มอง “สยามที่อยากจะเห็น” ผ่านมุมมองการสร้างสรรค์งานด้วยปัญญาประดิษฐ์
ปัจจุบัน AI ไม่ใช่เรื่องไกลตัวและยังอยู่ใกล้ตัวกว่าที่เราคิด “คุณพลอย-ภัทรัตน์ พันธุ์ประสิทธิ์” นักวิจัยจากสถาบันนโยบายวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม (STIPI) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี คือหนึ่งในผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับการทำงานซึ่งต้องใช้ปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะโดยตรง และเธอยังได้ใช้ความสามารถของ AI มาช่วยเติมเต็มความชอบส่วนตัวในการถ่ายทอดจินตนาการตัวละครจากวรรณคดี นิทานพื้นบ้าน และสร้างสรรค์ออกมาเป็นภาพวาดด้วยฝีมือของ AI ให้ตัวพระ ตัวนาง และตัวละครอีกมากมายในวรรณคดี ได้ออกมาเผยโฉมผ่านทางเพจที่เธอใช้ชื่อว่า “สยามที่อยากจะเห็น – Constructed Siam”
จุดเริ่มต้นของการถ่ายทอดเรื่องราว “สยามที่อยากจะเห็น”
“ด้วยความที่ต้องทำงานข้องเกี่ยวกับ AI เพราะกำลังทำงานวิจัยเกี่ยวกับเรื่องของประวัติศาสตร์เทคโนโลยี เนื้อจะเป็นเรื่องของการดูว่า เทคโนโลยีส่งผลกับชีวิตของผู้คนอย่างไรบ้าง เช่น การมีมือถือเปลี่ยนแปลงรูปแบบความสัมพันธ์ของคนเราอย่างไร หรือเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตของมนุษย์อย่างไร ทำให้เรามีโอกาสได้รู้จักกับ AI และเห็นว่ามีหลายโปรแกรมที่สามารถสร้างภาพได้ ที่ชอบและประทับใจมากที่สุดคือ Midjourney เป็น AI ที่ใช้ช่วยสร้างภาพที่มีลักษณะของการทำภาพในแบบที่เราชอบ ไม่ว่าจะเป็น เส้น แสง โทนของภาพ เห็นแล้วรู้สึกว่าไม่ต่างกับศิลปะ แล้วเราก็เป็นคนชอบงานศิลปะอยู่แล้ว มีเวลาก็จะวาดรูปบ้าง ไปดูงานที่พิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ บ้างอยู่แล้ว ประกอบกับตัวเองเรียนจบมาทางด้านประวัติศาสตร์ จึงได้นำความรู้ความชอบของตัวเอง สร้างเป็นภาพขึ้นมาตามจินตนาการ ด้วยการเลือกทำภาพประกอบวรรณคดีไทยที่เราชอบ แล้วก็ทำเพจ ‘สยามที่อยากจะเห็นขึ้นมา’ เพราะเราอยากให้ภาพของเราได้รับการเผยแพร่ให้คนอื่นได้เห็นและรับรู้ถึงอดีตของไทยผ่านจินตนาการของเราด้วย”
คุณพลอยเล่าถึงแรงบันดาลใจในการทำเพจ ‘สยามที่อยากจะเห็น – Constructed Siam’ ซึ่งเธอได้สร้างสรรค์จินตนาการของเธอออกมาเป็นภาพวาดที่มีเอกลักษณ์ของความเป็นไทย ให้ได้เห็นความงดงามของตัวละครจากวรรณคดีไทยและนิทานพื้นบ้านจากหลากหลายเรื่องราว ไม่ว่าจะเป็น อิเหนา ลิลิตพระลอ พระอภัยมณี โสนน้อยเรือนงาม เพชรพระอุมา ฯลฯ รวมเป็นเวลากว่า 1 ปี พร้อมกับยอดผู้ติดตามที่ค่อย ๆ เพิ่มจำนวนขึ้น
หลัก ๆ เลยสิ่งที่ผู้ติดตามในเพจชอบคือ เพจเราใส่เนื้อหาจากวรรณคดีเข้าไปด้วย ทำให้ภาพกับเนื้อหาออกมามีความเชื่อมโยงกัน ส่วนมากผู้ติดตามจะบอกว่า เคยอ่านแต่วรรณคดี ไม่ค่อยได้เห็นภาพ เมื่อได้เห็นภาพแล้วเหมือนได้เติมเต็มสิ่งที่เขาเคยอ่านหรือได้ยินมา
“ตัวละครแต่ละเรื่องที่เราเลือกนำเสนอ จะมีทั้งส่วนภาพและเนื้อหาที่เราอ่าน โดยจะตัดมาเฉพาะวรรคที่ชอบหรือคิดว่าถ้าเอามาเรียงร้อยต่อกันแล้วจะทำให้อ่านตามได้อย่างเข้าใจตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง ส่วนภาพที่ทำ จะเป็นการตีความตามความคิดและจินตนาการของเราเป็นหลัก เช่น อยากเห็นภาพที่เน้นบทบาทของตัวละครหญิงมากหน่อยใน อิเหนา หรือทำภาพนางผีเสื้อสมุทรจากเรื่อง พระอภัยมณี ให้สวยงามและรักพระอภัยมณีมาก ทำให้นางกุลาตัวร้ายจากเรื่องโสนน้อยเรือนงามเป็นผู้หญิงที่มีความสวยงาม เพราะเราเชื่อว่าผู้หญิงทุกคนมีความงามในแบบของตัวเอง
งานที่สร้างสรรค์ออกมาให้ชมทางเพจจะไม่ได้นำเสนอวรรณคดีในแบบเคร่งครัด แต่มาจากการตีความและต้องการนำเสนอในแบบใหม่ของเราเอง โดยในฐานะที่เรียนจบทางด้านประวัติศาสตร์มา พันธกิจของนักประวัติศาสตร์คือการอธิบายอดีต ซึ่งอดีตที่เรากำลังอธิบาย แม้ว่าจะมีพื้นฐานจากข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่มีหลักฐานอ้างอิงแน่นอนอยู่แล้ว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรากำลังอธิบายอดีตจากมุมมอง จากการตีความ และอคติของเราเอง
คุณพลอย-ภัทรัตน์ พันธุ์ประสิทธิ์ เจ้าของเพจ สยามที่อยากจะเห็น – Constructed Siam
เมื่อจินตนาการผสมผสานกับเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ และถ่ายทอดออกมาเป็น “สยามที่อยากจะเห็น” ด้วย AI
"การทำเพจและการนำเสนอภาพที่มาจากจินตนาการบวกกับความรู้ทางประวัติศาสตร์ของเราจึงออกมาในรูปแบบของจินตนาการเกี่ยวกับสยามที่อยากจะเห็นของเราเอง มันอาจจะตรงหรือไม่ตรงกับสิ่งที่คนอื่นอยากเห็นก็ได้ แต่เราก็พยายามใส่รายละเอียดเข้าไปให้มากที่สุดเท่าที่ AI จะสามารถทำได้ และพยายามอ้างอิงหรืออธิบายเพิ่มเติมให้ผู้ติดตามได้อ่านด้วย เพื่อให้เกิดความสนใจและไปติดตามหาอ่านหรือหาข้อมูลเพิ่มเติมกันต่อ เรียกได้ว่าเป็นเหมือนกับการช่วยเผยแพร่ประวัติศาสตร์ไทยให้เข้าถึงได้ง่ายมากขึ้นอีกช่องทางหนึ่ง”
แม้จะเป็นการสร้างสรรค์จินตนาการให้ออกมาเป็นรูปภาพด้วยการใช้ AI เป็นเครื่องมือในการถ่ายทอด แต่คุณพลอยว่า ในฐานะที่เป็นผู้ป้อนคำสั่งให้ภาพแต่ละภาพออกมาสมกับความตั้งใจของเธอนั้น ต้องผ่านขั้นตอนการสื่อสารกับ AI ที่ไม่ง่ายเลย ถึงเจ้าตัวจะมีความคุ้นเคยกับการใช้งาน AI ในชีวิตประจำวันแต่ก็เป็นเพียงระดับพื้นฐาน เมื่อต้องมาใช้งานเพื่อสร้างภาพ เธอจึงทั้งต้องเรียนรู้และปรับตัวเยอะมาก โดยคุณพลอยได้อธิบายถึงความยากและง่ายในการใช้ AI ทำงานให้ฟังว่า โดยรวมแล้วความยากของการใช้ AI ในการสร้างภาพมี 3 ข้อ คือ การพิมพ์คำสั่งเป็นภาษาอังกฤษ การจะคุยหรือป้อนคำสั่งอย่างไรให้ผลลัพธ์ออกมาตามที่ต้องการ และข้อจำกัดของข้อมูลที่ AI สามารถเรียนรู้ได้
การพิมพ์คำสั่งให้ถูกต้อง คือขั้นตอนสำคัญของการใช้ AI
“การทำภาพจาก AI สิ่งสำคัญคือการพิมพ์คำสั่ง หรือที่เรียกว่า Prompt อธิบายง่าย ๆ คือการคุยกับ AI ว่าเราต้องการภาพแบบไหน ซึ่งการพิมพ์คำสั่งต้องทำเป็นภาษาอังกฤษ สำหรับคนที่ใช้ภาษาอังกฤษไม่คล่อง อาจมีความติดขัด แต่ก็สามารถใช้โปรแกรมภาษาช่วยได้ จึงไม่ใช่เรื่องยุ่งยากนัก แต่ปัญหาอยู่ที่การคุยหรือป้อนคำสั่งอย่างไรให้ผลลัพธ์ออกมาได้อย่างที่ต้องการ เพราะการพิมพ์คำสั่งให้ปัญญาประดิษฐ์เข้าใจ มีความแตกต่างจากการพูดคุยกันระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ การพิมพ์คำสั่งยาว ๆ จะมีเรื่องของรายละเอียด การพรรณาที่ AI ไม่สามารถเข้าใจได้ ถ้าเราพิมพ์คำที่กว้างเกินไป ผลที่ออกมาก็จะไม่ได้เป็นไปตามที่คิดไว้ เนื่องจาก AI จะสามารถจับได้เฉพาะคำสำคัญและดูภาพรวมของชุดคำสั่ง ดังนั้นความสำเร็จของการสร้างภาพจาก AI คือ จัดวางคำสำคัญที่เป็นองค์ประกอบภาพไว้ให้เรียบร้อยตั้งแต่ตอนต้น เขียนคำสั่งให้กระชับ ชัดเจน เจาะจงแต่ไม่แคบเกินไป และไม่ใช้คำที่เป็นนามธรรมเกินไป เพราะ AI ไม่รู้จัก”
คุณพลอยว่า กว่าจะออกมาเป็นภาพตัวละครให้ได้ชมกันนั้น มีรายละเอียดในการทำงานเยอะมาก ซึ่งผู้ใช้งานจะต้องมีความรู้ความเข้าใจว่า AI เรียนรู้จากฐานข้อมูลที่จำกัด คือฐานข้อมูลส่วนใหญ่จะมาจากวัฒนธรรมกระแสหลัก เช่น อเมริกา ยุโรป จีน ญี่ปุ่น อินเดีย ในขณะที่ภาพที่คุณพลอยทำนั้น เป็นภาพที่ต้องใช้ข้อมูลเฉพาะเจาะจงในเรื่องของความเป็นไทย ซึ่งเป็นส่วนที่มีฐานข้อมูลน้อย AI จึงไม่สามารถทำได้
บุษบาจากเรื่อง อิเหนา
หลักการใช้งาน AI ให้ได้อย่างใจ คือต้องเข้าใจ AI ไปพร้อม ๆ กับสอนให้ AI เข้าใจความต้องการของผู้ใช้งาน
“วิธีการสร้างภาพจาก AI ที่ดีตามความคิดของเราคือ ต้องทำความเข้าใจ AI และทำให้ AI เข้าใจเรา เช่น ถ้าต้องการทำภาพที่ซับซ้อน จะเริ่มจากการพิมพ์คำสั่งง่าย ๆ เพื่อดูว่า AI จะเข้าใจในสิ่งที่เราอยากเห็นไหม อย่างการจะทำภาพผู้หญิงใส่ผ้าแถบนั่งอยู่ในบ้านบรรยากาศเรือนไทย จะเริ่มจากทำภาพผู้หญิงในชุดแบบไทย ใส่ผ้าแถบ พอได้ภาพแรกมา เรารู้แล้วว่า AI เข้าใจว่าเราต้องการผู้หญิงแต่งตัวแบบนี้ เราก็กดถูกใจให้ AI เรียนรู้ว่าเราชอบแบบนี้ ภาพต่อไป AI ก็จะทำภาพผู้หญิงใส่ผ้าแถบให้ หลังจากนั้นจึงค่อย ๆ เพิ่มรายละเอียดอย่างอื่นต่อไป
จะเห็นว่าภาพแต่ละภาพที่ได้นั้นไม่ได้จบแค่การพิมพ์คำสั่งในครั้งแรกครั้งเดียว ระหว่างทางกว่าจะออกมาใช่ในสิ่งที่เราต้องการ เราต้องสอน AI เรียกได้ว่ากว่าจะจบเป็นภาพ 1 ภาพ ต้องผ่านการสั่งให้ AI สุ่มออกมาก่อนเป็น 100 ภาพ”
ดังนั้นการใช้ AI สร้างภาพจึงไม่ใช่เรื่องง่าย และไม่ได้จบแค่การพิมพ์คำสั่งเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
“เราไม่สามารถพิมพ์สั่ง AI ว่า อยากเห็นภาพผู้หญิงใส่ผ้าแถบ นุ่งโจงกระเบน ยืนอยู่หน้าเรือนไทย เพราะ AI ไม่รู้จักผ้าแถบ ไม่รู้จักโจงกระเบน ถ้าสั่งแบบนี้ ผลลัพธ์ที่ได้ออกมาคือ ภาพผู้หญิงแบบสุ่มยืนอยู่หน้าเรือนไทย ผู้ใช้งานจะต้องพิมพ์คำสั่งที่มีความพลิกแพลงและสร้างสรรค์ด้วย เช่น พิมพ์รายละเอียดเครื่องแต่งกายไปว่าอยากให้ใส่เป็นเสื้อแบบเกาะอก แต่ก็ต้องมีความหลวมและมีรอยยับของผ้า ส่วนโจงกระเบนก็ต้องอธิบายลักษณะไป”
นอกจากนั้นยังมีเรื่องความยุ่งยากของการใช้คำ เนื่องจากระบบของ AI มีการกรองคำ คุณพลอยอธิบายว่า หลายคำจะถูกเซ็นเซอร์และไม่ทำภาพออกมาถ้า AI รู้สึกว่ามีความล่อแหลม ผิดกฎชุมชนหรือหมิ่นเหม่ต่อศีลธรรม จึงเป็นอีกหนึ่งข้อจำกัดที่ทำให้เธอต้องทำการบ้านอย่างหนัก หลายครั้งที่เธอพิมพ์คำสั่งสื่อสารออกไปเป็นสิบชุด แต่ภาพที่ได้กลับไม่ได้เป็นไปตามความต้องการ และอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้คุณพลอยต้องทำการบ้านหนักมากขึ้นคือ การนำเสนอตัวละครของเธอนั้น แม้จะเป็นการสื่อสารด้วยภาพ แต่ก็เป็นการเล่าเรื่องราวของประวัติศาสตร์และวรรณคดีไทยในเรื่องราวเดียวกัน คุณพลอยจึงต้องคำนึงถึงความต่อเนื่องในการนำเสนอ ให้ผู้ติดตามสามารถรับรู้ได้ว่า ทั้งหมดนี้คือตัวละครจากวรรณคดีเรื่องเดียวกัน ซึ่งคุณพลอยว่าเป็นสิ่งที่ยากที่สุด
“เราต้องกำหนดไว้ตั้งแต่แรกว่า ภาพชุดนี้จะต้องออกมาเป็นโทนแบบไหน อย่างเรื่อง อิเหนา จะเห็นว่าทำออกมาเป็นโทนสีดำทอง แล้วก็พยายามเขียนโค้ดคำสั่งให้ออกมาเป็นไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อที่จะทำให้ตัวละครหรือโทนของภาพดูมีความเป็นเรื่องราวเดียวกัน”
ด้วยความตั้งใจสร้างสรรค์งานออกมาด้วยความใส่ใจในรายละเอียด แม้ว่าภาพทุกภาพอาจไม่ได้ตรงตามจินตนาการของเธอทั้งหมด 100% แต่ก็ออกมาในระดับที่เธอพอใจมาก และผลตอบรับจากผู้ชมส่วนใหญ่ก็ออกมาดี
นางผีเสื้อสมุทรและพระอภัยมณีจากเรื่อง พระอภัยมณี
การสื่อสารด้วย “ภาพ” ช่วยสร้างแรงจูงใจให้คนรุ่นใหม่สนใจเรื่องราวความเป็นไทยมากขึ้น
“หลัก ๆ เลยสิ่งที่ผู้ติดตามในเพจชอบคือ เพจเราใส่เนื้อหาจากวรรณคดีเข้าไปด้วย ทำให้ภาพกับเนื้อหาออกมามีความเชื่อมโยงกัน ส่วนมากผู้ติดตามจะบอกว่า เคยอ่านแต่วรรณคดี ไม่ค่อยได้เห็นภาพ เมื่อได้เห็นภาพแล้วเหมือนได้เติมเต็มสิ่งที่เขาเคยอ่านหรือได้ยินมา บางคนก็บอกว่า เห็นภาพแล้วเป็นแรงบันดาลใจให้อยากไปหาอ่านวรรณคดีเรื่องนั้น ๆ เพิ่มขึ้น เราเองก็ดีใจ เพราะเหมือนว่าเราได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเผยแพร่ให้คนสนใจวรรณคดีไทย ประวัติศาสตร์ไทยมากขึ้น”
สิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของภาพตัวละครในเพจของคุณพลอยคือ ‘ความเป็นไทย’ ซึ่งเธอว่า ต้องการสื่อสารให้คนได้มีจินตนาการเกี่ยวกับประเทศไทย และความเป็นไทยที่หลากหลายขึ้น
“เราเชื่อว่าความสนุกหรือความชื่นชอบที่มาจากจินตนาการพวกนี้จะทำให้คนสนใจความเป็นไทยมากขึ้น กล้าตีความหรือแสดงออกถึงความคิดและความเห็นต่อความเป็นไทย หรืออย่างคนรุ่นใหม่ อาจทำให้เขาเกิดไอเดียหรือสร้างสรรค์อะไรที่กลับไปเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์หรือวรรณคดีไทยได้มากขึ้น เรามีวัตถุดิบให้คิดหรือต่อยอดได้มากเลย เพียงแต่ต้องดัดแปลงให้ร่วมสมัยและเข้าถึงง่าย ถ้าดูจากภาพที่เราทำ ก็จะเห็นว่าหน้าตาตัวละครไม่ได้เป็นไทยขนาดนั้น จะมีความเป็นเกาหลี จีน ปนมา แล้วก็เลือกใช้โทนสีอ่อนละมุนตา ซึ่งจะไม่ค่อยเหมือนกับภาพวรรณคดีไทยที่เราเห็น คือจะยังคงความเป็นไทย แต่เป็นความไทยแบบร่วมสมัย”
“เพชรพระอุมา” ตัวแปรสำคัญกับความเห็นที่หลากหลาย
ในความร่วมสมัยที่คุณพลอยสร้างสรรค์งานออกมาเพื่อให้เข้าถึงคนรุ่นใหม่นี้เอง ที่ส่งผลให้ภาพจาก AI ของเธอได้รับคำวิจารณ์หลากหลายแตกต่างกันออกไปจากผู้ติดตามเพจ คุณพลอยว่าตัวอย่างที่เห็นได้ชัดมากที่สุดคือผลงานล่าสุดของเธอเรื่อง เพชรพระอุมา
“ตัวละครเอกแต่ละตัว ตั้งแต่พระเอก นางเอก ตัวละครหลักที่ทำและเผยแพร่ออกมา มีคอมเมนต์จากผู้ติดตามเสียงแตกมาก คือมีทั้งที่ชอบและไม่ชอบ ถ้าเป็นรุ่นใหญ่หน่อยจะบอกว่าหน้าตายังไม่คมเข้มมากพอ และออกแนวเกาหลีมากไป หน้าเด็กเกินไปอะไรแบบนี้ ขณะที่คอมเมนต์จากคนรุ่นใหม่จำนวนหนึ่งจะมีที่ชอบ มีแบบที่กรี๊ดถูกใจ อยากไปหาหนังสือมาอ่าน ตรงนี้แสดงให้เห็นชัดเจนมากว่า เพชรพระอุมา เป็นนิยายที่แต่งมาหลายสิบปีแล้ว มาตรฐานความคมเข้ม ความหล่อความสวย ความบึกบึนมีความเปลี่ยนแปลงไป จากที่เราคิดว่าแบบนี้คมเข้มแล้ว อาจจะยังไม่ใช่สำหรับยุคตอนที่คุณพนมเทียนเขียนขึ้น แต่ถึงจะชอบหรือไม่ชอบ เราก็น้อมรับคำติชม และคิดว่าเหล่านี้คือเสน่ห์ของการทำภาพประกอบวรรณคดีด้วย”
ม.ร.ว.ดาริน วราฤทธิ์ จากเรื่อง เพชรพระอุมา
รพินทร์ ไพรวัลย์ จากเรื่อง เพชรพระอุมา
ข้อดีและข้อเสียของการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการสร้างสรรค์งานของตัวเอง
ในฐานะที่เป็นผู้ใช้งานปัญญาประดิษฐ์ทั้งในหน้าที่การงาน และยังนำมาเป็นเครื่องมือในการช่วยเติมเต็มสิ่งที่ชื่นชอบ คุณพลอยช่วยสรุปข้อดีและข้อเสียของ AI ว่า
“ข้อดีของ AI คือ สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการสร้างสรรค์ภาพโดยที่ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาฝึกฝนทุ่มเทเหมือนกับศิลปิน จากที่ต้องฝึกวาดภาพ ซึ่งเราเองอาจไม่ได้มีความสามารถหรือพรสวรรค์ด้านนี้ ก็มาเรียนรู้การพิมพ์คำสั่ง AI ให้ช่วยสร้างสรรค์งานออกมาอย่างที่เราต้องการ เป็นช่องทางที่ช่วยให้คนรักงานศิลปะได้สร้างสรรค์ภาพในจินตนาการของตัวเอง
“สำหรับข้อเสีย หากมองจากการใช้งานในชีวิตประจำวันหรือเพื่อความสนุกสนานของปัจเจกทั่วไป คิดว่าไม่มี แต่หากมองในมุมแบบวิชาการ การทำภาพจาก AI โดยเฉพาะภาพที่ต้องสมจริงมาก ๆ แต่มีรายละเอียดผิดเพี้ยนทั้งที่ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ เช่น สร้างภาพเหมือนของสัตว์ประหลาดจนคนดูภาพเชื่อว่าเป็นของจริง ไม่ต่างจากช่วงที่มีการใช้โฟโต้ช็อปตัดต่อภาพ และทำให้คนทั่วไปที่ไม่มีความรู้ด้านการตัดต่อและ AI เชื่อว่าเป็นของจริง สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ต้องระวัง
“นอกจากนั้น AI ยังมีข้อจำกัดมากมาย โดยเฉพาะเรื่องของรายละเอียดที่ถูกต้อง และเป็นสิ่งที่ควรต้องระวังเป็นอย่างมาก ซึ่งก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เราเลือกไม่ทำรูปออกมาในแบบภาพถ่ายสมจริง เพราะรู้สึกว่าถ้าทำภาพออกมาสมจริง แต่รายละเอียดในภาพไม่ถูกต้อง เราจะมีส่วนในการสร้างหรือนำเข้าความไม่ถูกต้องสู่สังคมด้วย จากมุมมองส่วนตัวก็เลยเลือกทำเป็นภาพสีน้ำหรือสีน้ำมันแทนเพื่อให้เห็นว่าเป็นภาพเขียนนะ จะถูกหรือผิดคนดูจะได้ติงรายละเอียดเราเอง แต่เขาก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ภาพจริง”
คุณพลอยยังทิ้งท้ายถึง AI ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่หลายคนกำลังหวั่นเกรงหรือมีความกังวลใจว่าอาจเข้ามาแทนที่แรงงานมนุษย์ หรือทำให้อาชีพใดอาชีพหนึ่งสูญหายไปในอนาคตไว้ด้วยว่า ในมุมมองของเธอนั้น AI คือผู้ช่วยชั้นดีที่จะช่วยพัฒนาทักษะของมนุษย์ให้ดียิ่งขึ้นมากกว่าจะมาแทนที่ฝีมือของมนุษย์ได้ เพราะสุดท้ายแล้ว มนุษย์คือผู้ที่เข้าใจความเป็นมนุษย์ได้มากที่สุดนั่นเอง
ภาพ : เพจสยามที่อยากจะเห็น – Constructed Siam และ ภัทรัตน์ พันธุ์ประสิทธิ์
เรื่อง : EnJoy