โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ประสบการณ์หลอน ... เจอดีที่ห้อง 408 (ใครกลัวผีห้ามอ่าน)

พ.พาทินี

เผยแพร่ 07 มิ.ย. 2561 เวลา 05.36 น.

เราเป็นคนที่ไม่เคยเชื่อเรื่องผีเลยค่ะ ตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ ครอบครัวของเราดูหนังผีบ่อยจนมันกลายเป็นหนังตลกในสายตาเรา เราคิดว่าคนที่เห็นผีเขาอาจจะเห็นเงาของตัวเองหรือเปล่านะ ผีไม่น่ามีจริงหรอกเพราะถ้ามีเราคงเห็นไปนานแล้ว แต่ว่าเราต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อเราได้เจอเหตุการณ์อันน่าสะพรึงนี้

เราเข้ามาเรียนต่อปริญญาโทคณะวิทยาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ (อาจเป็นเพราะเรียนวิทยาศาสตร์ด้วยละมั้ง … เลยไม่ค่อยเชื่อเรื่องผี ๆ สาง ๆ) แต่บ้านเราอยู่ที่อยุธยา เราเลยจำใจจากบ้านมาหาหอใกล้มหาวิทยาลัย ปรากฏว่าหอเต็ม! 

ส่วนหอที่ว่างอยู่ก็แคบเหลือทนแถมยังแพงมากอีกต่างหาก เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงที่ใกล้จะเปิดเทอม แถมมหาวิทยาลัยนี้ก็อยู่ในใจกลางเมืองอีกต่างหาก ป๊าดดดดด … สงสัยงานนี้ต้องกางเต้นท์นอนแล้วมั้ง! แต่เพื่อนที่รู้จักกันที่อยู่แถว ๆ นั้นเขาแนะนำว่า ใกล้ ๆ บ้านเขามีคอนโดอยู่ที่หนึ่งเก่าแต่สะอาด ลองไปติดต่อดูเผื่อว่าจะมีคนปล่อยห้องให้เช่า เราเลยรีบไปที่คอนโดนั้นและปรากฏว่ามีห้องให้เช่า 3 ห้อง ราคาใกล้เคียงกัน แต่มีห้องหนึ่งวิวดีและขนาดห้องก็ใหญ่กว่าห้องอื่นเราเลยคว้าไว้ สัญญาเช่าคือ 1 ปี มัดจำ 3 เดือน เราก็เลยทำสัญญาทันทีเพราะคิดว่ายังไงก็คงอยู่เกินปีอยู่แล้ว 

วันเปิดเทอมเป็นอะไรที่สนุกมากเพราะยังไม่มีเรียนค่ะ ทุกคนก็เม้าท์มอยกันอย่างเต็มที่ และก็ทำความรู้กันก่อนที่จะต้องเรียนไปด้วยกันอีกนานนนน บังเอิญมีเพื่อนที่คุย ๆ กันเขาดูดวงเกี่ยวกับเลขศาสตร์เป็น เราเลยให้เพื่อนคนนี้ช่วยดูเลขที่ห้องหน่อยว่าห้องนี้อยู่แล้วมีลาภลอยไหม … อิอิ > < (ก็อยากจะรู้อะ) เราก็บอกไปว่าห้องเบอร์ 408 เพื่อนเราบอกว่าห้องนี้ดีนะอยู่แล้วดีแต่จะมีเรื่องของที่มองไม่เห็นอยู่ด้วย แต่จะมาดีนะไม่ได้มาร้ายอะไร เราฟังแล้วก็เอ่อ ๆๆๆ อ่อ ๆๆๆ ไป คือไม่ค่อยเชื่อแค่ฟังขำ ๆ ผ่านไปช่วงเย็นเพื่อนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เพื่อนที่ดูหมอหมอก็ถามว่าพักอยู่ที่ไหน เราก็บอกไปว่าอยู่คอนโดนี้ ๆๆๆ เพื่อนมันก็นิ่ง ๆ ไปสักพักแล้วก็บอกว่า

“อ๋อ … ใช่คอนโดที่มีข่าวว่ามีคนท้องแก่ผูกคอตายหรือป่ะ ? ” ได้ยินแล้ว … หัวใจเราหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เอ๊ยยยยย ไม่กลัวผีนะ แต่ได้ยินอย่างนี้ก็เสียว ๆ อยู่ 

หลังจากที่แยกย้ายกับเพื่อน เราก็รู้สึกหวิว ๆ และเย็นวาบ ๆ ที่หลังยังไงก็ไม่รู้ เอาน่า !! ลองหาข้อมูลในอากู๋ดูก่อน (เผื่อเพื่อนมันหลอก) พอหาข้อมูลในอากู๋แล้วก็ปรากฏว่าที่เพื่อนพูดมามันเป็นเรื่องจริง แถมห้องที่เกิดเหตุนั่นก็อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล … เพราะมันคือห้องเราเอง เห้ย !!!!!!!!!!! ว่าแล้ววววว … ว่าทำไมห้องวิวดีแถมห้องใหญ่แต่ราคาถูกมากกกกกก ไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะโชคดีขนาดนี้ ทำไมซื้อหวยไม่เคยถูก 55555 !!! 

คือตอนนั้นก็ยังไม่ถึงขั้นกลัวนะแค่เฝ้าระวังเฉย ๆ โซฟากับเตียงที่เจ้าของเก่าเคยนั่งเคยนอน เราจะไม่แตะต้องมันอีกแล้ว เพราะโบราณเขาว่าไว้ว่าถ้านอนทับที่คนตายแล้วเขาจะมาหา แล้วเราก็นอนพื้นในคืนนั้น … อันนี้เราไม่ได้กลัวผีนะ ย้ำ !!!

หลังจากนั้นไม่กี่วัน ขณะที่เรากำลังสระผมอยู่ในห้องน้ำ ปรากฏว่ามีเสียงกริ๊งหน้าห้อง เราก็แชมพูเต็มหัวเลยจ้า แต่เสียงกริ๊งคือรัวมากกกกกกก จนเราสงสัยว่ามันต้องมีเรื่องด่วนอะไรแน่ ๆ เลย เราเลยรีบสระผมและใส่เสื้อคลุมออกมา มองจากตาแมวปรากฏว่ามีผู้ชาย 4 คนมายืนอยู่หน้าห้อง เราเลยตะโกนถามว่ามีอะไร เราได้ยินเสียงไม่ค่อยชัด เหมือนเขาพูดว่ามีคนตาย ๆ อะไรสักอย่าง ไอ้เรานี้ขนลุกซู่เลย คิดในใจ … เอาแล้วไงที่นี้ จะเปลี่ยนห้องก็ไม่ได้มัดจำเขาไว้ตั้งหลายเดือน ทำไงดีฟ่ะเนี่ย ??! แต่เราอาจจะฟังผิด เลยเปิดประตูออกไป คราวนี้ได้ยินชัดมาก พี่ผู้ชายหน้าตาตื่นๆ บอกว่า 

“พวกพี่เห็นคนผูกคอตายที่ระเบียงห้องน้อง !!! “ อืมคราวนี้ชัดเจน ขนที่แขนนี้ลุกอย่างเห็นได้ชัด ทีนี้พวกพี่ผู้ชาย 4 คนเลยพากันเดินไปดูที่ระเบียง ปรากฏว่าไม่มีเงาของสิ่งที่พี่เขาบอก ทุกคนเลยคิดว่าโดนผีหลอกแล้วละ แต่เอ๊ะ … เราเหมือนเหลือบไปเห็นอะไรดำ ๆ แว๊บ ๆ จากระเบียงห้องข้าง ๆ ปรากฏว่าเราเจอแล้วค่ะ ผีที่ผูกคอตายที่ระเบียงห้องเรา ที่จริงมันอยู่ห้องข้าง ๆ พี่เขาคงดูผิด และเงาดำ ๆ นั่นก็ไม่ใช่อะไร มันคือวิกค่ะ … อ่านไม่ผิดค่ะ มันคือวิกผมปลอม - -* เอ่อ พวกพี่ 4 คนต้องจ่ายค่าทำขวัญให้หนูด้วยนะคะ หัวใจหนูแทบจะกลิ้งตกไปอยู่ที่พื้น … และแล้วคืนนั้นก็ผ่านไปได้ด้วยดี

ต่อจากนี้จะเป็นเหตุการณ์ที่หลอนมาก หากคุณรู้ว่าตัวเองหวั่นไหวกับเรื่อง ๆ ก็ขอให้ปิดหน้านี้ไปซะ แต่ถ้าใครอยากจะอ่านก็ติดยาดมไปสักอันก็ดีนะ คือวันนั้นเราไปเรียนตามปกติ พี่ข้างห้องที่เจ้าของวิกนั่นแหละ เขาไลน์มาหาบอกว่า “พี่ได้ยินเสียงอะไรก๊อก ๆ แก๊ก ๆ ในห้องน้องอ่ะ โจรหรือเปล่า” เวรละ !! ห้องเราก็ไม่ได้มีของมีค่าอะไรมากมายนะ จะมาขโมยกันกลางวันแสก ๆ เลยหรอ … เอ๊ะ !! หรือว่าเสียงก๊อกแก๊กนั่นมันอาจจะเป็นเสียงหนูก็ได้นะ 

พอเลิกเรียนเราก็รีบกลับห้องค่ะ พอเปิดเข้าไปสภาพห้องก็ปกติ ไม่มีร่องรอยของการรื้อค้นอะไรทั้งสิ้น พอตรวจข้าวของเสร็จเรากำลังจะเดินออกไปข้างนอก ปรากฏว่าเราได้ยินเสียงบิดลูกบิดประตูห้องน้ำค่ะ … ในใจคิดว่า เอาแล้วโว้ย … อยากเห็นหน้านักใครกล้ามาแหยมฉัน !! ทำใจแข็งๆ จับลูกบิดให้มั่น กลั่นหายใจ แล้วเปิดประตู …

จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!

สิ่งที่เห็นในห้องน้ำ คือ เงาลาง ๆ เดินหายแว๊บเข้าไปในกำแพงห้องน้ำต่อหน้าต่อตา ตอนนั้นคือเสียววาบมาที่หลัง แล้วระบบประสาทอัตโนมันมันสั่งให้ขาทั้งสองข้างวิ่งออกไปที่บันไดแบบไม่ทันคิดอะไร ประตงประตูห้องก็ไม่ได้ปิด คืนนั้นไลน์บอกพี่ข้างห้องให้ช่วยล็อกประตูให้หน่อย แล้วคืนนั้นเราเลยต้องมาขออาศัยเพื่อนนอนหนึ่งคืน เพราะถ้าอยู่แบบนั้นคนเดียวคงไม่ไหวแน่ ๆ

เช้ามาเลยโดดเรียนไปวัดที่ใกล้ที่สุดในตอนนั้น เพื่อไปทำบุญกรวดน้ำ แจ็คพอตแตก !! คือตอนกรวดน้ำหลวงพ่อบอกว่าให้อุทิศให้โยมที่ตามมาด้วย อ๊ากกกกกกกกกก !! ตามฉันมาทำไมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ฮื้อ ๆๆ จะร้องไห้แล้ว หลังจากกรวดน้ำเสร็จหลวงพ่อบอกว่า ไม่ต้องกลัวเขาไม่ได้มาร้ายเขาแค่ยังไม่ไปผุดไปเกิดเท่านั้นเอง คือหลวงพ่อคะ ถ้าพี่เขาไม่ยอมไปเกิดแล้วยังอยู่ห้องนั้น ลูกช้างคงต้องไปผุดไปเกิดที่อื่นแทนแล้วค่ะ เพราะคงอยู่ด้วยไม่ไหว เดี๋ยววันดีคืนดีเดี๋ยวพี่เขาโผล่แว๊บแล้วหายเข้าไปในกำแพงอีก เอ่อ อาจถึงขั้นช็อคซีนีม่าได้นะคะ …

หลังจากวันนั้นเราก็ย้ายข้าวย้ายของไปขออยู่หอเพื่อนทันที และประกาศให้เช่าห้องต่อ (เช่าช่วง) ในอินเตอร์เนต ในราคาอภิมหาถูก ตอนนี้ยังไม่มีคนมาเช่าเลยอ่ะ T . T เศร้าใจจัง …

เซฟเก็บไว้เลย !!! คาถาป้องกันผี … ที่ท่องไว้ไม่เสียหลาย

เวลาที่คุณรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะโดนคุกคามจากสิ่งที่มองไม่เห็นนั้น ให้คุณรีบหยิบคาถานี้ขึ้นมาแล้วท่องทันที

นะโมพุทธายะ มะพะ ทะนะ ภะ กะ สะ จะ
สัพเพทวาปีสาเจวะ อาฬะวะกาทะโยปิยะ
ขัคคัง ตาละปัตตัง ทิสวา สัพเพยักขา
ปะลายันติ สักกัสสะ วะชิราวุธัง
เวสสุวัณณัสสะ คะธาวุธัง
อะฬะวะกัสสะ ทุสาวุธัง
ยะมะนัสสะ นะยะนาวุธัง
อิเมทิสวา สัพเพยักขา ปะลายันติ

ปล. หากเริ่มท่องแล้วต้องท่องต่อให้จบ มิฉะนั้นคุณอาจจะได้เห็นสิ่งที่คุณไม่อยากเห็นก็เป็นได้ …

พ.พาทินี

Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...