อวี๋เฟยหย่า มารร้ายแห่งสามภพ
<h2 style='display: flex; justify-content: center;'>ข้อมูลเบื้องต้น</h2><figure style="width:50%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0702/3668/134452220"></figure><p style="text-align:center;" class="indent-a">สังหารมารดาของนาง! </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">สังหารสหายร่วมเผ่าพันธุ์ของนาง! </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">หนี้แค้นนี้จะต้องลบล้างด้วยเลือดเท่านั้น! </p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><strong>ข้า! อวี๋เฟยหย่า! </strong></p><p style="text-align:center;" class="indent-a">จะถล่มพวกมันให้ราบ ในเมื่อพวกมันหวาดกลัวมารร้าย…… </p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><strong>เช่นนั้นนางก็จะเป็นมารร้ายแห่งสามภพให้ดู!</strong></p><p style="text-align:center;" class="indent-a"> </p><p class="indent-a">ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่ อวี๋เฟยหย่า มารร้ายแห่งสามภพ!</p><p class="indent-a">เนื้อหาต่อไปนี้เกิดจากจิตนาการของแป้งหอม หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วยนะคะ</p><p class="indent-a">ขอให้ทุกคนอ่านอย่างสนุกสนานค่ะ!</p><p class="indent-a">แป้งหอม</p><p class="indent-a"> </p><hr/><h2 style='display: flex; justify-content: center;'>สรรพสิ่งไร้ความเที่ยงธรรม!</h2><p class="indent-a"><strong>“มารดาของข้าตายอย่างทุกข์ทรมาน เลือดเนื้อฉีกขาด จิตวิญญาณสูญสลาย ฮ่าๆๆ พวกเจ้าช่างชั่วช้าเลวทรามเหลือเกิน!”</strong></p><p class="indent-a">เสียงเคียดแค้นชิงชังของหญิงสาวคนหนึ่งดังไปท้องสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและสะท้อนไปยังดินแดนต่างๆ จนพื้นสะเทือน</p><p class="indent-a">เสียงนี้เสียดแทงไปจนถึงกระดูก พาให้คนเศร้าสลด เสียงแห่งความเจ็บแค้นใจ ความอาฆาตชิงชัง และความมาดร้ายดังก้อง</p><p class="indent-a">“ยังมีเจ้า!”</p><p class="indent-a">เสียงของหญิงสาวดังก้อง นิ้วเรียวงามที่เปื้อนไปด้วยเลือดชี้ไปยังชายคนหนึ่งที่กำลังยืนเคียงคู่กับหญิงสาวคนหนึ่ง</p><p class="indent-a">“เทียนหลาง! หากข้ามีโอกาสอีกครั้ง ข้าจะฉีกเจ้าให้เป็นหมื่นชิ้น พวกเจ้าทุกคนจะต้องตายเพื่อชดใช้หนี้แค้นให้กับมารดาของของข้าและอีกหนึ่งพันหนึ่งร้อยสิบเอ็ดชีวิตของเผ่าจิ้งจอกของข้า!”</p><p class="indent-a">ร่างของหญิงสาวคนที่เปล่งเสียงแห่งความแค้นเต็มไปด้วยเลือดสีแดงฉาน ใบหน้าของนางงดงามแม้จะเปื้อนไปด้วยเลือด เสื้อผ้าของนางขาดไปหมดทั้งตัว เนื้อตัวของนางมีแต่รอยกระบี่ ยังมีผิวเนื้อบางแห่งที่ถูกตัดออกไปจนเห็นกระดูก</p><p class="indent-a">แขนข้างหนึ่งของนางถูกตัดขาด ขาอีกข้างก็ถูกหักจนผิดรูป หญิงสาวยังเหลือแขนอยู่ข้างหนึ่ง แต่นิ้วของนางถูกตัดไปแล้วสี่นิ้ว เหลือนิ้วเดียวที่ยังเหลืออยู่</p><p class="indent-a">ดวงตาของหญิงสาวช่างสง่างาม แม้ว่าดวงตาของนางจะเต็มไปด้วยความแค้นเคือง แต่มันกลับเป็นความงดงามที่แปลกประหลาด เลือดไหลออกมาจากดวงตาของนางราวกับน้ำตา</p><p class="indent-a">ใช่! นางร้องไห้เป็นเลือด!</p><p class="indent-a">สวรรค์เก้าชั้นฟ้า แผ่นดินที่สูงส่ง กำหนดชะตาแห่งสามภพที่เลื่องลือ มาบัดนี้พวกมันกลับใส่ร้ายป้ายสีมารดาของนางว่าทรยศเผ่าสวรรค์ พวกมันขังมารดาของนางเอาไว้และลงทัณฑ์อย่างสาหัส</p><p class="indent-a">มารดาของนางเป็นถึงองค์ราชินีแห่งสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เป็นองค์หญิงที่รักของเผ่าจิ้งจอก เมื่อมารดาของนางถูกใส่ร้าย เผ่าจิ้งจอกหนึ่งพันหนึ่งร้อยสิบเอ็ดชีวิตจึงมาทวงถามความเป็นธรรมแทนมารดาและนาง</p><p class="indent-a">แต่คนผู้นั้น! เทียนจวิน! บิดาของนางกลับฆ่าพวกเขาทั้งหมด!</p><p class="indent-a">หนึ่งพันหนึ่งร้อยสิบเอ็ดชีวิตตายไปทั้งอย่างนั้น!</p><p class="indent-a">หลังจากมารดาของนางตายไป เทียนจวินผู้สูงส่งก็แต่งกับองค์หญิงเผ่าเฟิ่งหวง ทั้งสองยังมีบุตรสาวอยู่แล้วอีกคนหนึ่ง!</p><p class="indent-a">ใช่! พวกเขาคบชู้กันอยู่แล้ว!</p><p class="indent-a">บุตรสาวของพวกเขาอายุตบะเท่ากับนาง!</p><p class="indent-a">มารดาของนางตายไปแล้ว! แต่พวกเขายังคงใช้ชีวิตอย่างมีความสุข!</p><p class="indent-a">มารดาของนางส่งนางออกจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้าจนสุดตัว นางจึงไม่ถูกทัณฑ์สวรรค์ แต่นางกลับช่วยใครไม่ได้เลย สุดท้ายนางยังถูกคนรักที่คิดว่าจะอยู่เคียงข้างกันหลอกให้กลายเป็นมารร้าย</p><p class="indent-a">เพื่อให้เขาฆ่านาง เหยียบนางขึ้นไปเพื่อขึ้นเป็นใหญ่!</p><p class="indent-a">นางแค้น! นางแค้นเหลือเกิน!</p><p class="indent-a">“เร็วเข้า! พวกเราจะต้องฆ่านาง ให้นางแตกดับตลอดกาล! สามภพจะได้สงบสุข สรรพสิ่งไร้สิ่งคุกคามอีกต่อไป!”</p><p class="indent-a">เสียงทุ้มของคนผู้หนึ่งที่หญิงสาวจำได้ดีดังขึ้น หญิงสาวมองไปก็เห็นบิดาของนางกำลังยืนจับมือกับหญิงชั่วคนนั้น หญิงที่ยุแยงและวางแผนทำให้มารดาของนางกลายเป็นคนทรยศ!</p><p class="indent-a">“รีบฆ่านางเถอะ!” เสียงหวานของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น นางก็คือบุตรสาวอีกคนของเทียนจวิน ปัจจุบันกลายเป็นเทพธิดาแห่งสวรรค์เก้าชั้นฟ้า</p><p class="indent-a">หญิงชั่วแทนที่มารดาของนาง บุตรสาวของมันก็ยังมาแทนที่นาง!</p><p class="indent-a">เลือดของหญิงสาวไหลลงด้านล่างไม่หยุดไม่หย่อน ลมพัดแรงจนทำให้อากาศบิดม้วนราวกับพายุที่กำลังโหมกระหน่ำ</p><p class="indent-a">“ข้า! อวี๋เฟยหย่า! ขอสาปแช่งพวกเจ้าทั้งหลาย! ให้พวกเจ้าทั้งหลายไม่ตายดี!”</p><p class="indent-a">เสียงแห่งความเคียดแค้นชิงชังของหญิงสาวดังจนหัวใจของเทพทั้งหลายสั่นไหว พวกเขามองหน้ากันด้วยความหวาดกลัว แม้แต่เทียนจวินที่เป็นบิดาของอวี๋เฟยหย่าก็ยังขนลุกชันด้วยความหวาดกลัว</p><p class="indent-a">เทพทั้งหลายที่กำลังคิดว่าตัวเองกำลังทำความดีด้วยการขจัดมารร้ายเริ่มลงมือส่งพลังไปยังค่ายกลลงทัณฑ์ที่ยิ่งใหญ่ ค่ายกลนี้มีคนสองคนเป็นผู้สร้าง คนคนนั้นก็คือเทียนหลางและหลงฟางหรง!</p><p class="indent-a">หลงฟางหรงคือบุตรสาวของหญิงชั่วกับบิดาสารเลว!</p><p class="indent-a">อวี๋เฟยหย่าถูกตัดแขนไปข้างหนึ่ง แขนอีกข้างที่ยังเหลือเพียงนิ้วเดียวนั้นไม่อาจต้านพลังของเทพทั้งหลายเอาไว้ได้ หลายวันมานี้นางถูกพวกมันทรมานจนเหลือเพียงพลังเฮือกสุดท้าย</p><p class="indent-a">นางต้านพวกมันเอาไว้ไม่ได้ ชาตินี้นางไม่อาจฆ่าพวกมันเพื่อล้างแค้นให้กับมารดาและเผ่าจิ้งจอกได้!</p><p class="indent-a">ตู้มมม!</p><p class="indent-a">ร่างของอวี๋เฟยหย่าถูกค่ายกลที่ทรงพลังมากที่สุดฉีกร่างออกจากกัน เลือดเนื้อ กระดูก สุดส่วนในร่างกายของนางถูกค่ายกลฉีกทึ้ง</p><p class="indent-a">ดวงจิตของนางถูกแทงทะลุจนไม่เหลือสิ่งใด!</p><p class="indent-a">ก่อนที่ดวงตาอวี๋เฟยหย่าจะถูกบดขยี้อย่างโหดร้าย ดวงตาคู่นั้นพลันชิงชังสวรรค์เหลือจะกล่าว</p><p class="indent-a">สวรรค์อันทรงธรรมอันใด สรรพสิ่งเที่ยงธรรมอันใด!</p><p class="indent-a">ล้วนเป็นเรื่องหลอกลวง!</p><p class="indent-a">ไม่ยุติธรรม!</p><p class="indent-a">ข้า! อวี๋เฟยหย่า! ไม่ยอมรับ!</p><p class="indent-a">ในที่สุดร่างของหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าจอมมารที่น่าหวาดกลัวมากที่สุดก็ถูกฉีกทึ้งจนแตกสลาย เลือดเนื้อและร่างกายของนางสลายไปกับสายลมที่พัดมาอย่างรุนแรง</p><p class="indent-a">ถูกค่ายกลสังหารเทพที่ทรงพลังมากที่สุดสังหาร ไม่มีทางกลับมาได้อีก!</p><p class="indent-a">เทพทุกตนรู้สึกเหมือนกันคือความไม่สบายใจอย่างหนึ่ง ทุกตนจำเสียงอันเคียดแค้นของอวี๋เฟยหย่าได้ จำแววตาอาฆาตของนางได้ และดวงตาที่ก่อนจะแตกสลายยังคิดอยู่ในใจของเทพทุกตน</p><p class="indent-a">เทพที่ยังมีสติอยู่บ้างเริ่มครุ่นคิดจริงจังถึงเรื่องราวดังกล่าว!</p><p class="indent-a">ที่แท้แล้วอวี๋เฟยหย่าเป็นจอมมารหรือไม่? องค์ราชินีทรยศเผ่าสวรรค์จริงหรือไม่? หากทุกอย่างคือเรื่องจริง แล้วเหตุใดก่อนตายพวกนางสองแม่ลูกถึงยังยืนกรานเหมือนกัน?</p><p class="indent-a">ความแค้นเคืองเช่นนั้น เสียงกรีดร้องหาความเป็นธรรมเช่นนั้น!</p><p class="indent-a">แต่น่าเสียดายที่ไม่มีความทวงหาความเป็นธรรมให้พวกนางสองแม่ลูกอีกต่อไป!</p><p class="indent-a">เทพแต่ละตนต่างแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง เทียนจวินและองค์ราชินีคนใหม่ปกครองสวรรค์อย่างสงบสุข เทียนหลางกลายเป็นเทพสงครามที่พลังยิ่งใหญ่ หลงฟางหรงกลายเป็นเทพธิดาผู้สูงศักดิ์</p><p class="indent-a">เทียนหลางและหลงฟางหรงแต่งงานกันอย่างยิ่งใหญ่!</p><p class="indent-a">เทพทั้งหมดใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย!</p><p class="indent-a">ที่ซอกมุมหนึ่งของสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามีเศษเสี้ยวดวงจิตของอวี๋เฟยหย่าที่ยังไม่ดับสูญอย่างมหัศจรรย์ นางเฝ้ามองเทพทั้งหลายมีความสุขด้วยความแค้นใจ</p><p class="indent-a">เทพเหล่านั้นมีสิทธิ์มีความสุขด้วยหรือ?</p><p class="indent-a">พวกมันเหยียบร่างของนาง มารดาของนาง และเผ่าจิ้งจอกหนึ่งพันหนึ่งร้อยสิบเอ็ดชีวิตของนางขึ้นไป พวกมันมีสิทธิ์อะไรมีความสุข!</p><p class="indent-a">นางไม่ยินยอม!</p><p class="indent-a">ไม่ยอม!</p><p class="indent-a">พวกมันจะต้องชดใช้!</p><p class="indent-a">ในตอนที่ดวงจิตแสนอ่อนแอของอวี๋เฟยหย่ากำลังด่าทออยู่นั้น แสงสว่างอันไร้ที่มาพลันสาดส่องมาที่ซอกหลืบแห่งความมืดมิด สาดส่องมาที่ดวงจิตของนาง</p><p class="indent-a">ดวงจิตตวาดแสงเหล่านั้นด้วยความแค้น!</p><p class="indent-a">แต่แสงเหล่านั้นกลับไม่นำพาเสียงตวาดนั้น สุดท้ายดวงจิตของอวี๋เฟยหย่าก็ถูกแสงเหล่านั้นอาบไล่ ภาพทุกอย่างหมุนวนกลับไปยังเรื่องราวเมื่อครั้งเก่า</p><p class="indent-a">ยิ่งดวงจิตอวี๋เฟยหย่าเห็นภาพเหล่านั้นเพียงใด นางยิ่งแค้นเคืองมากกว่าเดิม!</p><p class="indent-a">ตอนนั้นเองที่ดวงตาของหญิงสาวคนหนึ่งพลันลืมตาขึ้นมาด้วยความแค้น ร่างงดงามนอนอยู่ที่กลางป่าไม้อันหนาทึบ เสียงกรีดร้องด้วยความอาฆาตดังก้องป่า!</p><p class="indent-a">“กรี้ดดด!”</p><p class="indent-a">ร่างงดงามเปื้อนเลือดลุกขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่!</p><p class="indent-a"> </p><p class="indent-a">ตอนนี้มีอีบุ๊คเล่ม 1 นะคะ วางแผนไว้ว่าจะเขียนประมาณ 3 เล่มจบ (เล่ม 2 กำลังอยู่ในขั้นตอนพิสูจน์อักษร)</p><p class="indent-a">เล่มที่ 1 ตอนที่ 1-49 ค่ะ ข้อดีของอีบุ๊คคือจะมีความคมชัดกว่าเพราะผ่านการพิสูจน์อักษรอีกรอบค่ะ</p><p class="indent-a">ลิ้งค์ เล่ม 1 : <a href="https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNTEwMTEyMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjMyODMzNyI7fQ" rel="nofollow" target="blank">https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNTEwMTEyMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjMyODMzNyI7fQ</a></p><figure style="width:50%;" class="image image_resized"><a href="https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNTEwMTEyMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjMyODMzNyI7fQ" rel="nofollow" target="blank"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0702/3668/134541078"></a></figure><hr/>
สามวันเปลี่ยนชีวิต!
อวี๋เฟยหย่าตะลึงค้าง!
ร่างกายของนางยังอยู่ครบทุกส่วน มือนุ่มจับไปทั่วตัวของตัวเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา นางหันตัวไปมองรอบๆ ตัวก็พบว่า นางกำลังอยู่กลางป่าไม้ที่นางคุ้นตา
จะไม่คุ้นได้อย่างไร นางเคยอยู่ในป่าแห่งนี้มาก่อน!
นี่คือป่าที่นางตกลงมาเมื่อตอนที่มารดาส่งนางออกมา เพราะมารดาใช้พลังทั้งหมดในการส่งนางออกมา ทำให้อีกสามวันให้หลังคนพวกนั้นถือโอกาสให้ทัณฑ์สวรรค์ลงโทษมารดาของนาง
“ท่านแม่!”
อวี๋เฟยหย่าออกตัวอย่างรวดเร็ว หากเรื่องที่นางกำลังครุ่นคิดอยู่เป็นความจริง เช่นนั้นท่านแม่ของนางก็อาจยังมีชีวิตอยู่!
ณ สวรรค์เก้าชั้นฟ้า!
สวรรค์เก้าชั้นฟ้าคือสถานที่แห่งความงดงามและสูงศักดิ์ เทพทั้งหลายต่างอยู่ในตำหนักของตัวเอง ใช้ชีวิตอันเป็นนิรันดร์ที่แสนน่ายกย่องด้วยรอยยิ้ม ทุกวันคืนมีความสุขเหลือจะกล่าว
ร่างของอวี๋เฟยหย่าลัดเลาะไปตามทางที่นางคุ้นเคย จนเมื่อมาถึงหน้าคุกแดนสวรรค์ นางก็พบว่ามีทหารสวรรค์มากมายตามที่นางคาดเดา
เซียนน้อยที่ตบะยังไม่แกร่งกล้าเดินผ่านไป พวกนางคุยกันเสียงเบา
“ไม่คิดเลยว่าองค์ราชินีจะเป็นคนทรยศ พระองค์แสนดีมากเลยนะ”
“ได้ยินว่าอีกสามวันจะลงทัณฑ์พระนางแล้ว”
“ข้าไม่อยากจะเชื่อเลย”
“เฮ้อ หลักฐานชัดเจนขนาดนั้น”
เสียงของเซียนน้อยเหล่านั้นทำให้อวี๋เฟยหย่าน้ำตาร่วง ร่างงดงามที่เปื้อนเลือดเป็นจุดๆ ทรุดตัวนั่งลงในมุมมืดที่ลับสายตา ไม่มีเสียงร้องไห้โวยวาย มีเพียงน้ำตาที่กำลังไหลรินลงมาไม่ขาดสาย
มารดาของนางยังไม่ตาย!
อีกสามวัน!
เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่นางจะเอาแต่เสียใจอีกต่อไปแล้ว อวี๋เฟยหย่ากลั้นความเจ็บปวดตามร่างกายและจิตใจของตัวเองเอาไว้ นางกัดฟันลงจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอย่างรวดเร็ว
“ท่านแม่ อีกสามวันลูกจะกลับมาหาท่าน!”
ตอนนี้นางรู้แล้วว่าสถานการณ์ที่นางกำลังเผชิญอยู่มันเป็นเช่นไร ตอนนี้ไม่ผิดจากที่นางเข้าใจ นางได้ย้อนเวลากลับมา ย้อนมาสามวันก่อนที่มารดาของนางจะถูกลงทัณฑ์สวรรค์
ชาติก่อนนางบาดเจ็บสาหัส กว่านางจะฟื้นขึ้นมาก็ผ่านมาแล้วห้าวัน!
แต่มันสายไปแล้ว มารดาถูกลงทัณฑ์สวรรค์ตั้งแต่สามวันแรกที่นางหมดสติ เผ่าจิ้งจอกทั้งหมดถูกฆ่าตายทั้งเผ่า
ในเมื่อนางกลับมาแล้ว เช่นนั้นก็อย่าหวังว่าเรื่องราวทุกอย่างจะเป็นเช่นในอดีตอีก!
นางจะแก้แค้นและช่วยทุกคนเอาไว้ให้ได้!
ร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือดของอวี๋เฟยหย่ามุ่งตรงไปยังเผ่าจิ้งจอก แม้ว่าร่างกายของนางจะบาดเจ็บสาหัส แต่แรงแค้นที่อยู่ในใจของนางกลับทำให้นางมีพลังเพิ่มมากขึ้น
องค์ราชาเผ่าจิ้งจอกคือท่านตาของอวี๋เฟยหย่า เขานำหน้าเผ่าจิ้งจอกทั้งเผ่าเดินทางไปยังสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเพื่อทวงความเป็นธรรมแทนบุตรสาวและหลานสาวสุดที่รัก ตอนที่อวี๋เฟยหย่าเห็นองค์ราชาเผ่าจิ้งจอกและคนในเผ่า น้ำตาของนางพลันไหลอีกรอบ
ดวงตาสง่างามที่ถอดแบบมาจากมารดาแดงก่ำ
“ท่านตา” อวี๋เฟยหย่ารีบไปหาเผ่าจิ้งจอก นางจะต้องหยุดพวกเขาเอาไว้
หากไปยังสวรรค์เก้าชั้นฟ้าในตอนนี้ พวกเขาจะถูกป้ายสีว่าเป็นผู้ทรยศเหมือนมารดาของนาง สุดท้ายก็ถูกฆ่าตายทั้งหมด เผ่าจิ้งจอกสูญสิ้นลง
นางจะไม่ให้มันเป็นเช่นนั้น!
“อาเฟย หลานตา!” องค์ราชาเผ่าจิ้งจอกนาม อวี๋ซีหาน รีบเข้าไปรับตัวหลานสาวของตัวเองเอาไว้ก่อนที่นางจะล้มลงกับพื้น “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง มารดาของเจ้าละ?”
“ท่านตา พวกท่านยังไปตอนนี้ไม่ได้ พวกเขากำลังรอให้พวกท่านไปเพื่อใส่ร้ายว่าพวกเราทั้งเผ่าเป็นผู้ทรยศ พวกมันต้องการจะฆ่าเผ่าจิ้งจอกทั้งหมด!”
เสียงของอวี๋เฟยหย่าดังก้อง นางทั้งแค้นทั้งชิงชัง
อวี๋ซีหานกำมือแน่น “แต่ถ้าพวกเราไม่ไป มารดาของเจ้าจะถูกพวกมันลงโทษ!”
“ท่านตา ข้าจะช่วยท่านแม่ออกมาเอง” ร่างงดงามค่อยๆ ลุกขึ้นทีละน้อย รัศมีความแข็งกร้างแผ่กระจาย ทั้งๆ ที่นางได้รับบาดเจ็บสาหัสจนแทบจะยืนไม่อยู่ แต่ทุกอย่างที่นางแสดงออกมานั้นราวกับว่า ทุกสิ่งทุกอย่างไร้ผลต่อนางโดยสิ้นเชิง “ท่านตา ท่านเชื่อข้าหรือไม่?”
อวี๋ซีหานมองหลานสาวตัวเองที่แปลกตาไปอย่างเห็นได้ชัด ความไร้เดียงสาทั้งหลายหายไปแล้ว เหลือเพียงความสงบที่แข็งกร้าว ตอนนั้นเองที่อวี๋ซีหานรู้สึกว่าดวงตาของเขาเริ่มแสบร้อน
ความทุกข์ยากที่ผ่านมาหล่อหลอมในองค์หญิงที่แสนงดงามกลายเป็นอีกคนไปแล้ว แต่สิ่งที่อวี๋เฟยหย่าเป็นในตอนนี้กลับทำให้เขาวางใจลงอย่างประหลาด
“ได้ ตาเชื่อหลาน” อวี๋ซีหานจับที่ไหล่ของหวี๋เฟยหย่า “ไม่ว่าหลานจะทำอะไร ตาและเผ่าจิ้งจอกก็จะสนับสนุนทุกอย่าง”
ดวงตาของอวี๋เฟยหย่ามีหยดน้ำใสราวกับไข่มุกเม็ดงามกลิ้งลงมา
เผ่าจิ้งจอกของนางยังมีชีวิตอยู่!
อวี๋เฟยหย่าวางแผนขั้นตอนต่อไปทันที!
“ตอนนี้พวกท่านจะต้องกลับไปที่เผ่าก่อน ไม่ว่าพวกเขาจะส่งใครมาเชิญท่านไปก็ห้ามไปที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้าเป็นอันขาด ส่วนเรื่องช่วยท่านแม่ ข้ามีแผนการแล้วเจ้าค่ะ ข้าจะช่วยท่านแม่ออกมาได้แน่”
“ได้ ตาจะทำตามที่เจ้าว่า”
อวี๋เฟยหย่าพลิกมือวูบหนึ่ง กระดาษและพู่กันพลันปรากฏในมือของนาง มือนุ่มสลวยเขียนบางอย่างลงในกระดาษอย่างต่อเนื่อง ไม่นานนางก็เขียนเสร็จ
“เมื่อกลับไปถึงเผ่าแล้วท่านตาค่อยเปิดอ่าน จำไว้จะต้องอยู่คนเดียวเท่านั้นนะเจ้าค่ะ”
“ได้”
หลังจากนั้นอวี๋เฟยหย่าก็แยกตัวออกมา เผ่าจิ้งจอกที่เตรียมจะไปสวรรค์เก้าชั้นฟ้าก็เปลี่ยนทิศทาง กลับไปยังเผ่าของตัวเองอย่างเงียบๆ
หลังจากนั้นเผ่าจิ้งจอกก็เริ่มปิดตายหนทางเข้าออกเผ่า และสิ่งที่ตื่นตะลึงยิ่งกว่าคือองค์ราชาเผ่าจิ้งจอกหาตัวคนทรยศได้สามคน ล้วนแต่เป็นคนที่คอยยุแยงให้ออกเดินทางไปยังสวรรค์เก้าชั้นฟ้าทั้งนั้น
เผ่าจิ้งจอกล้วนแต่เป็นคนรักพวกพ้อง พวกเขาเจ็บแค้นใจที่สหายร่วมเผ่าพันธุ์หักหลัง ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำ
“พวกสวรรค์เก้าชั้นฟ้าให้อะไรพวกเจ้า! พวกเจ้าถึงกลับทรยศพวกพ้องเช่นนี้”
“พวกพ้องของพวกเจ้าคือพวกข้า ไม่ใช่พวกมัน!”
“พวกเจ้ามันทรยศ!”
เมื่อจับตัวสายของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าได้แล้วก็หมดปัญหาไปหนึ่งอย่างแล้ว เผ่าจิ้งจอกอยู่ในการควบคุมขององค์ราชาอวี๋ซีหาน ส่วนอวี๋เฟยหย่านั้นมุ่งมาที่ป่าผืนเดิม
ใช่! นางกลับมาที่เดิม!
แผ่นหลังของหญิงสาวเหยียดตรง เส้นทางที่นางเดินผ่านมามีหยดเลือดสีแดงหยดตามทาง บ่งบอกว่าบาดแผลของนางยังคงสาหัสอยู่เช่นเดิม แต่ร่างอันงดงามก็ยังเหยียดตรงและมุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งที่นางจำขึ้นใจ
ชาติก่อนเทียนหลางพานางมาดูดซับพลังชั่วร้ายเพื่อให้กลายเป็นมารมิใช่หรือ?
ตอนนี้ไม่ต้องมีคนผู้นั้นนำพา นางก็เดินเข้าไปหาเองได้!
มารร้ายที่แท้จริงเป็นอย่างไร พวกมันยังไม่รู้ด้วยซ้ำ!
ร่างงดงามเดินเข้าไปในถ้ำอันมืดมิดเพียงลำพัง!
ดวงตางดงามมีประกายแข็งกร้าวเหลือบมองถ้ำเล็กน้อย ริมฝีปากซีดจากการเสียเลือดเหยียดยิ้ม และทันทีที่นางยิ้ม ความสวยงามของนางพลันแผ่กระจาย
“มารร้ายหรือ? ข้าจะเป็นได้ดู”
อีกเดี๋ยวพวกมันก็จะได้รับรู้แล้วว่า มารร้ายที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร!
ผนึกมาร!
ณ ถ้ำอันมืดมิด
ถ้ำแห่งนี้มีพลังชั่วร้ายที่ก่อเกิดจากผนึกมาร ผนึกมารคือพลังชั่วร้ายที่รวมตัวกันจนกลายเป็นผนึก และคนที่ตายลงในถ้ำนี้คงมีไม่น้อยเลยทีเดียว ไม่อย่างนั้นผนึกมารที่เต็มไปด้วยพลังเช่นนี้จะมีอยู่ถ้ำได้อย่างไร
ร่างงดงามเดินเข้าไปด้านในสุด ผนึกมารที่คล้ายกับศิลาเก่าๆ สีดำก้อนหนึ่งลอยอยู่เหนือพื้น ความสูงอยู่เหนือศีรษะของอวี๋เฟยหย่าขึ้นไปถึงสองช่วงตัว
“พวกเราพบกันอีกแล้ว” อวี๋เฟยหย่าเอ่ยเสียงเรียบ
ร่างกายของนางพิเศษเกินกว่าเทพทั่วไป สายเลือดที่ไหลอยู่ในตัวนางมีทั้งจิ้งจอกเก้าหางในตำนานและสายเลือดมังกรอันสูงส่ง แม้ว่าร่างจำแลงของนางจะเป็นจิ้งจอกแต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่านางไม่มีพลังมังกร
ผนึกมารที่ลอยเด่นขยับเล็กน้อยคล้ายกับยินดี แน่นอนว่ามันกำลังยินดีที่อาหารของมันมาแล้ว มันคิดว่าหญิงสาวตรงหน้าคือเทพอ่อนแออีกตนที่มาให้พวกมันกลืนกิน
แต่ไหนเลยจะรู้ว่า วันนี้กลับกลายเป็นมันเสียเองที่ถูกกลืนกิน!
แขนเรียวงามค่อยๆ ยืนยกขึ้น อวี๋เฟยหย่ายกยิ้มเย็นชาและเริ่มดูดพลังจากผนึกมารทันที แต่ไหนเลยที่ผนึกมารจะยอมให้นางดูดพลังได้ง่ายๆ มันเริ่มแตกออกและโจมตีนางระลอกแล้วระลอกเล่า
นางคุ้นเคย! เพราะนางเคยผ่านมันมาแล้ว!
ในเมื่อพวกมันโจมตีนาง เช่นนั้นก็เข้ามาได้ แต่อย่าได้หวังว่าจะได้ออกไป!
จากนั้นภาพอันน่ากลัวก็เกิดขึ้น นอกจากมือบางที่กำลังยกขึ้นเพื่อดูดซับพลังจากผนึกมารแล้ว ร่างกายที่กำลังถูกพลังของผนึกมารโจมตีก็ราวกับประตูปิดตาย เข้าได้แต่ออกไม่ได้
พลังโจมตีของผนึกมารถูกนางดูดกลืนเช่นกัน!
ผนึกมารที่ยกย่องว่าตัวมันโหดร้ายมากที่สุดกลับเริ่มอ่อนกำลังลง มันกำลังหวาดกลัวหญิงสาวตรงหน้า เสียงกรีดร้องของผนึกมารดังขึ้นเรื่อยๆ ตามความอ่อนแอของมัน
มารร้ายตรงหน้าผุดมาจากที่ใด เหตุใดถึงรับพลังมารร้ายได้มากมายเช่นนี้!
กลัวแล้ว! ปล่อยข้าไป!
ผนึกพลังกรีดร้องโหยหวนยาวนานและสุดท้ายก็สงบ!
ตุ๊บ!
ศิลาสีดำที่เคยทรงพลัง บัดนี้มันกลายเป็นศิลาธรรมดาก้อนหนึ่งที่กำลังตกลงพื้นราวกับของไร้ค่า พลังที่อัดแน่นหายไปแล้ว
มือนุ่มของหญิงสาวค่อยๆ หดกลับมาแนบลำตัว บาดแผลที่ได้รับบาดเจ็บค่อยๆ หายไป กลายเป็นผิวเนียนนุ่มขาวกระจ่างใสมากกว่าเดิม
เมื่ออวี๋เฟยหย่าหมุนตัวเพื่อที่จะออกจากถ้ำแห่งนี้ เสื้อผ้าของนางพลันเปลี่ยนไป ชุดที่ขาดและเต็มไปด้วยเลือดหายไปแล้ว กลายเป็นชุดสีแดงเพลิงแทน ทุกก้าวเดินของนางเต็มไปด้วยพลังอันแข็งกร้าว
“สามวันแล้ว” เมื่ออวี๋เฟยหย่าออกมาจากถ้ำ นางก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเหนือป่าไม้ขึ้นไป “ท่านแม่ ข้ากำลังจะไปหาท่านแล้ว”
นางรู้ดีว่าด้วยพลังเท่านี้ นางไม่อาจล้างแค้นได้
เป้าหมายของนางคือการไปช่วยท่านแม่ออกมา!
พรึ่บ!
ร่างบางในชุดสีแดงเพลิงก้าวเท้าไปก้าวหนึ่ง ร่างทั้งร่างก็หายลับไปจากที่เดิม ราวกับไม่เคยมีใครยืนอยู่ในที่แห่งนี้มาก่อน
ป่าไม้ที่เดิม ผนึกมารอันเดิม แต่นางกลับไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว!
ณ ลานลงทัณฑ์สวรรค์เก้าชั้นฟ้า
เทพทั้งหลายต่างมารวมตัวกันที่ลานลงทัณฑ์แห่งนี้ แน่นอนว่ามีคนที่ไม่เห็นด้วย แต่สุดท้ายก็จนใจที่จะก้าวออกมาเพื่อคัดคาด เพราะผู้ปกครองสวรรค์อย่างเทียนจวินนั้นได้ตัดสินใจทอดทิ้งสองแม่ลูกแห่งเผ่าจิ้งจอกแล้ว
เทพแบ่งพลังตบะออกเป็น 5 ขั้น
ขั้นแรกคือขั้นเทพพิภพ ระดับ 1-20 เรียกกันว่า เซียน อายุตบะต่ำกว่า 1,000 ปี
ขั้นที่สองเรียกว่าขั้นเทพปรมาจารย์ ระดับ 21-40 พลังของขั้นนี้จะยิ่งใหญ่กว่าเซียน อาจกล่าวได้ว่าพลังยิ่งใหญ่เสมือนเทพ อายุตบะระหว่าง 1,000-10,000 ปี
ขั้นที่สามคือขั้นเทพสรรพสิ่ง ระดับ 41-60 ขั้นนี้คือเทพอย่างแท้จริง ทรงพลังและมีอายุขัยที่ยืนยาวขึ้น ส่วนมากจะเป็นเทพทั่วไปที่พบเห็นได้ง่าย อายุตบะระหว่าง 10,000-20,000 ปี
ขั้นที่สี่คือขั้นเทพบรรพกาล ระดับ 61-80 ขั้นนี้คือเทพชั้นสูงที่มีพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่อย่างเช่น แม่ทัพสวรรค์ เทพประจำสี่ทิศและองค์ราชาเผ่าต่างๆ อายุตบะระหว่าง 20,000 50,000 ปี
และขั้นสุดท้ายคือขั้นเทพอมตะ ระดับ 81-100 เรียกได้ว่าเป็นเทพที่ยิ่งใหญ่ในตำนานอย่างเช่น เทียนจวิน องค์ราชินี รัชทายาท และเทพที่ทรงพลังอันลึกลับที่ยากจะปรากฏตัว อายุตบะมากกว่า 50,000 ปีขึ้นไป
ลานลงทัณฑ์ในวันนี้เต็มไปด้วยเซียนและเทพทั้งหลาย ส่วนมากจะเป็นขั้นเทพพิภพและขั้นเทพปรมาจารย์ ส่วนขั้นเทพสรรพสิ่งนั้นมีน้อยคน ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงอีกสองขั้นที่เหลือ
แน่นอนว่า ยังมีเทียนจวินและองค์ราชินีองค์ใหม่ที่มาดูการลงทัณฑ์!
ร่างของอวี๋เฟยหย่าปะปนเข้ามากับฝูงชน เสื้อผ้าของนางเปลี่ยนเป็นสีสันสดใสที่พบได้ทั่วไปในเซียนทั้งหลาย ใบหน้างดงามเปลี่ยนไปเป็นใบหน้าธรรมดาที่พบได้ทั่วไปเช่นกัน
นางกำลังเฝ้ารอ รอเวลาที่มารดาของนางจะถูกพาตัวออกมาจากคุก!
“สมน้ำหน้า คนทรยศย่อมต้องถูกลงโทษเช่นนี้!”
“ข้าเจ็บแค้นใจเหลือเกิน ไม่คิดเลยว่านางจะทรยศพวกเราและช่วยแดนอสูรมาตลอด มิน่าเล่า ช่วงนี้แดนอสูรถึงชอบมาก่อกวน!”
“ฆ่าเลย ฆ่านางให้ตาย!”
นี่คือสิ่งที่เทียนจวินและองค์ราชินีคนใหม่อยากให้พวกเขารับรู้ ใส่ร้ายเรื่องเลวทรามให้ผู้อื่น เรื่องดีๆ ล้วนยกเข้าหาตัวเองทั้งหมด
อวี๋เฟยหย่าแค้นยิ้ม นางหลุบตาลงเล็กน้อย ในขณะที่ร่างบางกำลังยืนปะปนกับเทพเซียนทั้งหลายอยู่นั้น เสียงทหารสวรรค์เดินเข้ามาที่ลานก็ดังขึ้นเสียงดังอย่างพร้อมเพรียงกัน
อวี๋เฟยหย่าเงยหน้าขึ้น ท่านแม่ของนางมาแล้ว!
ทหารสวรรค์เหล่านั้นนำตัวหญิงคนหนึ่งที่มีใบหน้างดงามเข้ามาที่ลานลงทัณฑ์ หญิงคนนั้นเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดยังคงไหลออกมาตามการก้าวเดิน
เมื่อทหารสวรรค์พาตัวหญิงคนนั้นไปที่กลางลานลงทัณฑ์แล้วก็เดินออกมา ส่วนหญิงสาวที่ถูกทิ้งเอาไว้ก็ยืนนิ่งอยู่ที่เดิมอย่างไร้เรี่ยวแรง
“คุกเข่าลง!”
เสียงทหารสวรรค์คนหนึ่งดังขึ้น แต่ร่างบอบบางที่ยืนอยู่กลางลานลงทัณฑ์กลับไม่คุกเข่า นางไม่แม้แต่จะขยับกาย
เทียนจวินไม่พอใจอย่างยิ่ง เขารู้สึกเหมือนมีคนต่อต้านอำนาจบารมีของเขา องค์ราชินีเผยสีหน้าโหดเหี้ยมขึ้นมา ทั้งยังมีความสะใจที่สะกดเอาไว้ไม่อยู่
“คุกเข่าลง!” คราวนี้ทหารสวรรค์ส่งพลังไปกดร่างบาง เขาต้องการให้นางคุกเข่าลง ไม่อย่างนั้นเขาจะเอาใจเทียนจวินและองค์ราชินีได้อย่างไร
แต่ไม่ว่าเขาจะส่งพลังไปมากมายเท่าไหร่ ร่างบอกบางที่ดูเหมือนจะสิ้นไร้พลังก็ไม่แม้แต่จะคุกเข่าลง นางยอมให้กระดูกในร่างถูกกดจนแตกดีกว่าคุกเข่าลงต่อหน้าคนชั่วช้า
ตอนนั้นเองที่ร่างบางเงยหน้าขึ้น
“ต้องการให้ข้าคุกเข่า? ฝันอยู่หรือไร?” เสียงนี้ทั้งดูแคลนทั้งเย้ยหยัน ไร้ความหวาดกลัว ไร้ความยำเกรง ท่าทางแข็งกร้าวเช่นนี้คือสิ่งที่นางมีมาเสมอ
องค์หญิงเผ่าจิ้งจอกจะไม่มีวันคุกเข่าลงเป็นอันขาด ตราบใดที่นางไม่มีความผิด!
ในขณะที่เทพเซียนทั้งหลายกำลังตกอยู่ในอาการตะลึงกับความกล้าหาญของหญิงบนลานลงทัณฑ์ พลังสายหนึ่งที่ทรงพลังพลันโจมตีออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
ตู้มๆๆๆ
เทพเซียนระดับต่ำต่างหนีเอาตัวรอด
สถานการณ์สับสนวุ่นวายขึ้นมาทันที!
ร่างหนึ่งที่อยู่ปะปนในหมู่เทพเซียนพลันเดินสวนทางกับการวิ่ง นางมุ่งหน้าไปที่ลานลงทัณฑ์อย่างอาจหาญ
ท่วงท่าทรงพลังราวกับว่าทั่วทั้งสามภพนี้ ไม่มีสิ่งใดที่ทำให้นางหวาดกลัว!