สาวท้องแก่ แชร์ประสบการณ์สุดแย่ เจอชายไร้น้ำใจ นั่งที่บุคคลพิเศษ ชาวเน็ตเมนต์สนั่น
สาวท้องแก่ แชร์ประสบการณ์สุดแย่ เจอชายไร้น้ำใจ นั่งที่บุคคลพิเศษ ชาวเน็ตเมนต์สนั่น
กลายเป็นที่ถกเถียงในโลกออนไลน์อย่างมาก หลังจากที่มีผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่ง ซึ่งเป็นสาวท้องแก่ ได้โพสต์ข้อความสะท้อนสิ่งที่พบเจอ โดยระบุว่า
“ขอบคุณที่นั่งสำหรับ คนพิการ พระสงฆ์ และ คนท้อง (ที่ไม่ได้นั่งเลย ยืนตลอดสาย) ตั้งแต่ BTS แบริ่ง – อโศก และเป็นวัน ที่ 3/01/67 เป็นวันที่คนเริ่มกลับมาทำงาน และ บน BTS ผู้คนแน่นมากๆ แต่สำหรับคนท้องที่มีที่นั่งพิเศษ แต่กลับไม่ได้นั่ง
ส่วนคนที่แข็งแรง และ เป็นผู้ชาย แหงนหน้ามามองหลายรอบมาก แต่กลับนิ่งเฉย (ฉันยืนเหงื่อแตก ตาลาย ไหนมือหนึ่งจะเกาะเสา ไหนอีกมือ จะคว้านหายาดมในกระเป๋า (แทบล้มตอนขบวนออกตัว) *แต่เขาก็ยังนั่งมองฉันเฉยๆ แบบไม่มีจิตสำนึกอะไรเลย
ผู้คนในบีทีเอสต่างมองเขากัน แต่เขาก็ยังทำตัวนิ่งเฉย
เริ่มไม่เข้าใจแล้ว ว่าที่นั่งสำหรับ คนท้อง คนพิการ พระสงฆ์ ติดป้ายยังไม่ชัดเจนใช่ไหม ?
หรือ เข็มกลัดที่ท้องเรา มันเห็นไม่ชัดใช่ไหม (ทั้งๆที่มันอยู่ตรงหน้าคุณแท้ๆ)”
โดยหลังจากโพสต์ไปไม่นาน มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นจำนวนมาก เข้ามากดถูกใจมากกว่า 4.7 พันครั้ง เข้ามาแสดงความคิดเห็นกว่า 1.7 พันความคิดเห็น และแชร์เรื่องดังกล่าวมากกว่า 2.6 พันครั้ง
นอกจากนี้ยังมีคนท้องเข้ามาแชร์ประสบการณ์ที่เจอในลักษณะเดียวกับเจ้าของโพสต์ด้วย เช่น
- “ตอนพี่ท้อง พี่ได้ยืนบนรถ2แถว ท้องใหญ่ด้วยนะ จนครึ่งทางถึงมีคนลุกให้”
- “ปกตินะ พี่ก็เคยเจอ ท้องใหญ่จนจะชนหน้าคนนั่งแล้วมันยังไม่ลุกเลย”
- “ตอนท้องแก่ก็ไม่เคยได้นั่งทั้งขาไป-กลับเหมือนกันค่ะ เอกมัย-ศาลาแดง จนล่าสุดพาน้อง2-3ขวบนั่งจากเอกมัย-ตลาดพลูก็ไม่มีใครลุกเหมือนกัน กลายเป็นเรื่องปกติของที่นั่งพิเศษไปแล้ว”
- “มันแล้วแต่คนจริงๆนะพี่ ตอนหนูท้องเขาลุกให้ตลอด หรือเพราะท้องใหญ่ด้วยแหละพี่”
- “พี่ก็เคยนะตอนที่พี่ท้อง ยืนตลอดสายจากตลาดพลูไปชิดลม แย่มาก”
- “ตอนพี่ท้องใหญ่พี่ก็ยื่นตลอด BTS ไม่มีใครลุกให้นั่ง ถ้าเป็นรถเมย์แอร์ดี คนเก็บเงินบอกให้ลุกให้คนท้องนั่งลุกกันเป็นแถว 5555”
- “พี่เห็นคนแก่คนพิการคนท้องพี่รีบลุกเลย ถึงไม่ใช่นั่งที่นั่งพิเศษก็เถอะ จิตสำนึกควรมีนะ”
- “ถ้าเป็นผม ไม่จำเป็นต้องมีที่นั่งคนพิการ ผมก็ลุกให้นะ ถึงจะบอกว่าผู้หญิงผู้ชายเท่ากันแต่จิตสำนึกของคนเป็นผู้ชายมันก็ต้องลุกอ่ะ”
ทั้งนี้ก็มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นอีกทางหนึ่งว่า
“มันเป็นเรื่องปกติไปแล้วครับเขาเมื่อย เขาเหนื่อย เขาเสียเงินเ ขาก็เลยนั่งไม่ลุกกว่าถึงสถานีที่ลงมันนานสถานีสุดท้ายบ้างไรงี้ ถ้าถามหาน้ำใจหรือที่นั่งพิเศษเฉพาะยากครับสมัยนี้เป็นปัญหาที่บางคนถึงอยากมีรถส่วนตัวหรือขับรถไปทำงานไปไหนต่อไหนไปเที่ยว”
ซึ่งมีคนมาแสดงความคิดเห็นแย้งว่า “เสียเงินเข้าใจค่ะ ใครๆก็เสียกันแต่ตัวเองนั่งที่ๆเค้าไว้ให้สำหรับคนท้อง คนพิการ พระสงฆ์แบบนี้มันใช่เรื่องสมควรหรือไม่คะ เรื่องนี้มันไม่ควรจะเป็นเรื่องปกติ สามัญสำนึกค่ะ”
อย่างไรก็ตาม เมื่อย้อนไปดูคำนิยาม “ที่นั่งสำรองสำหรับบุคคลพิเศษ” ทางบีทีเอส เคยชี้แจงไว้ดังนี้ ที่นั่งสำรองสำหรับบุคคลพิเศษ (Priority seat)
“ที่นั่งสำรอง ทุกคนสามารถนั่งได้ไหม ทุกคนสามารถนั่งได้ครับ แต่ต้องพร้อมที่จะเอื้อเฟื้อที่นั่งให้ผู้ที่จำเป็นต้องใช้ที่นั่งพิเศษนี้นะครับ
บีทีเอสได้จัดที่นั่งสำรองให้แก่ เด็ก, สตรีมีครรภ์, คนพิการ, ผู้ป่วย, พระภิกษุสงฆ์ และผู้ที่มีความจำเป็นต้องใช้งานโดยออกแบบสัญลักษณ์ที่นั่งสำรองให้เห็นเด่นชัด สังเกตง่ายภายในขบวนรถไฟฟ้า
ที่นั่งสำรอง อยู่ริมสุดติดกับประตูรถไฟฟ้า เพื่ออำนวยความสะดวกให้บุคคลพิเศษสามารถเข้า-ออกได้โดยง่ายครับ
สำหรับบุคคลทั่วไป สามารถนั่งที่นั่งพิเศษได้ แต่โปรดงดใช้มือถือ หมั่นสังเกตคนรอบข้าง และพร้อมสละที่นั่งทันทีเมื่อมีผู้ที่มีความจำเป็นเข้ามาในขบวนรถ
ร่วมสร้างสังคมดีมีน้ำใจในการเดินทางหากท่านนั่งที่นั่งนี้ กรุณาหมั่นสังเกตรอบข้าง และหยิบยื่นน้ำใจ สละที่นั่งให้เมื่อพบบุคคลที่มีความจำเป็นต้องนั่ง ขอบคุณครับ