คนสมัยก่อนรู้ได้ไงว่าหนึ่งสัปดาห์มี 7 วัน?

เรารู้ว่าหนึ่งสัปดาห์มีอยู่ 7 วัน แล้วทำไมต้องมี 7 วัน? เรื่องนี้ต้องใช้ทั้งประวัติศาสตร์ คณิตศาสตร์ รวมถึงดาราศาสตร์ในการให้คำตอบเรื่องนี้

ชนชาติแรก ๆ ของโลกที่รับรู้ว่าหนึ่งสัปดาห์มี 7 วัน ก็คือชาวบาบิโลนในดินแดนเมโสโปเตเมีย องค์ความรู้ดังกล่าวอาจจะย้อนกลับไปถึงชาวสุเมเรียนที่สร้างอารยธรรมมาก่อนหน้านั้น

นักดาราศาสตร์ชาวบาบิโลน (ที่มีส่วนผสมของนักโหราศาสตร์) มองเห็นวัตถุบนท้องฟ้าทั้งหมด 7 อย่าง ได้แก่ ดาวพุธ ดาวศุกร์ ดาวอังคาร ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ รวมถึงดวงอาทิตย์กับดวงจันทร์ วัตถุ 7 อย่างนี้ก็คือที่มาของ 7 วันในสัปดาห์

ในปฏิทินจันทรคติของชาวบาบิโลน หนึ่งเดือนจะเท่ากับ 28 วัน ดังนั้นหนึ่งเดือนชาวบาบิโลนจะแบ่งออกเป็น 4 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 7 วัน อย่างไรก็ตามการโคจรรอบโลกของดวงจันทร์อาจไม่สอดคล้องกับ 28 วัน ดังนั้นจึงมีการเพิ่มอีก 1 หรือ 2 วัน ในสัปดาห์สุดท้ายของเดือน เพื่อให้สอดคล้องกัน

ในหนึ่งปีของปฏิทินบาบิโลนจะมีอยู่ 354 วัน ซึ่งน้อยกว่าปฏิทินสุริยคติที่มีอยู่ 365 (หรือ 366) วัน ดังนั้นในบางปีชาวบาบิโลนจะเพิ่มเดือนพิเศษเพื่อให้จำนวนวันสอดคล้องกับปฏิทินสุริยคติ

7 วันต่อสัปดาห์ของชาวบาบิโลน ภายหลังก็ได้แพร่หลายไปยังคนเชื้อชาติอื่น โดยเฉพาะกับชาวโรมัน ทีเดิมทีหนึ่งสัปดาห์ของชาวโรมันจะเท่ากับ 8 วัน ที่อ้างอิงจาก Nundinal Cycle ของชาวอีทรัสกัน จนกระทั่งต้นศตวรรษที่ 4 ในสมัยจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราช โรมันจะใช้ระบบ 7 วันต่อสัปดาห์อย่างเป็นทางการ และกลายเป็นต้นแบบที่เรารับรู้กันในปัจจุบัน

อ้างอิง

• Britannica. week. https://www.britannica.com/science/week

• Britannica. babylonian calendar. https://www.britannica.com/science/Babylonian-calendar

• Live Science. Origins of the days of the week. https://www.livescience.com/45432-days-of-the-week.html