ดาวเทียม NASA เผยภาพค่ำคืนอันน่าสะพรึงของ “พายุไต้ฝุ่นชางมี” ขณะมุ่งหน้าถล่มญี่ปุ่น

ดาวเทียมสำรวจโลกของ NASA ได้บันทึกภาพถ่ายซูมลึกที่เผยให้เห็นโครงสร้างอันน่าสะพรึงกลัวและเปี่ยมพลังของพายุไต้ฝุ่นชางมี (Typhoon Jangmi) พายุกำลังแรงที่กำลังเคลื่อนตัวมุ่งหน้าส่งผลกระทบต่อพื้นที่ตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น

ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคมถึงต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2569 พายุไต้ฝุ่นชางมี ได้ก่อตัวและหมุนวนอย่างช้าๆ มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ-ตะวันตกเฉียงเหนือเหนือทะเลฟิลิปปินส์ เกิดฝนตกหนักสะสมในหลายพื้นที่ ซึ่งระบบเซนเซอร์วิอีอาร์เอส (VIIRS - Visible Infrared Imaging Radiometer Suite) บนดาวเทียมซูโอมิ เอ็นพีพี (Suomi NPP) ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มสังเกตการณ์ร่วมขององค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐฯ (NASA) และองค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐฯ (NOAA) สามารถจับภาพถ่ายยามค่ำคืนอันคมชัดของพายุนี้ได้เมื่อเวลาประมาณ 23:40 น. ตามเวลาประเทศไทย ของวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2569

ในขณะที่บันทึกภาพ พายุไต้ฝุ่นดวงนี้มีความเร็วลมพัดต่อเนื่องสูงสุดถึง 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จากรายงานของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC - Joint Typhoon Warning Center) ซึ่งเทียบเท่ากับความรุนแรงของพายุเฮอร์ริเคนระดับ 1 ตามมาตรวัดพายุเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน สก็อตต์ บราวน์ (Scott Braun) นักอุตุนิยมวิทยาด้านการวิจัยจากศูนย์การบินอวกาศก็อดดาร์ดของนาซา (NASA’s Goddard Space Flight Center) ได้วิเคราะห์โครงสร้างพายุว่า ภาพถ่ายจากอวกาศเผยให้เห็นรายละเอียดที่เด่นชัดของกำแพงตาพายุ (Eyewall) และตาพายุ (Eye) ที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางค่อนข้างใหญ่กว่าสเปกตรัมพายุทั่วไป นอกจากนี้ยังตรวจพบการหมุนวนในระดับต่ำทางทิศตะวันออกของตาพายุ ก่อให้เกิดลักษณะพายุหมุนขนาดเล็กที่เรียกว่า เมโซไซโคลน (Mesocyclones) ซึ่งแม้จะถูกเมฆระดับสูงบดบังไปบางส่วนแต่ก็ถือเป็นพฤติกรรมทางพลศาสตร์ที่พบได้เป็นปกติของพายุหมุนเขตร้อนขนาดใหญ่

ต่อมาในวันรุ่งขึ้น วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2569 ระบบวิอีอาร์เอสบนดาวเทียมโนอา-20 (NOAA-20) ได้บันทึกภาพมุมกว้างของพายุลูกเดิมอีกครั้ง พบว่าพายุไต้ฝุ่นชางมีมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย โดยมีความเร็วลมพัดต่อเนื่องเพิ่มขึ้นเป็น 130 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แม้ว่าศูนย์กลางตาพายุจะยังคงอยู่ทางตอนใต้ของเกาะโอกินาวา แต่แถบเมฆวงนอกของพายุได้เคลื่อนตัวเข้าปกคลุมเหนือพื้นดินแล้ว และตามแบบจำลองคาดการณ์พายุนี้จะเคลื่อนตัวเข้าใกล้โอกินาวามากที่สุด ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางหักเลี้ยวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือมุ่งสู่ภูมิภาคอามามิในช่วงวันที่ 1-2 มิถุนายน พ.ศ. 2569 ซึ่งจะส่งผลให้เกิดฝนตกหนักหนาแน่นตามแนวชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของประเทศญี่ปุ่นต่อไป

ข้อมูลอ้างอิง: NASA Earth Observatory

• Typhoon Jangmi