The Moon Still Lives in My Heart EP.2
ปตท. นำเสนอ ภาพยนตร์น้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เรื่อง The Moon Still Lives in My Heart EP.2
ภาพยนตร์สั้น The Moon Still Lives in My Heart EP.2 ต่อจากตอนที่แล้ว แพรวาได้รับฟังเสียงสะท้อนจากพนักงาน แล้วนำมาปรับปรุงคุณภาพรองเท้า เริ่มจากการเรียกทีมออกแบบ มาลองใส่รองเท้าที่ผลิตออกมา และพบว่า พื้นผิวแข็งเกินไป ใส่ไม่สบาย ทำให้เห็นว่า ถึงดีไซน์จะสวย แต่ใส่แล้วเจ็บก็จบ ตั้งแต่ยังไม่ขาย
เธอจึงเรียกพนักงานที่พูดคุยกันเมื่อวาน มาเล่าให้ทีมออกแบบฟังว่า บ้านอยู่จังหวัดเชียงราย เห็นโรงงานรับซื้อกากกาแฟไปผสมยาง ทำให้นุ่มขึ้น เบาขึ้น เธอจึงตัดสินใจใช้กากกาแฟจากโครงการหลวงมาผลิตในรองเท้ารุ่นนี้ ภายในแนวคิด รองเท้านุ่ม และช่วยชาวดอยได้ด้วย
https://www.youtube.com/watch?v=y3F3AHcSZpk
พนักงานยังเล่าให้ฟังถึงการทำงานร่วมกับแม่ โดยบอกว่า คิดถึงคุณกัลยา ตอนมาโรงงานมานั่งล้อมวงกับพนักงาน แต่งตัวสวยมาก ใส่ชุดผ้าไหมอย่างดี แต่แกใส่รองเท้าแตะ ไม่ยอมใส่ส้นสูง
ผมเลยทักแกไปแต่งตัวสวยขนาดนี้ ถ้าใส่ส้นสูงจะงามขนาดไหน แกหัวเราะแล้วบอกว่า ถ้าใส่ส้นสูง ชั้นก็จะสูงกว่าพวกเรานิดหน่อย แต่ใจเราจะห่างกันเยอะ ใส่รองเท้าแตะเท่ากันแบบนี้ ดีแล้ว สบายใจกว่า
คำพูดนี้ ทำให้ได้ใจพนักงานที่ได้ยิน เพราะไม่คิดว่าจะมีประธานบริษัทไหนทำแบบนี้ ตั้งแต่นั้นมา ทำให้พนักงานกล้าเปิดใจคุยกับประธานทุกเรื่อง
เมื่อตัดสินใจเอากากกาแฟมาผสมกับยางเพื่อผลิตรองเท้า แพรวายังไม่แน่ใจนัก เธอจึงถามผู้ช่วยอย่าง Chat GPT และได้คำตอบว่า มีความเป็นไปได้สูงเกิน 90% น่าจะไปได้สวย ขณะนั้นวินก็เข้ามาได้ยินพอดี และถามด้วยความสงสัยว่า ทำไมแพรวาไม่พูดกับทีมออกแบบโดยตรง แต่ใช้วิธีให้พนักงานพูดแทน เธอจึงบอกกับวินว่าการเรียนรู้จากการรับฟังคนอื่นคือการให้เกียรติกันอย่างหนึ่ง
วินบอกกับเธอว่า คุณแม่น่าจะภูมิใจในตัวเธอมากกับการแก้ปัญหาในวันนี้ แต่แพรวากลับเศร้าเพราะคิดถึงแม่ วินจึงชวนไปกินข้าว เดินคลายสมองที่คลองโอ่งอ่าง ซึ่งเธอจำได้ว่าเคยมาเดินเล่นที่นี่สมัยเด็ก วินเล่าให้ฟังว่า ในหลวงเป็นเหมือนศูนย์กลาง ที่ทำให้หน่วยราชการ เอกชน ชาวบ้านมาร่วมกันปรับปรุงคลองกันอย่างจริงจัง จนสวยงามอย่างทุกวันนี้
จากความสวยงามคลองที่ได้รับการพัฒนาจากการร่วมแรงร่วมใจของทุกฝ่าย ทำให้แพรวาคิดได้ว่า เมื่อเทียบกับการพัฒนาคลอง ปัญหาที่บริษัทกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย เธอจึงฮึดสู้และปลุกใจตัวเองว่า ต้องทำได้
เมื่อวินเอ่ยชมว่า วันนี้แพรวาทำได้ดีมาก เธอจึงบอกว่า ได้ไอเดียมาจากบันทึกของแม่ ที่เขียนไว้ว่า ฟังก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ เพราะการบริหาร มันเริ่มจากการดูที่คน ก่อนจะดูตัวเลข
แต่เมื่อพูดถึงตัวเลข วินก็บอกว่า มีเรื่องที่แพรวาต้องดูอีกเรื่อง นั่นก็คือ โบนัสของผู้บริหารที่โอนมาแล้ว แต่โบนัสของโรงงานยังไม่ได้รับการอนุมัติ เนื่องจากต้องการรักษาศักยภาพของบริษัท เพื่อไม่ให้ผู้ถือหุ้นกังวลเรื่องยอดขายตก
แพรวาย้อนนึกถึงคำพูดของพนักงานที่เธอได้ยินว่า สมัยที่คุณแม่ยังอยู่ ไม่ว่าจะขาดทุนยังไง ก็ได้โบนัสมาแบ่งกันตลอด เธอจึงคิดว่า น่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้ และให้วินกลับไปหาข้อมูลตั้งแต่ต้นตอคือที่โรงงาน
แพรวากลับถึงบ้าน นึกถึงแม่ คืนที่ชมดวงจันทร์ด้วยกันและคำสนทนากับแม่ในวันที่ใกล้เดินทางกลับฝรั่งเศส แพรวามองความสวยงามของพระจันทร์ และเสียดายที่พรุ่งนี้ความสวยงามจะหายไป แต่แม่บอกกับเธอว่า ลูกรู้ไหม ถึงเราจะมองไม่เห็น แต่พระจันทร์ก็ยังอยู่ เหมือนแม่ ถึงเราจะมองไม่เห็นกัน แต่แม่ก็ยังอยู่กับลูกเสมอ
แพรวาคิดในใจว่า แม่ยังอยู่กับวาใช่ไหม ช่วยบอกทีว่าวาต้องทำยังไง ทันใดนั้นเอง วินก็ส่งข้อความพร้อมคลิปที่ถ่ายจากโรงงานมาให้เธอ จากคำพูดของพนักงานที่ว่า รองเท้าราคาเป็นหมื่น คนมีเงินก็กล้าซื้อ ทำให้วินคิดได้ว่า ราคาไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ซื้อเสมอไป แต่คุณค่าคือสิ่งที่ทำให้เลือก การที่แบรนด์เราต้องขายราคาถูก เพราะอาจเล่าคุณค่าของแบรนด์ได้ไม่ดีพอ
คำพูดของวิน ทำให้แพรว่าคิดว่า คนไม่ได้เลือกรองเท้า แต่รองเท้าที่เลือกคน และแพรวาก็ได้เห็นสมุดบันทึกของแม่ ที่มีภาพของสมเด็จพระพันปีหลวงกับพระราชกรณียกิจอนุรักษ์ ส่งเสริมผ้าไหมไทย พร้อมกับบันทึกไว้ว่า
ผ้าไหมไทยนี่สวยจริง ฝรั่งมาเห็นคุณค่า น่าจะโดนใจมาก ๆ ซึ่งทำให้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้เธอคิดได้อีกครั้ง
โปรดติดตามตอนต่อไป
รับชมเพิ่มเติมได้ในช่องทางต่อไปนี้
- PTT News: https://www.facebook.com/share/v/1YmAXi4TQY
- YouTube : https://www.youtube.com/watch?v=y3F3AHcSZpk
อ่านข่าวเพิ่มเติม
- The Moon Still Lives in My Heart EP.1
- ภาพยนตร์สั้นเฉลิมพระเกียรติ ชุด สายน้ำแห่งชีวิต ตอน ลมหายใจแห่งสายธาร EP.2
- ภาพยนตร์สั้นชุด 'สายน้ำแห่งชีวิต' ตอน 'ถนนของเรา'
ติดตามเราได้ที่