โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

เรื่องสั้น

ผมได้รับระบบเก็บขยะเปลี่ยนเป็นทองคำได้

นิยาย Dek-D

อัพเดต 27 มิ.ย. 2568 เวลา 10.44 น. • เผยแพร่ 15 พ.ค. 2568 เวลา 06.35 น. • วิหคเพลิง
เต้พนักงานหนุ่มบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งโดนแฟนสาวบอกเลิกเพราะยากจนในขณะนั้นเองเขาก็ได้รับระบบที่สามารถเก็บขยะแลกเปลี่ยนเป็นทองคำได้จากนั้นชีวิตเขาก็เปลียนไปตลอดกาล

ข้อมูลเบื้องต้น

เต้ชายหนุ่มที่ทำงานในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งถูกแฟนสาวของเขาเรียกสินสอดค่าแต่งงาน300,000บาทแต่เขายังไม่มีเงินเก็บเพียงพอเลยโดนแฟนสาวบอกเลิกไปคบกับทายาทของเศรษฐีเมื่อเต้เห็นอย่างนั้นเขาก็เสียใจเป็นอย่างมากเขาไม่นึกเลยว่าแฟนสาวที่คบกันมานานจะเห็นแก่เงินขนาดนี้ในขณะที่เขากำลังนั้งเศร้าอยู่นั้นก็มีเสียงแปลกประหลาดดังขึ้นพร้อมกับมีหน้าจอปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา

"ติ๊ง! ยินดีต้อนรับท่านเข้าสู่ระบบเก็บขยะเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นทองคำท่านกรุณากดปุ่มเข้าสู่ระบบ!" ระบบพูดขึ้นเมื่อเต้ได้ฟังเขาก็รู้สึกตกใจและตกตะลึงเป็นอย่างมากเขานึกว่าระบบแบบนี้จะมีแต่ในนิยายบนอินเทอร์เน็ตเท่านั้นไม่คิดว่าจะมีในชีวิตจริงเขาตัดสินใจกดปุ่มตกลงเพื่อเข้าสู่ระบบดูเมื่อกดเสร็จแล้วก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกว่า

"ติ๊ง! ท่านได้ทำการผูกเชื่อมต่อกับระบบเรียบร้อยแล้วต่อไปให้ท่านเก็บขยะทุกชนิดบนโลกใบนี้มาแลกเปลี่ยนเป็นทองคำระบบจะคิดตามมูลค่าของขยะในแต่ละชิ้นที่ท่านนำมาแลกเปลี่ยนทองคำกับของทางระบบนั้นเป็นทองคำที่บริสุทธิ์100เปอร์เซ็นมีราคาที่สูงกว่าทองคำในยุคปัจจุบัน!"

ระบบอธิบายถึงวิธีการใช้งานระบบเพื่อสร้างความมั่งคั่งเมื่อเต้ได้ฟังคำอธิบายของระบบแล้วเขาก็ตกตะลึงมากเพระว่าแค่เขาเก็บขยะก็สามารถแลกเปลี่ยนเป็นทองคำ100เปอร์เซ็นได้เขาไม่คิดเลยว่าระบบจะง่ายขนาดนี้หมายความว่าเขาเก็บขยะได้มากเพียงใดก็จะสามารถเปลี่ยนเป็นทองคำ100เปอร์เซ็นนำไปขายจะได้ราคามากกว่าปรกติและทุกวันนี้ทองคำเป็นที่ต้องการอย่างมากบนโลกเขาสามารถนำไปขายทีใหนก็ได้ต่อไปนี้ชีวิตเขาจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงใครที่เคยดูถูกเขาจะต้องเสียใจอย่างแน่นอนเขาเลิกเสียใจที่แฟนสาวของเขาเลิกกับเขาตอนนี้ขอแค่เก็บขยะมากๆแล้วมาแลกเปลี่ยนเป็นทองคำแล้วนำไปขายก็สามารถที่จะสร้างความมั่งคั่งให้เขาได้ประมาณไม่ได้เมื่อตอนนั้นเขาอยากได้ผู้หญิงสวยแค่ใหนพวกเธอจะเข้ามาหาเขาเองแฟนเก่าที่ทิ้งเขาไปจะตองเสียใจเขาคิดในใจอย่างมีความสุข

ตอนที่1:เครียดเพราะไม่มีเงินค่าสินสอด300000บาท

เต้ชายหนุ่มทำงานเป็นยามในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งซึ้งกำลังจะแต่งงานกับแฟนสาวที่คบกันมานานเต้เป็นคนส่งเธอเรียนจนจบปริญญาแล้วเธอก็มีหน้าที่การงานที่ดีมีหน้ามีตาในสังคมตอนนี้ทางครอบครัวของแฟนสาวของเต้เรียกค่าสินสอดจากเต้ถึง300000บาทแต่เต้ไม่มีปัญญาที่จะหาเงินจำนวนนี้มาแต่งงานกับแฟนสาวเพราะว่าลำพังแค่เงินเดือน15000บาทกับค่ากินค่าห้องเช่าและส่งแฟนสาวเรียนจนจบอีกก็แทบจะทำให้ตั้มไม่เหลือเงินเลยในแต่ละเดือนทางครอบครัวของแฟนสาวของตั้มขีดเส้นตายว่าถ้าหากเดือนนี้ตั้มไม่สามารถหาเงินมาได้300000บาทเพื่อเป็นค่าสินสอดก็จะไม่ยอมให้ตั้มกับแฟนสาวแต่งงานกันตั้มเครียดมากไม่รู้จะไปหาเงินจากที่ใหนมาเงินตั้ง300000บาทถ้าไปกู้เงินนอกระบบก็จะเป็นเงินดอกเบี้ยสูงเขาไม่มีปัญญาที่จะหาจ่ายหรอกตอนนี้เขามืดแปดด้านแล้วหาทางออกไม่เจอเลยยิ่งคิดยิ่งเครียดในขณะนั้นเองเพื่อนที่เป็นยามของเขาสังเกตเห็นสีหน้าของเขาที่ผิดปรกติเขาก็พูดขึ้นว่า

"เฮ้ยเต้เพื่อนรักแก้เป็นอะไรวะฉันสังเกตเห็นมาซักพักแล้วว่าแกดูสีหน้าไม่ปรกติดูสีหน้าเคร่งเครียดมาก!" กวินกล่าวถามเมื่อเต้ได้ฟังเขาก็พูดบอกความจริงกับเพื่อนของเขาว่า

"ก็จะมีเรื่องอะไรซะอีกไอ้วินก็เรื่องที่ทางบ้านแฟนสาวของฉันเรียกสินสอด300000บาทยังไงหละและขีดเส้นตายภายในเดือนนี้ด้วยว่าต้องหามาให้ได้ถ้าหามาไม่ได้จะไม่ยอมให้ฉันกับฝนแต่งงานกันแกก็รู้ว่าลำพังเงินเดือนของพนักงานอย่างเราแค่ประทังชีวิตไปแต่ละเดือนก็ยากแล้วในกรุงเทพข้าวของก็แพงค่าเช่าในแต่ละเดือนอีกเงินเดือนก็ไม่เพิ่มให้แล้วแกคิดว่าฉันจะเก็บเงินค่าสินสอดได้อย่างไรและที่สำคัญฉันยังต้องส่งเงินไปให้ครอบครัวและน้องสาวที่กำลังเรียนมหาลัยอีกตอนนี้เงินรายเดือนสำหรับฉันแทบไม่เหลือเก็บเลยนะเพื่อนถ้าจะไปยืมเงินกู้นอกระบบก็กลัวว่าจะไม่มีเงินจ่ายเขาตอนนี้ฉันมืดแปดด้านเลยหวะไม่รู้จะทำอย่างไรดีทุกวันนี้ฉันเครียดทุกวันไม่เป็นอันกินอันนอนเลยฝนก็เร่งฉันด้วยเพราะทางครอบครัวของเธอก็ต้องการเงิน300000เหมือนกันฉันคิดแล้วคิดอีกก็หาทางออกไม่ได้เลยหวะวินแกว่าฉันควรทำอย่างไรดีช่วยบอกฉันหน่อยเพื่อนรัก!"

เต้กล่าวถามกวินเพื่อนที่เป็นยามด้วยกันมานานแล้วเมื่อกวินได้ฟังเรื่องที่เพื่อนรักเขาเล่าเขาก็อดที่จะสงสารและเห็นใจเพื่อนคนนี้ไม่ได้เพราะเต้เป็นคนดีซื้อสัตย์ชอบเข้าวัดทำบุญบ่อยๆไม่เคยเข้าผับเข้าบาร์กินเที่ยวเลยตั้งแต่รู้จักกันมากวินก็เลิกดื่มพวกแอลกอร์ฮอล์นี้ได้เพราะมาคบเต้เป็นเพื่อนนี้แหละพอเห็นเพื่อนไม่มีทางออกแบบนั้นในฐานะที่รู้จักกันนานเขาก็รู้สึกปวดใจเหมือนกันเขาพูดปลอบใจเพื่อนของเขาว่า

"เต้เพื่อนรักข้าเชื่อว่าทุกอย่างต้องมีทางออกเสมอไม่ทางใดก็ทางหนึ่งการที่แกมานั้งจิตจกแบบนี้มันช่วยอะไรได้แกต้องลุกขึ้นมีสติกับปัจจุบันในงานที่ทำดิวะถ้าแกมัวกังวลเรื่องในอนาคตที่ยังไม่เกิดจะทำให้แกเสียสุขภาพจิตได้ฉันเข้าใจความรู้สึกของแกนะเพื่อนแต่แกต้องเข้มแข็งอย่าคิดอะไรมากพยายามมีสติกับปัจจุบันกับงานเฉพาะหน้าที่เราทำนะจิตจะได้ไม่ฟุ้งซ้านคิดถึงอดีตอนาคตถ้าแกยังเป็นแบบนี้ไม่นานก็คงป่วยโรคร้ายแน่พวกเราทั้งสองคนเมื่อมีเวลาว่างก็ไปปฏิบัติธรรมที่วัดสายวัดป่าอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอครูบาอาจารย์ก็สอนธรรมะให้พวกเรามีสติกับปัจจุบันไม่ให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามก็เพื่อที่จิตจะไม่ส่งออกนอกไม่ใช่เหรอนี้เป็นธรรมะที่สามารถใช้ในชีวิตประจำวันการทำงานของพวกเราได้เลยนะหรือว่าแกลืมไปแล้วสิ่งที่พ่อแม่ครูบาอาจารย์สอนพวกเรา!"

กวินกล่าวเมื่อเต้ได้ฟังที่กวินกล่าวเขาก็รู้สึกได้สติขึ้นมาทันทีธรรมะนี้อัศจรรย์จริงๆทำให้เขาที่รู้สึกไม่สบายใจเครียดมากมาตลอดพอกวินพูดคำว่าให้มีสติกับปัจจุบันให้ได้อย่าไปคิดถึงเรื่องในอนาคตที่ยังไม่เกิดเขาก็รู้สึกว่าสติของเขาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นความเครียดต่างๆหายไปอย่างน่าอัศจรรย์เขาก็พูดกับกวินว่า

"วินฉันขอบใจเเกมากนะที่เตือนฉันตอนนี้รู้สึกว่าไม่เครียดแล้วอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดหวะคิดมากไปก็ไม่ได้อะไรเสียสุขภาพจิตเฉยๆ!" เต้กล่าวเมื่อกวินได้ฟังที่เพื่อนเขาพูดเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า

"เรื่องแค่นี้เองเราเป็นเพื่อนกันนะไปใหนไปกันเป็นแกตอนนั้นที่ดึงฉันขึ้นมาทำให้ฉันเลิกดื่มแอลกอร์ฮอร์ทุกชนิดและเลิกเที่ยวผับบาร์มา4-5ปีแล้วแกเป็นคนที่มีบุญคุณกับฉันมากนะเมื่อเห็นแกเป็นแบบนี้ในฐานะเพื่อนที่หวังดีย่อมเตือนสติแกไม่ให้มีอาการเครียดหนักกว่านี้!" กวินกล่าวเมื่อเต้ได้ฟังเขาก็รู้สึกดีมากที่มีเพื่อนแบบนี้ดีจริงๆทั้งสองคนจึงแยกย้ายกันไปทำงานตอนนี้เต้ไม่มีความเครียดอีกแล้วจิตใจของเขาสงบมีความสุขแบบที่ไม่สามารถอธิบายได้จะหาเงินค่าสินสอด300000บาทได้ไหมก็ไม่เดือดร้อนตอนนี้เขามีความสุขในการทำงานในการเป็นยามมากกว่าแต่ก่อน

ตอนที่2:โดนแฟนสาวบอกเลิก!!

หลังจากที่แก้ปัญหาความเครียดได้แล้วเต้ก็ทำงานอย่างสบายใจในแต่ละวัน3วันผ่านไปวันนี้เป็นวันหยุดที่เต้นัดกับฝนแฟนสาวของเขาเพื่อที่จะมาทานข้าวในร้านอาหารแห่งหนึ่งเต้ขับมอไซค์คันเก่าๆมารอฝนที่ร้านอาหารเมื่อพนักงานในร้านเห็นเขาก็เข้ามาถามทันที

"สวัสดีค่ะคุณลูกค้าไม่ทราบว่าคุณลูกค้าจะสั่งอาหารเมนูอะไรดีค่ะ!" พนักงานสาวกล่าวถามเมื่อเต้ได้ยินเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มที่หล่อเหลาเป็นอย่างมากว่า

"คือว่าผมกำลังนั้งรอแฟนอยู่ครับต้องรอให้แฟนผมมาถึงก่อนค่อยจะสามารถสั่งได้ครับรอสักครู่ก่อนนะครับ!" เต้กล่าวเมื่อพนักงานในร้านได้ฟังเธอก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า

"โอเครค่ะเดี๋ยวฉันจะรอนะค่ะคุณเป็นผู้ชายที่ดีมากจริงๆค่ะรู้จักรอแฟนด้วยผู้หญิงคนใหนได้เป็นแฟนคุณคงโชคดีมากๆเลยค่ะ!" พนักงานสาวในร้านอาหารกล่าวเมื่อเต้ได้ฟังเขาก็ยิ้มและกล่าวว่า

"ถ้าแฟนของผมคิดแบบคุณคงจะดีครับ!" เต้กล่าวเมื่อพนักงานสาวในร้านอาหารได้ฟังเธอก็เดาได้เลยว่าแฟนสาวของหนุ่มหล่อคนนี้กับแฟนสาวคงจะมีปัญหากันเธอก็พูดว่า

"มีปัญหาอะไรกันก็ค่อยๆเคลียรฺ์กันนะค่ะอย่าใช้อารมณ์กันนะค่ะ!" พนักงานในร้านอาหารกล่าวเเนะนำเต้เมื่อเต้ได้ฟังเขาก็พูดว่า

"ขอบคุณนะครับที่แนะนำผมผมจะไม่ใช้อารมณ์แน่นอนครับ!"

เต้กล่าวในขณะที่เต้กำลังนั้งรออยู่นั้นฝนก็ขับรถเก๋งโตโยต้าแคมรีที่ออกไหม่มาพร้อมกับแต่งชุดแบรนด์เนมหรูหรามีระดับหน้าตาเธอสวยอย่างกับดาราผู้ชายคนใหนเห็นก็มองเธอด้วยความตกตะลึงมีวัยรุ่นชายกลุ่มหนึ่งเห็นฝนเดินผ่านไปพวกเขาอุทานด้วยความตกตะลึงว่า

"โอ้! แม่เจ้าช่างเป็นผู้หญิงที่สวยอะไรเช่นนี้สวยอย่างกับดาราเลย!"

วัยรุ่นชายกลุ่มดังกล่าวพูดชื่นชมออกมาในขณะนี้ฟ้ากำลังโปรยเสน่ห์ของเธอเมื่อเดินมาถึงร้านอาหารเธอก็เดินเข้ามาในร้านอาหารเธอก็เห็นแฟนหนุ่มของเธอนั้งอยู่พอดีเธอรีบเดินไปที่โต๊ะอาหารที่แฟนหนุ่มของเธอนั้งอยู่เมื่อเต้เห็นแฟนสาวที่สวยมากของเขาเดินมาเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า

"ฝนเธอมาแล้วคุณจะสั่งอาหารอะไรผมจะได้บอกพนักงานในร้านให้แล้วเราค่อยมาคุยกันนะ!" เต้กล่าวเมื่อฝนได้ฟังเธอก็พูดขึ้นด้วยความไม่สบอารมณ์ว่า

"ไม่ต้องยุ่งยากหรอกฉันพึ่งทานมานายมีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะอย่าให้เสียเวลา!" ฝนกล่าวเมื่อเต้เห็นความเย็นชาของฝนแล้วเขาก็รู้แล้วว่าฝนไม่ได้รักเขาเหมือนเดิมเขาพูดขึ้นว่า

"คือผมจะคุยเกี่ยวกับเรื่องสินสอด300000บาทผมอยากจะให้คุณบอกแม่ของคุณว่าขอเลื่อนเวลาได้ไหมผมจะพยายามหาให้ได้ครับ!" เต้กล่าวเมื่อฝนได้ฟังเธอก็พูดอย่างเย็นชาว่า

"เงินสินสอดแค่300000บาทนายยังไม่มีปัญญาหามาได้แล้วถ้าฉันแต่งงานกับนายนายจะดูแลฉันไหวเหรอฉันว่าพอกันทีฉันไม่สามารถฝากชีวิตของฉันไว้กับนายได้แล้วหละเต้ขอบใจนะที่ช่วยดูแลฉันอย่างดีมาตลอดตอนนี้ฉันว่าเราไม่เหมาะสมกันจริงๆ!"

ฝนกล่าวด้วยความเย็นชาเมื่อเต้ไดฟังเขาก็ถึงกับตกตะลึงและรู้สึกเจ็บแป็ปๆที่หัวใจเหมือนว่าจิตใจของเขาแตกสลายเขาไม่คิดเลยว่าฝนแต่เดิมยากจนได้เขาส่งเสียเรียนจนจบจะทรยศหักหลังเขาแบบไม่มีเยื้อใยเลยเขาก็ถามว่า

"ฝนคุณหมายความว่าอย่างไรในคำที่พูดมาบอกผมให้ชัดเจนหน่อยสิ!" เต้กล่าวเมื่อในได้ฟังเธอก็พูดด้วยความเบื่อหน่ายว่า

"นี้นายจะให้ฉันแปลความหมายเหรอฉันนึกว่านายเข้าใจขัดเจนสิ่งที่ฉันพูดแล้วความหมายตรงๆก็คือฉันขอเลิกกับนายเข้าใจหรือยังทีนี้!"

ฝนกล่าวด้วยความไม่รู้สึกอะไรเลยเมื่อเต้ได้ฟังเขาก็รู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจมากกว่าเขาจะชอบใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในชีวิตนี้เขาคิดว่าจะสร้างครอบครัวร่วมกันกับฝนผ่านชีวิตที่ยากลำบากไปด้วยกันแต่พอมาวันนี้เพียงเพราะหาเงินค่าสินสอด300000บาทไม่ได้ก็โดนบอกเลิกเขาจึงพยายามไม่แสดงออกว่าเจ็บปวดเขาถามฝนว่า

"ผมขอถามคุณว่าตั้งแต่เเรกคุณเคยรักผมบ้างไหมฝน!" เต้กล่าวถามฝนเมื่อฝนได้ฟังเธอก็พูดอย่างเย็นชาว่า

"ไม่เคยเลยสักนิดนายมันโง่เองที่เชื่อคำพูดของฉันใครอยากจะใช้ชีวิตกับยามจนๆแบบนายแค่คิดก็ไม่อยากจะคิดแต่เพราะตอนนั้นมีความจำเป็นฉันก็เลยต้องยอมคบกับนายเข้าใจหร่อยังทีนี้ว่าฉันไม่ได้รักนายเลยที่ฉันมาบอกนายวันนี้ก็เพราะเรื่องนี้หละ!"

ฝนกล่าวเมื่อเต้ได้ฟังคำที่ฝนกล่าวมานั้นเขาก็รู้สึกว่าเขาช่างเป็นผู้ชายที่โง่เขลาจริงๆหลงรักผู้หญิงคนนี้หมดใจแต่เธอกับไม่รู้สึกอะไรเลยเขาต้องโทษตัวเองที่โง่ไปรักเมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแล้วเขาจะไปโทษใครได้เขาควรปล่อยเธอไปตามทางที่เธอเลือกเอง

ตอนที่3:ระบบเก็บขยะเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นทองคำปรากฏ!!

หลังจากที่เต้ได้ฟังฝนบอกเลิกกับเขาเขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจมากอย่างที่เขาคิดไว้เขาพูดขึ้นว่า

"ก็ได้ในเมื่อคุณไม่ได้ชอบผมแล้วผมก็จะไม่รั้งคุณไว้ต่อเพราะถึงรั้งยังไงใจของคุณก็ไปอยู่กับคนอื่นอยู่ดีผมก็หวังว่าคุณจะมีความสุขในสิ่งที่คุณเลือกนะและจะไม่เสียใจทีหลัง!" เต้กล่าวเมื่อฝนได้ฟังเธอก็ทำหน้าเบื่อหน่ายไม่มีความรู้สึกอะไรกับสิ่งที่เต้พูดเลยเธอพูดขึ้นว่า

"พูดอะไรมากความเมื่อเลิกกันแล้วพวกเราสองคนก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันแล้วลาก่อน!"

ฝนกล่าวในขณะที่เธอกำลังเดินไปก็มีรถแลมโบกีนี่สุดหรูขับมารับเธอทันทีฝนเห็นแบบนั้นเธอก็ยิ้มอย่างมีความสุขเพราะผู้ชายที่ขับแลมโบกีนี่คือประธานบริษัทที่เธอทำงานอยู่เขาสนใจในตัวฝนมานานแล้วและเขาก็จีบฝนได้สำเร็จพ่อแม่ของฝนชอบเขามากเมื่อเต้มองไปที่ประธานหนุ่มที่เพียบพร้อมเขาก็อวยพรในใจให้เธอมีความสุขถ้าอยู่กับเขาเธอก็อาจจะลำบากก็ได้เมื่อพนักงานสาวสวยมองไปที่ชายหนุ่มที่ถูกแฟนสาวทิ้งเธอก็อดที่จะสงสารไม่ได้แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ในขณะนั้นเองก็มีหน้าจอขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเต้และมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นที่มีแต่เขาเท่านั้นที่รู้จัก

"ติ๊ง! ยินดีต้อนรับท่านเข้าสู่ระบบเก็บขยะเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นทองคำ ท่านกรุณากดปุ่มเพื่อเข้าสู่ระบบ!"

เสียงของระบบดังขึ้นเมื่อเต้ได้ฟังเขาก็ตกใจและตกตะลึงเป็นอย่างมากเขานึกว่าระบบแบบนี้มีแต่ในนิยายบนอินเทอร์เน็ตเท่านั้นไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้ในชีวิตจริงเขาตัดสินใจลองกดปุ่มตกลงเพื่อเข้าสู่ระบบดูเมื่อกดเสร็จแล้วก็มีเสียงเเจ้งเตือนดังขึ้นว่า

"ติ๊ง! ท่านได้ทำการผูกเชื่อมต่อกับระบบเรียบร้อยแล้วต่อไปให้ท่านเก็บขยะทุกชนิดบนโลกใบนี้เพื่อนำมาแลกเปลี่ยนเป็นทองคำบริสุทธิ์100เปอร์เซ็นกับทางระบบทางระบบจะคิดตามมูลค่าของขยะแต่ละชิ้นที่ท่านนำมาแลกเป็นทองคำกับทางระบบนั้นเป็นทองคำที่บริสุทธิ์100เปอร์เซ็นมีราคาสูงกว่าทองคำยุคปัจจุบันและเป็นสิ่งที่ยุคปัจจุบันต้องการอย่างมาก!"

ระบบกล่าวอธิบายถึงวิธีการใช้งานระบบเพื่อสร้างความมั่งคั่งเมื่อเต้ได้ฟังคำอธิบายบนหน้าจอต่อหน้าเขาแล้วเขาก็ตกตะลึงเป็นอย่างมากเพราะแค่เขาเก็บขยะก็สามารถแลกเปลี่ยนเป็นทองคำที่บริสุทธิ์100เปอร์เซ็นได้ยิ่งเก็บขยะมากเท่าไหร่แล้วนำมาแลกเปลี่ยนเป็นทองคำที่บริสุทธิ์กับระบบเขาก็ยิ่งรวยขึันมากเท่านั้นเต้อุทานว่า

"ต่อไปนี้แค่เก็บขยะฉันก็สามารถเป็นอภิมหาเศรษฐีที่รวยที่สุดในโลกได้แล้วฮ่า ฮ่า ฝนเธอทิ้งฉันไปก็แปลว่าเธอไม่มีวาสนากับฉันเมื่อรวยแล้วมีความมั่งคั่งแล้วก็ไม่ต้องห่วงว่าจะหาแฟนสวยๆไม่ได้มีแต่พวกเธอจะเข้ามาเองฉันสามารถเลือกได้!" เต้พูดกับตัวเองต่อไปชีวิตเขาจะเปลี่ยนจากยาจกเป็นอภิมหาเศรษฐีชั่วข้ามคืนเพราะเขามีระบบ

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...