โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

E-DUANG | บทเรียน จาก ตุลาคม 2516 มายัง การเมือง ในยุค 2569

มติชนสุดสัปดาห์

อัพเดต 3 ชั่วโมงที่ผ่านมา • เผยแพร่ 3 ชั่วโมงที่ผ่านมา

E-DUANG

“นุ่งกางเกงในแทบไม่ทัน” อันเป็นคำอุทธรณ์ภรรยาของ”จอมพล”คนหนึ่งที่ต้องบินออกนอกประเทศหลังสถานการณ์เดือนตุลาคม 2516

อาจเรียกเสียงหัวเราะ และ หัวร่อ ตามมาได้หลายความรู้สึกสำหรับคนรุ่นเดียวกัน

แต่ก็ดำรงอยู่อย่างมีลักษณะ”ร่วมสมัย”ในทางความคิด

กระนั้น หากศึกษากระบวนการผลัดเปลี่ยน”อำนาจ”ในประวัติศาสตร์ยุคใกล้ก็จะค่อยๆเข้าใจ

ไม่ว่ายุค ชวน หลีกภัย ไม่ว่ายุค บรรหาร ศิลปอาชา

เมื่อตัดสินใจยุบสภาทุกนายกรัฐมนตรีล้วนมั่นใจว่าตนเองจะสามารถหวนกลับคืนมา

เหมือนที่ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ยุบสภา

เหมือนที่ ประยุทธ จันทร์โอชา ประวิตร วงษ์สุวรรณ อนุพงษ์ เผ่าจินดา ยุบสภา

ยืนยันว่าอำนาจที่มีในมือง่อนแง่น ไม่จีรัง ยั่งยืน

การยุบสภาของ ชวน หลีกภัย เมื่อเลือกตั้งอำนาจก็เป็นของ บรรหาร ศิลปะอาชา

การยุบสภาพของ บรรหาร ศิลปะอาชา

เมื่อเลือกตั้งอำนาจก็เปลี่ยนจากพรรคชาติไทยเป็นของพรรค ความหวังใหม่ และ นายกรัฐมนตรีคือ ชวลิต ยงใจยุทธ

ความเป็นจริงไม่ว่าในยุคเผด็จการทหาร ไม่ว่าในยุคเผด็จการพลเรือน ทุกคนล้วนมีความมั่นใจและเพลิดเพลินเป็นอย่างสูงในตำแหน่งทางการเมืองที่ได้มา

แต่แล้วแทบทุกคนก็ต้องเข้าสู่ประสบการณ์เดียวกันกับที่ภรรยา”จอมพล”คนหนึ่งสรุปหลังสถานการณ์เดือนตุลาคม 2516

นั่นก็คือ “นุ่งกางเกงในแทบไม่ทัน”

สถานการณ์ในแบบที่ แปลก พิบูลสงคราม ต้องขับธันเดอร์ เบิร์ดออกจากทำเนียบรัฐบาลมุ่งหน้าไปยังชายแดนกัมพูชาเมื่อ เดือนกันยายน 2500 เกิดขึ้นมาแล้ว

แต่เมื่ออยู่ในอำนาจไม่ว่านายกรัฐมนตรีที่เป็นทหาร ไม่ว่านายกรัฐมนตรีที่เป็นพลเรือนล้วนมิได้สำเหนียก ระวังระไว

ที่หนังสือพิมพ์ไทยรัฐเคยเสนอพาดหัวตัวไม้”ตี๋กร่าง”ต่อนักการเมืองยุคหลังการเลือกตั้งเดือนมีนาคม 2535 ก็เป็นรูปธรรม แห่งการลืมตัวทางการเมือง

เมื่อปี 2535 เคยมีนักการเมืองพันธุ์”ตี๋กร่าง”ปรากฏตัวและเป็นที่รับรู้มาแล้ว

ผ่านมา 30 กว่าปีนักการเมืองพันธุ์”กร่าง”ก็ยังมีอยู่

อำนาจอาจเป็นความหอมหวานอย่างยิ่งในทางการเมือง ไม่ว่าอำนาจจากการยึดอำนาจด้วยกระบอกปืน ไม่ว่าอำนาจจากการใช้อามิสเงินตราซื้อมา

โอกาสของอาการ”กร่าง”เหิมเกริมในทางการเมืองจึงมีโอกาสเกิดขึ้นและดำรงอยู่เสมอ

จึงมีปรากฎการณ์ทางการเมืองแบบ”ทรราชย์เสียงข้างมาก”

เพราะไม่ต้องการเห็นการเคลื่อนไหวที่กีดหูขวางตาอันไม่เป็นที่สบอารมณ์ เนื่องจากเห็นว่านั่นเท่ากับเป็นการท้าทายในลักษณะเซาะกร่อนบ่อนทำลาย

อำนาจชั่วร้ายอยู่แล้ว อำนาจเบ็ดเสร็จยิ่งชั่วร้าย

ปรากฎการณ์จากการเลือกตั้งมิดเทอมของสหรัฐอเมริกาแม้จะคือบททดสอบหนึ่ง แต่นั่นก็เป็นเรื่องของสหรัฐอเมริกา

เหมือนที่เห็นในบราซิล เหมือนที่เห็นในเซอร์เบีย

กระนั้นอุทานจากเรียวปากบางของภรรยา”จอมพล”คนหนึ่งหลังสถานการณ์เดือนตุลาคม 2516 ก็น่าจะเป็นอนุสติ

อนุสติประเภท”นุ่งกางเกงในแทบไม่ทัน”

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : E-DUANG | บทเรียน จาก ตุลาคม 2516 มายัง การเมือง ในยุค 2569

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.matichon.co.th/weekly

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...