โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ผีก็กลัว แต่หนังก็ต้องดู! รวม 5 วิธีที่ช่วยให้การดูหนังผีน่ากลัวน้อยลง สำหรับคนขวัญอ่อนหรือกลัวผีมาก แต่ก็ยังอยากดู

Mirror Thailand

อัพเดต 25 ต.ค. 2567 เวลา 09.12 น. • เผยแพร่ 25 ต.ค. 2567 เวลา 09.12 น.
ภาพไฮไลต์

การที่ใครสักคนสปอยล์หนังที่เรายังไม่ได้ดู ในโลกของคนดูหนังถือว่าเป็นอาชญากรรมที่อาจสร้างความหงุดหงิดและพานทำให้ดูหนังเรื่องนั้นไม่สนุกได้เลย แต่สำหรับคนที่ใจหนึ่งก็กลัวผี ใจหนึ่งก็อยากดูหนังผีมากๆ ทางสู้กลับทางแรกก็เห็นจะเป็นการอนุโลมให้ตัวเองแอบอ่านสปอยล์ พล็อต หรือเรื่องย่อใดๆ ของหนังเรื่องนั้นๆ ซะก่อนนี่แหละ จะรู้มากน้อยอันนี้ก็แล้วแต่ความพอใจของแต่ละคน เพราะการรู้เรื่องราวและพล็อตคร่าวๆ ของหนังอาจช่วยให้เราสามารถเตรียมตัวเตรียมใจ พร้อมรับมือได้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง อย่างน้อยๆ แค่รู้ว่าหนังเรื่องนี้จะเป็นหนังผีหรือหนังสยองขวัญประเภทไหน เช่น เป็นหนัง Jump Scare ที่เล่นกับจังหวะตกใจของเราไหม เป็นหนัง Slasher เเนวเชือดๆ เลือดสาดหรือเปล่า หรือว่าเป็นหนังประเภทไซโค เล่นกับจิตวิทยาที่ไม่มีผีโผล่มาสักตัว แต่ทำให้เครียดจิตตกสุดๆ ไหมนะ เพื่อให้รู้ว่าเราแข็งแกร่งตรงไหน และมีจุดอ่อนความกลัวอยู่ที่ตรงไหน จำไว้ว่าเราไม่จำเป็นต้องเป็นฮีโร่ในเรื่องที่ไม่ถนัดบ้างก็ได้

The Smaller, the Better

จอเล็กหน่อย กลัวน้อยลง

แน่นอนว่าการดูหนังในโรง หรือบนจอใหญ่ๆ ย่อมสร้างอรรถรสในการรับชมได้มากกว่า แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันมาพร้อมกับประสบการณ์ที่ไม่ใช่แค่การที่เห็นภาพที่ใหญ่กว่า ยังหมายถึงการได้ยินเสียงที่ดังกว่า และ Ambient โดยรวมที่อาจทำให้รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในโลกอันน่าหวาดหวั่น และทำให้ภาพของหนังผีที่เรากลัวนั้นตราตรึงอยู่ในหัวได้มากกว่า แถมการดูในโรงยังเหมือนจับเราติดอยู่กับเก้าอี้ ไม่สามารถลุกหนีได้ง่ายนักด้วย การดูหนังที่เราคิดว่าน่าจะกลัวมากๆ หรือไม่น่าจะต้านทานความสะพรึงไหวผ่านหน้าจอที่เล็กลงมาอย่างการดูผ่านจอคอมพ์ฯ เเท็บเล็ต หรือแม้แต่โทรศัพท์ (อย่างหลังนี้อาจไม่ค่อยดีต่อสุขภาพตาสักเท่าไร) ที่เราสามารถลดวอลุ่มได้ถ้ารู้สึกว่าเสียงในหนังเริ่มไม่ไหวแล้ว หรือในบางฉากที่กลัวเกินกว่าจะดูภาพ ก็สามารถเลือกแค่ฟังเสียงในหนังก็พอแล้ว ตรงนี้แหละที่อาจกลายมาเป็นอาวุธให้นักดูหนังผี (แต่กลัวผี) สู้กลับสักนิดก็ยังดี

Step Away From the Screen

ไม่ไหวก็ลุกไปพัก

เช่นเดียวกันกับการดูหนังผีหรือหนังสยองขวัญในโรงที่ทำให้ลุกไปไหนได้ยาก ไม่ว่าเราจะแค่รู้สึกปวดฉี่ หรือระทึกจนอยากลุกออกไปเดินสูดหายใจ เพราะมันไม่สามารถกด Pause ได้ แล้วจริงๆ ก็คงไม่มีใครอยากพลาดสักตอนไปหรอกแม้จะกลัวแค่ไหนก็ตาม การเลือกดูหนังผีที่เรากลัวอยู่ที่บ้าน ในพื้นที่ส่วนตัวจึงน่าจะเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ช่วยให้จิตประสาทของเราได้ผ่อนคลายจากความตึงลงมาบ้าง ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกกลัว เครียด หรือตื่นเต้น อนุญาตให้เรากด Pause ได้ ลุกไปเข้าห้องน้ำ ลุกไปหยิบขนม หรืออุ่นข้าวมากินไปดูไปด้วยก็ยังได้ ก่อนจะดูหนังที่เรากลัว ลองถามตัวเองว่า ‘ไหวแค่ไหน’ ก่อนก็น่าจะดี ไม่อย่างนั้นหนังความยาว 1-2 ชั่วโมงกว่าๆ ที่เราต้องอดทนนั่งดูอยู่ในโรงหนังก็อาจกลายเป็นประสบการณ์ความ ‘ทรมาน’ มากกว่าความ ‘บันเทิง’ ได้เหมือนกัน

Make a Horror-Inured Friend

หาเพื่อนร่วมชะตากรรม

อีกหนึ่งวิธีที่น่าจะช่วยให้เราเป็นมิตรกับหนังผีขึ้นมาอีกนิดคือการลองหา ‘บัดดี้’ สำหรับดูหนังผีสักคน อาจเป็นเพื่อน หรือคนที่ชอบดูหนังแนวเดียวกัน คุยกันรู้เรื่อง คนที่เรารู้สึกไว้ใจ คนที่ทำให้เราสามารถสะดุ้งได้ กรี้ดออกมาดังๆ ได้ โดยที่เขาไม่บูลลี่ ไม่ Judge ความกลัวของเรา และหากเขาคนนั้นเเข็งแกร่งเปิดตาดูได้จนจบเรื่อง ก็อาจจะช่วยเล่าฉากสยองที่เราปิดตาไม่กล้าดูได้ด้วยนะ

Hold a Personal Post-Mortem

ค้นหาต้นตอความกลัวที่ฝังอยู่ในหัว

เคยเป็นกันไหม ‘ภาพน่ากลัว’ ที่เราเคยดูจากหนัง หรือเรื่องเล่าขนหัวลุกที่เราเคยฟังจากที่ไหนสักแห่ง ยังคงตามหลอกหลอนเราอยู่ทุกครั้งที่นึกถึง แม้จะเคยดูหรือได้ยินเรื่องนั้นนานมาแล้ว แต่ไอ้ความกลัวนี้ทำไมมันยังอยู่ ราวกับถูกฝังไว้ในหัวไปแล้ว และเมื่อผสมกับจินตนาการบรรเจิดของเราเองด้วยยิ่งปรุงแต่งภาพนั้นให้น่ากลัวเข้าไปกันใหญ่ เช่น บางคนไม่กล้าหลับตาตอนอาบน้ำ-ล้างหน้า เพราะจำภาพว่าพอลืมตาขึ้นมาอาจจะเจอกับอะไรอยู่ตรงหน้า หรือบางคนเวลานอนไม่กล้ายื่นเท้าออกนอกผ้าห่ม เพราะกลัวว่าจะมีอะไรมาดึงขา ฯลฯ

ปัญหาความกลัวฝังหัวเหล่านี้ จริงๆ แล้วมีวิธีที่จะช่วยเราได้ นั่นคือการเขียนสิ่งที่เรากลัวลงไปในกระดาษ พร้อมกับเหตุผล และที่มาของความกลัวเหล่านั้นว่าเกิดจากอะไร เราไปรับรู้มาตอนไหน แล้วทำไมเราถึงต้องกลัว เมื่อความกลัวก้อนใหญ่ๆ ของเราถูกย่อขนาดออกมาให้เหลือเพียงเเค่กระดาษ 1 แผ่น จะสามารถช่วยให้เรามี ‘ระยะห่าง’ จากความกลัวนั้นๆ ได้ ช่วยให้เราค่อยๆ พิจารณาต้นตอของมันได้ง่ายขึ้น และทำให้เรารู้ว่าจะจัดการกับมันอย่างไรต่อไปหากความกลัวนี้เกิดขึ้นอีกในอนาคต ไม่แน่ว่าความกลัวที่เคยเป็นเงามืดๆ หลอนเราตลอดมา อาจเป็นเเค่เรื่องเล็กๆ ที่ไม่เห็นจะต้องกลัวเลยก็เป็นได้

อ่านบทความที่เกี่ยวข้อง

ตามบทความก่อนใครได้ที่
- Website : Mirror Thailand.com

Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...