โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

สังคม

140 ชีวิตระทึกกลางเวหา! เที่ยวบิน ซีหนิง-กรุงเทพฯ เครื่องยนต์ขัดข้อง

Amarin TV

อัพเดต 1 วันที่แล้ว • เผยแพร่ 1 วันที่แล้ว
140 ชีวิตระทึกกลางเวหา! เที่ยวบิน ซีหนิง-กรุงเทพฯ เครื่องยนต์ขัดข้อง นักบินประคองเครื่องลงจอดปลอดภัย

140 ชีวิตระทึกกลางเวหา! เที่ยวบิน ซีหนิง-กรุงเทพฯ เครื่องยนต์ขัดข้อง นักบินประคองเครื่องลงจอดปลอดภัย

ผู้ใช้เฟซบุ๊ก ธนาธร ตรงสิทธิวิทู โพสต์เล่าประสบการณ์นาทีชีวิตบนเที่ยวบิน VZ3691 เส้นทางซีหนิง-กรุงเทพฯ หลังเครื่องยนต์เกิดเสียงระเบิดหลังทะยานขึ้นฟ้าเพียงไม่กี่นาที ก่อนนักบินตัดสินใจบินวนเพื่อระบายน้ำมันและลงจอดฉุกเฉินท่ามกลางความโล่งอกของผู้โดยสารกว่า 140 ชีวิต

โดยในโพสต์ระบุว่า คืนสงกรานต์ที่ควรจะจบลงด้วยการ “กลับบ้าน”

กลับกลายเป็นคืนที่ไม่มีใครบนเครื่อง VZ3691 จะลืมได้…

ทุกอย่างเริ่มต้นเหมือนทริปทั่วๆ ไป

พวกเรากว่า 140 ชีวิต คนไทยแทบทั้งลำ

กำลังจะโบกมือลาเมืองซีหนิง เพื่อกลับสู่บ้านที่รัก

23:40 น. เครื่องเริ่มวิ่งบนรันเวย์

หัวใจทุกคนก็เริ่มนับถอยหลัง… “กลับบ้านแล้วนะ”

แต่แล้ว…

“ปัง! ปัง!”

เสียงระเบิดดังเป็นระยะ จากเครื่องยนต์ด้านขวา

เสียงนั้น…ไม่ใช่เสียงที่ควรได้ยินบนเครื่องบิน

และที่สำคัญ…เครื่อง “ขึ้นฟ้าไปแล้ว”

ประมาณ 20 นาทีผ่านไป

ความเงียบที่เต็มไปด้วยความกังวลก็ถูกทำลาย

แอร์โฮสเตสประกาศ

“เครื่องยนต์ขัดข้อง… เราจะบินกลับไปลงที่ซีหนิง”

วินาทีนั้น…ไม่มีใครพูดอะไร

มีแต่สายตาที่มองกัน…และคำถามในใจเดียวกัน

“จะปลอดภัยไหม…”

เครื่องบินยังคงบินอยู่บนฟ้า

เวลาผ่านไปอีก… 20 นาที

แต่ยังไม่มีสัญญาณว่าจะลงจอด

แล้วกัปตันก็ประกาศอีกครั้ง

“เราจำเป็นต้องบินวนรอประมาณ 1 ชั่วโมง”

โอ้โห…

จากที่ลุ้นอยู่แล้ว กลายเป็น “ลุ้นหนักกว่าเดิม”

ทุกนาทีบนฟ้า…มันยาวนานกว่าปกติหลายเท่า

บางคนหลับตา บางคนสวดมนต์

บางคนจับมือคนข้างๆ แน่นโดยไม่รู้ตัว

จนกระทั่ง…

01:25 น.

เครื่องบินก็แตะพื้นอย่างนุ่มนวล

เสียงปรบมือดังขึ้นทั้งลำ

ไม่ได้นัดหมาย…แต่มาจาก “ความโล่งใจล้วนๆ”

วินาทีนั้น…

ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคำว่า “รอดแล้ว”

แต่เรื่องยังไม่จบ…

แอร์โฮสเตสแจ้งอีกครั้ง

“เครื่องบินไม่สามารถใช้งานต่อได้ ต้องพักที่ซีหนิงอีก 1 คืน”

เห้อ………

ความรู้สึกมันปนกันไปหมด

ทั้งดีใจ ทั้งเหนื่อย ทั้งหัวใจแทบวาย

สุดท้ายแล้ว…

สิ่งเดียวที่ทุกคนรู้สึกเหมือนกันคือ

“พระคุ้มครองจริงๆ”

และนี่คือคำถามที่ยังค้างอยู่ในใจผม…

ทำไมตอนเกิดเหตุฉุกเฉิน

สนามบินไม่ให้ลงจอดทันที แต่ต้องบินวนเป็นชั่วโมง?

แล้วสายการบินจะดูแล

ผู้โดยสาร 100 กว่าชีวิตนี้อย่างไรต่อ?

จะได้กลับไทยเที่ยวบินไหน กี่โมง ?

เหตุการณ์นี้สอนผมอย่างหนึ่ง…

บางครั้ง “การเดินทาง” ไม่ได้วัดที่ระยะทาง

แต่วัดที่ว่า…เรากลับมาได้อย่างปลอดภัยหรือไม่

คืนนี้…ไม่มีใครได้กลับบ้าน

แต่ทุกคน “ได้กลับมา”

หลังจากโพสต์นี้ถูกเผยแพร่ออกไป มีชาวเน็ตเข้ามาแสดงความเห็นจำนวนมาก เช่น

"บุญรักษาจริงๆ ค่ะ พระคุ้มครองทุกคนให้ปลอดภัย"

"อ่านไปลุ้นไป น้ำตาจะไหลแทนคนบนเครื่อง ยินดีด้วยที่ทุกคนปลอดภัยค่ะ"

"ฟาดเคราะห์รับสงกรานต์นะคะ กลับมาปลอดภัยคือที่สุดแล้ว"

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...