“เจ้าของร้านมะลีวัลย์” ไม่หวั่นการปะทะ เปิดร้านขายของ ซัพพอร์ตทหาร ส่งของช่วยทหารแนวหน้า-ศูนย์อพยพ

“เจ้าของร้านมะลีวัลย์” ไม่หวั่นการปะทะ เปิดร้านขายของ ซัพพอร์ตทหาร ส่งของช่วยทหารแนวหน้า-ศูนย์อพยพ ย้ำ เชื่อมั่นกองทัพไทย ลั่น รู้แล้วใช่ไหมทหารมีไว้ทำไม เชื่อ การปะทะครั้งนี้ต่างคนต่างสูญเสีย

วันที่ 10 ธ.ค. 68 ที่ อ.กันทรลักษ์ จ.ศรีสะเกษ นางมะลีวัลย์ เจียรกุล เจ้าของร้านมะลีวัลย์ ได้มีการมอบของให้ทหารแนวหน้า พร้อมเปิดเผยถึงความรู้สึกที่ได้นำของไปให้ทหาร ว่า ตนได้มีการเตรียมของไปบริจาคเพื่อมอบให้กับทหาร และบางส่วนจะมีการแบ่งให้กับทางศูนย์อพยพ โดยมีทั้ง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กาแฟซอง เครื่องดื่มชูกำลัง

ซึ่งก่อนหน้านี้ตนได้มีการนำเสื้อกันหนาว เสื้อแขนยาว ให้กับทหารในฐานปฏิบัติการผามออีแดง และฐานภูละออ เนื่องจากตอนนี้สภาอากาศค่อนข้างหนาว จึงทำให้คิดถึงทหารหน้าแนวจึงได้นำเสื้อกันหนาวไปให้ จำนวน 1,800 ตัว พร้อมข้าวสารอาหารแห้ง และคิดว่าของที่นำไปน่าจะไม่เพียงพอ เพราะเจ้าหน้าที่ทหารมีจำนวนมาก โดยจุดไหนที่ประสานได้จะมีการส่งไปให้

นางมะลีวัลย์ กล่าวว่า นอกจากทหารต้องทนกับอากาศหนาวแล้วตนก็ทราบมาว่า มีทั้ง เห็บ งู และยุง จำนวนมาก ตนได้ยินแล้วก็รู้สึกสงสาร

ส่วนในตอนนี้สิ่งที่ทหารต้องการมากที่สุดและเป็นสิ่งที่สำคัญคือน้ำดื่ม โดยวันนี้ตนเตรียมจะนำไปมอบให้อีก 500 แพค และจุดที่เป็นห่วงคือ ประชาชนที่ออกจากพื้นที่เสี่ยงไปบริเวณศูนย์อพยพบางคนไม่มีเงิน ในตอนนี้ก็คือขาดน้ำเป็นหลัก และหลายจุดไม่มีโรงทาน ชาวบ้านก็ทำอาหารกินกันเอง

สำหรับร้านสะดวกซื้อในพื้นที่หลายจุดปิดให้บริการ แต่ที่ร้านตนยังเปิดอยู่เพราะตนเชื่อมั่นในกองทัพไทย ถ้าเรายังเปิดอยู่เราจะช่วยซัพพอร์ตทหาร เวลาต้องการสิ่งของเครื่องใช้ ในส่วนที่เราพอจะช่วยได้ เช่น อุปกรณ์ต่างๆ ที่ทหารต้องการ เรายังพอทีและจะประสานให้เจ้าหน้าที่ได้

มองว่าการปะทะรอบแรกและรอบสองรอบไหนหนักกว่ากันนั้น นางมะลีวัลย์ กล่าวว่า รอบนี้หนักกว่า เพราะรอบแรกประชาชนยังไม่ได้มีความพร้อมในการอพยพ แต่รอบที่ 2 ประชาชนรู้ในการอพยพและมีความเตรียมพร้อมมาก ตนทราบมาว่าทางทหารอยากให้จบที่รุ่นนี้ อยากเคลียร์ให้เรียบร้อย เพื่อให้ประชาชนได้ทำมาหากิน เพราะประชาชนในพื้นที่ลำบากจริงๆ แม้แต่เงินติดตัวบางคนยังไม่มี

ทั้งนี้เวลาทหาร เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องรวมถึงนักข่าวเวลามาซื้อของที่ร้านตน ตนมักจะแจกจ่ายให้ฟรี เพราะตนเป็นคนกันทรลักษ์ รักบ้านเกิด จึงอยากจะเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือ ตนรู้สึกว่าอยากให้การสู้รบครั้งนี้จบเสียที เพราะตนหนีการสู้รบมาตั้งแต่ปี 2517 แล้ว

เมื่อถามว่าบีบหัวใจไหมทุกครั้งที่ได้ยินเสียงปะทะ นางมะลีวัลย์ กล่าวว่า ตนรู้สึกว่าการสู้รบมันต้องมีได้และสูญเสีย ถ้าเราจะได้อย่างเดียวมันคงเป็นไปไม่ได้ ต่างคนต่างสูญเสีย เสียทุกอย่างทั้งชีวิตทรัพย์สิน และอุปกรณ์ทุกอย่าง ส่วนที่ได้มาขอให้ได้แผ่นดินไทยกลับมา

“แผ่นดินไทยหาไม่ได้ ถ้าลูกหลานไม่สู้ ขอให้นึกถึงบรรพบุรุษของเรา ที่ยอมสละเลือดเนื้อไปแลกมา พวกเราก็ต้องทำเช่นกัน เสียอะไรเสียได้แต่อย่าเสียประเทศชาติ”

ยืนยันว่าตนเชื่อมั่นในกองทัพ แม่ทัพ และรองแม่ทัพและน้องๆทหารทุกคน ส่วนประเด็นที่มีทหารไว้ทำไมก็เพื่อการนี้คือไว้รบเพื่อปกป้องประเทศชาติ ไม่ใช่เป็นวาทกรรม ถ้าไม่มีวันนี้จะไม่รู้ว่ามีทหารไว้ทำไม