ทำไมแอร์สายตะวันออกกลาง รายได้รวมดูสูงกว่าแอร์ไทย? เปิดโครงสร้างเงินเดือน-สวัสดิการ
ไม่ใช่แค่เงินเดือนฐาน แต่แพ็กเกจของ Emirates, Qatar Airways และ Etihad รวมเงินปลอดภาษี ค่า Flying Pay ที่พัก รถรับส่ง และเบี้ยเลี้ยงต่างประเทศ ขณะที่การบินไทยไม่ได้เปิดตัวเลขรายได้รวมละเอียดเท่าสายตะวันออกกลาง
ประเด็นรายได้ของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน กลับมาเป็นที่สนใจอีกครั้ง หลังหลายคนตั้งคำถามว่า ทำไมลูกเรือสายการบินตะวันออกกลางจึงดูมีรายได้สูงกว่าสายการบินไทย ทั้งที่ลักษณะงานหลักยังอยู่บนเครื่องบินเหมือนกัน ต้องดูแลผู้โดยสารเหมือนกัน และต้องทำงานภายใต้แรงกดดันไม่ต่างกัน
คำตอบของเรื่องนี้ไม่ได้อยู่ที่คำว่า เงินเดือน เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่โครงสร้างค่าตอบแทนทั้งแพ็กเกจ เพราะสายการบินตะวันออกกลางหลายแห่งไม่ได้จ่ายแค่เงินเดือนฐาน แต่รวมค่าเที่ยวบิน เบี้ยเลี้ยงต่างประเทศ ที่พัก รถรับส่ง ประกันสุขภาพ และสิทธิเดินทางไว้ในระบบค่าตอบแทนด้วย
ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ Emirates ซึ่งเปิดเผยข้อมูลบนหน้าอาชีพของบริษัทว่า รายได้ของลูกเรือประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก ได้แก่ เงินเดือนพื้นฐาน ค่า Flying Pay หรือค่าชั่วโมงบิน และเบี้ยเลี้ยงอาหารต่างประเทศ โดยลูกเรือ Economy Class ระดับ Grade II มีเงินเดือนพื้นฐาน 4,980 ดีแรห์มสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ต่อเดือน ค่า Flying Pay 69.60 ดีแรห์มต่อชั่วโมง และรายได้เฉลี่ยรวม 11,244 ดีแรห์มต่อเดือน หากคิดจากชั่วโมงบินเฉลี่ย 80-100 ชั่วโมงต่อเดือน
หากแปลงเป็นเงินบาทแบบคร่าว ๆ รายได้เฉลี่ยดังกล่าวอยู่ในระดับหลักแสนบาทต่อเดือน แต่ตัวเลขนี้ต้องดูพร้อมเงื่อนไขประกอบ เพราะรายได้รวมของลูกเรือไม่ได้เท่ากันทุกคน ขึ้นอยู่กับชั่วโมงบิน ตารางปฏิบัติงาน เส้นทางบิน และสิทธิประโยชน์ที่แต่ละสายการบินกำหนด
อีกปัจจัยใหญ่คือภาษี รายได้ของลูกเรือที่ประจำฐานในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และกาตาร์มีข้อได้เปรียบด้านภาษีอย่างมาก ข้อมูลทางการของ UAE ระบุว่า ประเทศไม่เก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ส่วนกาตาร์ไม่เก็บภาษีจากเงินเดือน ค่าจ้าง และเบี้ยเลี้ยงของลูกจ้าง ตามข้อมูลของ PwC Tax Summaries
เมื่อเทียบกับไทย รายได้จากการจ้างงานต้องเข้าสู่ระบบภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาแบบก้าวหน้า อัตราสูงสุดอยู่ที่ 35% ตามฐานรายได้สุทธิ นั่นทำให้รายได้รวมที่ดูใกล้เคียงกันในเชิงตัวเลข อาจเหลือเป็นเงินสุทธิในกระเป๋าไม่เท่ากันหลังหักภาษี
สวัสดิการยังเป็นอีกตัวแปรสำคัญ Emirates, Qatar Airways และ Etihad ระบุแพ็กเกจหลายรายการที่ช่วยลดต้นทุนชีวิตของลูกเรือโดยตรง เช่น ที่พักพร้อมเฟอร์นิเจอร์ รถรับส่งระหว่างที่พักกับสนามบิน ประกันสุขภาพ เบี้ยเลี้ยง และสิทธิเดินทาง โดยเฉพาะที่พักในเมืองอย่างดูไบ โดฮา หรืออาบูดาบี ซึ่งมีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูง หากลูกเรือไม่ต้องจ่ายค่าเช่าเอง เงินที่เหลือเก็บย่อมเพิ่มขึ้นทันที
Qatar Airways ระบุว่าลูกเรือจะประจำฐานที่โดฮา และบินไปมากกว่า 170 จุดหมายทั่วโลก ขณะที่ Etihad ระบุว่าลูกเรือของบริษัทมาจาก 112 สัญชาติ และประจำฐานที่อาบูดาบี ข้อมูลเหล่านี้ทำให้เห็นว่า สายการบินตะวันออกกลางใช้โมเดลแรงงานระดับนานาชาติ ต้องดึงคนจากหลายประเทศเข้ามาทำงานในฐานปฏิบัติการเดียวกัน แพ็กเกจค่าตอบแทนจึงต้องแข่งได้ในตลาดแรงงานโลก
นอกจากนี้ เส้นทางบินระยะกลางและระยะไกลยังมีส่วนต่อรายได้รวม เพราะค่า Flying Pay และเบี้ยเลี้ยงต่างประเทศผูกกับชั่วโมงบินและตารางบิน หากลูกเรือได้ชั่วโมงบินมาก รายได้รวมก็เพิ่มขึ้นตาม อย่างไรก็ตาม ไม่ควรเข้าใจว่า ลูกเรือทุกคนจะได้เงินสูงเท่ากันทุกเดือน เพราะรายได้จริงขึ้นอยู่กับตารางบินและเงื่อนไขภายในของแต่ละสายการบิน
เมื่อกลับมาดูฝั่งการบินไทย ข้อมูลสาธารณะที่มีอยู่ระบุว่า ลูกเรือได้รับเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงการบินเช่นกัน แต่บริษัทไม่ได้เปิดเผยรายละเอียดรายได้รวมของลูกเรือแบบแยกองค์ประกอบชัดเจนเท่า Emirates หรือสายการบินตะวันออกกลางบางแห่ง ดังนั้นการเปรียบเทียบแบบบรรทัดต่อบรรทัดจึงทำได้จำกัด
จุดที่ต้องระวังคือ ไม่ควรสรุปแบบแข็งว่า “แอร์ตะวันออกกลางได้เงินเดือนสูงกว่าแอร์ไทยทุกกรณี” เพราะยังไม่มีตารางเงินเดือนทางการของการบินไทยที่เปิดเผยละเอียดพอสำหรับเทียบกับ Emirates, Qatar Airways หรือ Etihad ในระดับตำแหน่งเดียวกัน ชั่วโมงบินเดียวกัน และประสบการณ์ใกล้เคียงกัน
สายการบินตะวันออกกลางหลายแห่งเปิดแพ็กเกจค่าตอบแทนและสวัสดิการที่ดูสูงกว่าในภาพรวม โดยเฉพาะเมื่อรวมเงินเดือนปลอดภาษี ค่า Flying Pay เบี้ยเลี้ยงต่างประเทศ ที่พักฟรี รถรับส่ง ประกันสุขภาพ และสิทธิเดินทาง ขณะที่การบินไทยยังไม่ได้เปิดเผยตัวเลขรายได้รวมของลูกเรืออย่างละเอียดในประกาศสาธารณะ
ในมุมการเงินส่วนบุคคล รายได้ของลูกเรือจึงต้องดู “รายได้สุทธิหลังต้นทุนชีวิต” ไม่ใช่แค่ตัวเลขเงินเดือนหน้าแรก หากบริษัทจ่ายที่พักให้ ไม่เก็บภาษีรายได้ และมีเบี้ยเลี้ยงต่างประเทศ เงินที่เหลือจริงย่อมต่างจากงานที่ต้องจ่ายค่าเช่าเอง เสียภาษีตามฐานรายได้ และมีต้นทุนชีวิตผูกกับประเทศที่ทำงาน
สรุปให้เข้าใจง่ายที่สุด สายการบินตะวันออกกลางไม่ได้ดูน่าดึงดูดเพราะเงินเดือนฐานอย่างเดียว แต่เพราะแพ็กเกจรวมทั้งระบบช่วยเพิ่มรายได้สุทธิและลดค่าใช้จ่ายประจำวันของลูกเรือ ขณะที่สายการบินไทยมีโครงสร้างค่าตอบแทนของตนเอง แต่ข้อมูลสาธารณะยังไม่ละเอียดพอจะเทียบตัวเลขรายได้รวมกับสายการบินตะวันออกกลางได้แบบตรงตัว
อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง
- ย้อนคดีแอร์มาเลเซีย ขนเฮโรอีนซุกต้นขาเข้าออสเตรเลีย โดนคุก 9 ปีครึ่ง
- เผยแอร์สาว รับค่าหิ้ว 8,800 บาท หลังมีบัญชีอวตารเข้ามาจ้าง เร่งล่าตัวเจ้าของบัญชี
- มีอีก! สองแอร์สาวออกมาแชร์ เจอโปรไฟล์ “แป้งที่แปลว่าแป้ง” ถามว่ารับหิ้วของไหม?
แหล่งอ้างอิง