โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ทั่วไป

รู้จัก "พิลังกาสา" สมุนไพรพื้นบ้านหลากสรรพคุณ คู่ครัวไทย

ThaiNews - ไทยนิวส์ออนไลน์

อัพเดต 19 ก.ค. 2568 เวลา 02.58 น. • เผยแพร่ 19 ก.ค. 2568 เวลา 09.48 น.

“พิลังกาสา” ( Ardisia elliptica Thunb.) พืชสมุนไพรพื้นถิ่นที่หลายคนอาจยังไม่คุ้นชื่อ แต่กลับเป็นไม้พุ่มมากคุณประโยชน์ที่มีบทบาททั้งในวิถีชีวิตและทางยาของคนไทยในหลายพื้นที่ โดยมีชื่อเรียกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เช่น “ทุลังกาสา” หรือ “รามใหญ่” ในจังหวัดชุมพร และ “ลังพิสา” ในจังหวัดตราด

พิลังกาสาอยู่ในวงศ์ PRIMULACEAE ลักษณะเป็นไม้พุ่มใบเดี่ยวเรียงเวียน รูปใบรี ช่อดอกออกเป็นช่อซี่ร่ม กลีบดอกสีชมพูสดสวย ผลมีลักษณะกลมแป้น และเมื่อสุกเต็มที่จะเปลี่ยนเป็นสีม่วงดำโดดเด่น

รู้จัก พิลังกาสา สมุนไพรพื้นบ้านหลากสรรพคุณ คู่ครัวไทย

สรรพคุณทางยา ใช้ได้ทุกส่วนของต้น

สมุนไพรชนิดนี้ถูกระบุไว้ใน หนังสือความหลากหลายทางชีวภาพพืชสมุนไพรในประเทศไทย ว่า ทุกส่วนของต้นพิลังกาสาสามารถนำมาใช้เป็นยารักษาโรคได้หลากหลาย ได้แก่

ราก : บรรเทาอาการท้องเสีย แก้พิษงู รักษากามโรคและหนองใน

ลำต้น : รักษาโรคเรื้อน

เปลือก : ใช้เป็นยาแก้ไข้และแก้ท้องเสีย

ใบ : รักษาโรคตับพิการ แก้ไอ และบรรเทาท้องเสีย

ดอก : มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อโรค

ผล : ช่วยลดไข้ แก้ท้องเสีย และแก้ตานซางในเด็ก

รู้จัก พิลังกาสา สมุนไพรพื้นบ้านหลากสรรพคุณ คู่ครัวไทย

สมุนไพร “พิลังกาสา” จึงเป็นอีกหนึ่งทางเลือกจากธรรมชาติที่คนไทยใช้ประโยชน์มาอย่างยาวนานทั้งในครัวเรือนและการแพทย์พื้นบ้าน

รู้จัก พิลังกาสา สมุนไพรพื้นบ้านหลากสรรพคุณ คู่ครัวไทย
รู้จัก พิลังกาสา สมุนไพรพื้นบ้านหลากสรรพคุณ คู่ครัวไทย

ที่มา : หนังสือ ความหลากหลายทางชีวภาพพืชสมุนไพรในประเทศไทย เล่ม 1 หน้า 153 โดยสำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช (2559)

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับประเด็นข่าวนี้ รวบรวมจาก AI ผ่านการตรวจสอบความถูกต้องจาก กองบก.ไทยนิวส์แล้ว

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...