โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

เรื่องสั้น

Injection เปิดระบบสยบเกมโกง!

นิยาย Dek-D

อัพเดต 26 พ.ค. 2567 เวลา 00.00 น. • เผยแพร่ 26 พ.ค. 2567 เวลา 00.00 น. • illusioz
ในยุคสมัยที่ใครๆก็เล่นเกมออนไลน์เสมือนจริงกัน เจบี ชายหนุ่มผู้จบใหม่จากคณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์กลับเลือกที่จะสร้างโปรแกรมโกงขึ้นมาเพื่อตัวเขาเอง.. ก่อนพลังบางอย่างจะดูดร่างของเขาเข้าสู่เกมนี้ไปด้วย!

ข้อมูลเบื้องต้น

ยินดีต้อนรับนักอ่านทุกท่านเข้าสู่นิยายเรื่องใหม่ในครั้งนี้ครับ

สำหรับนิยายเรื่องนี้ตัวเนื้อหาจะเป็นแนวแฟนตาซีผสมกับเกมออนไลน์เต็มรูปแบบ ซึ่งชีวิตของพระเอกจะถูกบังคับให้อยู่ในโลกของเกมเป็นส่วนใหญ่ และจะมีสลับออกมาในโลกภายนอกบ้างตามข้อกำหนด
โดยเนื้อหาอาจจะมีความรุนแรงมากขึ้นกว่านิยายในสองเรื่องที่ผ่านมา

ในโลกยุคใหม่ที่เครื่องเล่นเกมเสมือนจริงเป็นอะไรที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ มหากาพย์เกมออนไลน์ฟอร์มยักษ์ระดับโลกก็ได้ถูกเปิดตัวขึ้นมาด้วยพร้อมกับเทคโนโลยีระดับสูงของเครื่องเล่นเกมเสมือนจริงนี้ ส่งผลให้สภาพสังคมของโลกทั้งใบเปลี่ยนไปในทันที

ด้วยทุกคนที่สามารถไปโดดเด่นในเกมได้ก็จะกลายเป็นผู้ที่โด่งดังขึ้นมาในโลกแห่งความเป็นจริงไปด้วยเช่นกัน รวมถึงผลกระทบต่อเนื่องจากเกมที่ทำให้ทุกอย่างภายในนั้นมีราคามากพอที่จะนำมาซื้อขายกันได้ในโลกจริงอีกด้วย จึงไม่แปลกที่เรื่องทั้งหมดนี้จะสามารถการันตีได้เลย ถึงความโด่งดังและคะแนนนิยมที่กำลังพุ่งสูงเสียดฟ้าไป!!
“ นี่เจบี! เรียนจบเกี่ยวกับคอมมาไม่ใช่เหรอ ทำอะไรซักอย่างให้ฉันได้ไอเทมระดับสูงไว้ใส่เดินอวดคนอื่นเขาบ้างสิ! แฟนของเพื่อนฉันเขาหาอาวุธเลเวลสามสิบให้เพื่อนๆฉันใส่กันได้หมดแล้วนะ! ”

ปล.พระเอกไม่ใช่คนดี และเรื่องนี้สาวเยอะมาก!

อดีตทีมงาน

ภาพโฆษณาผ่านจอขนาดใหญ่ยักษ์ที่สามารถเห็นได้แทบทุกจุดในเมืองหลวงแห่งนี้ของประเทศไทย เช่นเดียวกันกับเมืองใหญ่ทั่วโลก นับเป็นการแสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจนเลยถึงเกมออนไลน์รูปแบบใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมเทคโนโลยีเปลี่ยนโลก ที่ตอนนี้กำลังโด่งดังร้อนแรงอย่างไม่มีเกมใดเทียบเคียงได้อีกแล้วด้วยเทคโนโลยีโลกเสมือนจริง
จึงเป็นอะไรที่คนทั่วทั้งโลกต่างให้ความสนใจและแทบจะไม่มีใครเลยแม้แต่คนเดียวที่ยังไม่เคยได้สัมผัส กับประสบการณ์แปลกใหม่นี้ผ่านอุปกรณ์เครื่องเล่นเกมที่จัดจำหน่ายกันได้ในราคาทั่วไป ภายใต้การบริหารของบริษัทที่ใช้เวลาเพียงปีเดียวก็สามารถขึ้นมาอยู่ในจุดสูงสุดของความร่ำรวยได้ โซดิแอด! ที่กำลังขยายสาขาไปทั่วโลกในเวลานี้
“ นี่เจบี! นายเองก็เพิ่งจบงานที่ทำร่วมกันกับบริษัทโซดิแอคไม่ใช่เหรอ หาทางทำอะไรซักอย่างให้ตัวละครของฉันในเกมมันเก่งขึ้นมาซักหน่อยสิ! ” เสียงโวยวายของหญิงสาวดังผ่านเข้ามาจากปลายสาย ที่ในเวลานี้เพิ่งถูกกดรับโดยชายหนุ่มหน้าตาดีภายในห้องพักของเขา ซึ่งก็กำลังนั่งมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ส่องแสงสว่างอยู่ไปด้วยตามปกติ..
“ จะให้ผมทำอะไรได้ล่ะจินนี่ ผมโชคดีได้ร่วมงานกับบริษัทยักษ์ใหญ่นั่นตอนช่วงฝึกงาน แล้วบังเอิญได้ทำงานต่อในโปรเจคการพัฒนาเซิฟเวอร์เพื่อเปิดให้บริการเกมนี้ในประเทศไทยก็จริง แต่ผมก็แค่พนักงานชั่วคราวที่ทำงานต่อจากสิ่งที่รับผิดชอบตอนเป็นเด็กฝึกงานไงครับ ไม่ได้มีพาวเวอร์ไปเสกของหรือขอนู้นขอนี่ให้จินนี่ได้เลยนะ! ” ชายหนุ่มตอบกลับอย่างพยายามอธิบายให้แฟนสาวได้ฟัง หลังเป็นเธอที่พูดเรื่องนี้กับเขามาหลายครั้งแล้วและมันดูจะรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ
“ เจบี อย่างน้อยๆก็เอาเงินที่ได้รับตอนทำงานกับบริษัทนี้มาซื้อไอเทมดีๆให้ฉันบ้างเถอะ นี่เพื่อนๆของฉันทุกคนเขาใส่ของเลเวลสามสิบที่แฟนของพวกเธอหามาให้กันหมดแล้ว นายจะปล่อยให้แฟนนายด้อยกว่าคนอื่นแบบนี้ไปเรื่อยๆเลยเหรอ แค่ไม่ยอมเข้ามาเล่นเกมด้วยกันมันก็แย่มากพอแล้วนะ!! ” อีกฝ่ายดูจะอารมณ์เสียไปมากจริงๆ ด้วยแม้เกมนี้จะเปิดให้บริการมามากกว่าสามเดือนแล้ว แต่แฟนหนุ่มของเธอที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยก็ยังไม่มีเวลาว่างจะเข้ามาร่วมสนุกกับเธอได้เลยซักครั้ง
“ เรื่องไอเทมผมสัญญาครับว่าจะหามาให้แน่ๆ แต่ตอนนี้ผมต้องใช้เงินที่ได้มาในระหว่างที่หางานทำอยู่.. ส่วนเรื่องเวลาเล่นเกม ผมก็บอกไปแล้วไงว่าหลังจากนี้จะเข้าไปเล่นด้วยได้แล้ว.. ” เขาตอบอย่างเหนื่อยใจไปมาก ด้วยช่วงที่ผ่านมาเป็นเขาที่ทุ่มเทให้กับงานใหญ่ที่หากสำเร็จคงเป็นผลงานติดตัวเขาไปได้อีกนานในอนาคต และมันคงช่วยให้การหางานของเด็กจบใหม่เช่นเขาเป็นไปได้อย่างราบรื่นเลยทีเดียว
“ จริงๆทำเหมือนเกมก่อนๆสมัยที่เราเรียนมหาลัยก็ได้นะเจบี ที่นายแอบเจาะระบบของเกมแล้วทำเป็นโปรแกรมโกงขึ้นมาให้ฉันใช้ไง ทำให้ฉันอีกรอบจะได้มั้ยล่ะกับเกมนี้ โปรแกรมเมอร์ฝีมือดีที่ได้ร่วมงานกับโซดิแอคโดยตรงยังไงก็ต้องรู้ระบบหลังบ้านอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ! ” แฟนสาวของเจบีเสนอในสิ่งที่ต้องการออกมาในที่สุด โดยมีชายหนุ่มที่ต้องถอนหายใจตามไปด้วย เพราะก็รู้นิสัยของแฟนสาวคนนี้ดีที่ชื่นชอบในเส้นทางลัดมากกว่าใครๆ..
“ ระบบป้องกันของเกมนี้เป็นอะไรที่ล้ำยุคมากๆ เพราะมันต้องป้องกันความปลอดภัยให้แก่ชีวิตของทุกคนที่ล็อคอินเข้าไปในโลกเสมือน.. ผมว่าไม่ดีเท่าไรนะถ้าเราคิดจะไปยุ่งเกี่ยวกับมัน แถมคนที่พยายามทำเรื่องนี้จากทั่วโลกก็ผิดหวังกันไปหมดแล้ว ไฟร์วอลล์ที่ถูกสร้างขึ้นมานี้ไม่ใช่อะไรที่จะเจาะผ่านได้ง่ายๆเลย เอไอที่ดูแลทั้งเซิฟเวอร์อยู่มันโหดมาก.. ” เจบีพยายามอธิบายให้แฟนสาวได้ฟังอีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าเธอไม่ได้คิดจะฟังซักเท่าไร..
“ ที่พูดๆมาก็ไม่ได้ปฎิเสธใช่มั้ยล่ะว่าทำไม่ได้.. ที่รัก.. ไม่ต้องโกงแบบเกมอื่นๆที่ผ่านมาก็ได้นะ ขอแค่ทำให้ฉันเล่นเกมนี้ได้อย่างสุขสบายก็พอแล้ว ที่สำคัญนายเองก็รู้ว่าเกมนี้มันหาเงินได้แบบมหาศาลเลยถ้าเราไปถึงเลเวลสูงๆในแนวหน้าของผู้เล่นทั้งหมดได้ นายเองที่ยังไม่ได้งานใหม่เพราะรอคำตอบจากบริษัทอยู่ก็มาร่วมมือกับฉันในการหาเงินจากมันไม่ดีกว่าเหรอ! ไม่รู้ล่ะถ้านายทำเรื่องนี้ให้ฉันไม่ได้ งั้นเรื่องความสัมพันธ์ของเราสองคนอาจต้องคิดกันใหม่แล้วนะ!! ” เธอพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนกดตัดสายไปในทันที เหลือเอาไว้เพียงชายหนุ่มที่ตอนนี้ต้องถอนหายใจออกมาอีกยกใหญ่กับแรงกดดันที่เพิ่งได้รับมา
“ ต้องมาทำอาชีพเก่าๆที่เลิกไปนานแล้วอีกรอบเหรอเนี้ย.. ” เจบีเอ่ยอย่างไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไรนักกับเรื่องนี้ ด้วยในอดีตก็เป็นตัวเขาที่เป็นเจ้าของเว็ปปล่อยเช่าโปรแกรมช่วยเล่นของเกมต่างๆซึ่งได้ทำงานนี้มาตั้งแต่สมัยมัธยม! แน่นอนว่าความสามารถของเขานั้นเรียกได้ว่าอยู่ในระดับพรสวรรค์ขั้นอัจฉริยะเลยทีเดียว จึงไม่แปลกที่ชายหนุ่มผู้ซึ่งสูญเสียครอบครัวของตนไปตั้งแต่วัยเด็กจากอุบัติเหตุทางรถยนต์จะสามารถหาเงินส่งเสียตัวเองเรียนได้จนมาถึงจุดนี้ ที่ตัวเขาไม่คิดจะกลับไปทำอาชีพสีเทาดำแบบเดิม และคิดจะมุ่งหางานทำอย่างสมเกียรติตามความรู้ซะมากกว่า..
“ เอาวะ คนแบบเรากว่าจะหาแฟนได้ก็ไม่ใช่ง่ายๆซะด้วยสิ ครั้งนี้ทำมาเพื่อหาความสนุกแบบส่วนตัวก็แล้วกัน ” เจบีพูดกับตนเองก่อนเริ่มต้นงานของเขาตามคำขอของแฟนสาวสุดสวย ที่แทบจะเป็นเรื่องยากระดับมหัศจรรย์เลยทีเดียวกับการที่เขาและเธอนั้นจะสามารถมาคบหากันได้ จากไลฟ์สไตล์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
แต๊กๆๆ..
แต๊กๆๆๆ..

เสียงรัวคีบอร์ดยังคงดังอยู่ตลอดวันจนแม้แต่ยามค่ำคืนแล้วก็ยังเหมือนเดิม นับเป็นโชคดีที่เจบีถือเป็นหนึ่งในผู้มากความสามารถในวงการแฮกเกอร์ที่ถนัดเป็นที่สุดกับการสร้างโปรแกรมประเภทนี้ และยังเป็นเขาที่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับระบบหลังบ้านของบริษัทโซดิแอคที่เป็นเจ้าของผู้ให้บริการเกมดังในเวลานี้อีกด้วย จึงไม่แปลกหากอัจฉริยะด้านนี้เช่นเขาจะสามารถเจาะระบบป้องกันระดับสูงสุดของตัวเกมขึ้นมาได้จริงๆ!
“ ทำแทบตายแต่เจาะระบบแบบปลอดภัยได้แค่นี้ ฟังก์ชั่นก็ถือว่าไม่น่าเกลียดแล้วล่ะนะ ถึงมันจะน้อยไปซักหน่อยก็เถอะ ” เขาที่ใช้เวลาแทบจะตลอดคืนเอ่ยขึ้นอย่างภาคภูมิใจในผลงานของโปรแกรมที่สร้างขึ้นมา ซึ่งมีความสามารถเพียงสองอย่างนั่นคือโหมดพระเจ้า ( God Mode ) ที่จะทำให้ตัวละครภายในเกมไม่ได้รับดาเมจใดๆจนเรียกได้ว่าเป็นอมตะ กับอีกหนึ่งความสามารถของโปรแกรมที่จัดจ้านไม่แพ้กันอย่าง One hit kill โหมดที่จะไม่สนใจเลือดหรือพลังป้องกันใดๆของศัตรู และจะทำให้ตัวละครภายในเกมสามารถสังหารมอนสเตอร์ได้ในทุกครั้งของการโจมตี! นับเป็นสองฟังก์ชั่นพื้นฐานสุดโกงที่เขามักจะสร้างขึ้นมาอยู่เสมอ ซึ่งหากเป็นเกมอื่นตัวเขาคงแทรกแซงระบบผู้ดูแลและเสกไอเทมต่างๆออกมาได้แล้วด้วยซ้ำไป!
“ ที่เหลือกก็แค่ทดสอบระบบอินเจคชั่น ( injection ) ที่จะเป็นการฉีดโปรแกรมโกงเข้าสู่ระบบโดยตรง ผสานการทำงานกับโปรแกรมหลบเลี่ยงระบบตรวจจับการโกงของตัวเกม.. ” เจบีพูดพร้อมมองดูหน้าจอที่กำลังโหลดข้อมูลการฉีดโปรแกรมเข้าสู่เครื่องเกมชนิดนี้ ที่มีลักษณะคล้ายเตียงนอนแคปซูลขนาดพอดีตัว สำหรับเป็นตัวเชื่อมต่อจิตของผู้เล่นทุกคนที่จะนอนหลับลงบนเครื่องนี้และส่งเข้าสู่โลกเสมือนในลำดับถัดไป แน่นอนว่าตัวเครื่องเล่นเองก็มีระบบป้องกันดูแลความปลอดภัยของชีวิตในระดับที่เรียกได้ว่ายอดเยี่ยมเลยทีเดียว สมแล้วกับชื่อเทคโนโลยีเปลี่ยนโลกของมันในเวลานี้!
“ ดีจริงที่ซื้อเครื่องเกมมารอเอาไว้ตั้งนานแล้ว ไม่งั้นทะเลาะกับจินนี่อีกแน่ๆช่วงนี้ยิ่งห่างๆกันอยู่ด้วย.. เดี๋ยวเข้าไปทดสอบโปรแกรมแล้วถ้าใช้งานได้จริงก็พุ่งตรงไปลุยกับตัวเลเวลสามสิบเลยละกัน จะได้หาอาวุธกับชุดเกราะมาให้จินนี่ซักหลายๆชุด ” เขาพูดก่อนมองดูหน้าจอที่กำลังโหลดตัวโปรแกรมเข้าสู่ระบบอย่างช้าๆ..
“ น่าจะใช้เวลาหลายชั่วโมงเลยแฮะ.. ” เจบีที่ใช้เวลานับสิบชั่วโมงไปกับงานนี้กล่าวขึ้น ก่อนฟุบตัวลงนอนหน้าคอมและหลับไปตามปกติ ด้วยพอจะคาดเดาเวลาของโปรเซสนี้ได้ ( Process )
. . .

“ แอร์ในห้องมันร้อนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรเนี้ย.. ” เสียงอย่างงัวเงียดังขึ้นก่อนเป็นดวงตาที่เปิดขึ้นมาสู้แสงแดดที่ไม่ควรมีอยู่ ซึ่งมันได้ส่องผ่านทะลุยอดไม้สูงลงมาสู่สายตาของชายหนุ่มที่นอนไม่รู้สึกตัวอยู่ด้านล่าง
“ ป่าเหรอ.. ” เจบีที่สะลึมสะลืออยู่ต้องเปลี่ยนมาเป็นตั้งสติในทันที กับบรรยากาศรอบตัวเขาที่เปลี่ยนไปจนแทบจะไม่สามารถหาความเชื่อมโยงใดๆได้เลย!
“ เป็นไปไม่ได้ เมื่อกี้เรายังนอนอยู่หน้าคอมอยู่เลย.. แถมไม่ได้นอนในเครื่องเล่นเกมด้วยไม่ใช่เหรอ ” แน่นอนว่าเขามีสติมากพอจะหาความเชื่อมโยงได้กับภาพบรรยากาศแบบนี้ ที่มันคงไม่พ้นจะเป็นป่าในเกมเพราะหลายสิ่งยังพอคุ้นตาอยู่บ้าง จากภาพของตัวเกมที่มีให้เห็นกันแทบทุกวันผ่านทั้งการโฆษณาและสื่อออนไลน์ทุกชนิด ที่ผู้เล่นนำมาลงอวดกันอยู่ตลอด
“ ซิสเต็มส์! ( System ) ” แม้จะไม่เคยเข้าสู่ตัวเกมนี้เลยซักครั้ง แต่อย่างน้อยในฐานะผู้พัฒนาก็ยังจะพอรู้วิธีเรียกใช้งานระบบของตัวเกม ก่อนเห็นเป็นหน้าต่างหลักของระบบที่เปิดขึ้นมาจริงๆ ทั้งปุ่มกดดูสเตตัสตัวละคร หรือแม้แต่ช่องเก็บของที่ผู้เล่นทุกคนมีกัน
“ ปุ่มล็อคล็อคเอ้าท์ใช้งานไม่ได้แฮะ.. ” เจบีต้องทำหน้าตึงขึ้นมาแล้ว ด้วยปุ่มกดออกจากระบบที่ควรจะเด่นชัดกลับซีดลงจนกลายเป็นอะไรที่มีอยู่แต่กดใช้งานไม่ได้!
“ เราเข้าเกมมาแน่ๆแล้วเพราะหน้าต่างตรงหน้ามันคือเกมที่เรารู้จัก แต่ด้วยวิธีไหนกันล่ะ จริงอยู่ที่เราอาจเบลอด้วยความง่วงจนไปนอนบนเครื่องเล่นเกมเข้าได้.. แต่ตามปกติมันต้องเข้าสู่เนื้อเรื่องหลักและส่งตัวไปเกิดที่เมืองเริ่มต้นไม่ใช่เหรอ.. ” เขากล่าวอย่างพยายามใช้ความคิดก่อนสายตาจะมองเห็นไปยังปุ่มที่อยู่ล่างสุดของหน้าต่างระบบนี้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์พิเศษของตัวเขาเองที่มักจะใช้ในการสร้างโปรแกรมโกงตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
“ หรือเพราะโปรแกรมโกงของเราทำให้เกิดบัคขึ้นมานะ.. ” เจบีให้ข้อสรุปที่ดูจะเป็นไปได้ที่สุด ก่อนกดเปิดโปรแกรมที่มีสองฟังก์ชั่นสุดโกงอยู่ในนั่น แน่นอนว่าเขาเลือกเปิดโหมดอมตะในทันทีเพื่อการันตีความปลอดภัยของตัวเอง ที่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้อยู่ส่วนไหนในแผนที่กันแน่..
“ หาทางเข้าเมืองก่อนก็แล้วกัน คิดว่าถ้าเรากลับไปรับภารกิจแรกเริ่มในเมืองได้ บัคที่เกิดขึ้นอาจกลับเข้าสู่เส้นทางเดิมตามปกติ.. ” เจบีแม้จะกลัวไปบ้างแต่ก็ยังพยายามใช้สติกับเรื่องนี้ ด้วยมั่นใจว่าหากตัวละครของเขาเข้าสู่เส้นทางปกติของผู้เล่นได้ ระบบที่กำลังติดบัคจนไม่อาจกดออกจากเกมได้นั้น ยังไงก็ต้องกลับมา..
ตึงง! เสียงฝีเท้าหนักแน่นดังขึ้นพร้อมกับที่เจบีผู้เดินอยู่ท่ามกลางป่าแห่งนี้จะต้องตกใจตาม ด้วยความเงียบที่ผ่านมาบัดนี้ได้ถูกแทนที่ด้วยสิ่งมีชีวิตอื่นแล้ว..
ก๊าซซ!! เสียงขู่คำรามดังขึ้นมาจากด้านหลัง ก่อนเป็นดาบคมกริบในมือของอีกฝ่ายที่ฟาดเข้าใส่กลางหลังของเจบีในชุดเริ่มต้นของผู้เล่นอย่างเต็มแรง!!
เปรี้ยงง!! เป็นร่างของเขาที่ลอยกระเด็นไปไกลตามแรงปะทะนี้ก่อนชนอัดเข้ากับต้นไม้ใหญ่จนสั่นสะเทือนไปหมด!
[ มอนสเตอร์ นักดาบคลั่งพเนจรเลเวลสี่สิบห้า!! ] เจบีที่อ่านชื่อและข้อมูลบนหัวของอีกฝ่ายเอ่ยออกมาอย่างตื่นกลัว ทว่าทั้งความเจ็บปวดและหลอดเลือดของเขากลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย!

หญิงสาวลึกลับ

[ มอนสเตอร์ นักดาบคลั่งพเนจรเลเวลสี่สิบห้า!! ] เจบีที่อ่านชื่อและข้อมูลบนหัวของอีกฝ่ายเอ่ยออกมาอย่างตื่นกลัว ทว่าทั้งความเจ็บปวดและหลอดเลือดของเขากลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย!

“ น่ากลัวเป็นบ้าเลยโว้ย! นี่เกมมันทำให้ความสมจริงมีมากถึงขนาดนี้เลยเหรอ! ” เจบีที่กำลังพยายามลุกขึ้นยืนเอ่ยออกมาอย่างหวาดกลัวในสัมผัสของคมดาบที่ฟาดเข้าใส่ร่างกายของตน ด้วยตามที่เขารู้มาเกมนี้จะลดความรุนแรงของความสมจริงด้านความรู้สึกในฉากต่อสู้ลงไปมาก ด้วยไม่อยากให้ผู้เล่นต้องเจอเข้ากับเหตุการณ์รุนแรงจนอาจส่งผลกระทบต่อจิตใจมากจนเกินไป ทำให้การโดนโจมตีแบบนี้สำหรับคนอื่นๆจึงแทบไม่เหลือความน่าหวาดกลัวอะไรเลย.. ซึ่งมันแตกต่างจากสิ่งที่เขากำลังโดนไปมาก
ครืดด!! เป็นอีกฝ่ายที่เห็นว่าศัตรูของตนยังอยู่ดีจึงเร่งลากดาบเดินตรงเข้ามาอีกครั้ง ตามแบบฉบับของมอนสเตอร์ที่ดุร้าย โดยมีร่างของเจบีเป็นเป้าสังหาร!
“ เห็นว่าเป็นเลเวลหนึ่งก็ได้ใจใหญ่เลยนะมึง! ” เจบีคำรามกลับก่อนดันตัวลุกขึ้นยืนและวิ่งไปแอบด้านหลังของต้นไม้ โดยมีนิ้วมือที่สไลด์ไปมากับหน้าต่างของระบบเกมเพื่อเปิดอีกหนึ่งฟังก์ชั่นขึ้นด้วย!
“ อาวุธเริ่มต้นก็ไม่มีให้ บัคนี่มันเล่นเราหนักจริงๆโว้ย! ” เจบีที่กดเปิดฟังก์ชั่น one hit kill เรียบร้อยแล้วหมุนตัวหลบคมดาบที่พุ่งเข้ามาจนสามารถตัดต้นไม้ใหญ่ได้ ก่อนเป็นเขาที่กระโดดเข้าใส่อีกฝ่ายกันตรงๆพร้อมง้างหมัดอัดเข้าใส่ร่างของศัตรูอย่างเต็มแรง!
เปรี้ยงง!! 999,999,999 ตัวเลขดาเมจในระดับมหาศาลเด้งขึ้นมาในทันทีพร้อมกับร่างของอีกฝ่ายที่ค่อยๆสลายหายไปตามระบบเกม ที่เมื่อมอนสเตอร์ถูกสังหารก็จะสลายไปเช่นนี้และหลงเหลือไว้เพียงไอเทมดรอป ซึ่งสำหรับเกมนี้การดรอปอะไรซักอย่างนั้นก็เรียกได้ว่ายากแสนยาก ในระดับที่ว่าตกมาเพียงชิ้นเดียวก็ทำคนรวยได้แล้ว!
“ มีของตกด้วยแฮะ แบบนี้ก็เข้าทางเลยสิ ฮ่าๆๆ ” เจบีหัวเราะลั่นก่อนเร่งเดินเข้าไปยังไอเทมที่ลอยอยู่เหนือพื้นเพียงเล็กน้อยพร้อมแสงส่องประกายของมัน โดยเป็นเขาที่ก็ไม่คิดจะรอช้ารีบเก็บไอเทมชิ้นนั้นเข้าสู่ช่องเก็บของในทันทีพร้อมกับเหรียญทองอีกเล็กน้อยที่อยู่ด้านข้าง ซึ่งเป็นอะไรที่มอนสเตอร์ทุกตัวจะดรอปลงมาอยู่แล้ว เพื่อให้ผู้เล่นมีเงินสำหรับการซื้อยาเพิ่มพลังชีวิตและการใช้จ่ายในตัวเมืองผ่าน NPC ของเกมนี้ได้
“ ปลอกแขนเลเวลสี่สิบ แถมยังเป็นของเกรด A อีกด้วย ดวงเรานี่มันไม่ธรรมดาเลยนะเนี้ย! ” ความดีใจเกิดขึ้นกับตัวเจบีเอง ที่ความสนใจทั้งหมดพุ่งตรงไปยังไอเทมดรอปชิ้นนี้เป็นอย่างแรก จนไม่คิดจะมองดูไปยังระดับเลเวลของตนที่พุ่งขึ้นมาจนถึงเลเวลสิบแล้วเลย!
“ เกมนี้จัดว่าเลเวลขึ้นยากมากถึงมากที่สุด เพราะเปิดให้บริการมาแล้วสามเดือนแต่ผู้เล่นที่เลเวลสูงสุดยังอยู่แค่ระดับหกสิบเอง และยังไม่อาจเปลี่ยนคลาสสามได้เลยจึงต้องเลเวลตันอยู่ที่ตรงนั้น.. ” เขาพูดทบทวนในข้อมูลนี้ระหว่างที่กำลังเดินต่อไปตามป่า พร้อมทั้งยังต้องแอบมองดูไอเทมในช่องเก็บของอยู่หลายต่อหลายครั้งอย่างมีความสุข ด้วยไอเทมในเกมนี้นั้นจะมีให้เปลี่ยนในทุกๆสิบระดับเลเวล และยังแบ่งเกรดความแข็งแกร่งเป็น A B C ตามลำดับอีกด้วย ตัวเขาที่ได้ของเลเวลสี่สิบซึ่งนับได้ว่าเป็นของระดับสูงแล้วทั้งยังเกรด A มาอีก ราคาของมันหากขายออกไปจึงอยู่ที่หลักหลายหมื่นบาทอย่างแน่นอน!
“ ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังอยู่ที่เลเวลยี่สิบกันซะเยอะ ที่จริงจังกับเกมขึ้นมาหน่อยก็อยู่ที่ระดับเลเวลสามสิบซึ่งจะเป็นการเปลี่ยนคลาสสองของอาชีพที่เลือกเล่น ส่วนเลเวลสี่สิบถึงห้าสิบก็จะเป็นพวกยอดฝีมือในเกมนี้ ไม่นับรวมพวกเลเวลหกสิบที่คือของจริงระดับหัวหน้ากิลใหญ่.. ” เจบียังคงเดินพูดต่อเพื่อทบทวนข้อมูลที่ตนเองมี ด้วยเลเวลสิบในตอนนี้นั้นก็ไม่อาจเพิ่มขึ้นไปต่อได้แล้ว ด้วยเขาต้องเปลี่ยนคลาสหนึ่งและเลือกอาชีพก่อน
“ ดูเหมือนในเกมเองก็จะมีอาชีพลับที่ต้องอาศัยโชคและวาสนาของผู้เล่นในการทำภารกิจลับ หรือค้นหาตามดวงที่มีจนพบเข้ากับเส้นทางสู่อาชีพพิเศษด้วยสินะ.. ” เมื่ออยู่ในจุดที่ยังไงก็คงต้องเล่นเกมนี้ไปก่อนแล้ว ในระหว่างทางเดินตามแผนที่ของระบบที่เพิ่งจะหาทางเปิดขึ้นมาได้ จึงเป็นเขาที่ต้องทบทวนความรู้ของตนกลับมาเพื่อเลือกอาชีพให้ตนเอง
“ นักดาบ กระบี่ ธนู นักฆ่า.. แล้วก็อาชีพสายฮิลอย่างหมอในเกมนี้ที่เป็นของจำเป็นสำหรับการเก็บเลเวลของทุกปาร์ตี้.. ” เจบีที่ต้องอยู่คนเดียวท่ามกลางป่าขนาดใหญ่เดินไปส่ายหน้าไป ก่อนต้องหันมองไปโดยรอบอีกครั้ง..
ติ๊ดๆๆๆ!! เสียงคุ้นหูดังขึ้นมาจนเขาต้องสะดุ้งตัวตาม ด้วยเสียงนี้คือสัญญาณเตือนจากโปรแกรมโกงที่เขามี โดยมันจะดังขึ้นทุกครั้งที่ระบบตรวจสอบการโกงของตัวเกมเริ่มให้ความสงสัยกับตัวผู้เล่นที่กำลังใช้งานโปรแกรมโกงอยู่ จึงเป็นระบบที่จะแจ้งเตือนก่อนเพื่อให้ผู้เล่นหยุดการใช้งานฟังก์ชั่นต่างๆในทันทีเพื่อความปลอดภัย!
“ เวรล่ะสิ เพราะเปิดฟังก์ชั่น one hit kill ทิ้งไว้แน่ๆเลย ไอ้เจ้านี่มันโกงเกินไป! ” เจบีที่ร้อนใจมากแล้วเร่งเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาปิดตัวโกงของเขาอย่างรวดเร็ว ด้วยกลัวว่าหากถูกตรวจพบในเวลานี้ปลอกแขนแลเวลสี่สิบที่เพิ่งได้รับมาจะต้องสูญเปล่าไป! ซึ่งมันก็ได้ผลในทันทีเพราะเสียงแจ้งเตือนจากโปรแกรมโกงก็ได้หายไปแล้วเช่นกัน
“ แสดงว่าโหมดอมตะสามารถเปิดทิ้งเอาไว้ได้เลยโดยที่ระบบไม่อาจตรวจพบได้ ส่วนโหมดฆ่าในครั้งเดียวยังไงก็ต้องเปิดๆปิดๆแทนสินะ เข้าใจแล้ว ” ชายหนุ่มได้ผลสรุปกับตัวโปรแกรมของเขา ซึ่งเมื่อออกจากเกมไปได้ก็คงต้องปรับปรุงอีกยกใหญ่เพื่อเสริมและเพิ่มเติมฟังก์ชั่นให้สมบูรณ์แบบ จากความรู้สึกส่วนตัวที่ชักจะเริ่มชอบเกมเสมือนจริงซึ่งตัวเขาได้ลองเล่นเป็นครั้งแรกนี้ขึ้นมาบ้างแล้ว แม้อะไรหลายๆอย่างจะดูสมจริงเกินไปในระดับที่แทบจะไม่แตกต่างจากชีวิตจริงของเขาเลยก็ตาม..
“ ไกลไปมั้ยเนี้ย เกมบ้านี่มันไม่มีระบบวาร์ปกลับเมืองหรือยังไงนะ! ” ใช้เวลาร่วมชั่วโมงในที่สุดตัวเจบีก็ต้องบ่นออกมา หลังเป็นตัวเขาที่ต้องสังหารมอนสเตอร์ไปอีกหลายตัวแต่ก็ไม่ได้รับการเพิ่มระดับเลเวลอีกแล้ว ด้วยคลาสที่ยังไม่ได้เปลี่ยนจึงไม่อาจพัฒนาไปยังเลเวลถัดไปได้
“ ปัญหาคือเกมนี้มันเหนื่อยได้ด้วยเหรอวะเนี้ย แถมความหิวยังสมจริงอีก! ” เขากล่าวอย่างหมดแรงพร้อมทิ้งตัวลงนั่งยังโคนต้นไม้ใกล้กับทะเลสาบขนาดใหญ่ ที่ตอนนี้แสงจากดวงอาทิตย์ก็คล้ายจะค่อยๆจางหายไปหลายส่วน..
“ ดูจากระยะทางที่ผ่านมากับระยะทางคงเหลือกว่าจะไปถึงตัวเมืองที่ใกล้ที่สุด ความเร็วที่เรามีคงต้องใช้เวลาอีกทั้งวันในการเดินทางไปถึง เพราะงั้นคืนนี้คงต้องพักในป่าก่อนแน่ๆ.. ” เจบีคำนวณอย่างรวดเร็วด้วยพอจะจำจุดแรกในแผนที่ของเขาและจุดที่อยู่ปัจจุบันได้ ซึ่งเมื่อนำมารวมกันและคิดดูก็พอจะรู้เลยว่าระยะทางที่เหลือเพื่อไปยังเมืองขนาดใหญ่ในแผนที่ของระบบนั้น ยังไงก็ต้องใช้เวลาอีกร่วมวันอย่างแน่นอน!
“ ท้องหิวไม่พอยังต้องมานอนในที่แบบนี้อีก เกมมันจะให้ความรู้สึกสมจริงเกินไปมั้ยเนี้ย ” เสียงบ่นดังออกมาจากด้านบนของต้นไม้ที่ในค่ำคืนนี้มีชายหนุ่มกำลังนอนพักอยู่บนนั้น โดยมีภาพของทะเลสาบที่กำลังอาบแสงจันทร์อยู่ด้านล่างให้ได้เห็น
ครืดด..
“ โอเค! นอนไม่หลับแน่ๆหิวโว้ย! ” ดูเหมือนท้องที่หิวจัดหลังเป็นเจบีที่เดินมาตลอดวันจะชัดเจนในเวลานี้ จึงเป็นเขาที่พยายามข่มตานอนอยู่นานที่ต้องเด้งตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมสอดส่องสายตาไปโดยรอบ เผื่อจะเจอเข้ากับอะไรที่พอจะทานได้ในป่าใหญ่
“ ใครกันนะ.. ผู้เล่นหรือ NPC.. ” เมื่อมองไปยังรอบตัวจึงเป็นเจบีที่พบเจอเข้ากับหนึ่งร่างของหญิงสาวที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่ริมทะเลสาบอย่างสงบนิ่ง โดยมีเส้นผมสีขาวประกายเงินของเธอที่ตัดกับชุดคลุมบางๆสีดำอย่างชัดเจน..
“ จะใครก็ช่างมันเถอะ ลงไปถามดูก่อนก็แล้วกันเผื่อมีอะไรให้ได้กินบ้าง ” เจบีตัดสินใจก่อนกระโดดลงไปในทันที ตัวเขาที่มีความสามารถสุดโกงอย่างอมตะอยู่มีหรือจะต้องคิดมากในการเจอหน้าใคร ดีไม่ดีหากตายขึ้นมาจริงๆก็ยังอาจจะได้วาร์ปกลับเมืองไปได้เลยเสียด้วยซ้ำ.. แน่นอนว่าเพราะความสมจริงที่เขากำลังเจอนี่ล่ะจึงเป็นอะไรที่เขายังทำใจยอมตายไม่ลงมาตั้งแต่แรก..
“ คุณครับ ฮัลโหลๆ ” เป็นเสียงทักที่ส่งออกไปก่อน ด้วยกลัวว่าหากเข้าไปใกล้เลยอาจทำให้อีกฝ่ายตกใจเอาได้..
“ คุณเป็นใคร.. ” เสียงใสเอ่ยถามกลับมาในตัวตนนี้ที่อยู่ดีๆก็มาปรากฏกายที่ด้านหลังของเธอ ทั้งยังในสถานที่แบบนี้อีก..
“ คุณเป็นผู้เล่นหรือว่า NPC เหรอครับ ” เป็นการถามตรงๆที่ช่วยได้มาก เพราะหากเป็นผู้เล่นเหมือนกันการจะขอความช่วยเหลือซักเล็กน้อยคงง่ายกว่าพวก NPC ที่ล้วนมีบทบาทของตนเองอยู่แล้ว
“ มันคืออะไร.. แล้วสรุปคุณเป็นใครกันแน่ถึงเข้ามาในเขตแดนของทะเลสาบจันทราแห่งนี้ได้! ” เธอเองก็ดูจะไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อยกับคำถามนี้ ก่อนจะเป็นน้ำเสียงที่ดูจะแข็งกร้าวขึ้นมาบ้างแล้วจากอีกฝ่าย ในการถามย้ำถึงตัวตนของเจบีที่รุกล้ำพื้นที่ของเธอเข้ามา!
“ เอ่อ..ผมเป็นคนที่หลงทางอยู่ในป่าและกำลังต้องการจะกลับเมืองครับ ไม่ทราบว่าคุณพอจะช่วยเหลือผมได้มั้ย.. แค่อาหารหรืออะไรก็ได้นะ พอดีผมไม่มีอะไรติดตัวมาเลย.. ” เขาที่มั่นใจแล้วว่าตัวตนตรงหน้าคงไม่พ้นจะเป็น NPC ของเกมนี้จึงต้องพยายามต่อรองดู ด้วยพอจะรู้มาบ้างถึงระบบความคิดอิสระของตัว NPC ที่แม้จะมีบทบาทอยู่แล้วแต่ก็ยังมีหลายส่วนที่นึกคิดได้เองอยู่บ้างสำหรับการตัดสินใจ.. และการขาดอาหารเองก็ดูจะส่งผลได้ไม่ต่างจากโลกจริงเลย จึงเป็นเจบีที่ในตอนนี้เริ่มจะอ่อนแรงไปมากจากความหิว จนต้องร้องขอความช่วยเหลือจากเธอตรงหน้า
“ คนหลงทางบ้าบอที่ไหนกันถึงเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ได้ คิดว่าอาณาเขตแห่งจันทราที่รายล้อมทะเลสาบไว้มันอ่อนแอขนาดที่ใครก็เข้ามาได้อย่างนั้นเหรอ! ” เธอกล่าวพร้อมลุกขึ้นยืนก่อนหันหน้ามาเผชิญกับเจบีโดยตรง ซึ่งมันทำเอาชายหนุ่มถึงกับต้องเบิกตากว้างในความงดงามของตัวละครนี้ ที่พูดได้เลยว่าสมบูรณ์แบบเกินกว่าคนปกติไปมาก..
“ ตอนสร้างตัวละครทุกคนจะสามารถปรับแต่งรูปลักษณ์ภายนอกได้ที่ยี่สิบเปอร์เซ็น ทั้งสีผมสีตาหรือถึงรูปร่างเล็กน้อย.. คงมีแต่ NPC แบบนี้สินะที่ถูกสร้างขึ้นมาแบบสวยเวอร์ไปเลย ”
“ พูดอะไรอยู่คนเดียวน่ะ ฉันถามว่าเข้ามาที่นี่ได้ยังไง! หรือว่าต้องการทดสอบภารกิจแห่งทะเลสาบจันทรากัน! ” อีกฝ่ายเอ่ยถามเสียงเข้มอย่างดูจริงจังไปมากแล้ว
“ เอ่อ..เอาจริงๆก็แค่เดินเข้ามาแบบที่ไม่รู้สึกอะไรเลย ก็งงอยู่ว่าทำไมแถวนี้ไม่มีมอนสเตอร์เลยซักตัวเดียว.. คุณพอจะช่วยอธิบายเกี่ยวกับเควสนี้จะได้มั้ยครับ ” เจบีเกาหัวไปพร้อมให้คำตอบ ดูเหมือนโหมดอมตะที่เขาเปิดทิ้งไว้จะสร้างเรื่องขึ้นมาเสียแล้ว ด้วยไม่รู้ตัวเลยว่าได้เข้ามาสู่พื้นที่ระดับสูงซึ่งเต็มไปด้วยพลังจากแรงกดดันจำนวนมหาศาล ที่แม้แต่ตัวตนระดับหกสิบผู้เป็นแนวหน้าของเซิฟเวอร์ก็ยังไม่อาจเข้ามาได้แม้แต่ก้าวเดียว!

อาชีพลับแห่งความมืด

“ เอ่อ..เอาจริงๆก็แค่เดินเข้ามาแบบที่ไม่รู้สึกอะไรเลย ก็งงอยู่ว่าทำไมแถวนี้ไม่มีมอนสเตอร์เลยซักตัวเดียว.. คุณพอจะช่วยอธิบายเกี่ยวกับเควสนี้จะได้มั้ยครับ ” เจบีเกาหัวไปพร้อมให้คำตอบ ดูเหมือนโหมดอมตะที่เขาเปิดทิ้งไว้จะสร้างเรื่องขึ้นมาเสียแล้ว

“ นี่คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่คืออะไรแต่กลับเข้ามาได้..? ” เสียงใสถามต่ออย่างไม่อาจเข้าใจเลยซักนิด ว่าชายหนุ่มตรงหน้าผู้มีพลังอ่อนแอมากๆคนนี้สามารถเข้ามาในเขตแดนทรงพลังได้ยังไงกัน..
“ ใช่ครับ ว่าแต่เควสแห่งทะเลสาบจันทรามันคืออะไรเหรอ ”
“ ทะเลสาบจันทราแห่งนี้คือจุดทดสอบสุดท้ายของผู้ที่จะได้รับอาชีพกระบี่รัตติกาลนิรันดร์ ผู้ใช้กระบี่แห่งความมืด! และคนที่จะเข้ามาสู่สถานที่ของทะเลสาบได้นั้นจะต้องผ่านภารกิจทดสอบจำนวนมากเสียก่อน มวลพลังมหาศาลที่รายล้อมอยู่โดยรอบจึงจะค่อยๆสลายไปและไม่มีผลกระทบต่อคนๆนั้นในที่สุด.. แตกต่างจากตอนนี้ที่พลังทั้งหมดยังคงชัดเจนแต่กลับมีคนเดินเข้ามาได้.. ” เธอให้คำตอบที่ดูจะเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ แน่อยู่ที่ระดับเลเวลเพียงสิบของเจบีไม่ใช่อะไรที่ติดใจเธอเลย ด้วยข้อกำหนดแรกของผู้ต้องชะตาที่จะได้รับอาชีพลับนี้ก็คือต้องมีเลเวลสิบในการเริ่มต้นการทำภารกิจ เพราะข้อกำหนดอีกอย่างของอาชีพก็คือต้องเป็นผู้ที่ไร้อาชีพเดิมมาก่อน แตกต่างจากอาชีพลับอื่นๆที่หากในอนาคตได้พบเจอเข้าก็ยังจะสามารถเลือกเปลี่ยนจากอาชีพสามัญทั่วไปได้
“ เอ่อ..ผมอาจเป็นผู้ถูกเลือกจากสวรรค์อะไรแบบนั้นก็ได้นะครับ.. เพราะงั้นตัวผมที่เข้ามาได้แล้วก็แปลว่าจะสามารถเปลี่ยนอาชีพได้เลยใช่มั้ย ” เป็นคำถามจากเจบีด้วยเป็นเขาเองที่เริ่มจะคิดได้ขึ้นมาบ้างแล้ว ว่าหากตัวเขาสามารถปลดล็อคคลาสหนึ่งที่นี่ได้ ความสามารถในการเพิ่มระดับเลเวลของเขาก็จะถูกปลดล็อคตามไปด้วย ซึ่งนั่นหมายความว่าระหว่างทางกลับเข้าเมืองตัวเขาก็ยังจะเพิ่มเลเวลได้ต่อจนถึงระดับเลเวลสามสิบ ซึ่งเทียบเท่ากับแฟนสาวที่เขานั้นอยากจะเอาใจเธอมากๆในช่วงนี้ ด้วยเป็นทั้งสองที่ห่างกันไปพักใหญ่เพราะหน้าที่รับผิดชอบของเขาในการทำงานที่มากขึ้นตลอดช่วงฝึกงานที่ผ่านมา
“ ตามกฏแล้วทุกคนที่เข้ามาถึงตรงนี้ได้ก็จะได้รับสิทธิ์ในการทดสอบนั่นแหละ.. แต่มันถูกต้องจริงๆใช่มั้ยนะ ” อีกฝ่ายพูดขึ้นบ้างอย่างดูลังเลใจ
“ งั้นคุณกระต่ายแสงจันทร์ก็เปิดทางให้ผมได้เข้าไปทดสอบเลยดีกว่าครับ ผมพร้อมแล้ว! ” เจบีที่เมื่อเข้าใกล้ในระดับนึงก็สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนกับชื่อบนหัวของอีกฝ่าย ที่บอกทั้งตัวตนและระดับเลเวล..
[ กระต่ายแสงจันทร์ ผู้เผ่าประตูแห่งรัตติกาล เลเวล 120! ]
“ ก็เข้าไปสิ ถ้าผ่านการทดสอบได้ยังไงก็ถือว่าคู่ควร ” เธอพูดอย่างต้องยอมแล้วเช่นกัน กับตัวตนประหลาดที่สามารถมาถึงยังด้านหน้าของทะเลสาบแห่งนี้ได้
“ แล้วผมจะสามารถเข้ารับการทดสอบได้ยังไง.. ”
วูบบบ!! ไม่ทันให้เจบีได้ถามอะไรต่อ กลับเป็นวังวนแห่งความมืดที่ปรากฏขึ้นก่อนดึงร่างกายของเขาเข้าไปในทันที!
“ ถึงจะเข้ามาได้แต่ก็ไม่มีอุปกรณ์พิเศษจากภารกิจก่อนหน้ามาด้วยเลย เพราะงั้นให้ตายยังไงก็คงไม่ผ่านการทดสอบแน่ๆแล้วล่ะนะ ฮ่าๆ ” กระต่ายจันทราหัวเราะชอบใจหลังเห็นว่าชายหนุ่มเลเวลสิบได้หายเข้าไปในวังวนแห่งความมืด ที่ปรากฏขึ้นมาเหนือทะเลสาบอย่างชัดเจนและยังคงอยู่ในตอนนี้
“ ยินดีต้อนรับผู้ท้าชิงตำแหน่งกระบี่แห่งความมืด ผู้ที่จะสามารถกลายเป็นรัตติกาลนิรันดร์ได้ในอนาคต! ” เสียงอันทรงพลังดังขึ้นในห้องโถงขนาดใหญ่นี้ที่มีเพียงความมืด โดยมีร่างของเจบีที่ค่อยๆยืนขึ้นช้าๆอย่างไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่ตรงกลาง!
“ จงเตรียมกระบี่ศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง ที่เจ้าได้ไปขโมยมาจากภารกิจปล้นเทวาลัยแสงสว่างให้พร้อมเสียเถอะ บททดสอบสุดท้ายของเจ้ามาถึงแล้ว! ” เสียงทรงพลังกล่าวออกมา ด้วยดูเหมือนคนที่มาถึงยังที่นี่ได้จะต้องมีไอเทมสำหรับเคลียร์เควสลับนี้โดยเฉพาะ และมันก็คงไม่พ้นจะเป็นอาวุธอะไรซักอย่างที่มีผลโดยตรงต่อชัยชนะของผู้เล่น
“ เอ่อ..คุณเจ้าของเสียงครับ พอดีผมไม่มีกระบี่ที่ว่า.. ”
ตู้มมม!! เป็นร่างของเจบีที่ถูกอัดอย่างรุนแรงด้วยอะไรซักอย่างที่ตาของเขาไม่อาจมองเห็น ด้วยความมืดรอบกายที่หนาแน่นจนดวงตาไม่อาจเห็นสิ่งใดได้ เพียงแต่จากสัมผัสที่เขามีก็พอจะบอกได้ว่า บางอย่างที่เข้ามากระทบกับร่างนั้นกายนั้นใหญ่โตและทรงพลังเป็นอย่างมาก ด้วยเป็นตัวเขาที่ตอนนี้แทบจะจมหายเข้าไปในกำแพงหินของห้องโถงแห่งนี้แล้ว!
“ โว้ยย! ไม่รอให้ตั้งตัวกันก่อนเลยเหรอไงวะเนี้ย แล้วนี่คือยังไง ใครมันจะไปสู้ได้วะมืดแบบนี้! ” เสียงโวยวายดังสู้อย่างไม่ได้บาดเจ็บใดๆ เพียงแต่การจะดึงร่างของตนออกมานั้นก็ดูจะยากเกินไปสำหรับเลเวลสิบเช่นเขา..
“ ผู้ทดสอบ กระบี่แห่งแสงสว่างของเจ้าหายไปไหนซะล่ะ ครั้งนี้ตามบททดสอบแล้วเจ้าจะมองเห็นด้วยแสงจากกระบี่นั่น และต้องทำลายกระบี่ไปพร้อมกับตัวผู้ให้การทดสอบนะ! ” เสียงเดิมเอ่ยถามอีกครั้ง หลังเห็นว่าผู้ทดสอบดูจะผิดปกติไปอย่างแท้จริงเลยทีเดียว..
“ ก็บอกอยู่ไงว่าไม่มี เปิดไฟให้หน่อยได้มั้ยล่ะแล้วเดี๋ยวจะโชว์ของดีให้ดู! ” เจบีพูดถ่วงเวลาออกไปพร้อมกับสองแขนที่พยายามอย่างสุดชีวิต ในการดึงร่างของตนออกมาจากหลุมลึกนี้ด้วย
“ นี่คนแบบเจ้าเข้ามาในการทดสอบแสนยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้ยังไงกัน! ” อีกฝ่ายเองก็ชักจะเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาบ้างแล้วกับเรื่องไร้สาระที่หาเหตุผลไม่ได้ตรงหน้า ก่อนเป็นเสียงลมที่พุ่งเข้ามาคล้ายหมัดขนาดใหญ่ ที่มีเป้าหมายคือการอัดร่างของเจบีให้แหลกไปในครั้งเดียว!
“ เปิดโปรเข้ามาไงล่ะโว้ย! ” เสียงตะโกนสู้กลับก่อนเป็นเขาที่ง้างหมัดเข้าปะทะแบบมั่วๆในความมืด!
ปังงง!!! เสียงดังลั่นเกิดขึ้นจากการที่หมัดของทั้งสองเข้าปะทะกันอย่างพอดี ก่อนเห็นเป็นดาเมจมหาศาลที่แตกกระจายออกมาเหนือร่างขนาดใหญ่ ซึ่งในเวลานี้แตกกระจายเป็นชิ้นๆไปเสียแล้ว!
“ ก็ไม่เท่าไรนี่หว่า! ” เจบีที่หลุดออกมาจากหลุมได้แล้วพูดบ่นพร้อมปัดฝุ่นตามตัว ด้วยแรงปะทะเมื่อครู่ได้ช่วยเปิดทางให้หลุมนั้นกว้างขึ้นจนเขาสามารถออกมาได้โดยง่าย
พรึบบๆๆ!! เป็นเปลวเพลิงสีม่วงดำที่ถูกจุดขึ้นรอบห้องโถงแห่งนี้จนตัวเจบีเองสามารถมองเห็น ถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะร่างของยักษ์หินขนาดใหญ่ ที่ยังหลงเหลือเป็นร่องรอยของกลิ่นอายความมืดอยู่จากชิ้นส่วนต่างๆ แม้จะแตกสลายเป็นชิ้นๆไปแล้วก็ตามที
[ ภารกิจการเปลี่ยนอาชีพพิเศษ สำเร็จ! เริ่มต้นการมอบอาชีพรัตติกาลนิรันดร์ให้แก่ผู้เล่น! ] เป็นหน้าต่างภารกิจที่ปรากฏขึ้นมาใจกลางห้องโถงแห่งนี้
[ เนื่องจากไม่พบผู้เล่นในบริเวณของสถานที่ทำภารกิจ ผลตอบแทนทั้งหมดจึงต้องถูกส่งต่อไปยังผู้คนของระบบแทน.. ] ในช่วงเวลาที่เจบีกำลังฉีกยิ้มกว้างกับผลงานของตนอยู่นั้น กลับเป็นข้อความนี้ที่ปรากฏขึ้นมาตามและทำให้เขาต้องหุบยิ้มลงไปในทันที..
ฟู้มม! [ ขอแสดงความยินดีกับผู้คนแห่งดินแดน ท่านได้รับพรแห่งความมืดและเปลี่ยนอาชีพเป็นรัตติกาลนิรันดร์แล้ว! ] หน้าต่างข้อมูลปรากฏขึ้นมาที่ด้านหน้าของเจบี และแน่นอนว่ามันผิดปกติอย่างถึงที่สุด!
“ เดี๋ยวๆๆ ที่บอกว่าผมไม่เช่นผู้เล่นนี่มันยังไง! แล้วยังบอกว่าผมเป็นผู้คนของดินแดนนี้อีกเนี้ยนะ บ้ากันไปหมดแล้ว! บัคอะไรมันจะขนาดนั้นเนี้ย! ” ความตึงเครียดเกิดขึ้นกับตัวเขาอีกครั้ง ด้วยแม้จะโยนทุกเรื่องไปให้คำว่าบัคที่อาจเป็นสาเหตุของทุกปัญหา.. แต่เรื่องที่เขาจำได้ว่าตนเองเพียงฟุบหลับลงบนโต๊ะคอมและไม่ได้เข้าเครื่องแคปซูลอะไรเลยนั้น ก็ยังเป็นสิ่งที่กวนใจเขาอยู่ดี..
“ ช่วยไม่ได้แล้วแบบนี้ สงสัยต้องเร่งเดินทางกลับเมืองและเข้าสู่ระบบตามปกติของผู้เล่นให้ได้ ไม่งั้นนอนไม่หลับแน่ๆ! ” เจบีตัดสินใจพร้อมหันมองไปโดยรอบเพื่อหาทางออกจากสถานที่แห่งนี้ ด้วยความกลัวบางอย่างได้เริ่มเข้ามาปกคลุมจิตใจของเขาอย่างชัดเจน!
วูบบบ!! เป็นอีกครั้งที่ร่างของเขาคล้ายจะโดนดูดเข้าไปสู่พลังแห่งความมืด ก่อนภาพทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นทะเลสาบตามเดิมที่หากเป็นผู้อื่นเข้ามาคงต้องตกตะลึงเป็นแน่ ด้วยพลังมหาศาลที่รายล้อมทะเลสาบแห่งนี้เอาไว้อย่างยาวนานนั้น บัดนี้ได้ถูกลบหายไปจนหมดแล้ว!
“ คุณรอดชีวิตออกมาได้.. ทั้งยังมีพลังความมืดอยู่ในตัวอีก! ” เป็นกระต่ายจันทราที่ต้องตื่นตะลึง ด้วยเวลาที่เจบีเข้าไปด้านในนั้นมันช่างสั้นจนเกินไปที่จะสำเร็จภารกิจใดๆได้..
“ บอกแล้วไงว่าผมน่ะพิเศษ ว่าแต่คุณกระต่ายพอจะช่วยอธิบายให้ผมฟังถึงความสามารถของอาชีพนี้จะได้มั้ย พอดีถ้ามันเก่งจริงผมอาจใช้ความสามารถของมันในการเดินทางตอนกลางคืนไปได้เลยน่ะ ” ชายหนุ่มถามขึ้นกับตัวตนที่สมควรรู้จักดีในอาชีพนี้ ด้วยหากให้มานั่งอ่านข้อมูลทีละบรรทัด เห็นทีคงใช้เวลาทั้งคืนอย่างแน่นอน
“ กระบี่รัตติกาลนิรันดร์คืออาชีพที่นับเป็นหนึ่งในจุดสูงสุดของผู้ใช้งานความมืด โดยจะเป็นนักรบผู้ใช้วิชากระบี่ผสานกับเวทมนตร์ธาตุมืด ตามปกติแล้วเราจะเรียกว่าผู้ใช้งานกระบี่แห่งรัตติกาลนิรันดร์.. ” กระต่ายจันทราพูดอธิบายอาชีพนี้ พร้อมแสดงทักษะสกิลติดตัวในระดับขั้นต่างๆออกมาให้เจบีได้เห็นไปด้วย คล้ายว่าเธอจะเป็นผู้แนะนำประจำอาชีพที่ตัวเกมได้สร้างเอาไว้
“ สรุปก็คือมือกระบี่แห่งความมืดสินะ ส่วนสกิลที่ผมใช้ได้ในตอนนี้ก็คือสกิลเลเวลสิบ คลื่นราตรีครองนภา ” เจบีสรุปในเรื่องนี้ ด้วยดูเหมือนนี่จะเป็นสกิลเดียวที่เขาใช้งานได้จนกว่าจะถึงเลเวลสามสิบ ที่เป็นการเปลี่ยนเข้าสู่คลาสสองของอาชีพ
“ ใช่แล้ว ส่วนตัวฉันกระต่ายจันทราก็คืออาวุธประจำตัวของคุณ ไม่สิ เรียกว่าอาวุธประจำอาชีพเฉพาะอย่างรัตติกาลนิรันดร์จะดีกว่า ” เธอพูดพร้อมกระโดดขึ้นฟ้าท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องสว่าง โดยมีตัวเธอเองที่ส่องแสงสีม่วงดำออกมาตัดกันในเวลานี้ ก่อนร่วงลงมาเป็นกระบี่สีดำสนิทที่ดูงดงามแข็งแกร่งอย่างไร้ที่ติเลยทีเดียว!
“ เอ่อ..คุณกระต่าย แล้วแบบนี้ผมยังจะสามารถพูดคุยกับคุณได้มั้ย.. ฮัลโหล คุณกระต่ายจันทรา.. ” เจบีพยายามชวนคุยทว่ากลับไม่มีเสียงตอบรับใดๆเลยจากกระบี่ในมือของเขา
“ สงสัยหมดช่วงอีเว้นท์ก็เลยกลายเป็นอาวุธไปแล้วสินะ.. นี่ถ้าได้สัตว์เลี้ยงเป็นกระต่ายเลเวลร้อยยี่สิบ สงสัยเกมนี้คงไม่ยากแล้ว ฮ่าๆๆ ” เสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆก่อนเป็นเขาที่เก็บกระบี่เข้าฝักที่ตกลงมาพร้อมกัน
[ กระบี่รัตติกาลนิรันดร์ อาวุธระดับ SSS เลเวล 10 (สามารถพัฒนายกระดับเลเวลไปได้เรื่อยๆตามผู้ใช้งาน) ]
“ กระบี่นี่มันของดีแบบสุดๆเลยนะเนี้ย ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีใครคนไหนในเกมได้รับอาวุธระดับนี้มาครอบครองแล้ว! ” เจบีที่อ่านข้อมูลของตัวกระบี่ก็แทบจะต้องโลดเต้นขึ้นมาบ้าง เพราะทั้งความสามารถสุดโกงและพลังโจมตีของมันในระดับ SSS นั้น ยังไงก็กินขาดอาวุธทุกชนิดในเกมนี้ไปได้แล้ว! จะติดก็ตรงที่ของชิ้นนี้จะมีเพียงเขาแค่คนเดียวที่ถือครองเอาไว้ใช้งานได้ โดยไม่สามารถส่งต่อหรือนำไปขายได้เลย..
“ วิชาตัวเบา ย่างก้าวรัตติกาล! ” เจบีเอ่ยเรียกใช้งานอีกหนึ่งในสกิลที่อาชีพของเขามอบให้ และคาดว่าน่าจะเป็นทุกอาชีพในเกมนี้ของผู้เล่นทุกคนที่สามารถผ่านการเปลี่ยนคลาสหนึ่งมาได้แล้ว กับทักษะเสริมความเร็วในการเคลื่อนที่ ซึ่งจะช่วยให้ทุกคนไม่ต่างจากยอดยุทธที่มีวิชาตัวเบาขึ้นมา!

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...