เพราะความมักง่ายหรือไร้กึ๋นความรับผิดชอบ - chai payangluang

การอยู่ร่วมกันในสังคม คนเราต่างมีบทบาทความรับผิดชอบแตกต่างกัน มีสามัญสำนึกก็แตกต่างกัน อาจมาจากภูมิความคิดที่แตกกรอบออกนอกแถว แต่หากสิ่งที่คิดนั้นไม่ตอบสนองโจทย์ หรือคิดเลื่อนลอย ขอแค่คิด น่าจะเป็นพวกจิตคิดต่ำเรี่ยราด คนเยี่ยงนี้เป็นภาระต่อสังคมหาความเสมอเปรียบเท่าเทียมคนอื่นได้ยาก

ปัญหาที่เกิดขึ้นมีมาช้านาน ยกตัวอย่างสามัญความคิดของคน เช่นขับรถในแหล่งชุมชน ควรระมัดระวัง ขับช้า ๆ เพื่อความปลอดภัย แต่บางคนโชว์เก๋าไม่สนป้ายหรือคำติติง คิดว่าตัวเองเก่ง เท่ ทำอะไร? ก็ได้ คิดแบบโง่ ๆ จนตรอก พวกโชว์กาก (กลาก เกลื้อน) นิสัยพวกนี้ขับเกิน 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หากเกินพลาดพลั้งอะไรจะเกิดขึ้น แต่เมื่อมีการสอบถามกลับตอบแบบไม่คิด “รีบส่งสินค้า” นี่แหละความคิดที่ไร้กึ๋นความรับผิดชอบ

อีกกรณีการขับมอเตอร์ไซด์ ตามแยกวงเวียนในหมู่บ้าน หรือถนนสาธารณะ ไม่เป็นไปตามกำหนดระเบียบข้อบังคับ ขับกินเลน ขับไม่ชิดซ้าย และชอบที่จะขับย้อนศร หากสิ่งที่ทำเกิดขึ้นด้วยสาเหตุไม่เจตนาหรือจงใจก็ตาม ย่อมมีความผิด พฤติกรรมเช่นนี้ไม่ต้องตักเตือนบอกกล่าวก็ย่อมที่จะรู้โดยพฤติกรรมสามัญสำนึก และทุกครั้งที่มีการเตือน เหมือนจะเชื่อฟัง แต่ไม่รับประกันว่าจะทำตาม

กรณีเช่นนี้มีให้เห็นทั่วไปตามหมู่บ้านและตามสถานที่ชุมชนที่มีวงเวียน และกลุ่มสุดท้ายคือ คนที่ยึดถือความเป็นสิทธิ์ส่วนตัว ที่อยากจะทำอะไรก็ได้ เช่นแซงคิว ปาดซ้าย ขวา หรือไม่ก็โชว์เถื่อน ไม่พอใจก็เอะอะ! โวยวาย! ไม่ยอมรับผิดกับสิ่งที่ตนกระทำ สิ่งเหล่านี้ ไม่จะเป็นต้องตักเตือนให้เสียสมาธิอารมณ์ เพราะโดยจิตสามัญสำนึกของคนย่อมรู้ดีว่าอะไรถูกและอะไรผิด

หากเราต้องการเห็นความถูกต้องเกิดขึ้นในสังคม เห็นรอยยิ้ม และได้ยินคำพูดที่ระรื่นหู ฟังแล้วสบายใจ เรามักไม่ชอบทำกัน อาจจะด้วยพฤติกรรมส่วนตัว หรือพวกเร่งรีบ แต่ถึงอย่างไรไม่ว่าสิ่งที่ทำนั้นมีคนเห็นหรือไม่ อย่างน้อยเรารู้ว่าทำสิ่งใดลงไป

คุณชอบที่จะให้คนชื่นชม หรือชอบที่จะให้คนด่าไล่หลัง ไม่มีใครที่จะบังคับคุณได้ นอกจากคุณจะบังคับหักห้ามจิตใจตนเอง ด้วยพื้นฐานความคิดและพฤติกรรมของแต่ละคนมีมาไม่เหมือนกัน หลักการเรียนรู้และการถูกสอนมาก็ต่างกัน แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่เรารับรู้ได้คือ “ใครทำอะไรไม่ถูกใจ เราก็ไม่ชอบ” และหากเราไม่ชอบ เราก็อย่าทำให้เป็นนิสัย คุณว่าจริงไหม?

ในปัจจุบันเราเจอะเจอกับหลายปัญหาที่รุมเร้าเข้ามา ทุกคนย่อมที่จะมีบ้างที่เดือด อารมณ์ร้อน ไม่พอใจ และรำคาญ เพียงแต่ให้เราคิดย้อนกลับ เปลี่ยนมุมมองคิดเสียใหม่ หากสิ่งที่เราคิด คนอื่นก็คิดเช่นกัน แล้วอะไรจะเกิดขึ้น เราสละเวลาคิดให้รอบคอบก่อนที่จะทำอะไรลงไป คิดให้ชัวร์ว่าทำแล้วมีผลกระทบอย่างไรบ้าง ทำแล้วดีไหม คุณคิดได้ คุณทำได้ สังคมก็อยู่กันอย่างมีความสุข รอยยิ้มที่ห่างหายไปนาน ก็กลับมาเบ่งบานรื่นรมย์ เติมสุขให้เราสบายใจ

เราทุกคนอยากอยู่ในสังคมที่เอื้อแบ่งปัน มีอะไรให้อภัยซึ่งกันและกัน สิ่งไหนที่ไม่ดีก็อย่าทำ สิ่งไหนดีก็รีบเร่งทำเพื่อวันข้างหน้าเราไม่มีโอกาสทำ ความดีที่คุณทำจะได้ส่งผลให้คุณได้รับคำกล่าวชมที่ดี

คุณเชื่อไหม? โดยพฤติกรรมเราชอบสิ่งใด เรามักเห็นสิ่งที่ตนไม่ชอบ ฉะนั้นเราทำในสิ่งที่ถูกต้อง อยู่ในกรอบของความเป็นจริง อะไรที่ลด ละ เลิกได้ ย่อมส่งผลดีให้กับตัวเราเอง เพราะ! ความดีนั้นทำยาก แต่ความโหดร้ายทำง่ายนิดเดียว! อยู่ที่คุณ! เลือกที่จะ….(ทำ)