โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ไม่ได้อ้วนเพราะกินเยอะ! “หมอเจษฎ์” เฉลยสาเหตุ พุงโผล่-ร่างพัง ที่แท้เกิดจากสิ่งนี้รู้แล้วมีอึ้ง

เดลินิวส์

อัพเดต 27 พฤษภาคม 2569 เวลา 8.00 น. • เผยแพร่ 2 ชั่วโมงที่ผ่านมา • เดลินิวส์
ใครที่ช่วงนี้บ่นว่าพุงขึ้นง่าย หิวหวานตลอดเวลา แถมนอนไม่หลับ ฟังทางนี้ด่วน! นพ.เจษฎ์ บุณยวงศ์วิโรจน์ ออกมาแฉตัวการลับที่แอบเปลี่ยนร่างกายคุณเงียบ ๆ โดยที่คุณไม่รู้ตัว งานนี้ไม่ใช่เพราะอายุเยอะหรือไม่มีวินัย แต่ถ้าปล่อยไว้เช็ก 6 อาการนี้ด่วน ก่อนระบบข้างในจะพังยับจนกู้ไม่กลับ!

เมื่อวันที่ 27 พ.ค.นายแพทย์เจษฎ์ บุณยวงศ์วิโรจน์ เป็นรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา และเป็นครีเอเตอร์ชื่อดังที่ให้ความรู้ด้านการดูแลสุขภาพ การป้องกันโรค และการชะลอวัย ได้โพสต์ให้ความรู้เรื่องสุขภาพ โดยระบุว่า

บางคนไม่ได้ป่วยหนักนะครับ แต่รู้สึกตัวเองพังแปลก ๆ พุงขึ้นง่าย นอนก็ไม่ดี หิวหวานบ่อย เหนื่อยทั้งวัน สมองเบลอ หงุดหงิดง่าย แล้วก็คิดว่า “หรือเราแค่แก่ขึ้น?” ใจเย็นก่อนครับ บางทีมันไม่ใช่แค่อายุ แต่มันอาจเป็นเพราะร่างกายเราอยู่ในโหมดเครียดนานเกินไป

และตัวที่เกี่ยวเยอะมากคือ คอร์ติซอล ฮอร์โมนเครียดนี่แหละครับ มันไม่ได้เลวเสมอไป แต่ถ้ามันสูงบ่อย สูงนาน ร่างกายจะเริ่มรวนทีละอย่าง แล้วเราเองนั่นแหละที่ต้องมานั่งงงว่า ทำไมตัวเองไม่เหมือนเดิม

1 พุงขึ้นง่าย ทั้งที่ไม่ได้กินเยอะกว่าเดิม

อันนี้เจ็บใจสุดครับ บางคนกินก็ไม่ได้เยอะขึ้น แต่ช่วงไหนเครียดหนัก นอนดึก งานรุม พุงมาไวมาก คอร์ติซอลสูงนาน ๆ ทำให้ร่างกายเก็บพลังงานง่ายขึ้น โดยเฉพาะแถวหน้าท้อง พูดง่าย ๆ คือเครียดอยู่ข้างบน แต่พุงเป็นคนรับกรรมข้างล่างครับ

.

2 น้ำตาลแกว่ง หิวหวานง่าย

เวลาเครียด ร่างกายคิดว่าเรากำลังจะต้องสู้หรือหนีอะไรสักอย่าง ตับเลยปล่อยน้ำตาลออกมาเพิ่มเพื่อให้มีพลังงาน แต่ความจริงเราไม่ได้หนีเสือครับ เรานั่งเครียดหน้าคอม นั่งคิดเรื่องงาน นั่งไถมือถืออยู่เฉย ๆ น้ำตาลก็เลยลอยในเลือด แล้วพอสักพักก็อยากหวาน อยากแป้ง อยากอะไรที่ปลอบใจเร็ว ๆ

.

3 นอนยาก แต่กลางวันเพลียเหมือนแบตเสื่อม

หลายคนเป็นแบบนี้ครับ กลางวันง่วงมาก แต่พอถึงเวลานอน สมองดันตาสว่าง คิดเรื่องเก่า เรื่องงาน เรื่องเงิน เรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นอีกสิบเรื่อง คอร์ติซอลที่สูงผิดจังหวะทำให้ร่างกายเหมือนเปิดโหมดตื่นตัวตลอดเวลา แล้วถามว่าพักพอไหม? ไม่พอครับ พอไม่พอ วันต่อมาก็เครียดง่ายกว่าเดิม วนลูปไปอีก

.

4 กล้ามเนื้อลด ระบบเผาผลาญตก

ถ้าเครียดเรื้อรัง นอนน้อย กินไม่เป็นเวลา ร่างกายอาจสลายกล้ามเนื้อง่ายขึ้น พอกล้ามเนื้อลด เตาเผาพลังงานก็เล็กลง น้ำหนักลงยาก ไขมันลงยาก แล้วเราก็เริ่มโทษตัวเองว่า “ทำไมไม่มีวินัย” ทั้งที่บางทีร่างกายมันไม่ได้ขี้เกียจครับ มันเหนื่อย มันรวน มันโดนใช้งานหนักเกินไป

.

5 ภูมิคุ้มกันรวน ป่วยง่าย แผลหายช้า

คอร์ติซอลเกี่ยวกับภูมิคุ้มกันด้วยครับ ถ้าสูงนาน ๆ บางคนจะเริ่มป่วยง่าย เป็นหวัดบ่อย สิวขึ้น ผิวโทรม แผลหายช้า ภูมิแพ้กำเริบง่าย ร่างกายเหมือนซ่อมตัวเองไม่ทัน เพราะเราใช้งานมันทุกวัน แต่แทบไม่เคยให้มันได้พักจริง ๆ เลย

.

6 อารมณ์เหวี่ยง สมองล้า จำอะไรไม่ค่อยได้

ใครที่ช่วงหลังหงุดหงิดง่าย คิดช้า สมาธิสั้น ลืมนั่นลืมนี่บ่อย อย่าเพิ่งรีบด่าตัวเองว่าไม่เก่งนะครับ สมองเวลาอยู่กับความเครียดนาน ๆ มันล้าได้จริง ๆ เหมือนเปิดแอปค้างไว้เต็มเครื่อง ไม่เคยปิด ไม่เคยรีสตาร์ต สุดท้ายเครื่องมันก็หน่วงครับ

.

แล้วควรปรับยังไงดี?

• นอนให้เป็นเวลา อย่าปล่อยให้ตีหนึ่งตีสองเป็นเรื่องปกติ

• ลดมือถือก่อนนอนบ้าง ไม่ใช่เครียดทั้งวันแล้วยังไถต่อจนสมองเดือด

• กินโปรตีนให้พอ ลดหวานกับแป้งล้วน เพราะน้ำตาลแกว่งจะยิ่งปั่นความเครียด

• เดินเบา ๆ หรือขยับตัวพอดี ๆ ไม่ต้องโหมจนร่างกายเครียดเพิ่ม

• รับแดดเช้าบ้าง ให้ร่างกายรู้ว่าเวลาไหนควรตื่น เวลาไหนควรพัก

• ฝึกหายใจช้า ๆ วันละไม่กี่นาที ฟังดูง่าย แต่ช่วยดึงร่างกายออกจากโหมดตื่นตัวได้

• ถ้าเครียดจนกินไม่ได้ นอนไม่ได้ หรือใช้ชีวิตพัง อย่าฝืนคนเดียว คุยกับคนที่ช่วยเราได้ครับ

คอร์ติซอลสูงไม่ได้น่ากลัวเพราะชื่อมันยาก แต่น่ากลัวเพราะมันค่อย ๆ เปลี่ยนร่างกายเราแบบเงียบ ๆ พุงมา น้ำตาลแกว่ง นอนพัง อารมณ์พัง สมองล้า แล้วเราก็ยังบอกตัวเองว่า “เดี๋ยวก็หาย” ถ้ายังใช้ชีวิตแบบไม่ให้ร่างกายพักเลย มันไม่ใช่ความอดทนนะครับ มันคือการฝืนจนระบบพัง เริ่มพักให้จริง กินให้ดี นอนให้พอ และขยับตัวให้พอดีก่อนครับ ใครมีคำถาม หรืออยากให้ผมเขียนความรู้เรื่องอะไรคอมเมนต์กันมาได้เลยนะครับ

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...