คนนี้แหละปะป๊า

ข้อมูลเบื้องต้น

นิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของนักเขียนมิได้เจตนาพลาดพิงผู้ใด ทั้งชื่อตัวละครและสถานที่

อเล็กซ์ ปรีดาเลิศสกุล มิค

ประธานใหญ่ของธนาคารเอกชนชื่อดัง

ทั้งชีวิตไม่เคยคิดเรื่องมีครอบครัว มุ่งมั่นแต่การทำงานไม่สนใจสาวสวยคนไหนที่พยายามเข้าหาเขาเลย

ไพลิน อินทรมณี ลิน

เจ้าของร้านเสื้อผ้าชื่อว่า ' ร้านเพชรพลอย'

เลี้ยงเด็กแฝดชาย ชื่อว่า เพชร

เด็กชาย เพชรกล้า ปรีดาเลิศสกุล

แฝดหญิง ชื่อว่า พลอย

เด็กหญิง พลอยใส ปรีดาเลิศสกุล

บทที่๑

ร้านเพชรพลอย เป็นร้านเสื้อผ้าชื่อดังที่มีสาขาอยู่ตามห้างใหญ่ทั่วประเทศมีเสื้อผ้าหลากหลายให้เลือกทั้งเด็ก วัยรุ่น วัยทำงานงาน เจ้าของร้านสาวนามว่า

'นางสาวไพลิน อินทรมณี' ย้ายกลับมาจากต่างประเทศมาเปิดที่ไทยเมื่อแปดปีที่แล้ว

"น้องเพชรน้องพลอยเสร็จรึยังลูกเดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ"

"น้องพลอยเสร็จแล้วค่ะพี่เพชรช้ามากวันนี้"

"พี่เพชรมาแล้วครับไปกัน"

โรงเรียนนานาชาติชื่อดัง

"สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ พวกเราสองคนไปแล้วนะครับ มี๊ตั้งใจทำงานนะครับ"

"จ้าพวกเราตั้งใจเรียนนะลูก ตอนเย็นมี๊มารับนะ"

เมื่อเดินทางมาถึงร้านเพชรพลอย มันทำให้ไพลินนั้นภูมิใจที่ร้านของเธอได้รับความนิยมและเป็นที่ชื่นชอบของลูกค้าเพราะผ้าทุกชิ้นแบบทุกแบบไพลินให้ความใส่ใจทุกรายละเอียดแม้แต่ขั้นตอนการเย็บ ไพลินตรวจหมดทุกอย่างเพื่อรักษาคุณภาพ กว่าจะถึงตอนนี้ที่เธอมีทุกอย่างก็ลำบากไม่น้อย เมื่อพี่สาวกับพี่เขยเกิดอุบัติเหตุรถชน พี่เขยเสียชีวิตคาที่ แต่พี่สาวของเธอนั้นไปเสียที่โรงพยาบาล ไพลินได้ทันดูใจ

พี่สาวได้ฝากให้เลี้ยงดูแลเด็กแฝดกับเงินก้อนนึงที่พี่เขยเปิดบัญชีไว้เป็นส่วนสำหรับเลี้ยงเด็กแฝดบวกกับประกันชีวิตของพี่สาวเธอ มันเป็นเงินมากพอให้ไพลินย้ายมาเริ่มต้นชีวิตใหม่กับหลานแฝดทั้งสอง

บทที่๒

ช่วงบ่ายไพลินกำลังนั่งตรวจงานตัวอย่างจากก่อนสั่งตัดเย็บ อยู่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นต่อเนื่องเหมือนปลายสายกำลังรอให้รับสาย

"สวัสดีค่ะไพลินพูดสายค่ะ ใช่ค่ะ ค่ะ…ค่ะดิฉันจะรีบไป"

"น้องนิลเดี๋ยวพี่ฝากเช็คงานต่อด้วยนะ"

"ใครเป็นอะไรคะพี่ลินหรือว่าเด็กๆ"

"น้องเพชรหัวแตกคุณครูพาส่งโรงพยาบาลแล้วพี่ต้องรีบไป พี่ไปนะฝากด้วย"

หลังจากไพลินฝากงานไว้กับผู้ช่วยสาวคนเก่งที่เริ่มเปิดร้านมาด้วยกัน รีบขับรถไปโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว หน้าห้องฉุกเฉินมีคุณครูประจำชั้นรออยู่กับน้องพลอยที่ร้องไห้สะอื้นด้วยเป็นห่วงพี่ชายฝาแฝด

"สวัสดีค่ะคุณแม่และต้องขอโทษคุณแม่ด้วยที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น พอดีนักเรียนชายป.3เข้ามาแกล้งน้องพลอย น้องเพชรเลยเข้าไปช่วยเกิดการผลักกันไปมาแต่ฝ่ายนั้นตัวโตกว่าค่ะน้องเพชรเลยหัวกระแทกต้นเสาค่ะ ตอนนี้ผอ.แจ้งผู้ปกครองคู่กรณีแล้วค่ะ และลงโทษตามระเบียบแล้วค่ะ ส่วนค่ารักษาผู้ปกครองเด็กจะเป็นฝ่ายนั้นจะจัดการให้ทั้งหมดค่ะ"

เมื่อฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้วไพลินไม่ติดใจเอาความเพราะเห็นว่าทางโรงเรียนจัดการทุกอย่างแล้วแถมผู้ปกครองเด็กคนนั้นก็มีเจตนาดีไม่ได้เข้าข้างลูกตนเองเมื่อเด็กทำผิด ตอนนี้ได้แต่ปลอบน้องพลอยให้หยุดร้องแล้วรอฟังอาการ

"ค่ะคุณครูลินไม่ติดใจอะไรค่ะรอดูอาการน้องเพชรก่อนนะคะหวังว่าคงไม่เป็นอะไรมาก"

ระหว่างรอมีสายเข้าไพลินขอตัวไปรับสาย

เมื่อคุณหมอเดินออกมา"นักเรียนที่ศรีษะแตกเย็บไปสองนะครับส่วนอาการไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงสามารถกลับบ้านได้ครับ"

"ขอบคุณค่ะคุณหมอ"

" ครับ"

เมื่อคุณหมอออกไปไพลินเดินกลับมาพอดีคุณครูจึงบอกอาการน้องเพชรแล้วรอใบเสร็จเพื่อไปแจ้งกับผู้ปกครองของเด็กคู่กรณี

"มี๊ครับ" "เป็นงัยบ้างครับลูกปวดแผลไหม"

"พี่เพชรเจ็บไหม "

"ไม่เจ็บแล้วไม่ร้องแล้วนะพี่เพชรไม่เจ็บเพราะพี่เพชรจะดูแลน้องพลอยงัย"

"ถ้างั้นหนูสองคนรอตรงนี้นะคะคุณแม่จะไปรับยาก่อนนะคะ"

เมื่อได้ยาและส่งใบเสร็จให้คุณครูเรียบร้อยแล้วต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

"ฮัลโหล มิคเห็นรูปที่ฉันส่งให้ยัง แกคิดว่างัยได้เจอกันคืนนี้ที่เดิม" หมอหนุ่มหล่อหลังจากเห็นหน้าเด็กฝาแฝดแล้วให้นึกตกใจว่าทำไมหน้าเหมือนเพื่อนเขาขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่พ่อลูกกัน แต่หน้าอย่างเดียวไม่ได้ทำให้หมอหนุ่มเชื่ออย่างสนิทใจก็ตอนอ่านนามสกุลซึ่งเป็นนามสกุลของเพื่อนที่สำคัญมันยังไม่มีเมียชักจะมีเรื่องสนุกแล้วสิ

บทที่๓

"เฮ้ยมันมาแล้วท่านประธานซิง เอ้ยท่านประทานมิค มา มา กว่าจะได้เจอกันแต่ละทีแกยังขยันมาคนสุดท้ายอีก"

คิมเจ้าของผับยอดนิยมของวัยรุ่นและเหล่าไฮโซคนดัง อดไม่ได้ที่จะแซวเพื่อนที่ทำงานตลอดเวลา

"ไอ้หมอล่ะ" มิคเอ่ยถามพร้อมรับแก้วเหล้ามาตั้งไว้ตรงหน้า

"มันไปห้องน้ำ นั่นไงมาพอดี"

"ไง นึกว่าจะเบี้ยวนัดซะอีก"

มิคมองเพื่อนด้วยความหมั่นไส้ว่าถึงมันจะเป็นหมอที่เก่งใครๆชื่นชม แต่ถ้าได้เห็นตัวตนของมันจะมั่นใจให้มันรักษาอีกไหม

"ไอ้หมอ อย่ากวน แกส่งตอนเด็กมาให้ทำไม"

"แกดูนี่มันไม่ได้มีแค่นั้น"

คิมยื่นหน้าไปมองด้วยอยากรู้อยากเห็น

"เฮ้ย นี่ไอ้มิค ตอนเด็กแต่งหญิงด้วยเหรอว่ะ"

ผั๊ว

"เฮ้ยไอ้หมอเถื่อน ไอ้หมอใจร้าย มือหนักขนาดนี้คนไข้ไม่น่ารอด"

"อ้าวไอ้มิคตกใจไรวะ แค่ไอ้หมอมันรูปมึงตอนเด็กไปตัดต่อแต่งหญิงมึงถึงกับอึ้งเลย หรือมันช็อคจริงวะไอ้หมอ"

มิคนั่งนิ่งอยู่นานอย่างพิจารณารูปเด็กฝาแฝด

"ไอ้หมอแกไปถ่ายรูปเด็กที่ไหนมา แกจะอำอะไรว่ะ ไม่ขำโว้ย"

มิคเห็นว่าเพื่อนไม่ยอมอธิบายอะไรนอกจาก

"งั้นดูนี่จริงมันไม่สมควรทำแต่มันอดสงสัยไม่ได้ว่ะเด็กผู้ชายเป็นคนไข้ของชั้นพอดีเลยตกใจถึงได้แอบถ่ายมาให้แกดูเองไอ้มิค"

จากนั้นทั้งหมดต่างนั่งเงียบอย่างใช้ความคิดหลังจากอ่านชื่อ

เด็กชาย เพชรกล้า ปรีดาเลิศสกุล

" ไอ้มิคมึงเสียซิงแล้วไม่บอกวะ ดูสิลูกโตขนาดนี้แล้ว มึงสารภาพมาเลย"

คิม อดถามไม่ได้เพราะรู้ดีว่ามิคมันไม่สนใจใครวันๆทำแต่งาน ถึงมีผู้หญิงเสนอตัวมันยังไม่เอาจนที่บ้านคิดว่ามันเป็นเกย์ไปแล้ว

" อ้าวคิดไม่ออกก็ดื่มแก้เครียดดีกว่าว่ะมาๆชน"

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้