ปฏิบัติการรักของยายแว่น (NC+) - จบแล้ว
ข้อมูลเบื้องต้น
นางเอก นานา
: น่ารัก สดใส ยายแว่น เก่งรอบด้าน /// สถานะ แอบรักรุ่นพี่
เพื่อนนางเอก มินนี่
: น่ารัก นิสัยดี เรียบร้อย แต่แอบมีมุมโหดอยู่นะ /// สถานะ รักเพื่อนมากมาย
พระเอก พี่ทาย
: เงียบ สุภาพ อบอุ่น แต่….. /// สถานะ อยากอยู่เงียบๆคนเดียว
เพื่อนพระเอก พี่ชัช
: อารมณ์ดี ขี้เล่น และ รักเพื่อน /// สถานะ มาเป็นแฟนพี่สิครับน้อง…
บทนำ แรกพบสบตา
คุณเชื่อหรือไม่? ว่าความรัก เกิดได้ทุกที่ทุกเวลา ไม่เว้นแต่ ยายแว่นแบบฉัน…
สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อ นานา ค่ะ เป็นคนอารมณ์ดี โก๊ะๆ มีเพื่อนน้อย เพราะเป็นสาวเฉิ่ม ใส่แว่นหนาๆ ก็ทำยังไงได้ละ เกิดมาก็เป็นแบบนี้แล้ว เฮ้อออ…. แต่แล้ววันหนึ่งฉันได้ก้าวเข้ามาในมหาวิทยาลัยที่ฉันภาคภูมิใจ ฉันสอบได้ในคณะ พยาบาลศาสตร์ พร้อมกับเพื่อนรักของฉัน เราคบกันมานานตั้งแต่เรียนสมัยมัธยมปลาย ยัยนั้นก็คือ
มินนี่ ผู้เฟรนด์ลี่ สดใส และน่ารัก ช่างเป็นคู่หูคู่ต่างจริงๆ และที่สำคัญฉันก็ได้เจอกับรักแรกพบ..
รุ่นพี่ คุณเชื่อหรือไม่? ว่าความสงบ มักจะเกิดกับคนอย่างผมเสมอ แต่กลับต้องมา……….กับยายเด็กแว่น
สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อ ทายเป็นคนเงียบๆ รักความสงบ อบอุ่น ไม่ชอบสุงสิงกับใคร มีเพื่อนคนหนึ่ง ชื่อ ชัชมันเป็นคนอารมณ์ดี ขี้เล่น และ หวังดีกับผม เพราะเราเติบโตมาด้วยกัน เอ๊ะ ผมลืมบอก ว่าตอนนี้ผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัย K ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี3 ในอนาคตผมคาดหวังว่าจะได้กลับไปพัฒนาต่อยอดธุรกิจทางบ้านอย่างจริงจัง แต่ตอนนี้ ผมคงต้องมาปวดหัวอีกแล้วกับ ช่างเหอะผมคิดว่าคุณก็รู้ ว่าใคร???
ณ มหาวิทยาลัย K
วันนี้เป็นวันแรกของการรายงานตัวเป็นนักศึกษาของฉัน ช่างเป็นวันที่สดใสจริงๆๆๆๆๆ ฮู้ววว
"นานา นานา ยัยนานา!!!!" มินนี่ตะโกนเรียก
"ห่ะ หา อะไรนะๆๆๆๆ" ตกใจหมด นึกว่าใคร ที่แท้ยัยมินนี่ นี่เอง
"นี่ นานา มองหน้าทำหน้าแบบนี้ทำไมห๊ะ เพ้อฝันอะไรแต่เช้า รีบๆเข้า เร็วเข้า ไปรวมตัวกับเพื่อนๆในคณะได้แล้ว"
นั่นไงมาถึงก็บ่นๆๆเลยเพื่อนฉัน ได้แต่คิดในใจ 555 "อ่า โอเคๆๆ ป่ะๆๆๆ" ฉันรีบตอบก่อนที่มันจะโมโหหนักกว่านี้ คนภายนอกอาจจะคิดว่ายัยนี้เรียบร้อย แต่นั้นไม่จริงแน่นอน มันก็เป็นได้เพียง ภาพลวงหลอกตา ที่เธอสร้างขึ้นมาให้ฉันตายใจ เพลงก็มา
"เร็วๆๆๆ นานา โอ้ยเพื่อนฉัน เฉิ่มแบบนี้ไง ถึงเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลาเนี้ย" อันที่จริงยัยนานา เป็นคนที่น่ารักคนนึงเลยแหละ แต่ก็ว่านะ มันเป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรมาละ เห็นแบบนี้นะ มันเก่งทุกด้านเลยจริงๆ ไม่ว่าจะเรียน ดนตรี กีฬา ทุกอย่างได้หมด ยกเว้น หน้าตา 555 ว่าไป (ที่จริงมันสวยนะ) แต่ถึงยังไง มันก็เป็นเพื่อนที่รักฉัน และฉันก็รักมันที่สุด เพราะมันเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างฉันตลอดมา
พลั่ก!!!! เสียงอะไรวะ เผลอแปปเดียวเพื่อนฉันล้มไปเรียบร้อยแล้ว อาเมน….. รีบฉุดเลยสิรออะไรละ
"ยัยนานา เป็นไงบ้าง ลุกไหวเปล่า?" มินนี่ถาม แต่เพื่อนเราสิ กำลังเหมือนตกอยู่ในภวังค์ความคิด
"นานา นานา" และขณะนั้นเอง "น้องครับ เป็นอะไรไหม? เจ็บรึเปล่า พี่ขอโทษทีนะครับพอดีพี่ไม่เห็นน้องจริงๆ" กริ๊ดดด อันนี้เทพบุตร หรือ คน นานาคิดในใจ โอ้ยสุภาพบุรุษ น่าตาดี หุ่นดี นานาจะเป็นลม รีบปัดฝุ่นแล้วลุกขึ้น ที่ไหนได้มินนี่ฉุดขึ้นมาเองแหละ
"เออ ไม่เป็นไรค่ะพี่ หนูก็ขอโทษทีนะคะ พอดีเหม่อๆเหมือนกัน" นานาตอบ ต้องรู้ให้ได้ว่าพี่เขาอยู่คณะอะไร…..
"นานา รีบๆกันเถอะเดี๋ยวรายงานตัวไม่ทัน" มินนี่พูดพร้อมบอกกับพี่เขาว่า "พี่ค่ะ ขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะคะ" แล้วเราสองคนก็รีบเดินไปรายงานตัวเพื่อเข้าคณะกัน
พักเที่ยง
"นี่ มินนี่ เสียดายอะไม่รู้เลยว่าพี่เขาชื่ออะไร? อยู่คณะไหน โอ้ยคนหรือเทพบุตร" กรี๊ดๆๆๆ ในใจ
"กูว่าละมึงต้องชอบ สเปคมึงเลยดิ หล่อ ขรึม อบอุ่น แต่กูว่าพี่เขาน่าจะอยู่คณะวิศวะนะ ดูจากเสื้อ"
"โอ้ยยย กูเห็นมึงฉลาดก็วันนี้แหละ มินนี่!!! กูต้องสืบ รักแรกพบของกูเลยเนี้ย" มินนี่ก็มองหน้าแบบนะ เอาที่มึงสบายใจ ส่วนใหญ่เราสองคน สนิทกัน ขั้นพูดกูมึงได้ ภายนอกอาจจะเห็นว่าเราสองคนเรียบร้อย หยิ่งๆ อันที่จริงไม่ใช่นะคะ ต้องมาลองคบดูถึงจะรู้ คิคิ
ส่วนวันนี้ขอตัวไปนอนฝันถึงเทพบุตรสุดหล่อก่อนละกันนะคะทุกคน..เสียงเอคโค่
เมื่อคืนนอนสบาย ฝันถึงเทพบุตรสุดหล่อด้วย กรี๊ดๆๆ วันนี้ก็เป็นอีกวันละนะ ที่เราจะได้ไปมหาวิทยาลัย แต่ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่าครอบครัวของฉันกับมินนี่ เป็นครอบครัวใหญ่ ส่วนใหญ่เราสองคนไม่ค่อยได้เจอกับ คุณพ่อ คุณแม่ หรอกนะ เพราะท่านทั้งสองไม่ได้อยู่เมืองไทย ท่านทำธุรกิจอยู่เมืองนอก เราสองคนพูดถึงก็รวยนะ แต่เราไม่ชอบที่จะใช้จ่ายเกินตัว ถึงจะมีให้จ่ายก็เถอะ ครอบครัวเราสองคนมีอะไรคล้ายๆกัน เราจึงคบกันได้นาน และทุกครั้งที่มีปัญหา มันก็จะอยู่ข้างๆฉันเสมอ นั่นก็คือเพื่อนของฉันเอง มินนี่
โอ้ยยย ขี้เกียจตื่นจังเลยวันนี้ มินนี่พูดกับตัวเอง พูดถึง ฉัน กับ นานา เราคบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย ที่เราคบกันได้อาจเป็นเพราะความแข็งแกร่งที่เรามีเหมือนกัน เราต้องอยู่กับตัวเองให้ได้ อยู่คนเดียว ทำอะไรทำคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว แต่สุดท้ายแล้ว โลกก็ทำให้เรามาเจอกัน และได้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน คิดอะไรเพลินๆ นอนกลิ้งไปกลิ้งมาาา
"เห้ย!! " มินนี่อุทาน ตายแล้วๆๆๆ ลืมไปว่าวันนี้ฉัน กับยายเพื่อนแว่นจะไปหาคอนโดอยู่ เพราะว่าบ้านของเราสองคนค่อนข้างอยู่ห่างกับมหาวิทยาลัย ขอตัวไปอาบน้ำก่อน ฟิ้วววว…
10.00 น. หน้าบ้าน ไม่สิคฤหาสน์ ของยัยนานา
กริ่งๆๆๆ กดกริ่ง ประตูเปิด และฉันก็เดินเข้าไปในบ้านยัยนานา จะโดนมันด่าไหมเนี้ย
"นานา รอนานรึเปล่าเพื่อนรัก" ตายละมันทำหน้าหงิก "เค้าขอโทษน้า โอ๋เอ๋ๆๆๆ ยิ้มหน่อยๆๆ เดี๋ยวพาไปเดินเล่น" มันรีบยิ้มเลย แหะๆ อย่างว่าแหละเป็นเพื่อนกันต้องรู้จุดอ่อนเพื่อน 555
"โอเค ยิ้มแล้วๆๆ ว่าแต่มึงเหอะกินอะไรมายัง จะกินข้าวปะ เดี๋ยวให้แม่บ้านทำให้" นานาถาม
"ไม่อะมึง ไปหาไรกินข้างนอกดีกว่า ไปดูคอนโดก่อนเถอะ สายแล้วๆ" เราทั้งสองพยักหน้าแล้วก็รีบเดินไปขึ้นรถกัน วันนี้เป็นวันที่ยัยมินนี่เพื่อนฉันขับรถมารับเอง ปกติเราสองคนจะมีคนขับรถให้ แต่ต่อจากนี้ไปจะเป็นชีวิตจริง เราจะได้ใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยกันแล้ว พ่อแม่เราทั้งสองก็เห็นว่าเราโตแล้ว จึงซื้อรถใหม่เป็นของขวัญกับพวกเรา ไปกันเลย
ณ คอนโด ใกล้มหาวิทยาลัย K
สรุปแล้วเราสองคนก็เลือกห้องกันได้ เราเลือกคนละห้องแต่อยู่ตรงกันข้ามกัน เพราะก็ยังอยากมีเวลาเป็นส่วนตัวซึ่งกันและกันอยู่ ไว้ค่อยให้คนที่บ้านขนของมาจัดให้ละกัน แต่ตอนนี้เราสองคนหิวแล้ว ไปหาอะไรกันกินก่อน แล้วค่อยเข้าไปมหาวิทยาลัยต่อ
12.15 น. ณ ห้างสรรพสินค้าดัง
"มึงกินอะไรกันดี" นานาถาม
"ไปกินอาหารญี่ปุ่นมะมึง กูไม่ได้กินนานละ" มินนี่ตอบ
"เคๆๆ จัดไปเพื่อน ไปกัน" เราสองคนรีบเดินเข้าร้าน หิวจนแสบท้อง แสบร้อนไปหมดล่ะ ก็เว่อร์กันไป ฮ่าฮ่า พอเราทั้งสองคนกินเสร็จ มินนี่ก็ชวนไปเดินเล่นหาซื้อของ ก็อย่างว่าแหละยัยมินนี่มันน่ารักไง อะๆไปส่งมันก็ได้ นานๆที
และทันใดนั้น!! "มึงๆๆๆ นั้นรุ่นพี่นิ ที่เดินชนกับมึงอะ" มินนี่บอก นานารีบหันไปทางที่เพื่อนมอง
"ใช่ว่ะ จริงด้วยมึง มากันสองคนกับเพื่อนมั้ง หล่อทั้งสองคนเลย งานดีมาก" นานาทำหน้าเพ้อฝัน
"อื้มๆ ก็จริงนะ หล่อจริง" มินนี่พูด
เมื่อเห็นแบบนี้ก็ต้องขอลองอะไรสักหน่อยแล้ว ฉันแกล้งเดินไปทางพี่เขา โดยมีมินนี่ตามมาติดๆ
"มึงจะทำไร ยัยนานา อย่าทำอะไรเพี้ยนๆนะเว้ย" มินนี่เตือน เพราะรู้จักเพื่อนตัวเองดีที่สุด
"เออน่า ไม่ทำไรหรอก แค่จะแกล้งชนเท่านั้นแหละ" มินนี่ทำตาโตและเหมือนกำลังจะพูด แต่ไม่ทันแล้ว
พลั่ก!! "โอ๊ะ ขอโทษค่ะ" นานารีบบอก หน้าตาใสซื่อมากนะมึง มินนี่คิด
"พี่หน้าคุ้นๆนะคะ ใช่รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย K รึเปล่าคะ" นานาแกล้งถาม
"อ้อน้องนั้นเอง เห้ย ไอ่ทาย น้องที่เดินชนกับมึงวันนั้นนิหว่า" เพื่อนรุ่นพี่บอก แต่รุ่นพี่กลับทำหน้านิ่งๆ เงียบสักพัก เพื่อนรุ่นพี่ก็รีบบอก "สวัสดีครับ พี่ชื่อชัชนะครับน้องๆ อยู่ปีสามคณะวิศวะกรรม" พี่เขายิ้มๆ
"สวัสดีค่ะ หนูชื่อ นานา นะคะ " แล้วหันไปทางมินนี่ "แล้วนี่เพื่อนหนูค่ะชื่อ มินนี่" นานารีบบอก
"ยินดีที่ได้รู้จักครับ ว่าแต่น้องสองคนอยู่คณะอะไรเหรอครับ" พี่ชัชถาม
"เราสองคนอยู่คณะพยาบาลค่ะ" มินนี่ตอบ
"สนใจมาเป็นแฟนพี่รึเปล่าครับน้อง" พี่ชัชมองหน้ามินนี่ โอ้ยนานาเขินแทน ส่วนยัยมินนี่นะเหรอ เงิบสิค่ะ หน้าแดงกันเข้าไป เซงจังรุ่นพี่ทำไมไม่พูดอะไรบ้างนะ
พี่ชัชมองหน้าฉันแปปนึงแล้วหันไปทางรุ่นพี่
"เห้ย มึงอะแนะนำตัวสิว่ะ" พี่ชัชบอก ส่วนรุ่นพี่ส่ายหัวหน่อยๆแต่ก็ยอมพูดออกมา
"ดีครับ พี่ชื่อทายนะ เป็นเพื่อนกับมันแหละ" รุ่นพี่ตอบสั้นๆได้ใจความ ยิ้มมุมปากเล็กๆ กรี๊ดแค่นี้ก็ใจละลายแล้ว มินตราคิดในใจ
"ว่าแต่น้องมินนี่ครับ สนใจมาเป็นแฟนพี่ไหมครับ.. ถามไม่ตอบ หรือมีแฟนละครับ" พี่ชัชรุกหนักมาก บอกเลย
ฉันเห็นเพื่อนฉันยังเงียบอยู่เลยสงสารพี่เขา ก็เลยตอบแทนว่า
"เออ..พี่ชัชค่ะ เพื่อนนานายังไม่มีแฟนหรอกค่ะพี่" นานาพูด ส่วนมินนี่ก็ทำหน้ายักษ์ใส่นานา พี่ชัชแอบเห็นเลยหัวเราะเบาๆ
"น้องทั้งสองจะไปไหนกันต่อครับ" พี่ชัชถาม
"เรากำลังจะไปเดินเล่นนะคะ" นานาตอบพร้อมคิดแผนในใจ และพูดว่า
"พี่ๆค่ะ ไปกินไอติมกันไหมคะ อยากจะขอโทษนะคะที่ชนพี่สองครั้งสองครา" แล้วฉันก็มองหน้ารุ่นพี่ แต่พี่เขากลับมองฉันมานิ่งๆ เหมือนพี่เขาคิดอะไรอยู่
"พี่ไม่ชอบกินไอติมครับ ขอโทษทีนะครับ" พี่ทายตอบ แป่ว….นานาคิดในใจ ทำหน้าเซ็งๆ แต่แล้วพี่ชัชรีบพูดขึ้น
"ไปสิครับๆ" รีบกระซิบแต่ฉันได้ยิน "ไปเหอะมึง กุอยากรู้จักกับน้องมินนี่"
"ไปกันเลยครับๆๆๆๆ" พี่ชัชบอกพร้อมส่งสายตาไปให้มินนี่ ฉันเห็นดังนั้นก็แอบคิดว่าตัวเราช่างด้อยค่าจริงๆ มีคนที่แอบชอบแต่เขากลับไม่สนใจอะไรเลย พูดไปด้วยก็ตอบนิ่งๆ แถมดูเหมือนจะรำคาญ
"นานาเป็นอะไรรึเปล่า" มินนี่ถาม
"เปล่าๆ ไม่เป็นอะไร" แล้วเราทั้งสี่คนก็เดินเข้าร้านไอศครีม
ณ ร้านไอศครีม
"น้องมินนี่จะกินอะไรครับ อ่อน้องนานาด้วยครับ" พี่ชัชถาม
"งั้นพี่สั่งเลยนะ" พี่ชัชมองมาพร้อมสั่ง "ขอช๊อกโกแลตสองที่นะครับ" สั่งสาวเสริฟ
"งั้นเราเอาเป็นมะนาว กับ สตอเบอรี่ ละกันค่ะ" มินนี่สั่งให้เพราะนานาชอบกินไอติมรสมะนาวมาก ว่าแต่มันเป็นอะไรไป มันทำหน้าซึมๆทั้งที่เทพบุตรของมันก็นั่งอยู่ข้างหน้า มินนี่คิดในใจ
เขยิบเข้ามาอีกนิด
ณ ร้านไอศครีม ในห้างสรรพสินค้าชื่อดัง
เราทั้งสี่คนนั่งกินไอติมไป พูดกันไป ส่วนใหญ่คนที่ผูกขาดการพูดจะเป็นพี่ชัช เพราะมัวแต่ขายขนมจีบให้กับ ยัยมินนี่นั้นแหละ ส่วนฉันกับรุ่นพี่นะเหรอ ก็นั่งกันเงียบๆ เออๆออๆไปตามพี่ชัชบ้าง
past ทาย
เฮ้อ ไอ่เพื่อนผมก็พูดๆๆ ขายขนมจีบกับเพื่อนน้องนานา ก็น่ารักอยู่เนอะน้องมินนี่ ส่วนอีกคนนะเหรอ ผมรู้หรอกนะว่าน้องเขาคงจะชอบผมบ้างละ ไม่ได้หลงตัวเองนะครับ ผมสังเกตเอา เพราะน้องเขาเล่นมองตาหวานให้ผมขนาดนั้น แต่แปลกแหะ พอมานั่งน้องเขาก็ดูเหมือนจะเงียบๆไป แต่ช่างเถอะ อยู่ในมุมเงียบๆของผมต่อละกัน พร้อมกับคิดว่า ไอ้สัส เห้ย ไอ้ชัช เอาที่มึงสบายใจนะ
past นานา
ในการกินไอติมของฉันครั้งนี้ เป็นครั้งที่ฉันรู้สึกเป็นส่วนเกินจังนะ…เฮ้อ รุ่นพี่แทบจะไม่มองหน้าฉันเลยนะเนี้ย อย่างว่าละ เรามันไม่ได้น่ารักเหมือนมินนี่นี่เนอะ ที่มีพี่ชัชขายขนมจีบอยู่ตลอดๆ ไม่ได้อิจฉาเพื่อนหรอกนะคะ มันเป็นแบบนี้ตลอดเวลาแหละที่เราสองคนคบกันมา ก็เพื่อนฉันนั้น น่ารักจริงๆนี้นา
เสียงเตือนจากโทรศัพท์ กริ่งๆๆๆ…… เวลา 15.15 น. นานาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหยุดปิดเสียง
"เอิ่ม มินนี่แก ตอนนี้เราคงต้องได้เข้าไปในมหาลัยแล้วแหละ มีรวมที่คณะเรานิ วันนี้ต้องไปจับฉลากพี่รหัสน่ะ" ฉันพูดกับมินนี่พร้อมๆมองหน้ารุ่นพี่ทั้งสองคน มินนี่ก็พยักหน้าให้ฉัน
"พอดีเลย พวกพี่ก็ต้องเข้าคณะเหมือนกันนะครับ" พี่ทายพูดขึ้น พร้อมมองหน้าพี่ชัช เหมือนพี่ชัชยังอยากจะตามยัยมินนี่อยู่
"โอเคคะพี่ พอดีเลยเนอะ มื้อนี้ขออนุญาตเลี้ยงนะคะ และขอโทษอีกครั้งที่ซุ่มซ่ามไปหน่อยค่ะ" นานาพูดพร้อมมองหน้ารุ่นพี่
"อืม" รุ่นพี่ตอบ แล้วทั้งโต๊ะก็เงียบ สุดท้ายมินนี่ก็สลายความเงียบด้วยการ กล่าวลาพี่ๆตามมารยาท
"งั้นพวกเราสองคนขอตัวนะคะพี่ๆ ขอบคุณนะคะที่มากินไอติมเป็นเพื่อน" มินนี่บอก พร้อมสะกิดให้ฉันลุกขึ้น
"สวัสดีคะรุ่นพี่" ฉันกล่าวเบาๆแล้วก้มหน้า รุ่นพี่ทำหน้าเฉยๆ พี่ชัชทำหน้าอาลัยอาวรณ์ ส่วนมินนี่หน้าแดงๆ แล้วเราทั้งสี่ก็แยกทางกัน
ณ มหาวิทยาลัย K
ตอนนี้ฉันกับมินนี่อยู่ที่ตึกคณะ เราสองคนมาถึงก็มาลงทะเบียนร่วมกิจกรรมแล้วก็จับฉลากเพื่อลุ้นว่าจะได้พี่รหัสคนไหน
ตอนนี้มีทั้งเสียงกลอง เสียงเพลง ดังครึกครื้น ลืมบอกว่าตึกคณะพยาบาล กับ คณะวิศวกรรมศาสตร์อยู่ใกล้กันด้วย เหมือนฉันจะเห็นพวกรุ่นพี่แวบๆ แต่ก็ช่างเหอะ หันไปสนุกกับกิจกรรมต่อ จะได้ไม่เศร้าเรื่องรุ่นพี่มากนัก เฮ้อออ…..
ตอนนี้เราทำกิจกรรมสันทนาการต่อ หลังจากรู้ละว่าพี่รหัสของเราคือใคร ก็ได้ทำการแลกเปลี่ยนเบอร์โทร ไลน์ เฟส บลาๆๆ เรียบร้อยละ
น้องๆค่ะ เราจะมาเล่นเต้นเพลง โดยจะแนะนำชื่อสั้นๆ พร้อมท่าเต้นนะคะ เดี๋ยวทางรุ่นพี่จะมีสาธิตนะคะ พี่ที่ทำหน้าที่เป็นประธานรุ่นได้ประกาศ พร้อมกับมีพี่ๆมายืนเรียงตรงหน้า ส่วนน้องๆก็นั่งเป็นรูปตัวยู อยู่บนพื้น
"เริ่มนะ" ประธานรุ่นพี่บอก
มีเสียงกลองขึ้นมา พี่ชื่ออะไร พี่ชื่ออะไร …..พี่ชื่อนาย พี่ชื่อนาย ชอบทำท่าอย่างงี้ อย่างงี้ ชอบทำท่าอย่างงี้ อย่างงี้ แล้วพี่เขาก็ทำท่าตลกมาก รุ่นน้องก็โห่บ้างกรี๊ดบ้างสนุกดี ตอนนี้ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องก็ลุกขึ้นมาเป็นวงกลม ถ้าถึงใครแนะนำตัวก็ต้องเข้ามาเต้นตรงกลาง
พอถึงตาฉัน น้องชื่ออะไร น้องชื่ออะไร…ฉันก็ยิ้มๆ น้องชื่อ นานา น้องชื่อ นานา ชอบทำท่าอย่างงี้ อย่างงี้ ชอบทำท่าอย่างงี้ อย่างงี้ แล้วฉันก็เต้นตามสเต็ปบ้าๆบอๆ พี่ๆชอบกันใหญ่หัวเราะบ้าง โห่บ้าง ฉันก็เริ่มรู้สึกอายมานิดๆ 555
ตัดภาพมาที่ตึกวิศวะ
"มึงมองไรอยู่วะทาย" ชัชถามทาย ทายไม่ตอบ ชัชเลยหันไปทางตึกคณะพยาบาล
"เอ้า น้องเขานี้หว่า น่ารักว่ะ" ชัชมองหน้าทายเงียบๆ ส่วนทายก็ยืนนิ่งๆ สุดท้ายทนความเงียบไม่ไหว ชัชจึงพูดขึ้น
"เห้ยมึง มึงคิดยังไงกับน้องนานาวะ กุว่าน้องเขาชอบมึงว่ะ" ชัชถาม ทายทำหน้านิ่งๆ
"ก็ไม่คิดไรว่ะ ก็เด็กแว่น เนิร์ดๆ ก็คงชอบกูเหมือนคนอื่นทั่วๆไปแหละ" ทายตอบส่งๆ
"กุว่าน้องเขาก็น่ารักดีนะเว้ย มึงไม่สน??"
"ไม่ว่ะ กุชอบความเงียบ" ชัชกรอกตามองบนแล้วส่ายหัว
"เออๆๆ แล้วแต่มึง แต่กูขอไปส่องสาวๆคณะเราก่อน แต่กูว่าคงสู้น้องมินนี่ของกูไม่ได้" ไอ่ชัชพูดแล้วก็หัวเราะอารมณ์ดีออกไป
ส่วนผมนะเหรอมองไปรอบๆ ผมนะชอบความสงบเงียบที่สุดแล้ว ผมไม่อยากให้ใครต้องมานั่งเบื่อหน่ายกับผม เพราะผมรู้ตัวเองดีว่าเป็นคนยังไง ดูๆไป เด็กที่ชื่อนานา ก็ดูไร้พิษภัย ใสๆ แต่น้องเขายังไม่รู้อะไรอีกเยอะเกี่ยวกับตัวผม…….
ฟิ้ว….ฟิ้ววว เสียงใบไม้ตกกระทบหลังคา
ณ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัย K
"โอ้ย เหนื่อยๆๆ เต้นจนเหนื่อย" มินนี่บ่น
"สนุกว่ะ มึงว่าปะ มินนี่" นานาถาม
"เออสนุกๆ กูไม่เถียง ว่าแต่มึงเหอะปลดปล่อยขนาดนั้นไม่ห่วงภาพลักษณ์เลยนะเว้ย 555" มินนี่แซวนานา
"ก็กูเป็นแบบนี้ของกูนี่หว่า 555" นานายิ้ม
past นานา
ถึงจะยิ้มๆ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้สึก ตั้งแต่ที่แยกกับพวกรุ่นพี่ที่ร้านไอศครีม เราก็รู้สึกว่า เราทำอะไรผิดไปรึเปล่า ทำไมรุ่นพี่ถึงทำแบบนี้กับเรา ทุกคนคะ อยากรู้จังเวลาแอบรักใคร มันเจ็บแบบนี้เหรอ เศร้าจัง แต่ก็ไม่อยากพูดอะไรมาก กลัวไอ้มินนี่มันคิดมากกับเรื่องของเรา ช่างเหอะปล่อยผ่านไป เดี๋ยวอะไรๆคงดีขึ้นเอง นานาบอกกับตัวเอง
past มินนี่
หัวเราะกันอยู่ดีๆ ทำไมยัยนานา ถึงเงียบแล้วทำหน้าจริงจังขนาดนี้ ปกติเห็นมันบ้าๆบอๆ แต่ขอบอกเลยนะคะว่าเพื่อนฉันคนนี้มันเป็นพวกแข็งนอกอ่อนใน แต่อย่าให้มันโกรธละถึงคราวนั้นแหละบรรลัย แต่รู้แหละ คงเป็นเรื่องรุ่นพี่ของมันอะมั้งมารูปแบบนี้ นานาถือว่าเป็นผู้หญิงสมบูรณ์แบบคนนึง อย่างที่เคยเล่าให้ฟัง แต่แค่ติดตรงภาพลักษณ์มันแค่นั้นเอง ดูเฉิ่มเชย แว่นหนาๆ เอาน่าเพื่อน ฉันจะอยู่ข้างแกเสมอ นานา ^^
หน้าคอนโดของทั้งสองสาว
ขณะนี้เป็นเวลา 19.35 น. เราทั้งสองออกมาหาอะไรทานแถวๆหน้าคอนโด เพราะเราจอดรถไว้ที่นั้น คาดว่าแม่บ้านคงได้มาจัดห้องให้เราสองคนเรียบร้อยแล้ว ขณะนั้นเองเราก็ได้ยินเสียงโวยวายขึ้นมา กรี๊ดๆๆๆ ช่วยด้วยๆ เสียงของผู้หญิงดังขึ้น เราสองคนก็หันไปมอง ก็เห็นเป็นชายหนุ่มเมาเหล้ากำลังลวนลามผู้หญิงคนที่ร้องขอความช่วยเหลือ ในขณะนั้นเองทั้งทายและชัชก็ได้ยินเสียงเช่นกัน จึงรีบวิ่งมาดู
"ใจเย็นๆ นะคะ" นานารีบพูดเพื่อให้ชายคนดังกล่าวใจเย็น มินนี่ดึงมือนานา
"มึงอย่ายุ่งเลย เดี๋ยวตำรวจก็มา" มินนี่พูด นานาพยักหน้า แต่ตอนนี้ชายคนดังกล่าวกระชากผมหญิงสาวพร้อมจะตบหน้า
นานาเห็นดังนั้นก็ทนไม่ได้ จึงเข้าไปช่วย
หมับ!! นานาจับมือชายคนดังกล่าวได้
"มึงยุ่งอะไรด้วยยัยเด็กแว่น เด็กก็อยู่ส่วนเด็ก" โอโห้ด่ากูแว่นเหรอ นานาเดือด จึงจับมือมันแน่นขึ้น ผู้ชายจึงโมโห สะบัดมือออกจากผมผู้หญิงโชคร้ายคนนั้น หันมาจะมาทำร้ายนานา แต่ช้าไปแล้ว พอนานาเห็นว่ามันปล่อยผมผู้หญิงแล้วจึงจัดการโดยบิดข้อมือผู้ชายพร้อมทั้งเตะมันตรงหน้าท้อง สองครั้ง แถมหมัดอีกหนึ่งครั้ง เจอแค่หมัดเดียว >>>> สลบไปเลย จากนั้นก็มีแต่เสียงปรบมือ ชื่นชมนานา
"โห นานา ฝีมือมึงไม่ตกเลยว่ะ ขนาดไม่ค่อยได้ไปซ้อมนะเนี้ย" มินนี่พูด
นานาเคยเป็นนักกีฬายูโด คาราเต้ ซึ่งถือว่าเป็นตัวแทนระดับประเทศ น้อยคนนักที่จะรู้ ถ้าไม่สนิทคงไม่รู้แน่นอน เพราะทุกคนล้วนแล้วแต่ดูนานาแค่ภายนอก แต่นี้ใครคะ มินนี่ เพื่อนรักของนานาไง เลยรู้ อิอิ
อีกด้านหนึ่งของรุ่นพี่ทั้งสอง
"เห้ยเท่ห์ว่ะ" ชัชพูด "ไม่น่าเชื่อว่าน้องเขาจะเป็นศิลปะป้องกันตัว ดูจากภายนอกไม่ได้จริงๆ"
"อื้ม…" ทายตอบ แล้วมองไปนิ่งๆที่สองสาว
ณ หน้าห้องของสองสาว
"มึงพรุ่งนี้เจอกันน่ะ" มินนี่บอกนานา
"เคมึงๆ ฝันดีนะเว้ย" นานาบอก
"โอเค ฝันดีเว้ย" มินนี่ตอบ
แล้วเราทั้งสองคนก็แยกย้ายกันเข้าห้อง เป็นอันว่าห้องจัดเรียบร้อยแล้วด้วยฝีมือแม่บ้าน
past นานา
วันนี้เหนื่อยจังเลย ทั้งกายและใจ กายไม่เท่าไหร่นะ แต่ใจนี้สิ เราจะยอมแพ้แล้วเหรอ ก็รุ่นพี่เขาคือ รักแรกพบไม่สิเราจะไม่ท้อ เราต้องเดินหน้าต่อไป ให้รุ่นพี่เห็นถึงความจริงใจ คิดได้ดังนั้น นานาก็ยิ้มได้ แล้วบอกตัวเองว่ารุ่นพี่ฉันจะลองดูอีกสักตั้ง แล้วเจอกันนะคะ ฝันดีค่ะ "รุ่นพี่"
ปฏิบัติการเชิงรุก 1
ตื้ดดดด……ตื้ดดดด…… เสียงนาฬิกาปลุก
ณ ห้องนอนของนานา
"เช้าแล้วเหรอวันนี้ ขี้เกียจจัง" บิดซ้าย บิดขวา แล้วลุกจากที่นอน
กริ้งๆๆ เสียงโทรศัพท์มา
"ฮัลโหล แกโทรมาทำไมห้องอยู่ใกล้กันแค่นี้" นานาพูด พร้อมสงสัยทำไมยัยมินนี่ถึงโทรมา
"มึงวันนี้กูปวดท้องว่ะ เมนส์มากูไม่เข้า ม. ละนะเว้ย ฝากจดด้วย" มินนี่บอก
"เออๆ โอเคๆ แล้วมึงเป็นไรมากป่าว ให้กูพาไปหาหมอไหม?" นานาถาม
"ไม่เป็นไรมึง กูนอนพักสักวันก็หายละ" มินนี่ตอบ
"อื้อๆ งั้นก็แค่นี้มึง มีอะไรโทรหากูนะ เดี๋ยวกูขอตัวไปอาบน้ำก่อน จะเข้า ม.แล้ว เป็นห่วงนะเว้ย" นานาบอก พร้อมกับวางสายโทรศัพท์
…..อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ทำอาหารเช้าง่ายๆทานเอง เห็นแบบนี้ฉันเป็นกุลสตรีนะจะบอกให้ ก็อย่างว่าแหละต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเองไม่แปลกที่ฉันจะทำอะไรพวกนี้ได้
"รุ่นพี่ แล้ววันนี้เราจะเจอกันนะคะ" ฉันพูดหน้ากระจก ขยับแว่น หมุนซ้ายหมุนขวา แล้วเดินออกห้องไป
ณ. มหาวิทยาลัย K
ตอนนี้ฉันก็มาเรียน ตื่นเต้นจัง วันนี้วันแรกซะด้วย ส่วนเพื่อนฉันก็อย่าไปรบกวนมัน ให้มันนอนไป เดี๋ยวก็จะดีเอง
ฉันเดินมาถึงหน้าห้องเรียน มองซ้าย มองขวา นั่งตรงนี้แหละ เห็นชัดดี ส่วนตัวชอบนั่งแถวกลางๆไม่หน้าและไม่หลัง วันนี้เป็นการแบ่งกลุ่มแล้วทำความรู้จักกัน ทั้งตัวอาจารย์เองและนักศึกษาด้วยกันเอง อาจารย์ยังไม่เริ่มสอนจริงจัง แค่อธิบายเกริ่นภาพรวมรายวิชา ส่วนฉันก็นั่งเล่นมือถือไป คุยกะเพื่อนๆไป อยากจะบอกว่าเห็นอย่างนี้เพื่อนคนอื่นก็มีนะ แต่ไม่สนิทเท่ามินนี่มันหรอก มันอะอันดับหนึ่ง อาจารย์ให้เขียนรายชื่อกลุ่มเพราะต่อจากนี้ไปจะสั่งงานเป็นกลุ่ม ฉันไม่ลืมที่จะขอพื้นที่ให้ไอ้มินนี่มันด้วย เดี๋ยวมันจะโกรธเอา
เวลา 12.00 น. ณ โรงอาหารมหาวิทยาลัย K
ฉันเดินมาโรงอาหารแล้วมองไปรอบๆ คิดถูกจริงๆที่มาเรียนที่นี่ อะไรๆก็ดีไปหมด มองนั้นมองนี่ไปเรื่อยเปื่อย จู่ๆก็มีคนมาสะกิด
"อ่าวน้องๆ" ฉันก็หันไปมอง เห็นรุ่นพี่กะพี่ชัช ใจเต้น ตึกตัก ตึกตัก ฉันยิ้มกว้าง
"เอ่อ สวัสดีค่ะ พี่ๆ" ฉันรีบพูด พี่ชัชเหมือนจะมองหาอะไรบางอย่าง อ้อรู้ละ
"พี่ชัชคะ ยัยมินนี่ไม่มาหรอกค่ะ ปวดท้อง นอนพักอยู่ห้อง" ฉันรีบบอกก่อนที่พี่เขาจะแปลงร่างเป็นยีราฟคอยื่นคอยาวอยู่ตรงนี้ 5555 พี่ชัชเกาหัว เบาๆ หน้าแดงๆ
"เหรอครับ น้องนานา พี่ก็ว่าอยู่ แหะๆ" ฉันก็ยิ้มๆ
"แสดงว่าน้องก็ไม่มีเพื่อนทานข้าวนะสิ มาทานกับพวกพี่ไหม" พี่ชัชถามฉัน
กรี๊ดๆๆ ได้จังหวะ รุก แล้วเรา
"ถ้ายังงั้นไม่เกรงใจนะคะ ขอกินข้าวด้วยคนค่ะ" ฉันรีบบอก แล้วหันไปดูหน้ารุ่นพี่
"พี่ทายคะ วันนี้พี่หล่อจัง" นานาพูด กรี๊ดในใจ รู้สึกดีที่ได้บอกออกไป รุ่นพี่อึ้งไปสักพัก คงไม่คิดว่าฉันจะรุก ขนาดนี้ เพราะปกติฉันไม่เคยจะชนจังๆแบบนี้ละสิท่า สงสัยปฏิบัติการแบบนี้ได้ผลแฮะ
"อ่า…." พี่ทายพูดเบาๆ
"ฮ่าฮ่า น้องนานานี้ตรงมากเลยนะครับ" พี่ชัชพูด
"ก็นานาชอบใคร นานาก็พูดตรงๆแบบนี้แหละ" นานาพูดพร้อมกับยิ้มกว้างให้กับพวกรุ่นพี่ ฉันเห็นรุ่นพี่ไปไม่เป็นแล้วทำไมรู้สึกดี คิกๆๆๆ
แล้วเราทั้งสามคนก็แยกกันไปซื้อข้าวของใครของมัน
"น้องนานา มานี่ครับ ตรงนี้" พี่ชัชตะโกนบอก
ฉันเห็นดังนั้นก็รีบเดินเข้าไปตรงโต๊ะ แล้วนั่งลง
"น้องนานาไม่ต้องไปซื้อน้ำละนะ พี่ซื้อมาเผื่อล่ะ" พี่ชัชบอก นานายิ้ม แล้วพูดขอบคุณ
"ขอบคุณค่ะพี่" บอกพี่ชัช แล้วหันไปหารุ่นพี่ แล้วยิ้ม
"พี่ทายคะ ไม่พูดไม่จาอึดอัดหรือเปล่าที่นานามานั่งด้วยแบบนี้" ฉันถาม
"ก็ไม่นิ พี่แค่ชอบความเงียบนะ" รุ่นพี่เขาตอบฉัน แล้วก็ก้มหน้าทานข้าวต่อ เฮ้อออ ท้อ ไม่สิ เอาใหม่
"พี่ทายคะ ชอบทานปลาเหรอคะ" ฉันถามเพราะเห็นที่พี่เขากินมีแต่ปลา
"อื้มใช่" รุ่นพี่ตอบ
"ค่ะ" ฉันก็เงียบไปแล้วทานข้าวไปอย่างช้าๆ ที่จริงฉันก็ชอบทานปลา เหมือนกันเลย
"น้องนานาครับ พี่อยากจะถามว่าน้องเป็นศิลปะป้องกันตัวด้วยเหรอ" พี่ชัชถาม
"อ่อค่ะ ใช่ พี่รู้ได้ไง"นานาสงสัย
"ก็วันนั้นพี่เห็นเราบู๊ เก่งมากนะเรา" พี่ชัชชมฉัน
"พี่เห็นกันเหรอคะ" ฉันถาม อย่างสงสัย
"ใช่ละวันนั้นพวกพี่ไปหาอะไรทานแถวหน้าคอนโด L แล้วเห็น" พี่ชัชตอบ
"อ้อค่ะ ก็พอดีเห็นเป็นผู้หญิงเหมือนกันมันเลยอดไม่ได้" นานาตอบ
"ถ้าพี่ไม่มีคนในใจพี่อาจจะชอบน้องแล้วก็ได้นะ" พี่ชัชแซว
"ฮ่าฮ่า พี่ชัชก็ แล้วจีบเพื่อนน้องไปถึงไหนแล้ว" นานาถาม พอเปิดประเด็นเท่านั้นแหละ พี่ชัชพูดโน้นนี้นั้น ถามทุกเรื่องของยัยมินนี่ แต่ฉันก็ยินดีตอบ เท่าที่เห็นพี่เขาก็ดูดี แถมยังดูเอาใจใส่เพื่อนเรา แบบนี้ก็เชียร์สิคะ รออะไร
"เดี๋ยวพี่มานะ ขอไปโทรศัพท์หาน้องมินนี่ก่อนครับ" พี่ชัชบอกแล้วรีบเดินออกไป
แหม่คุณพี่ก็ไม่ดูสถานการณ์เลยนะคะ ปล่อยให้อยู่กันสองต่อสอง ที่ไหนกันละ คนเต็มโรงอาหาร 555 เริ่มไงดี เอาหวะ
"พี่ทายคะ" ฉันเรียก
"ว่าไง" รุ่นพี่ตอบ
"พี่มีแฟนรึยังคะ" ฉันกลั้นใจถามออกไป แล้วมองเพื่อรอคำตอบ พี่เขาก็นิ่งๆ
"ยังอะ" รุ่นพี่ตอบ
"จริงเหรอคะ" ฉันตื่นเต้นมากมาย อยากตะโกนโห่ร้อง
"ไม่ได้ๆ เสียภาพพจน์ นิ่งไว้ๆ" ฉันพูดเบาๆกับตัวเอง
"น้องว่าอะไรนะครับ" แล้วรุ่นพี่ก็มองมาแบบ งงๆ
"เปล่าคะ ไม่มีอะไร กำลังนั่งคิดอะไรเพลินๆ แฮร่" ฉันรีบบอกปัดไป รุ่นพี่จะได้ยินไหมเนี้ย ตายแล้วโก๊ะอีกแล้วเรา แล้วฉันก็ยิ้ม พร้อมกับ…
"รุ่นพี่คะ คือ นานาจีบพี่ได้เปล่า" พูดออกไปแล้ว
และทุกอย่างก็เงียบลง มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้จริงๆ
ตึกตัก ตึกตัก ตึกกก…ตักก โอ้ยใจฉันจะหยุดเต้นไหม ฉันค่อยๆเงยมองหน้า รุ่นพี่ และรุ่นพี่ก็มองหน้าฉันนิ่งๆ
ผ่านไปประมาณ 10 วินาที
"น้องนานา น้องชอบพี่ตรงไหน??" รุ่นพี่ถาม
ฉันมองหน้าพี่เขานิ่งๆ พลางคิดในใจ…. แล้ว
"รุ่นพี่ เชื่อคำว่า รักแรกพบ รึเปล่าคะ??"
ฉันไม่ตอบคำถามพี่เขา แต่ฉันถามกลับ
"อืม ก็ครึ่งๆนะ" รุ่นพี่ตอบแล้วมองหน้าฉันนิ่งๆ ตามสไตล์พี่เขา
"นั้นแหละค่ะพี่ คำตอบของนานา" ฉันก็เงียบแล้วพูดต่อไปว่า
"เพราะพี่คือ รักแรกพบ ของนานาค่ะ" ฉันก็ยิ้มให้พี่เขา พี่เขาก็อึ้งเล็กน้อยแล้วถามกลับมาว่า
"งั้นแสดงว่า รักแรกพบที่น้องบอก น้องคงยังถูกใจแค่หน้าตาพี่" พี่เขาพูดนิ่งๆ
"น้องยังไม่รู้จักพี่ดีพอเลย" พี่เขาบอกต่อ
"ค่ะ นานายอมรับ ว่าอาจจะไม่รู้จักกับพี่ดีพอ แต่ทุกครั้งที่นานาอยู่ใกล้พี่ นานามีความสุขเสมอ.." ฉันตอบแล้วมองสบตารุ่นพี่เพื่อจะสื่อให้เขาเห็นจริงๆว่าฉัน นั้นจริงจังกับรุ่นพี่มากแค่ไหน
Past นานา
ฉันก็ไม่รู้หรอกนะที่พูดออกไปจะทำให้พี่เขารู้สึกแย่หรืออะไรก็ตามแต่ แต่ฉันมักซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตนเองเสมอ สิ่งหนึ่งที่ฉันรับรู้ก็คือ ฉันคิดว่าฉันรักพี่เขาในทุกอย่างที่เขาเป็นจริงๆ ฉันไม่ได้แค่ชอบหน้าตา แต่ฉันชอบทุกๆอย่างที่เขาเป็น >>>>>> รุ่นพี่ <<<<<<<
Past ทาย
ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าผมจะทนฟังรุ่นน้องคนนี้พูดทำไม เพราะคนอย่างผม มักมีคนมาบอกแบบนี้เสมอ อย่างที่บอก ผมไม่ได้เป็นคนหลงตัวเอง แต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ ผมเห็นว่า รุ่นน้อง คนนี้ มีอะไรบางอย่างที่ทุกคนไม่มี ดูซื่อๆ แว่นหนาๆ เหมือนไม่มีพิษภัยกับใครๆ ตั้งแต่มีรุ่นน้องคนนี้เข้ามา โลกของความเงียบของผม ดูเหมือนจะไม่เงียบอีกต่อไป…..
ทำยังไงดีนะ พี่เขาเงียบเลยอะ จะโกรธเรารึเปล่านะ นานาคิดในใจ
"รุ่นพี่คะ อะ.. เอิ่ม พี่ทายคะ" ฉันเรียกพี่เขา
"ห่ะ อะไรนะ" รุ่นพี่ถาม พร้อมทำหน้าตลกๆ 555 พี่เขาก็มีมุมหลุดๆเหมือนกันแฮะ
ฉันก็ยิ้มให้พี่เขาพร้อมบอกไปว่า
"นานา ขอตัวไปเรียนก่อนนะคะ ถึงเวลาเข้าคลาสแล้ว" ฉันบอกยิ้มๆ
"อ่อ โอเค งั้นตั้งใจละ" รุ่นพี่ตอบสั้นๆ ถึงจะสั้นแต่ฉันก็ดีใจมากๆๆๆๆๆๆ
"ขอบคุณคะรุ่นพี่ ต่อจากนี้นานา จะจีบพี่นะคะ!!!"
แล้วฉันก็รีบวิ่งจากไป ไม่ทันได้เห็นหน้ารุ่นพี่ว่าเขาจะทำหน้ายังไง แล้วเราทั้งสองก็แยกกัน…