ทำไมเกาหลีเหนือถึงขู่ถล่มเกาะกวม แก้วตาดวงใจของสหรัฐ
จากกรณีการเผชิญหน้าด้วยวาทะดุเดือดระหว่างเกาหลีเหนือกับสหรัฐอเมริกา เมื่อฝ่ายแรกขู่โจมตีเกาะกวม ดินแดนในอาณัติของสหรัฐอเมริกา ที่อยู่ห่างจากคาบสมุทรเกาหลีราว 6,500 กิโลเมตร
จึงน่าสนใจว่า ทำไมเกาะเล็กๆ ที่มีประชากร 163,000 คนในมหาสมุทรแปซิฟิกถึงมีความสำคัญขนาดที่รัฐบาลของนายคิม จองอึน หมายมั่นจำลองแผนสั่งโจมตี
เกาะกวมเป็นเกาะเล็กขนาด 541 ตารางกิโลเมตร ตั้งระหว่างฟิลิปปินส์และฮาวายในมหาสมุทรแปซิฟิก แต่เดิมสเปนอ้างกรรมสิทธิ์ครั้งแรกในปีค.ศ.1565 หรือพ.ศ. 2108 และตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของสหรัฐ หลังสเปนพ่ายสงครามจนต้องยกดินแดนบางส่วนของให้สหรัฐในปีค.ศ. 2441 นอกจากกวมแล้วยังมีคิวบา เปอร์โตริโก หมู่เกาะฟิลิปปินส์ และเกาะอื่นๆ
เกาะกวมก็เปลี่ยนมือผู้ปกครองอีกครั้งในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อญี่ปุ่นยกพลยึด กระทั่งกลับมาเป็นของสหรัฐอีกครั้งในปี 2493
เว็บไซต์ดอยเชอเวลเลอระบุว่า เกาะแห่งนี้มีลักษณะปกครองตนเอง มีการร่างกฎหมายใช้เอง และเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐ ชาวกวมจะได้รับสัญชาติอเมริกันโดยกำเนิด แต่ไม่มีสิทธิในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐและไม่ต้องจ่ายภาษีให้สหรัฐ
ด้วยความเป็นจุดยุทธศาสตร์ของสหรัฐที่ตั้งอยู่ใกล้เอเชียมากที่สุด สหรัฐจึงเข้ามาตั้งฐานทัพเรือและฐานทัพอากาศบนเกาะกวม สมรภูมิแรกๆ ที่สหรัฐใช้กวมเป็นฐานสำคัญคือ สงครามเวียดนาม ต่อด้วยสงครามเย็น และเป็นจุดจอดเครื่องบินทิ้งระเบิดระหว่างสงครามเกาหลี
ปัจจุบันเกาะแห่งนี้มีกำลังพลอยู่ราว 6,000 นาย ฐานทัพอากาศแอนเดอร์เซนที่ตั้งอยู่บนเกาะกวมยังเป็นโรงจอดเครื่องบินทิ้งระเบิดหลายลำของสหรัฐ รวมไปถึงเป็นอู่เรือดำน้ำบรรทุกหัวรบนิวเคลียร์ให้กับสหรัฐ และท่าเรือสำหรับกองเรือรบสหรัฐ
ที่สำคัญ เว็บไซต์ซีเอ็นบีซีนิวส์ยังระบุว่าทางสหรัฐติดตั้งระบบป้องกันขีปนาวุธ หรือธาดไว้ที่เกาะแห่งนี้อีกด้วย
กวมยังถือว่าเป็นหนึ่งในโครงข่ายของกองทัพสหรัฐที่รอบล้อมจีน นอกเหนือจากฐานทัพที่มีอยู่ในชาติพันธมิตรอย่างเกาหลีใต้ และญี่ปุ่น ส่วนสภาพทั่วไปของเกาะกวมนั้นเป็นดินแดนที่ขับเคลื่อนด้วยเงินจากการท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มักจะมาจากเกาหลีใต้และญี่ปุ่น
เกาะกวมจึงถือได้ว่าเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สหรัฐแบกคลังแสงมาวางไว้ใกล้กับเอเชียมากที่สุด ดังนั้นการขู่โจมตีเกาะกวมอาจมีลักษณะคล้ายกับแนวคิดของญี่ปุ่นที่พุ่งถล่มอ่าวเพิร์ล ที่ฮาวายของสหรัฐในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2