดล้อมโดยรวม มอง ๆ ดูแล้วห่างไกลจากคำว่ารีโนเวทมากมาย ครั้งล่าสุดก็อาจจะเป็นในปี ค.ศ. 1930 ที่เปลี่ยนจากไพรเวทคลับเฮาส์มาเป็นเกสต์เฮาส์ก็เป็นได้ (อันนี้คิดเอง)

อาคารแห่งนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1870 เพื่อเป็นสถานบันเทิง ตั้งอยู่บนถนน Rua da Felicidade ที่แปลว่าถนนแห่งความสุข ฟังจากชื่อถนนแล้ว ไม่ต้องสืบเลยว่าเมื่อก่อนย่านโคมแดงแห่งนี้จะคราคร่ำคึกคักแค่ไหน

กระบวนการเช็กอินของที่นี่ก็คล้าย ๆ กับโรงแรมทั่วไป มาถึงแล้วแจ้งการจอง รับกุญแจ ไปไขห้อง…ห้องแคบ ๆ ที่มิดชิด แต่ฝาผนังบางเฉียบ มีเตียงนอนที่มีอ่างล้างหน้าอยู่ติดหัวเตียง พร้อมกระจก 1 บาน ปลายเตียงมี เก้าอี้ 1 ตัว โต๊ะ 1 ตัว ซึ่งมีพัดลมตั้งอยู่บนนั้น และมีไม้แขวนเสื้อสามสี่อัน

ส่วนสิ่งที่ไม่มีก็คือ เครื่องปรับอากาศ ตู้เสื้อผ้า และห้องน้ำ จะทำธุระหนัก เบา เปียก แห้ง ก็ต้องเดินออกไปใช้ห้องน้ำรวม ได้อารมณ์เหมือนมาเข้าค่ายธรรมะอยู่เหมือนกัน

ในใจแว่บหนึ่งเราคิดว่า 'นี่หรือคือโรงแรมที่ผู้กำกับระดับโลกชอบมาพัก' … แต่เขาคงไม่ได้พักห้องไทป์นี้หรอกนะ

เพราะที่นี่เขามีห้องหลายประเภทให้เลือก แต่ห้องของเราเป็นห้องชนิดที่ถูกสุด คืนละเจ็ดแปดร้อยบาทเอง

แต่เห็นแบบนี้ ก็นอนหลับสนิทดีไม่มีปัญหา เหมาะกับการนอนพักร่างหลังจากออกไปเดินตะลอน ๆ มาทั้งวัน สำหรับคนที่ไม่คิดอะไรมาก

และเหมาะมากกก สำหรับสมาชิกชมรมคนเหงา ที่อยากจะเช็กอินมากระทำความหว่องกันให้ลึกสุดใจ ไปให้สุดขอบจักรวาลของคนเหงา