เรื่องจริงของคนทุกข์หนัก แต่สุขได้เพราะมองเห็นธรรม

ฉันเป็นคนหนึ่งที่เคยทุกข์หนัก ทุกข์แบบสาหัสกับปัญหาและอุปสรรคทุกเรื่องที่เข้ามาในชีวิต ตั้งแต่เด็กก็มีปัญหาเรื่องเรียนที่ด้อยกว่าญาติพี่น้อง หรือแม้แต่เพื่อนข้างบ้าน โดนเปรียบเทียบสารพัดจนอยากหนีไปตายเอาดาบหน้าอยู่หลายครั้ง แต่เพราะรู้จักตัวเองดีพอว่าใจไม่กล้า เอาตัวเองไม่รอดอยู่กับความทุกข์แบบนั้นมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งเรียนจบมาได้แบบลุ่ม ๆ ดอน ๆ 

พอต้องมามีชีวิตเป็นของตัวเองอย่างจริงจัง ก็รู้เลยว่าที่อยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้ก็เพราะครอบครัว ถึงจะโดนเปรียบเทียบบ้าง ถูกด่าบ้าง น้อยใจบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้บาดเจ็บสาหัสเหมือนที่เป็นอยู่นี้ ตอนนี้แค่เจออะไรนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ทำให้โซซัดโซเซ เสียศูนย์ไปพักใหญ่กว่าจะประคองตัว ประคองใจให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ก็ใช้เวลาอยู่นาน

พอทุกข์หนักเข้า หนทางเดียวที่เราทำได้ก็คือตะเกียกตะกายที่จะหนีทุกข์ ทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองพ้นทุกข์ พอหนีไม่พ้นก็ฟูมฟายจะเป็นจะตาย จนต้องถามตัวเองบ่อย ๆ ว่าทำไมเราถึงเป็นทุกข์ได้ง่ายขนาดนี้ ทำไมถึงเปราะบางขนาดนี้ เจออะไรก็เจ็บปวดมากกว่าคนอื่น ซึ่งลองมาคิดดูแล้ว เราไม่จำเป็นต้องทุกข์ขนาดนั้นก็ได้ เพราะสิ่งที่เราเจอก็ไม่ได้หนักหนาสาหัสไปกว่าคนอื่นสักเท่าไหร่ จากนั้นเราก็หันมาถามตัวเองมากขึ้นว่าทำไมเราถึงรับมือกับความทุกข์ไม่ได้ ทนความเจ็บปวดไม่ได้ ทำไมเราไม่มีภูมิต้านทานอะไร ๆ ในชีวิตเลย

คำตอบที่ได้ก็คือ เพราะเราขาดสติ เจออะไรก็เก็บทุกอย่างไว้กับตัว ไม่ว่าจะปัญหา อุปสรรค หรืออะไรก็ตาม ทำให้เราไม่มีสติที่จะจัดการกับสิ่งที่เกิดขึ้น และไม่มีสติพอที่จะรู้จักปล่อยวางหรือตัดมันทิ้งไป จนกระทั่งเราพบทางแห่งธรรม ซึ่งเป็นทางออกที่ทำให้เราจัดการกับชีวิตได้ดีขึ้น 

ธรรมะทำให้เรากับคำว่า “สติ” ที่จะทำให้เกิดปัญญาในการจัดการชีวิต ทำให้มองเห็นความจริงของสิ่งรอบตัว แม้กระทั่งปัญหาหรือความทุกข์ เราก็มองเห็นและรับมือกับมันได้ แค่เราฝึกสติ ไม่ปล่อยตัวเองเป็นเหยื่อของความทุกข์ ทำสมาธิ รักษาศีล ตั้งตนอยู่ในเหตุแห่งธรรม ซึ่งพูดมันง่าย แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ มันไม่ง่ายเลย

หลังจากที่เราใช้ชีวิตใกล้ชิดกับพระพุทธศาสนามากขึ้น ก็ทำให้รู้ว่าจะอยู่กับปัจจุบันได้อย่างไร จะรับมือกับความทุกข์ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคตได้อย่างไร ที่สำคัญก็คือเราได้เรียนรู้ว่าจิตใจของเรานี่แหละสำคัญที่สุด ใจที่คิดดีจะเป็นตัวฝ่าฟันหาทางออกให้กับตัวเองได้ไม่ยาก และทำให้เรามีทางออก มีทางสู้กับปัญหาหรืออุปสรรคที่เกิดขึ้นได้เสมอ สุดท้ายเมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ เราก็ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันให้ได้