หมอเหรียญทอง บอกเล่า 5 ความตั้งใจ พร้อมโปรเจ็กต์ใหญ่
หมอเหรียญทอง บอกเล่า 5 ความตั้งใจ พร้อมโปรเจ็กต์ใหญ่ร่วม ‘นักธุรกิจออสซี่-เจ้าชายอเล็กซานเดอร์-รัสเซีย
เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พล.ต.เหรียญทอง แน่นหนา ผู้อำนวยการโรงพยาบาลมงกุฎวัฒนะ โพสต์เฟซบุ๊กระบุว่า “ความตั้งใจของผมเมื่อเป็นผู้สูงอายุแล้ว
1. บริหารธุรกิจที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่เพื่อให้มีรายได้เลี้ยงครอบครัวโดยลูกหลานมาร่วมงานบริหารเพื่อรับช่วงต่อจากผม หากลูกหลานไม่มีความสามารถรับช่วงบริหารงานต่อไปได้ ก็ให้ธุรกิจที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เพื่อให้ผู้อื่นที่มีความสามารถเหนือกว่าหรือดีกว่าบริหาร ทั้งนี้เพื่อให้กิจการจีรังยั่งยืนต่อเนื่องไป
2. ผมจะก่อตั้ง ‘วิสาหกิจเพื่อสังคม’ ชื่อ ‘บริษัท มงกุฎวัฒนะวิสาหกิจเพื่อสังคม จำกัด (มหาชน)’ โดยในระยะเริ่มต้น 1 ปีแรกจะยังใช้ชื่อนี้ไม่ได้ จึงจำเป็นต้องใช้ชื่อ ‘บริษัท มงกุฎวัฒนะ(ประเวศ) จำกัด’ ในปี พ.ศ.2566 จนกว่าจะครบ 1 ปีแล้วผมจึงจะดำเนินการขอแปรสภาพและจดทะเบียนกับสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม (สวส) เป็น ‘บริษัท มงกุฎวัฒนะวิสาหกิจเพื่อสังคม จำกัด (มหาชน)’ ในปี พ.ศ.2567
3.’บริษัท มงกุฎวัฒนะวิสาหกิจเพื่อสังคม จำกัด (มหาชน)’ จะเพิ่มทุนและระดมทุนเพื่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนด้วยการดำเนินโครงการดังนี้
3.1 โครงการเครือข่าย รพ.ชุมชน ประจำเขต กทม.เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลน รพ.สำหรับผู้ป่วยบัตรทอง โดยจะเร่งด่วนให้สามารถครอบคลุม กทม.ชั้นนอกและชั้นกลางทุกเขตๆละ 1 รพ. ส่วนเขต กทม.ชั้นในนั้นมี รพ.รัฐขนาดใหญ่จำนวนมากแล้ว อาจไม่มีความจำเป็น ในทำนองกลับกันเขต กทม.ชั้นนอกและชั้นกลาง บางเขตอาจต้องเพิ่มจำนวน รพ.ชุมชนประจำเขตมากกว่าเขตละ 1 รพ.เป็น แขวงละ 1 รพ.
หากโครงการดังกล่าวได้รับความร่วมมือจากประชาชนอย่างล้นหลามจะเป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาการขาดแคลน รพ.เพื่อผู้ป่วยบัตรทองได้ทั่วราชอาณาจักร (ขึ้นอยู่กับลำดับความรุนแรงของปัญหาการขาดแคลน รพ.นะครับ)
3.2 โครงการ รพ.อายุวัฒนะและเนอร์สซิ่งโฮม ณ ถ.มิตรภาพ อ.ปากช่อง นครราชสีมา ซึ่งเป็นโครงการบ้านพักสำหรับผู้สูงอายุและผู้ป่วยโรคร้ายแรงระยะสุดท้ายภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดจาก รพ.อายุวัฒนะ ท่ามกลางบรรยากาศธรรมชาติและอากาศที่เย็นสบาย
รพ.อายุวัฒนะยังจะให้บริการผู้ป่วยทุกสิทธิรักษาพยาบาลโดยไม่หวังกำไรแต่ก็ไม่ให้ขาดทุน แต่ผู้ใช้บริการจะต้องมีเงินทุนส่วนหนึ่งไม่จำเป็นต้องถึงกับร่ำรวยดั่งมหาเศรษฐีแต่ต้องมีหลักประกันที่เพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายที่จำเป็นในการดูแล เช่น อาหาร เวชภัณฑ์อนามัย ค่าที่พัก รักษาความสะอาด ซักอบรีด ฯลฯ
สำหรับค่าใช้จ่ายในการรักษาในกรณีที่เกิดการเจ็บป่วยขึ้นแล้วสามารถรักษาฟรี ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเนื่องจาก รพ.อายุวัฒนะจะเป็นคู่สัญญากับสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ(สปสช) ด้วยวิธีนี้จึงประหยัดเงินค่าใช้จ่ายให้แก่ผู้สูงอายุและผู้ป่วยโรคร้ายแรงระยะสุดท้ายได้เป็นอย่างมาก
อีกทั้ง รพอายุวัฒนะยังเป็น รพ.ชุมชน ประจำเขตพื้นที่ อ.ปากช่อง นครราชสีมา และพื้นที่ อ.มวกเหล็ก สระบุรี อีกด้วย เพราะอยู่ในละแวกเดียวกัน จึงให้บริการแก่ประชาชนทั่วไปในย่านใกล้เคียงใช้สิทธิบัตรทองได้
4. โครงการศูนย์รังสีรักษาและมะเร็งวิทยาที่เป็นความร่วมมือระหว่าง รพ.รัฐประจำภูมิภาคต่างๆ กับ รพ.มงกุฎวัฒนะ ในรูปแบบ PPP [Public Private Partnership] เป็นโครงการที่ผมคิดเพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนศูนย์ฉายรังสีรักษาสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็ง รพ.รัฐแห่งใดประสบปัญหาติดต่อลูกๆของผม (นพ.เหรียญตรา และ พญ.ทองตรา แน่นหนา 02-574-5000 ต่อ 3091 หรือ 3092)
5. สำหรับการเดินทางไปๆมาๆระหว่างราชอาณาจักรไทย กับต่างประเทศนั้น ก็เป็นเรื่องส่วนตัวในการพักผ่อนของผมและครอบครัว ผมไม่อพยพย้ายถิ่นฐานหรอกครับ ผมมีทรัพย์สินอยู่ในเมืองไทย ผมจะทิ้งเมืองไทยไปเก็บผักผลไม้ที่ต่างประเทศเหมือนไอ้พวกพูดจาโกหกตอแหลทำไมกันล่ะครับ
มีนักธุรกิจชาวออสเตรเลียนเชิญชวนให้ผมลงทุน ‘ศูนย์รังสีรักษาและมะเร็งวิทยา [Radiation Oncology] ที่รัฐออสเตรเลียตะวันตก ใกล้มหาสมุทรอินเดีย แล้วจัดโปรแกรมทัวร์สุขภาพสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็งชาวไทยเพื่อมาพักผ่อนท่องเที่ยวที่ออสเตรเลียตะวันตก พร้อมๆกับการรักษามะเร็งที่ออสเตรเลียตะวันตก
ขณะเดียวกันผู้ป่วยโรคมะเร็งชาวออสเตรเลียก็มาพักผ่อนท่องเที่ยวที่ประเทศไทย พร้อมๆกับการรักษามะเร็งที่ไทย …คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคมะเร็งก็จะสุนทรีน่ารื่นรมย์ ไม่หดหู่ครับ
ผมยังมีดีลธุรกิจเกี่ยวกับระบบอัตโนมัติทางเภสัชกรรมกับเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ ฟอม ลิกเตนสไตน์ ซึ่งมีเครือข่ายร้านขายทั่วยุโรป , ดีลธุรกิจจำนวนมากกับโรงงานผู้ผลิตในจีน …และกำลังจะดีลธุรกิจกับพี่ใหญ่ รัสเซียในปีหน้าหรือในไม่ช้านี้
ผมไม่คิดจะมีบ้านที่ไหนนะครับ ผมมีบ้านหลังเล็กๆ แค่ 80 ตารางวา บ้านหลังเดียวบนโลกใบนี้ที่ ราชอาณาจักรไทยภายใต้ร่มพระบารมีแห่งองค์พระมหากษัตริย์เจ้าเท่านั้น …ผมมีแค่นี้ก็เกินคำว่า “พอ” แล้วล่ะครับ”