สำรวจความโรแมนติกและอ้างว้างในเมือง ผ่านอัลบั้ม ‘ไฟกลางคืน’ ของ YOUNGOHM

‘กรุงเทพฯ ไม่โรแมนติก’

วาเลนไทน์วนกลับมาอีกครั้ง และประโยคที่ว่าก็ผุดขึ้นมาในสมองใครหลายคนเสมอ เนื่องจากเดตที่มีคุณภาพเกิดขึ้นได้ยากเหลือเกินในเมืองนี้ เพราะหากออกไปนอกบ้าน ระหว่างทางที่เดินจับมือกัน คนหนึ่งอาจสะดุดทางเท้าจนหน้าคะมำ เดินคุยไปพลางสูดควันจากท่อไอเสียไปพลาง ต่อให้ไปร้านรูฟท็อปหรูก็ต้องเผชิญฝุ่น PM2.5 ฉะนั้น คำว่าโรแมนติกกับกรุงเทพฯ ยังห่างไกลกันอีกหลายปีแสง

ทว่าเมื่อได้ฟังอัลบั้มไฟกลางคืนของ ยังโอม (YOUNGOHM) หรือ โอม-รัธพงศ์ ภูรีสิทธิ์ แรปเปอร์ชาวกรุงเทพฯ ผู้มักถ่ายทอดสังคมเมืองในมุมมองที่เขาเติบโตมา กล่าวได้ว่า อาจเห็นเมืองหลวงของไทยน่าอยู่ขึ้นมานิดหน่อย โดยเฉพาะในเวลาค่ำคืน

สำหรับไฟกลางคืนเป็นอัลบั้มที่ 3 เขากล่าวว่า มันคือ ‘คอนเซปต์อัลบั้ม’ มีทั้งหมด 13 เพลง โดยชื่ออัลบั้มมาจากนิตยสารในอดีตที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นคนที่รักความสำราญในยามราตรี ซึ่งยังโอมยกเอามาเป็นกรอบของอัลบั้มนี้ โดยใส่ประสบการณ์ชีวิตของตนเองที่เกิดขึ้นในเมืองนี้ลงไปในเนื้อเพลง

ในด้านดนตรีมีกลิ่นอาย City Pop ให้บรรยากาศบนตึกสูงของเมืองใหญ่ที่แสงไฟนีออนเสมือนทะเลดวงดาว ทั้งนี้เพลงในอัลบั้มถูกจัดเรียงจากแทร็กที่มืดมิดไปสู่แทร็กที่สว่างที่สุด การฟังไล่ตั้งแต่เพลงแรกจนเพลงสุดท้ายโดยไม่กดข้าม เปรียบเหมือนการค่อยๆ ขึ้นลิฟต์แก้วทะยานไปยังชั้นดาดฟ้าที่สูงที่สุดจนเห็นไฟยอดตึกนับแสนดวง

ความน่าสนใจคือ ไฟกลางคืนของยังโอมฉายให้เห็นความโรแมนติกทับซ้อนอยู่บนความอีเหละเขละขละของเมือง เคียงคู่ไปกับความเปล่าเปลี่ยวซุกซ่อนในบางมุมซึ่งเป็นเสน่ห์ของอัลบั้มนี้

เมืองซึมเซา คนซึมเศร้า

‘กรุงเทพมหานคร เมืองที่คนไม่นอน หาเงินเท่าไรก็คงไม่พอ’

คำร้องท่อนแรกของเพลงกรุงเทพมหานครเป็นเพลงที่ยังโอมเขียนเมื่อเขาต่อสู้กับภาวะซึมเศร้า แม้ในขณะนั้นเขาจะเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงแล้วก็ตาม รวมถึงบอกเล่านิสัยของเขาที่นอนไม่หลับในเวลากลางคืน

เชื่อว่าหลายคนเข้าใจประโยค

‘หาเงินเท่าไรก็คงไม่พอ’

และเผชิญกับภาวะซึมเศร้าในเมืองใหญ่ เพลงกรุงเทพมหานครคือแทร็กที่ 6 จากการเรียงเพลงของยังโอม อาจถือได้ว่าเพลงนี้มีความมืดมิดระดับกลางๆ เมื่อเทียบกับแทร็กก่อนหน้าคือ หัวใจสีดำที่มีท่อนไวรัลคือ

‘เธอแค่อยากจะใส่ Chrome Hearts เธอไม่ได้สนใจ Ohm’s heart’

ทว่ากรุงเทพมหานครอาจเป็นเพลงที่เศร้าที่สุดสำหรับมนุษย์ในโลกทุนนิยม ที่ยังไม่ต้องไปพูดถึงเรื่องรักโรแมนติก แค่จะเอาชีวิตให้รอดก็สาหัสแล้ว

ดังนั้นแทร็กที่อยู่ในเฉดสีดำมืดของยังโอมจึงไม่ได้พูดถึงแค่ความรักแสนเศร้า หรือความอกหักผิดหวังธรรมดา แต่มันกำลังสะท้อนถึงสภาวะทางจิตใจอย่างโรคซึมเศร้าที่กัดกินคนในเมือง ไม่ว่าจะเป็นคนที่ใช้ชีวิตปากกัดตีนถีบ หรือเป็นคนดังที่มีเงินซื้อแบรนด์ Chrome Hearts ก็ตาม

กรุงเทพฯ โรแมนติกยามวิกาล

คนต่างชาตินึกถึงอะไรเมื่อคิดถึงกรุงเทพฯ หากตอบอย่างตรงไปตรงมา คำตอบคือ Nightlife ที่ไม่แพ้ที่ใดในโลก ซึ่งธีมอัลบั้มไฟกลางคืนสะท้อนภาพนั้นได้เป็นอย่างดี

กรุงเทพฯ โรแมนติกก็ต่อเมื่อสิ้นจอแจในเวลากลางวัน ยามที่ผู้คนหลับใหลในที่รโหฐาน จะมีคนบางกลุ่มออกมาใช้ชีวิตหลังพระอาทิตย์ตก พื้นที่ที่คนจะไปรวมตัวกันหนีไม่พ้นสถานบันเทิงต่างๆ ยังโอมก็เป็นหนึ่งในนั้น ซึ่งไลฟ์สไตล์เช่นนี้ทำให้เขาได้มีความรัก ความสัมพันธ์โรแมนติกที่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับแสงไฟนีออนในผับบาร์ย่านสุขุมวิท

หลายเพลงในอัลบั้มกล่าวถึงสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับปาร์ตี้และความเมามาย ซึ่งในนั้นดันมีความโรแมนติกแฝงอยู่ เช่น เพลง Benz ดำที่ให้ภาพการเดตยามค่ำคืน ระหว่างขับรถไปบนถนนเพื่อไปปลดปล่อยความสนุกด้วยกัน ซึ่งแน่นอนว่าโรแมนติกเพราะรถไม่ติดตอนกลางคืน กับท่อนไวรัล

‘ถนนสุขุมวิทยาวไปสุดสายตา รอแค่เพียงเธอนั้นจะโยกย้ายมา’

โดยเพลงที่โรแมนติกที่สุดอาจเป็นเพลงเจิดจรัส ที่ร้องว่า

‘ฉันเห็นเธอเพียงคนเดียวท่ามกลางความมืดมิด ทุกครั้งที่โลกฉันดูมืดหม่น’

ยังโอมเปรียบเทียบคนรักเป็นแสงไฟที่สว่างไสวที่สุดในชีวิต แม้ในเมืองจะไม่มีอะไรให้น่าพิสมัย แต่เมื่อมีคนรักอยู่เคียงข้าง ก็เหมือนแสงไฟที่นำทางให้รู้สึกอุ่นใจและมีเรี่ยวแรงใช้ชีวิตต่อไปได้

อย่างไรก็ตาม แม้กรุงเทพฯ ในเพลงยังโอมจะมีความโรแมนติกอยู่ไม่น้อย แต่เนื้อเพลงของยังโอมที่เขียนถึงความรักหรือความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นกรุงเทพฯ ทั้งหมดนั้นยังไม่มีเพลงไหนเล่าถึงความรักมั่นคงยั่งยืน หรือการลงหลักปักฐานอย่างจริงจัง ส่วนหนึ่งอาจด้วยวัยของเขา แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเมืองไม่โรแมนติกที่มักสั่นคลอนความรัก

อย่างท่อนไวรัลที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือ

‘แย่จัง ทำไมมันคล้ายโดนเธอทำร้ายตรงใจ’

มาจากเพลง ใจฉันตามเธอไป ซึ่งยังโอมก็ออกมาเฉลยแล้วว่า แต่งเพลงนี้ขึ้นเพราะคนรักเก่าออกไปเที่ยวกลางคืน แล้วเขาเกิดรู้สึกวิตกกังวลในความสัมพันธ์ขึ้นมา

นอกจากนี้ยังมีเพลงอื่นที่เหลือในอัลบั้ม รอให้คนเปิดเข้าไปฟังแล้วพลางฉุกคิดว่ากรุงเทพฯ มันเปลี่ยวเหงา ชวนเศร้าสร้อย และมีมิติโรแมนติกจริงหรือไม่ หรือจะปล่อยใจไปกับเพลงโดยไม่ต้องคิดอะไรเลยก็ได้